Beasts of the Southern Wild (2012)

Op wat stukjes die zich in de verbeelding afspelen na (de oerossen inderdaad) is dit gewoon een recht-toe-recht-aan, chronologisch vertelde film.

Zit niets achter. De man is ziek (is net ontsnapt uit het ziekenhuis), maar dochter denkt dat ze 'm half doodslaat. Ze rent weg, vader komt bij en gaat weer verder met doen of er niets aan de hand is.

Dit was nou zo'n zeldzame film die me CON-STANT raakte terwijl ik niet wist waardoor precies!

en vlak na de film hoorde ik dat de twee hoofdrolspelers beide geen acteerervaring hebben. Als dit waar is...ongelooflijk!

Deze film deed me niets ook de mensen in de film niet , nee niet mijn ding.

Film een tweede maal gezien en ik had verwacht dat ik mijn stem zou verhogen van 3,5 naar 4,0. Maar het tegendeel is het geval: het zenuwachtige handcameragebruik irriteerde me nu meer dan de eerste keer en leidde me voortdurend af van het gebeuren.

Film voor de liefhebber die hiervan houdt, niet mijn soort.

Ik had veel over de film gehoord voordat ik hem ging kijken en had vrij hoge verwachtinge, maar vond de film helaas tegenvallen.

Het is wel erg mooi gefilmd, en ook het acteerwerk van het kind is heel erg goed.. Maar ik vind het verhaal vrij weinig hebben en ook niet heel erg duidelijk waar het nu om draait...

Het LIJKT uiteindelijk een beetje te gaan om de fantasy/de gedachten van het kind...

Overal dus een beetje vage film, helaas...

2.5*

Bij tijden ervoer ik de film als een droom. Prachtig was dat. Wilde eigenlijk een 4 geven, maar het einde kostte de film een half sterretje.

Nee dit is niet een film waar ik van houd. 1.5

Ik val midden in een film vol onsympathieke inboorlingen. Gaandeweg de film wordt het alleen maar erger. Onbenullige film, die ws wat wil vertellen, maar mij compleet niet heeft geboeid.

Het meisje is ook gebrainwashed en blijft onsympathiek. Naargeestige film, die een of andere waarheid naar boven wil halen. Het gejank om haar moeder en het gedoe met de wilde dieren laat ik derhalve maar achterwege. Terug de wildernis in met deze savages:

*

Beasts of the Southern Wild (2012)

Tussen alle Battleships en Abraham Lincoln: Vampire Hunters in zou je bijna vergeten dat er ook nú nog films worden gemaakt die je de adem kunnen benemen. Beasts of the Southern Wild laat zien dat je geen enorm budget of getrainde acteurs nodig hebt.

The Bathtub is een arme, gemengde gemeenschap van mensen die afgezonderd van de rest van de wereld proberen te overleven. Dit is een plek net buiten de levees, de dijken die New Orleans beschermen. Hushpuppy is zes jaar oud en leeft samen met haar drinkende, ruwe vader – die ook nog een ernstige aandoening heeft – in een krakkemikkige, armoedige woning. Het zijn haar blik, interpretatie en logica die ons in deze film begeleiden. Hoewel het dagelijks leven hard is, maakt zij zich meer zorgen over aurochs, mythische beesten die onder de smeltende ijskappen zitten en achter hen aan komen. De oplettende kijker weet instinctief dat Katrina eraan komt en dat er weinig heel zal blijven van deze struggling community. Maar dat is niet waar de film over gaat

UITGEBREIDE REVIEW (voor na...

Geweldig mooie film juist

Weer eens wat anders. Totaal andere settings en onderwerpen, maar deed me wel denken aan een mix van Rabbit proof fence en Where the wild things are.

Pakkende film, maar onderliggende gedachte was net iets te vaag. Ontroerend, hartverwarmend.

Aparte, verfrissende maar ook een beetje vreemde film gezien door de ogen van een zesjarig meisje. Er wordt goed gespeeld en de special FX zien er ook goed uit. Het verhaal had voor mij nog wel iets interessanter gemogen. Voor de rest wel een prima film. 3 dikke sterren

Once there was a Hushpuppy and she lived with her daddy in the bathtub

Een soort rauw modern sprookje wat me goed is bevallen, dat dit gedaan is voor zo weinig geld en met bijna alleen maar beginnelingen is te prijzen.

Quvenzhané Wallis zet een fantastische rol neer als Hushpuppy maar wat te zeggen van Dwight Henry als haar vader, wat een nieuwkomer die bakker uit New Orleans.

De film heeft haar kracht door de performances en door het camerawerk, het voelt rauw en echt aan ondanks het feit dat het verhaal me niet helemaal kon bekoren, zaten er zeer goede scenes tussen en beelden die er erg goed uitzagen. Ik heb met plezier naar de film gekeken en ben zeker benieuwd wat Benh Zeitlin hierna gaat doen.

Degelijk, maar niet betoverend !

Aan het acteerwerk en de mooie beelden zal het zeker niet liggen.

Maar het verhaal is niet boeiend genoeg om een anderhalf uur op het puntje van je stoel te zitten.

Nochtans geeft het verhaal een realistische kijk dat leuk verwerkt wordt met voldoende fantasie.

En toch werkt dit niet altijd. Het magische straalt er niet van af. Jammer. 6/10

Mooie film die uitstekend wordt geacteerd in hevige emoties en veel nuances door veelal onbekende nieuwe acteurs. Het verhaal zelf, voor zover je daarvan kan spreken, in interessant genoeg om de film uit te zitten en werkt als kapstok voor de vele ideeën en de vele kritiek die de regisseur levert op de Amerikaanse samenleving. Hoewel niet alles even snel even duidelijk is, zit er genoeg in om tijdens en na de film over na te denken. Zo heb ik nog steeds geen benul wat doe grote zwijnen nu precies in de film deden. Ook enkele handelingen van de personages waren wat onduidelijk, zeker tegen het einde aan. Wel is de film mooi geschoten, op mooie kale locaties (zeker tegen het einde aan) en met een mooi soort korrelig filter op de camera. Het deed mij weleens denken aan The Constant Gardener, al zag die film er nog mooier uit. Sommige beelden en scènes waren erg mooi om te zien. De muziek daarnaast was uitstekend als een spannende ondertoon. 4*.

Na 40 minuten de film uitgezet, vond er niks aan. Snap niet dat deze film meer als 3 sterren krijgt.

Sterk sprookjesachtig concept die ook wel de gewenste uitwerking krijgt al is het wel een gemiste kans dat het scenario wel erg wankel staat en dat Zeitlin de flow nooit erin krijgt. Ik hou van Louisiana, dus de setting helpt ook wel veel, al voelt de film veel te chaotisch aan. Artistieke keuze of niet, vond het in Beasts zijn geval heel erg onprettig.

Het concept maar ook Quvenzhané Wallis maakt veel goed, want wat een performance van haar. Ook mag Dwight Henry niet vergeten worden want die weet ook met gemak de gevoelige snaar te raken. De band tussen de twee werkt gelukkig wel en het meest aangrijpende vind ik nog de worsteling die Henry heeft in de situatie.

Ondanks enkele minpunten is het gewoon een aandoenlijk, vertederend, aangrijpend en oprecht drama geworden, het onderliggende Katrina thema en de sprookjesachtige opzet maken het af. Ik blijf behoudend, al geef ik Beasts misschien net te weinig omdat het een heel aangenaam project is maar ik hou ruimte over voor herziening, denk dat het de tweede keer wel beter valt. Ging er nu met wat verkeerde verwachtingen in.

Not my cup of thee...

Het acteerwerk was in orde, maar ik stoorde me mateloos aan het camera werk, voor een paar tientjes koop je een statief, hier werd ik bijkans zee ziek van.

Helaas heb ik het stemmen een tweetal maanden verwaarloosd; deze film heb ik inmiddels ruim 2 maanden geleden bekeken op het Filmfestival Gent, dus erg gedetailleerd kan ik niet meer gaan. Wel was dit voor mij zeker en vast een van de topfilms van het festival, en bij uitbreiding van 2012.

De vitaliteit en de levensvreugde van het gros van de personages was wat mij betreft het meest charmerende aspect van de film, zeker als je ziet in welke omgeving het verhaal plaatsvindt.

Ook het zeer mooie acteerwerk - vooral van de vader - vond ik indrukwekkend gezien het om amateurs gaat. Voorts verdient de film ook zijn strepen dankzij zijn speelse vertelwijze (door de ogen van Hushpuppy), zijn fijne soundtrack en een handvol stevige scènes in een zeer solide geheel. Akkoord, op het einde dreigt de film even te verdrinken in een soort van zeemzoetigheid, maar als geheel blijft de film absoluut overeind. Een mooie 4*!

4*

Een mooie film dit, waarbij vooral de prachtige beelden van de natuur vaak op een erg mooie wijze naar voren komen.

Het verhaal is interessant en de wijze waarop het wordt verteld is ook niet onaardig. De soms dromerige en surrealistische beelden, zorgen voor een fijne sfeer, die me soms wel wist mee te voeren, al moet ik daarnaast ook zeggen dat niet alles me wist te pakken. Maar de dromerige sfeer had in ieder geval iets fijns. Het fijnst vond ik de muziek, die de diverse scenes zeker wist te versterken. Het moment waarbij de grote buffels met slagtanden voor het meisje staan, was wel indrukwekkend om te zien.

Het verhaal pakte me enigszins en vooral de relatie tussen Hushpuppy en haar vader wordt goed uitgewerkt. Het meisje zelf speelt best goed, evenals de overige acteurs. Hun prestatie is des te knapper, als je leest dat het blijkbaar om amateurs gaat. Dat is er absoluut niet aan af te zien, en dat is hierbij dan ook een groot compliment. Hoewel niet alles me wist te pakken, moet ik wel zeggen dat het erg overtuigend gebracht wordt. Het camerawerk is fraai en daarnaast is wel een film die goed bij me blijft hangen, en achteraf gezien zijn dat vaak toch wel de betere moet ik zeggen.

Ik zat eerst te denken aan drieënhalve ster, maar Beasts of the Southern Wild is zo’n typische voorbeeld van een tijdbommetje, waarvan de kracht en werking pas wat later goed lijken door te werken. Het is een knap debuut en Zeitlin is voor mij een regisseur, die ik in de toekomst zeker in de gaten blijf houden.

4,0*

In een gemeenschap op een zeer armoedige plek in de verenigde staten ondergaan een kleuter en haar vader de verwoestende gevolgen van stijgend water, veroorzaakt door een waterkering. De vader is ziek, en probeert zijn dochter te leren hoe te overleven.

Verder lijkt het een serie onsamenhangde gebeurtenissen en kinderfantasien, maar wellicht geschikt voor de zeer welwillende filmhuisbezoeker.

Mijn eerste van de negen voor Beste Film genomineerde Oscarfilms. Ik vind m niet geweldig. De kleine hoofdrolspeelster is genomineerd voor Beste Actrice. Tja... Moet dat nou?

De film neemt je soms mee in zijn sfeer, maar ik miste wel echte betrokkenheid. Ik kwam er niet goed in. Interessante beelden, aardig verhaal, maar ik heb ze vééél beter gezien.

Een erg eigenwijze en eigentijdse film, met een degelijk verhaal, die aanspreekt tot de verbeelding van de kijker.

Menigeen zal het met mij eens zijn dat Quvenzhané Wallis een erg sterke prestatie heeft neergezet voor een negen jarige, als Hushpuppy (een naam die me zal bij blijven). Wanneer de tranen vielen, vielen de mijne ook.

De rauwheid van nieuwkomer Dwight Henry was erg.. almost beastly. Prachtig.

Op zich gaat het verhaal over vader en dochter die te koppig zijn om hun overstroomde woonplaats 'Bathtub' te verlaten omdat het hun 'huis' is. Het gaat over de levenswijze die vader leert aan dochter. Survival of the fittest you may say so. Back to the basics. Being strong no matter what happens. Shed no tears. Keiharde opvoeding! Hij leert haar over het leven en de dood. 'All daddy's die.'

Wat deze film mooi maakt, voor mij, is de keiharde confrontatie met de wereld waar Hushpuppy leert mee om te gaan. Zo heb je de natuur (Katrina) die alles kapot maakt. Het onderwerp ‘Global warming’, waar ik een tijdje niks over heb gehoord, wordt ook weer een briesje ingeblazen. Dat ze hierbij haar verbeelding gebruikt, de Oeros, is heel surrealistisch en mooi verwerkt in de film.

De film eindigt met wijze woorden van een 6 jarig meisje. ‘I see that I am a little piece of a big big Universe, and that makes things right.

Hartverwarmend en ontroerend.

3.5*

Mooie sfeer, leuk is de manier waarop de Hushpuppy’s fantasie zich met de werkelijkheid vermengt en er wordt goed gebruikt gemaakt van de bijzondere setting. De filmt bouwt echter wat te nadrukkelijk op het stereotype van de ‘levenslustige zuiderlingen', dat stoorde. Het had de film waarschijnlijk goed gedaan als de film de personages naast Hushpuppy voor vol had aangezien, in plaats van ze neer te zetten als eendimensionale wildebrassen. Miss Bathsheba vormt hier de uitzondering. De voice over was ook wat opdringerig. Al met al een bijzondere film, maar niet zonder smetten.