Beasts of the Southern Wild (2012)

Mensen die deze film niet kunnen appreciëren, zal ik nooit oprecht een vriend noemen. Toch moet ik toegeven dat ik er een pak meer van verwacht had. Zo werd ik maar zelden geraakt door de film en had ik nog meer verwacht van het camerawerk. Desalniettemin, superknap gemaakt met een regisseur die alle conventies overboord gooit op een manier dat het niet storend (zoals bij Django Unchained), maar gewoon inspirerend is. Ik maak er een 3,5 van.

Erg mooie ontroerende film over een meisje en een stel andere Bayou dorpelingen die hun manier van leven in stand willen houden. Ondanks alle crap die in de film gebeurd.

Ik hoor een hoop gezeur over dat de mensen 'niet sympathiek(understatement)' genoeg zijn.. Honestly, ik waardeer mensen met principes, Ik ben zelf geen hillbilly (obviously) maar als mensen zo willen leven, more power to them. Als ze gelukkig zijn prima.

Anyway.. de film was een verassing en raakte me. En dat meisje was ronduit cool (tegen mijn verwachtingen in).

Heb gelijk de Bluray besteld.

Tegenvaller. Visueel was het in orde, maar het verhaaltje was saai en wist nergens te emotioneren. Ook het acteerwerk vond ik vaak benedenmaats.

Saai en niet weten te emotioneren kan ik al niet echt begrijpen, maar dat is nog enigszins persoonlijk...

Maar het acteerwerk benedenmaats!? Hebben we het over dezelfde film?

Ik doel dan met name op de bijrollen. Erg storend.

mmm, oke.... Ik heb me daar zel totaal niet aan gestoord, maar goed, ik was wel betoverd door de film en het acteerwerk van de hoofdrollen

Ondanks nieuwsgierigheid door de positieve geluiden en nominaties voor prijzen heb ik het toch een klein beetje uitgesteld om de film te kijken, puur doordat de plotomschrijving me niet zo aansprak. Lee me wat teveel fantasy naar mijn smaak. Maar nadat ik in een recensie las dat de fantasiewereld een verzinsel is van het meisje kreeg ik er opeens juist echt zin in. Misschien door de associatie met Pan's Labyrinth.

Niet dat de film daar ook maar een beetje op lijkt. Zoals ik de film nergens echt op vind lijken. Hij heeft zijn heel eigen sfeer. Die kleine gemeenschap in The Bathtub is erg interessant in al zijn primitiviteit en ruwheid. Vooral omdat het tegelijk juist als een menselijke en warme gemeenschap overkomt op een of andere manier. Ook wel in contrast met de beschaafde wereld vond ik. als je kijkt naar de scène in de opvang.

Ik denk dat het in elk geval deels het slimme gebruik van kleuren en belichting is, en het camerawerk misschien ook wel. De kleuren zijn vaak warm, de camera zit er dicht op en in genoemde scène heb je juist meer dat kille TL-licht geloof ik. Teveel wiebelende handcamera's zijn niet mijn smaak, maar in deze film bevalt het me eigenlijk heel goed.

De soundtrack bevalt me ook goed. Vrij weinig aanwezig en atmosferisch vooral, en een paar keer met een prachtige uitbarsting, vooral in die uitbundige scène aan het begin, die je ook terugziet in de poster. Dat was even kippenvel.

Quvenzhané Wallis is eigenlijk ongelofelijk. Ze speelt zeer overtuigend, en op die leeftijd al voor een Oscar worden genomineerd, wauw. Dwight Henry had van mij zelfs ook best genomineerd mogen worden. Die speelt haar vader in de film, en maakt er een interessant personage van. Erg aparte vent. En dan te bedenken dat eigenlijk alle acteurs amateurs zijn.

De wat filosofische toon was misschien niet nodig geweest, eigenlijk zelfs de beesten niet, maar dit is wel een film die lekker veel open laat voor interpretatie en stof tot discussie en nadenken geeft. Daar ben ik altijd wel gecharmeerd van. Heb al de nodige theorieën voorbij zien komen. Om deze reden en de heel eigen sfeer en originaliteit toch nog een 4.0*.

Mooi debuut.

Deed me vooral denken aan Where The Wild Things Are. Jonze is verder als filmmaker, maar als debuut is dit indrukwekkend. De relatie vader, dochter werkte erg goed en wist mij wel te emotioneren. Erg leuk sfeertje in de swamp met een mooie soundtrack. Wat lelijke CGI en wat magere beelden van een ijsberg die afbrokkeld vergeven ik de jonge regisseur en wijde we dan ook maar een beetje aan het budget. Erg sterke scene waarin Hushpuppy zich sterk moet houden, om even later samen met haar vader eindelijk te huilen, hoewel het nog steeds niet mag natuurlijk!

4 sterren.

Sterk staaltje acteren, vooral van Dwight Henry, die nooit eerder had geacteerd, en bakker was aan de andere kant van de straat van de filmstudio's. Ik was zeer onder de indruk van zijn acteertalent. Het meisje Hushpuppy, dat sowieso al een cuteness-factor heeft van +100000 maakt ons hier duidelijk dat we dit talentje zeker niet voor het laatst hebben gezien.
De mythe van de wilde varkens, de sterke, meedogenloze dieren, die op zoek zijn naar een zwak hart, maar uiteindelijk een sterk hart tegenkwamen, vond ik wel aardig en bracht zelfs nog wat spanning in het verhaal, maar helaas was de uitwerking wat minder. Helemaal wanneer de beesten tegenover het meisje staan zag er niet uit. Jammer wel, maar op zich niet storend voor het verhaal.
De mooiste scene vond ik de dans in de nachtclub. Prachtig in beeld gebracht, en je voelt dan echt de warmte en genegenheid dat het meisje nooit heeft gekend.
Al met al zeer de moeite waard, en van mij mag ze die oscar winnen, die heeft ze wel verdiend, maar mocht het nu niet lukken, dan komt hij in de toekomst zeer zeker een keer.

misschien mis ik iets, maar deze film kon mij geen enkel moment boeien..

Interessante setting en een aardig verhaal, al was het soms wat rommelig en hak op de tak. Neem bijvoorbeeld de scene in het ziekenhuis of bij de moeder, of het aspect van de Aurochs; het had allemaal best wat langer mogen duren en rustiger gebracht. De scenes in de badkuip zijn dan wel weer spot on, waarbij de enigmatische Dwight Henry absoluut de show steelt als zieke vader van Hushpuppy. Een goede film zonder echt magisch te worden, maar van de pas 30-jarige Zeitlin gaan we zeker meer horen.

3*.

Denk je niet dat het zo hak op de tak is omdat het de belevingswereld is van het kind. Waarbij je toch niet echt alles meekrijgt om je heen en zij haar vader volgt of zoekt zonder echt te weten hoe de wereld werkt?

Misschien, maar een beetje (meer) orde in de chaos vind ik persoonlijk dan wel prettig.

Na alle media aandacht deze film maar eens een kans gegeven.

Maar al snel werd me duidelijk dat dit niet mijn film zou worden.

Het verhaal wist me op geen enkel punt te boeien en ook met de personages had ik helemaal niets.

Ik begon me dan ook steeds meer te ergeren en heb hem met veel pijn en moeite uitgekeken.

Goed, met hoge verwachtingen wezen kijken in de bios. Viel mij erg tegen, werd zelden geraakt door de film die overigens visueel wel erg sterk in elkaar steekt. Quvenzhané Wallis acteert heel sterk, maar Dwight Henry irriteerde ik mij dan weer mateloos aan. Net als het gros van de andere acteurs. Of is het de bedoeling dat de rollen als zeer onder ontwikkelde mensen, eigenlijk een stelletje randdebielen overkomen?

Had erg veel moeite om de film uit te zitten omdat deze mij niet wist te pakken..

Ik dacht dat het echt een film naar mijn hart zou zijn, maar kwam bedrogen uit. Kan alleen nog niet precies de vinger op de zere plek leggen over het hoe en waarom..

mensen die doen alsof de film goed was die proberen erg cultureel te zijn en doen alsof ze een jurylid bij de oscars zijn. Film was gewoon slecht, raakte me totaal niet en was zeker niet boeiend. Zelfs de boodschap was erg zwak.

Enige pluspunt was het acteerwerk van de acteurs.

Wat is dat nu weer voor nonsensopmerking?

Lijkt voort te komen uit frustratie. Geef die jongen een koekje en een glaasje warme melk en wees blij dat jij deze film wel op waarde kan schatten. En, zoals mijn grootvader zaliger altijd zei: 'probeer erg cultureel te zijn.'

Het zal wel aan mij liggen omdat ik het moraal van het verhaal maar niet te pakken krijg maar ik snap niet dat iedereen zo enthousiast is over deze film. Echt verwarrend en ook het verhaal vind ik niet echt aangrijpend. Acteerwerk van "Hushpuppy" en haar vader is in orde vandaar ook 2 sterren maar voor de film echt niet.

En ja blijkbaar is overal een link te leggen naar bepaalde scenes zoals met die beesten maar ik vind het nogal vergezocht en was ook blij dat de film af was gelopen.

Erg mooie poster die een andere film suggereert dan het is. Ik vond het een beetje een saaie film, maar toch ook wel weer mooi. Ongelofelijk hoe goed dat kleine meisje kan acteren trouwens!

Moet dat dan?

Heel mooie, ontroerende film met een knappe, subtropische Louisiana setting en een simpel, maar interessant verhaaltje. De prachtige scène met vuurwerk, de sympathieke rednecks, het personage Hushpuppy, de zelfgemaakte boot, het draagt allemaal bij aan het maken van dit knap staaltje avontuurlijk drama,. Hoewel het zich afspeelt in de Amerikaanse maatschappij, waarmee je ook geconfronteerd wordt in de ziekenhuis scène, voelt het aan alsof Hushpuppy, Wink etc.. zich in een magisch sprookjesland vestigen, wat toch een speciaal effect geeft aan de film. Mooi gedaan, en kijk uit naar meer van deze regisseur. Het enige minpunt dat ik kon vinden is het pretentieuze kantje van de film.

Ah, want de poster van Titanic toont ook een boot die vaart

Dat doet hij anders wel op de poster.

En ik snap het punt wel, want dit was één scène die in toon en kleur en inhoud heel anders was dan de rest van de film. Dan hadden ze ook wel een overzichtsfoto van The Tube kunnen geven.

Mwoah, af en toe leuk geschoten. Maar het geheel laat niet een heel grote indruk op mij achter. Zelf bleef ik de gehele film een afstand voelen tussen mij en de acteurs en daardoor kon ik amper meeleven.

Er wordt veel geprobeerd, maar uiteindelijk helpt het de film niet aan een voldoende.

2,5*

Wow, ik verbaas me echt over de hoge scores die gegeven worden voor Beasts of the Southern Wild. Kwam zelf totaal niet in deze film, en heb 'm met de grootste moeite uitgekeken. Had een vrij hoog verwachtingspatroon maar werd eigenlijk alleen maar teleurgesteld. Het feit dat het verhaal je niet meesleept doet zo ontzettend veel afbreuk aan de film, daarom blijf ik echt op een lage score steken. Vond het simpelweg niet interessant genoeg om me ermee te vermaken.

2*

Oepsie poepsie, geen goed voorbeeld geselecteerd dus. En dit is gewoon een gefotoshopte "still" uit één scène, ik zou niet weten waarom de film in alle opzichte anders is dan de poster.

Penibele pedagogiek.

Je kunt veel zeggen van het regiedebuut van Benh Zeitlin, behalve dat het doorsnee is. De vier Academy Award nominaties zijn nogal overdreven, maar iedere cinefiel weet dat de Oscars sowieso dubieus zijn. Feelgood door penibele situaties, de jury is er dol op. Toch zijn de nominaties leuk meegenomen als debuterend regisseur. De film wordt in elk geval voorzien van een sterke hoofdrolspeelster; de negenjarige kindactrice Quvenzhané Wallis. Haar vader, amateuracteur Dwight Henry, zou je ook direct geloven als de alcoholistische vader van het meisje.

Puik acteerwerk van dit duo dus, in een sprookjesachtig verhaal over de ‘bayou-gemeenschap’ in Louisiana. Een bevolkingsgroep die er bekaaid af komt in dit soms als een documentaire aandoende drama. Een ieder die de ‘Bathtub’ bevolkt doet rieken naar trailer-trash en is sowieso alcoholistisch van aard. Kinderen moeten zichzelf maar opvoeden tussen de dagelijkse zuippartijen van de volwassenen door. Hygiëne en pedagogiek zijn ver te zoeken. Dik aangezet wordt er dus wel, maar er is ook oog voor detail. Vastgelegd door uitstekend camerawerk.

Goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Ik verwacht niet dit jaar een mooiere film te gaan zien.

Een recensie volgt, wanneer ik de woorden ervoor gevonden heb...

Natuurgeweld

Godsamme, wat een mooie film. Ik kan er bijna alleen maar kwaad om worden.

Binnen vijf minuten was ik al weggeblazen door het vuur dat achter het celluloid schuilgaat. De scherende, vliegende en losse camera ondersteund een fantastische (in de meest letterlijke zin van het woord) energie die ik de afgelopen tijd te weinig op het doek heb mogen aanschouwen.

Het is bijna onmogelijk het verhaal van The Beasts of the Southern Wild na te vertellen. Zoals het hierboven staat is mooi geprobeerd, maar de film hanteert bovenal een heerlijk ongeforceerde vertelstructuur, en lijkt puur instinctief en associatief in elkaar gezet te zijn. Ik was me bijna niet bewust van een plot, en liet de film als een golf over me heen komen. Anderhalf uur pure cinema.

De film is een zeldzaamheid. Het is zeker niet de eerste film die pretendeert vanuit het oogpunt van een kind een verhaal te vertellen, maar zeker wel één van de weinigen die hier ook daadwerkelijk in slagen. Wij lachen in films vaak om de naïviteit van het kind in volwassen situaties, maar hier is alles zó absurd dat we onze normaal neerkijkende blik verstellen en ons laten begeleiden door Hushpuppy en haar bezwerende voice over. De fronsende, vroegvolwassen Quvenzhané Wallis blijkt perfect gecast te zijn. Ze draagt zonder moeite de hele film, zonder tegelijkertijd ook maar een moment te vergeten dat ze een zesjarige speelt. Ook Dwight Henry maakt indruk als haar alcoholische vader, ondanks dat het merkbaar is dat hij geen geschoold acteur is. Zijn performance is rauw, en herbergt een bepaalde authenticiteit: alsof de rol iets mysterieus vroeg waar alleen hij het antwoord op had.

Ik heb na afloop nog een half uur lopen huilen, dit om twee reden: omdat ik een jankerd ben en de vader nu eenmaal doodgaat, en uit pure blijdschap dat deze film gemaakt is. The Beasts of the Southern Wild gaat niet óver een natuurkracht, deze film ís een natuurkracht.