Intouchables (2011)

Dat denk ik niet. Deze film in de bios zien voegt niet heel veel toe aan de waardering voor de film. Op DVD wordt de film ongetwijfeld net zo gewaardeerd.

Niet alles doorgelezen, maar is er al iemand die mijn vraag aan het begin van waarom men een donkere Afrikaan ipv een noord-Afrikaan heeft gekozen voor die hoofdrol heeft kunnen beantwoorden?

Ik heb de film nog niet gezien, maar waarom zou hij volgens jou uit Noord-Afrika moeten komen?

De regisseurs wilden graag Omar Sy in die rol, omdat zij hem het meest geschikt vonden voor die rol en er in het verleden ook al een aantal keren goed mee heeft samengewerkt.

Daarnaast gaat het in de film niet zozeer om de afkomst, maar meer om het verschil in sociale klasse. (arm-rijk) Of dat nu een Arabier is of een Donkere Afrikaan, is dan niet zo belangrijk meer.

Misschien heeft niemand hierop geantwoord omdat dit een totaal irrelevante vraag is. Punt is dat het een allochtoon is.

LOL! Het is maar wat je irrelevant noemt.

En dan wel die andere hoofdpersoon werkelijk echt exact tot in detail kopiëren.

Zo heb je onmiddellijk voldoende antwoord

.

In de rol van Oskar Schindler hadden ze ook net zo goed een neger kunnen nemen. Het gaat er immers alleen maar om dat het een rijke kerel is. Afkomst doet er helemaal niet toe.

Is het in het boek Le Second Souffle een Noord-Afrikaan? In dat geval snap ik de vraag van kos wel. Ik ken het boek noch de film.

Vergelijking slaat nergens op. Dat weet je zelf ook wel.

Kos, ik begrijp niet waar je heen wil en ben duidelijk niet de enige...

Dat het gewoon raar is om een totaal ander persoon met totaal andere afkomst te gaan kiezen voor een daadwerkelijk bestaand persoon in een waargebeurd verhaal...

Snap echt niet wat daar zo moeilijk aan is..

Welk boek? Je ziet aan het einde van deze film nota bene de echte personen...

Mijn excuses, zoals ik al zei heb ik de film niet gezien en vroeg ik waarom het een Noord Afrikaan moest zijn. Nu begrijp ik dat het een waargebeurd verhaal is.

Zeg dat dan

bovendien past een Senegalees beter in de context van Parijs. Mocht je eens in Parijs zijn rondgelopen viel het aantal donker Afrikanen je vast ook op. Wellicht dat daarom de keus zo is genomen.

In de bioscoop moet je de express aangebrachte emotionele momenten wel aanschouwen. Je zit nu eenmaal tegen een 20 meter breed scherm aan te loeren, daar is geen ontkomen aan. Op dvd kun je door zo'n tranentrekkend momentje heen prikken, als zijnde gespeeld en niet oprecht.

Snap je een beetje wat ik bedoel?

Nou, dat lijkt me onzin, aangezien het aandeel Noord Afrikanen in Parijs minstens zo groot is en dan nog lijkt het me niet de reden.

Misschien om het contrast groter te maken? Zwart en kansarm versus wit en rijk. Of ze wilden per se Omar Shy hebben. Verder zou ik het ook niet weten. Ik stoor me er in ieder geval niet aan.

Ik hoop in ieder geval dat het met het talent van Omar Shy te maken heeft, maar zoals kos aangeeft is het op zijn minst een beetje vreemd dat ze hier geen Algerijn of Marokkaan (of in ieder geval iemand met een Noord-Afrikaans uiterlijk) hebben gecast voor de rol.

De keuze voor Omar Sy zal wel te maken hebben met het feit dat de beide regisseurs Nakache en Toledano ook in hun twee voorafgaande films Tellement Proches (2009) en Nos Jours Heureux (2006) met deze ervaren acteur gewerkt hebben.

Prachtige film. Leuk om te zien hoe de personages op elkaar zijn ingespeeld. Fantastisch geacteerd, mooie muziek. Al met al een echte aanrader !

Intouchables is me beter meegevallen dan ik aanvankelijk verwacht had. Ik was hoegenaamd niet in deze film geïnteresseerd, ondanks het feit dat hij inmiddels uitgegroeid is tot de populairste Franse film aller tijden. Toen ik in mijn omgeving vrijwel unaniem lovende commentaren te horen kreeg, besloot ik om de film toch maar eens te gaan bekijken.

Eerst en vooral: je snapt waarom deze film zo'n kaskraker geworden is, hij is bijzonder publieksvriendelijk met een zoetig verhaaltje over twee mensen uit aparte sociale klassen die elkaar naar een hoger niveau tillen. De humor is - voor zover ik er zicht op heb - typisch Frans: ongevaarlijk, redelijk braafjes en eigenlijk niet zo bijzonder grappig op vele momenten. Ik heb zeker en vast gegrijnsd, maar de humor bleek me te braafjes en te "mainstream" om hier danig van onder de indruk te zijn.
Het is vooral het eerste deel dat mij wist te entertainen, mede dankzij de snelle aaneenschakeling van grapjes en de ontluikende relaties tussen alle personages. Het tweede deel richtte zich meer op de emotie, maar helaas vond ik het af en toe behoorlijk bij de haren gesleurd en kreeg ik het warm noch koud (ok, eerder warm ) bij de ontmoeting tussen Philippe en zijn geheimzinnige pennenvriendin. Het eerste deel wist me te enthousiasmeren voor deze "sympathieke film", het tweede deel had te weinig pit en doorleefde emotie om het oorspronkelijke niveau te behouden.

Een extra pluim voor Omar Sy, die heerlijk speelt, en de wondermooie pianomuziek van Ludovico Einaudi.


"Intouchables" is een mainstreamfilm die zeker en vast onderhoudend is, maar in mijn top 5 van vorig jaar zal hij niet belanden. Een erg dikke 3*, nét geen 3,5*.


3*

Heerlijke film! Een confrontatie tussen 2 totaal verschillende milieus. Goed gespeeld. François Cluzet deed me steeds aan Dustin Hoffman in "Rain man" denken. Zoals al eerder vermeld, een echte feel good-movie.

Prachtige film, origineel verhaal heb er heel erg van genoten!

De laatste tijd wat films gezien met kleffe elementen, daarvan vind ik Intouchables het best te pruimen. Dit komt vooral door de innemende hoofdpersonen en het tamelijk originele verhaal.

WAT EEN FILM Geweldig geacteerd, leuker dan The Hangover en ontroerender dan The Notebook. Deze hoort in mijn top-10.

Briljant, ga hem zien!!

Dankzij een tip van een maat deze film uiteindelijk toch maar gekeken, want dit moest natuurlijk wel een over de top foute film zijn. Met zo’n afgekloven thema kan je natuurlijk alleen maar compleet de fout in gaan, en een over-sentimentele kleffe nepfilm creëren.

Dat bleek vanaf de eerste minuut, met een geweldige openingsscène, dus helemaal mee te vallen. De acteurs waren stuk voor stuk allen geweldig en geloofwaardig, en waar de film inderdaad bijna over het randje begon te hellen hielden ze hem fier overeind.

Enige fout is waar Philippe zich afvraagt hoe die vrouw op de rug gezien in dat Dali schilderij er uit ziet. Ze is gewoon Gala, Dali’s vrouw, en is onnoemelijk vaak van voren geschilderd door Dali, dat moet Philippe als kunstkenner geweten hebben.

Des te vreemder om dat Dali op meer plaatsen in de film voorkomt. De ‘’weke uurwerken’’ in t arbeidsbureau, de snor van Philippe.

De muziek in de film was niet mijn ding, en het einde had voor mij ook wat mooier gekund, anders had ie misschien nog wel es de volle vijf sterren kunnen krijgen.

ben niet zo van de franse films maar dit is toch echt wel een toppertje. heb hem inmiddels aan veel mensen aangeraden.

Ik heb eind Maart "Intouchables" gekeken. Geweldig mooi film waarvan de acteerwerk, dialogen en soundtrack prachtig samen komen op het grote scherm. Ik overweeg het zelfs om voor de derde keer naar de bios te gaan want het blijft genieten. Een echte aanrader!

Gisteren dan toch nog gezien in de bios, gelukkig maar. Want wat een mooie film is dit toch zeg.

Het is echt aandoenlijk om de band te zien (groeien) tussen de invalide Philippe en de hangjongere Driss.

De kracht van deze film is dat het ondanks het zware onderwerp allemaal vrij licht wordt gebracht met humor.

Overigens ook goed gecast met name Omar Sy als Driss, zodra hij een big smile opzet werkt dat al ontwapenend.

Dikke 4,5 sterren.