Intouchables (2011)

Heerlijke film. Wat een chemie tussen de hoofdrolspelers. De muziek, het verschil tussen arm en rijk, eerlijkheid, opvoeding, humor, verdriet alles komt er in voor. Voor mij tot nu toe het beste van 2012

Om het contrast tussen de hoofdpersonen te versterken.

Ik deel niet vaak 5* uit maar deze prent verdient elke ster dubbel en dwars.

Intouchables is knisperend verfrissend, een feel good movie in de beste zin van het woord.

Omar Sy krijgt terecht veel aandacht (en prijzen) maar Francois Cluzet is werkelijk amazing, wat een acteertalent!

De muziek van Ludovico Einaudi is ook een waardevolle toevoeging aan de flm.

Ik ga hier gewoon zeggen wat ik al bij velen heb gedaan: ga deze film zien!

5 sterren en niet minder!

Wat een heerlijke film is dit. Je gaat vanzelf van die mannen houden.

Ademloos gekeken. Neemt je totaal mee. Prachtig!

ik dacht bijna dat die gast dustin hoffman was.

Mooie sympathieke film die wel vrij voorspelbaar verloopt, maar wel erg weet te boeien. Geweldige rollen van François Cluzet en Omar Sy, die beiden overtuigen EN ontroeren. Tijdens het kijken krijg je toch steeds meer sympathie voor beide mannen. Het feelgood gevoel is groot en dankzij de schitterende muziek blijf je echt in de film zitten. Het is leuk om de 2 verschillende culturen te zien, helemaal als ze elkaar steeds meer gaan waarderen. Aanrader.

4*

Wat een super film!!

Heerlijk film, met heel veel humor en gevoel!

Die twee hebben echt chemie met elkaar, en veel respect ondanks de verschillende achtergrond.

Heb echt ontzettend gelachen maar was ook regelmatig behoorlijk ontroerd, super gedaan.

Echte een aanrader!

Prachtige film!

Met sprekende beelden van de Parijse voorsteden, waarin de armoede goed naar voren wordt gebracht.

Ik heb nooit veel op gehad met Franse films, maar dit is echt een kaskraker.

Dat bewijst ook wel het feit dat 18 miljoen Fransen (bijna 1/3e van Frankrijk) deze film zagen.

Het verhaal neemt je totaal mee en je krijgt sympathie voor beide mannen die een band krijgen met elkaar

Eindelijk heb ik de tijd gevonden om naar Intouchables te gaan. Met zulke kritieken kun je deze film natuurlijk niet aan je voorbij laten gaan.

Hoge verwachtingen dus, die ruimschoots werden waargemaakt.

Tranen in je ogen van het lachen, en tegelijkertijd van vertedering en ontroering.

Dat is wat Intouchables met je doet.

Volledig geloofwaardige hoofdrolspelers,

François Cluzet als Philippe, met een vertederende lach die ik nooit zal vergeten. De 'zieligheid' van zijn totale verlamming valt in het niet bij één glimlach. Een man waar je respect voor hebt, je gunt het hem dat hij schandalig rijk is.

De man is één brok sympathie.

Omar Sy als Driss, uit een totaal ander milieu als Phillipe en dat zorgt natuurlijk voor onbedoelde hilariteit. De tegenstellingen tussen hen zijn gigantisch, maar toch weten de twee zoveel respect voor elkaar te ontwikkelen, dat ze beiden kennismaken met een tot dan toe voor hen onbekende wereld van Earth, Wind & Fire voor Phillipe, en een 4 uur durende opera met een zingende boom in de hoofdrol voor Driss (geweldige scéne trouwens, tranen met tuiten gelachen!)

Het gebeurt niet vaak dat een film die normaal gesproken in de filmhuizen gedraaid wordt zo massaal positief wordt ontvangen in reguliere popcornbioscopen. Bij Amélie gebeurde dat ook, kan ik me herinneren. Terecht natuurlijk, een goede zaak. Zo ziet de massa, nadat hij voor de zoveelste keer de wereld vernietigd heeft zien worden in een rampenfilm, of de zoveelste moord heeft gezien op een gestrande tiener in een hut in het bos, ook nog eens een goede film.

Intouchables is een prachtige, ontroerende, grappige film, genietbaar voor iedereen. Liefhebbers van artistieke films zullen smullen, maar niet meer of minder dan de bioscoopbezoeker die komt voor een avondje luchtig vermaak.

Het is al zo vaak gezegd, en ik voel dat ik het ook nog even moet roepen: GA DIT KIJKEN! Z.S.M.!

Hier kan je alleen maar 5 sterren voor geven.

Paries ??

Aardige en vermakelijke film. De intro vond ik behoorlijk indrukwekkend, zag er visueel behoorlijk gelikt uit en was ook behoorlijk komisch, maar daarna zakt het toch wat terug. De aandacht gaat vooral naar het verhaal dat verteld wordt, en dat ondanks dat het behoorlijk cliché is (hoeveel films hebben we wel niet gezien met een onaangepast iemand in een ander milieu) wordt het aardig uitgewerkt en verveelt het zelden. Eén klacht: het had allemaal wat scherper gemogen, want echte grote problemen zijn er nooit in de film. Men gaat met een ruime bocht om de valkuil van teveel dramatiek, maar wat mij betreft is die bocht net iets te ruim. Degelijk, en vermakelijk, maar niet hoogstaand. 3,5*.

Briljante film. De hoofdrolspelers lijken echt vrienden te zijn, de chemie is over duidelijk. Mooi verhaal en leuk gefilmd. Wat het extra leuk maakt is dat het gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal.

Het verhaal van twee karakters uit uiteenlopende milieus, die met elkaar moeten leven, is al zo oud als Metusalem, maar toch blijkt men er nog prima films uit te halen. Het beste van Intouchables is dat de film de ellenlange introducties achterwege laat. Na een heerlijke openingsscène, komen we zonder toeters en bellen te weten hoe het verhaal van Philippe en Driss begon. Van de karakters zelf weet de kijker net zo veel als zij van elkaar weten. Vervolgens gaat het razendsnel, de komische scènes waarin Driss Philippe verzorgt, volgen elkaar in rap tempo op. Echt een duidelijke lijn is er niet eens, het is vooral een aaneenschakeling van schitterende en vaak hilarische momenten tussen het bijzondere duo. Het zorgt er wel voor dat de film nogal fragmentarisch en als los zand aanvoelt.

Verder is het niet te ontkennen dat Intouchables een hartverwarmende feelgood film is. Waar in soortgelijke films vaak één van de twee partijen een halve film nodig heeft om te ontdooien, daar stralen de twee hoofdpersonages hier allebei vanaf de eerste seconde een heel pak sympathie uit. Er is geen clichématige bad guy of een sleutelmoment waarop het duo ineens een gigantische ruzie krijgt en uit elkaar gaat, het loopt allemaal net even anders. Niet te zeggen dat de film volledig onvoorspelbaar is, het verhaal wordt alsnog redelijk straight forward verteld. Het kent veel bijpersonages en kleine subplots, die verder nergens naar toe gaan of ergens voor lijken te dienen, het verhaal draait eigenlijk enkel en alleen om Philippe en Driss, de rest is een minimale bijzaak. Maar dit duo geeft ons wel een hilarische en hartverwarmende film.

4 sterren.

Ik heb eind Maart "Intouchables" gekeken. Geweldig mooi film waarvan de acteerwerk, dialogen en soundtrack prachtig samen komen op het grote scherm. Ik overweeg het zelfs om voor de derde keer naar de bios te gaan want het blijft genieten. Een echte aanrader!

Ik zie de cover, lees het verhaal en denk, wat lijkt me dat een suffe saaie film, maar vervolgens lees ik de reviews hier en de cijfers en ben toch wel benieuwd, dus ga em binnenkort even kijken.

I told you so!

Een erg mooi vervaardige Franse film, fraai beeld, prima geluid en erg goed geacteerd.
Het gegeven is ook aardig (en gebaseerd op waargebeurde feiten), een arme delinquent die met frisse tegenzin bij een rijke verlamde man in dienstbetrekking gaat en hoe ze toch elkaars leven gaan opfleuren.

De humor ligt mij niet zo, hoe personage Driss zich 3/4 van de film gedraagt vind ik niet grappig, terwijl dat klaarblijkelijk wel zo bedoeld is. Wat is precies grappig aan een domme hork, zogezegd?
Ik neem aan dat het overdreven is voor het komische effect in de film. Er werd het meest nadruk gelegd op platvloerse humor en vrijwel niet op wat meer 'witty' humor, jammer.

Dat Driss in 1 seconde precies de brief met het telefoonnummer uit de stapel trekt (en meer van dat soort dingetjes), tja, ook een beetje geforceerd.
Geloofwaardigheid in de uitwerking van het verhaal vind ik dus zeker niet het sterkste punt.

En de regisseur is Earth, Wind & Fire fan? Weten we dat ook weer. Ik vond het een vrij gemakkelijke muziekkeuze. (Nina Simone vind ik wel ok:))

Het laatste half uur was wel mooi, doch middels veel sentiment uit de kast te trekken.
Best een mooi verhaal, het slag humor dus minder voor mij.

Mooie film! Wel vond ik het einde een beetje een deceptie. Misschien wil ik teveel in het sprookje 'Intouchables' geloven, maar het viel tegen om te zien dat de echte 'verpleger een heel ander persoon was dan Dris in de film. Dat is natuurlijk logisch bij een film die geïnspireerd is op het boek oftewel waargebeurd verhaal, maar ik vond het gewoon een beetje afdoen. Blijkt het een Marokkaanse verpleger te zijn geweest en Philippe is getrouwd met een Marokkaanse vrouw. Ook een mooi gegeven, maar de film geeft je gewoon een ander beeld. Desondanks mijn gezeur geef ik de film vier sterren, kortom een dikke 8! ''

Waar slaat die nieuwe titel op IMDb op...?

Mooie film. Echt een "must see" . Wat lijkt die man veel op Dustin Hoffman, konden wel broers zijn maar dit terzijde. Deze film relativeert veel dus als je een dipje hebt vooral deze film kijken.

Mooie Franse film die ik bij toeval zag. Het idee van de film dat een donkere man een oudere blanke man in een rolstoel gaat verzorgen was nou niet direct een must-see voor mij. Heel dom van mij want wat een verassing is deze film.

Komisch, lichtvoetig, soms gevoelig en wat voorspelbaar en weinig echt drama. Dat laatste is eigenlijk mijn enige kritiekpuntje in deze feel-good movie.

De Franse hoofdrolspeler in de rolstoel François Cluzet is een echte dubbelganger van Dustin Hoffman in Rain Man en de donkere verpleger Omar Sy is een Clarence Seedorf look-a-like met een heerlijke glimlach die van het scherm afspat werkelijk. Cluzet overtuigt me als verlamde superrijke niet geheel maar geeft hierdoor meer ruimte voor Sy die de film geweldig draagt en soms doet denken aan die andere Franse topper Amélie.

Vaak grinniken, soms gewoon heerlijk voluit lachen en een mooi eind. Je gaat de bios uit met een heerlijk gevoel.

Hartstikke mooie film. Boeit van begin tot eind.

enorme contrast tussen de 2 personages.

Maximale score voor deze film

AANRADER!

Een hele vermakelijke film. Af en toe was de film een tikkeltje onduidelijk, maar verder kon ik het redelijk goed volgen. Het was ook een heel mooi einde.

Geniale, Briljante Film !

Deze film gaat straks in BR, in mijn kast.... Top 5 !

Prachtig

Topfilm!

Vond er geen kloot aan! Vooral erg flauw en dat hoofd van Cluzet dat allang is verkocht voor deze sympathieke zwarte wordt steeds irritanter met dat lachje daarom. Ook een erg simpele en vaak gebruikte tegenstelling van higher culture vs lower culture waarop veel te lang wordt doorgegaan.

Mooi gedaan!