Beasts of the Southern Wild (2012)

Is opgenomen op 16mm, dus bijna...

ik wist het toen ik hem heb bekeken daar is iets mee gebeurd.

dus het was toch 16mm IPV.super8.

Niks aan. Dit is weer eens zo'n film die wordt opgeblazen door de media. Als een prachtige filmhuis film. De karakters van de spelers zijn irritant en vervelend. Echt niet zo'n mooie film als dat iedereen zegt.

Hè gadver, films die de media goed vinden! Dat zijn echt de allerslechtste.

Is toch ook een prachtige filmhuisfilm? Tenminste, vind ik. Ik snap je argumenten niet.

Een prachtig kunstwerkje wat zeker niet voor iedereen is. Als je van te voren al niet van gedichten houdt dan hoef je geen Dickens of Plath te lezen, en zo is het ook met Beasts of the Southern Wild. Ik vond aan deze film niks onnodig of overdreven, en het laat het audience pleasing (de feel good eindes, de onnodige actie ed) achterwegen. Het ruwe camera werk is niet omdat de camera man z'n camera niet zo goed stil kon houden, maar voegt toe aan het plaatje. De voice-over past overal en is nergens dicterend, en het geheel duurt precies lang genoeg (geen gerek). Ik heb me geen moment verveeld en meerdere malen een traan gelaten. In al zijn rauwheid is dit een heel teder filmpje.

Best een mooie film, maar mijn hoge verwachting waargemaakt heeft hij niet. Ik weet niet precies waardoor dat komt; wellicht een combinatie van het genre fantasy en de poster, de soms lyrische beschrijvingen… In tegenstelling tot wat ik hierdoor had verwacht was het allemaal vrij rauw en sober.

Dit geeft wel goed de erbarmelijke omstandigheden weer van de mensen, maar iets meer van de fantasy elementen had ik wel mooi gevonden. Iets meer verhaal ook, het geheel leunde wat mij betreft net iets te veel op de schattigheid van het meisje. Sommige scènes, als die van de poster, zijn wel bijzonder sfeervol. Op die manier zat ik ook een beetje naar de film te kijken: mooie scène, minder aansprekende scène, enz. Het bleef wat afstandelijk voor me.

Misschien wil ik hem t.z.t. nog wel eens herzien, het zou goed kunnen dat wanneer de verkeerde verwachting geen rol meer speelt de film wat beter aanslaat.

Ondanks de prachtige vertolking van het kleine meisje (Quvenzhané Wallis), kon de film me amper boeien.

Langdradig en saai, dat is het kort samengevat.

Wel een aardig arthousefilmpje, maar alles schreeuwt dat Beasts of the Southern Wild een goede film wil zijn. Het heeft van alles wat: symboliek om over na te denken, droevigheid met effectbejag en wat dromerige shizzle. Dit sloeg niet helemaal bij mij aan, daarvoor vond ik het gewoonweg te opzichtig. Alleen de sfeer in de bathtub (een verpauperd dorpje diep in de Mississipidelta) vond ik tof neergezet.

Wat een vreemde maar leuke film... Zeer rommelig, maar elk rommeltje op zich is een juweeltje. Maar de vele juweeltjes maakten het rommelig, en vergde veel aandacht om de film te volgen... Terwijl het verhaal vrij simpel was... Maar het is gelukt, en ben blij dat ik het einde gehaald heb. Weer eens wat anders. Leuke verrassing...

3.5**

Sterk geacteerd door kindacteurtje ook. knap!

Uitzending Politieke Partijen van Groen Links, maar dan de lange versie...

Beargumenteer dat eens?

Onderschat een kind nooit! Dat probeert deze film overduidelijk te zeggen.

Erg fraaie vertelling over het leven in "De Badkuip", een eilandje met een soort van sloppenwijk in Louisiana... in de tijd dat de Poolkappen al flink gesmolten zijn en waarbij het leven daar onbewoonbaar dreigt te worden. Het apocalypse gehalte houd zich hier goed schuil. Een van de bewoners is het 6 jarige Hushpuppy, een behoorlijk rebels meisje dat zich niet laat kisten en niet klein te krijgen is, zelfs niet door haar alcohollistische, wispelturige vader, die alleen maar doemscenario's schetst. Hier word een buitengewone haat/liefde verhouding neergeschetst en de constante dreiging van het steigende water... De film word ook steeds sterker en vele bijrollen (waaronder de vrienden van Wink) en het pakt ook steeds ontroerender maar ook spannender uit. Uiteindelijk is er voor de bevolking geen werelddreiging meer, naar gevoel... maar het strijden om hun vertrouwde stuk land, dat ze, ondanks het half verzopen is, niet kwijt willen raken en zich er ook niet vanaf laten schoppen door een politiebrigade, waarbij er opstand komt. Dat ziekenhuisscene was onvergetelijk.

Tis me alleen nog niet duidelijk of die prehistorische dieren nou een fantasie waren of werkelijkheid of iets symbolisch. Al vond ik dat stukje waar Hushpuppy met haar koele ogen onderhandeld met dat masale beest een brok in de keel-moment.

Heel bijzonder filmpje wat ook kleurt aan alle kanten en de talloze beelden van Louisiana waren een prachtig decor, doch wel erg somber. En het acteerwerk was fantastisch en zeker van Hushpuppy die nergens bang voor is en daardoor altijd op haar pootjes terecht komt en zelfs nog slimmer is dan haar vader. Een sprookje? Een apocalypse-verhaal? Human-drama? Wie zal het zeggen.

4,0*

Best aardig deze film.

Toch wel een heel apart filmpje en ondanks het feit dat de hoofdpersoon een 6-jarig meisje is waarschijnlijk niet erg geschikt voor kinderen.

Van het idyllische leven in The Bathtub krijgen we maar heel kort iets mee, want een orkaan vernietigd alles ... voor Hushpuppy lijkt haar universum zelfs letterlijk in te storten.

Blijft gelukkig ver uit de buurt van weeïg new-age-gevaar, film steekt flink met de poten in de grond en lijkt een anti-autoritair appel voor vrijplaatsen voor hen die niet in het systeem passen.

Dacht altijd dat het zo'n animatie fantasy film was, zo'n vreselijke.

Viel best mee, maar een hoogvlieger vond ik het niet.

Interessante mislukking. In positieve zin is het een hoogst intrigerende mengeling van eigentijdse vraagstukken (klimaatproblematiek, Katrina) met een fantasierijk plot rond magische beesten en een vrolijke gemeenschap van marginale figuren. Ze hadden ook geen betere hoofdrol kunnen vinden dan de beeldschone Quvenzhané Wallis met haar koddige afro en dat twijfelende snoetje. We gaan nog veel meer van haar horen, zoveel is zeker.

Het is alleen zo jammer dat het plot onafgewerkt lijkt. Misschien is dit een doelbewuste stijlkeuze geweest om zich af te keren van het drama uit gelikte formulefilms, maar voor mij voelt de odyssee van Hushpuppy nu vooral als een abstractie die te opzichtig SYMBOLIEK lijkt te willen schreeuwen. Het nodigt meer uit tot een allegorische duiding dan dat het meeneemt in de gevoelswereld van zijn personages.

Daarnaast komt deze frappante alternatieve wereld ook niet daadwerkelijk tot leven. De magische elementen zijn te onduidelijk om ze in de daadwerkelijke wereld van de personages te kunnen plaatsen, maar tegelijkertijd zijn ze ook weer te aanwezig om ze te kunnen plaatsen in de meer realistische toon. Die botsing tussen magie en realiteit is ongetwijfeld ook de bedoeling geweest. Voor mij blijft het steken bij een interessant conceptueel idee dat nooit helemaal bevredigend uitgewerkt wordt.

Thematisch gezien rent de film zich voorbij: opvoeden, opgroeien, overleven met daarbij tegenwerkende (natuur)krachten, etc. Een allegaartje dat krampachtig overkomt.

Het voordeel daarvan wel is dat het verhaal aanvankelijk lekker onbestemd is; je belandt van de ene setting opeens in de andere en realiteit en fictie lopen in elkaar over zoals een kind de wereld ziet. Sterk gespeeld door dat meisje en de vader. Vind het best mooi en aandoenlijk, vooral de (botte) manier waarop ze door haar vader en andere figuren klaargestoomd wordt voor het echte leven.

De voice over en de soundtrack zijn prima en op z'n tijd is er een goed neergezet sfeertje. Het Zuiden leent zich daar natuurlijk goed voor, alleen moet je het dan nog wel op het witte doek kunnen toveren en dat is aardig gelukt hier.

Vis noch vlees.

Ik zie woorden als "energiek" en "vitaliteit" voorbijkomen. Ik kan me daar iets bij voorstellen, maar ik vond het eerder irritant druk. Nu hou ik wel van drukke film, maar zó druk is het dan ook weer helemaal niet. De film hangt er wat tussenin, waardoor het én niet de tijd neemt om de dromerige kant naar behoren uit te werken, én er niet in slaagt echt energiek te zijn. Vis noch vlees dus.

Visueel was ik in ieder geval niet echt onder de indruk. In tegenstelling tot een aantal anderen hier vond ik de scenes met de oerossen nog het interessantst. Vond de CG zeker niet storend en die scenes hadden in ieder geval nog iets mysterieus. Had verder ook weinig met de gemeenschap en het marginale leven dat ze zichzelf deels aangemeten hadden. Al geloof ik ook dat het meer een "defensieve houding" is om om te gaan met de penibele situatie.

Acteerwerk is best oké, er zitten veel interessante elementen in de film en Zeitlin gaat er ook echt vol voor, maar de wanorde (ik las Kusturica, daar kan ik me wel in vinden), de drukte en het gebrek aan subtiliteit zonder écht los te gaan kon ik niet zo pruimen. Laatste half uur sleept dan ook maar wat voort, ondanks dat de film toch niet al te lang duurt.

Had zeker meer ingezeten, maar Zeitlin is wel iemand in (al is het maar vanuit de verte) in de gaten te houden. Er zit zeker genoeg potentieel in deze film, vond alleen de gemaakte keuzes op gebied van pacing en stilering niet best uitpakken.

2.0*

Brr, mensen met smetvrees kunnen beter niet bij deze gemeenschap in 'the Bathtub' gaan wonen!

Niet onaardig, de film wordt vooral gedragen door de performance van Quvenzhané Wallis. Ik vond alle symboliek inderdaad ook erg opzichtig en te gemakkelijk. Ik vond het ook moeilijk om sympathie op te brengen met de bewoners van deze vrije gemeenschap en hun portrettering helpt daar ook niet echt bij. Ik begrijp ook niet wat Zeitlin in dit opzicht wil? Het is niet kil genoeg om objectief te zijn, maar de bewoners komen (op het schooltje na) niet over als erg opvoedkundig en geschikt om hun kinderen naar een betere toekomst als zichzelf te sturen. Als ik daar jeugdwerker was liet ik de bewoners daar ook allemaal daar weghalen en zorgde ik dat die kinderen betere en stabielere leefomgevingen kregen!

Eigenlijk een beetje een tegenvaller.

Ik heb sterk de indruk dat ik naar een andere film heb zitten kijken als ik hier die hoge stemmen zie. In mijn ogen was het een hele saaie flauwe film waar ik niet al te veel tijd aan ga besteden. Ik heb 'm met veel moeite tot het einde gekeken maar nee, niet mijn soort film.

Ik zie toch vooral redelijke gemiddeldes en geen hoge scores.

Deze eens meegebracht, maar 'k wist niet echt wat te verwachten. 'k vond het geen misse film, maar de film moet het toch vooral van het hoofdpersonage hebben. Het kwam overtuigend over.

'k ben wel niet echt van m'n sokken geblazen bij deze film, maar een afrader is het zeker ook niet.

Al bij al toch de moeite om eens gezien te hebben.

Aparte film met een apart verhaal. Een soort documentaire over het leven in een verzonnen gemeenschap, aan de rand van "de beschaving". De film kent een rustige stijl, tikkeltje contemplatief zelfs, en een fraaie cinematografie. De boodschappen en metaforen maken de film ook interessant, soms doet het aan The Tree of Life denken. Een flink deel van de tijd bleef ik echt een kijker naar dit verhaal, zonder echt mee te leven, maar dat was ook niet nodig om ervan te kunnen genieten, en een enkele moment wist het me wel te raken. 3 a 4*

Mischien iets voor de vegetarier

Bedankt voor de tip arno74. Denk er een beetje hetzelfde over. Een vette 3.5*/kleine 4*. Vanwege de mooie beelden toch maar die 4*

Absoluut niet mijn film.

Langdradige film die van meerdere walletjes probeert te eten. De film kent een kinderlijk toontje welhaast, maar wilt, ondanks tevergeefse pogingen, nergens écht dromerig of magisch worden. Daarvoor blijft het teveel in realiteit hangen en sleept de film aan op momenten waarop dat juist niet nodig was.

Verhaal pakte me ook totaal niet, simpelweg niet mijn ding. Audiovisueel had daar het nodige voor gecompenseerd kunnen worden, maar ook op dat vlak laat Zeitlin het wat afweten. Behalve het postershot, en enkele sporadische ''fantasie'' scenes weinig eclatants gezien. Wel wat niet-zo-bijzondere natuurbeelden die, zoals wel vaker, nogal overroepen worden. De soundtrack bestaat uit pompeuze, trommelvliespijnigende circus tralala, waardoor de film af en toe nog net wat irritanter wordt dan dat het al was.

Dat kind acteert verder aardig, maar als rol an sich nauwelijks memorabel. Zal velen wel om de schattigheid te doen zijn of zo, aan die indruk kan ik me althans niet onttrekken. Dan heb je er daarnaast nog een ietwat twijfelachtig vaderfiguur bij rondlopen, die ook al geen sympathie los wist te kweken bij me.

Film die leuk begint, maar gaandeweg ronduit enerverend wordt. Na afloop kan ik niks anders dan concluderen naar een, waarschijnlijk met hart gemaakte, maar stierlijk vervelend mormel van een film te hebben zitten koekeloeren. 1,5*.

De film heeft interessante ideeën maar kon me weinig boeien.

De reden dat ik weinig games speel in fps-style is dat ik snel last krijg van motion sickness als het beeld op het scherm beweegt en ik niet.

Deze film maakte me na 10 minuten al misselijk, en niet vanwege geweld, of onaangename dingen, maar omdat het zo schommelt. Toen hebben we de film maar uitgezet. En toch wil ik hem zien.

... er is zeker geen steady-cam versie?

(En raar he, bij BSG en Lost, waar ook veel met zwaaiende camera's werd gewerkt, had ik er geen last van.)

Enkel vanwege het uitzonderlijk innemend acteren van de lieftallige Quvenzhané Wallis heb ik de film tot het einde afgekeken, zij het vaak met de nodige afschuw. Mijn twee sterren waardering is dan ook alleen voor de charmante protagoniste. De rest van de film kan mij gestolen worden.