The Place beyond the Pines (2012)

Een film met veel gezichten.

Het begint geniaal goed. Rauw, direct, snel. De energie barst er uit, er is geen afstand tussen oorzaak en gevolg. Eenvoudig om je in te leven in de personages, hun beweegredenen zijn direct en uit het hart, en wekken - hoe onjuist die ook zijn - sympathie op. Het zou je niet direct 'zelf kunnen overkomen', maar toch.

En dan krijgen we plotseling deel twee en drie. Sloom. Langzaam. Oninteressant. Met een bijbelse kijk op misdaad en straf, de schuld der vaderen. Een moordende speelduur waar zeker een half uur uitgesneden had moeten worden, waarbij je veel te veel tijd krijgt om je af te vragen waar het dan heen moet, waarom dit verhaal verteld wordt, wat de moraal dan gaat zijn. Even bekruipt me het gevoel dat het zoiets is als een aanklacht tegen de Amerikaanse politiek, en de manier waarop elk klein misstapje in de verkiezingen daar uitvergroot wordt. Toch is dat kennelijk niet de bedoeling, want het eindshot zet weer een ander motief in. Marginaliteit zie ik daar absoluut niet in, eerder het ontsnappen aan de loodzware verplichtingen van de American Dream. Veel positiever dan zijn tegenpool, met z'n melkmuiltje in een pak waar hij niet in past.

En dat einde is dan toch ook echt zoveelste vergissing, wat mij betreft. Had het liever bij het eerste deel gehouden. Had er desnoods over nagedacht welke boodschap je met je film wilt brengen. Was daar dan toch liever zuiver in gebleven, in plaats van er van alles bij te slepen. Nu komt het vooral over als een zwalkend gedoe met symboliek waar uiteindelijk niets van terecht komt, en een volslagen vergeetbaar resultaat. Als iemand over een maandje of wat vraagt 'waar gaat deze film over', dan weet ik al dat ik met m'n mond vol tanden sta, niet verder kom dan 'iets met Ryan Gosling op een brommertje'.

En daar blijft het dan bij, dat is wat de toon zet. De rest gaat zeker ook niet blijven hangen, de bijrollen van Eva Mendes, Mahershala Ali en Ray Liotta gaan met het verprutste verhaal de vergetelheid in.

Vertild aan teveel symboliek.

Eens met blurp194. TPBTP weel veel vertellen, te veel als je het mij vraagt. En waar het eerste deel

virtuoos genoemd mag worden, heb het tweede en derde deel mooie elementen in zich; een geheel wordt het helaas nergens.

2,5*

Cianfrance neemt wel erg goed de tijd om de drie chapters te vertellen. Dit was een klein minpunt aan de film. Overigens eens met Blurp194 dat de bijrollen van Mahershala en Liotta niet blijven hangen, deze hadden beter uitgewerkt kunnen worden.

De film heeft verder een zeer goede bezetting met uitschieters Gosling en Mendes.

Chapter 3 was toch echt de minste en haalt de klasse van de eerste twee naar beneden. Dit kwam wat geforceerd over door de verhalen aan elkaar te linken. De “motieven” van de beide jongens zijn mij een raadsel en erg rigoureus.

De beelden zijn dik in orde met als uitschieters de achtervolgingen en de beelden op de motor. Lekker ruig geschoten waarbij je het idee hebt zelf achter het stuur te zitten.

Prima film, maar te lang en met een “overbodige” chapter.

Ik snap niet dat mensen het laatste stuk overbodig vonden. En te toevallig? De film draait ook rond toeval, de gevolgen van keuzes daarvan en de karma die volgt, (wat in een groter idee helemaal géén toeval is). Wat toch één van de hoofdthema's hier is, en waar in deel 3 dit perfect samenkomt. In zekere zin zijn deel 1 & 2 maar een opbouw, om uiteindelijk toe te komen bij deel 3. Het werkt ook alleen gezien in context van de andere 2. Maar deel 3 doet het 'm net wat de film wil vertellen, en is ook daar waar de film zijn punt maakt en alles aan elkaar knoopt. Anders heb je inderdaad maar 3 losstaande verhalen, die op eerste zicht weinig met elkaar te maken hebben, en die ook niet zo bijzonder zijn (buiten misschien deel 1). De film wordt net bijzonder door ze alle 3 naast elkaar te zetten en in context te zien.

De film maakt gewoon helemaal geen punt zonder het laatste deel. En is hier ook bewust van dat deze 3 moeten samenkomen, zoals het eerste shot al aan toont in de sphere of death. 3 motors (3 personen), niet toevallig op 1 plaats in een bol samengebracht, en waar je als rijder 1 foute keuze/beweging kan maken, het onvermijdelijk gevolgen zal hebben voor de andere 2.

Verder vind ik het ontzettend jammer dat bijna iedereen hier al verklapt dat de film bestaat uit 3 delen/verhalen. Het was net hetgeen me het meest verraste aan de film en zijn grootste troef is wanneer het voor de eerste keer onverwacht switcht naar Cooper. De trailer is er nochtans zo goed in geslaagd om dit niet te spoilen, en doet zelfs een geheel andere film vermoeden.

Overbodig niet, is zoals elk segment een onlosmakelijk element van het geheel maar wel heel erg slap uitgewerkt.

Jammer dat ik zo weinig mensen over de soundtrack hoor. Vind het gebruik van het klassieke Fratres in combinatie met de prachtige cinematografie behoorlijk sfeerbepalend. Nee, niet alles is even coherent en de regisseur heeft hier en daar wel heel veel symboliek in één film willen proppen. Maar de naargeestige en tegelijkertijd toch toverachtige (en hier en daar zelfs Lynchiaanse) atmosfeer die The Place Beyond The Pines ademt, wegen voor mij wat zwaarder. Uitstekende prestaties van de cast overigens ook, waarbij ik het toch even wil opnemen voor Cooper. Ik vind zijn spel juist erg sterk; je ziet enorme gewetenswroeging die hij voelt en hoe hij toch probeert mee te lachen met het machocultuurtje in het korps. En ja, als je dan eindigt met The Wolves van Bon Iver, dan kun je bij mij weinig fout meer doen. Mooi werkje.

ja. wat moeten we hiermee? Korter kan ik het niet samenvatten. Wat een teleurstelling.

2.5*

Hier valt weinig woorden over te zeggen!!

Prachtige film met kippenvel!!

Aardige film maar het tweede deel, dus na Ryan Gosling was een stuk beter dan het eerste. Nu kan dat aan mij liggen want ik ben persoonlijk niet zo'n Ryan Gosling fan. Ik vind hem altijd emotieloos en totaal niet betrokken overkomen. Daarom vond ik Drive ook een vreselijke film. Hij doet me een beetje denken aan Vin Diesel, stoere blik, dikke spieren van de steroiden maar verder totaal geen inhoud of persoonlijkheid.


Waar ik me ook aan stoorde was hoe er gedramatiseerd werd rondom de zoon van Luke. Die was natuurlijk drugs aan het dealen, aan het shopliften en heel de dag stoned. Hij was uiteraard helemaal mislukt omdat z'n pa nooit rond hem is geweest. Daar werd even erg de nadruk op gelegd en dat vond ik een beetje clichématig overkomen. Weer zo'n film met een verborgen boodschap voor ouders dat ze bij elkaar moeten blijven omdat dat anders het gevolg is. Echt zo Amerikaans weer.


Het lag er dus allemaal net iets te dik op bij mij. Meer dan 3 sterren vind ik hem dan ook niet waard.

Heerlijke film, punt uit.

Vrij goed.

Alledrie de delen zijn vrij standaard qua opzet, maar deel 1 toont dat dat geen probleem hoeft te zijn. Van veel nieuws onder de zon is geen sprake, maar qua toon zit het wel goed en de manier waarop deel 1 deel 2 wordt is perfect gedaan. Deel 2 heeft het potentieel om verder te gaan op het elan van deel 1, maar ik ben niet kapot van de richting die het verhaal inslaat. Het zorgt voor de eerste barsten, iets wat er in deel 3 niet beter op wordt. Sowieso is hier de overgang gefaald, maar het is vooral de finale die niet biedt wat de voorrondes beloven.

Een pluspunt is het merendeel van de cast. Ryan Gosling heeft met emotioneel afstandelijke en gewelddadige personages zijn niche gevonden. Ik zie hem vrij graag bezig in dit soort rollen, maar als hij echt een topacteur is, moet hij meer kunnen dan dat.
Ook Bradley Cooper is nog steeds aan het evolueren van mooie jongen naar karakteracteur. Hij doet het verdienstelijk, maar mist op een paar (cruciale) momenten toch wat overtuigingskracht.
Het meeste genoten heb ik van Dane DeHaan. Hij heeft sowieso het meest interessante personage van iedereen en tilt eigenhandig het laatste deel naar een hoger niveau.
Andere bijrollen vind ik niet altijd even geslaagd. Ray Liotta is goed maar o zo voorspelbaar en Eva Mendes overtuigt niet.

Derek Cianfrance's stijl is een stuk mooier dan in Blue Valentine. Het openingsshot is hemels en een eerste hoogtepunt. Hetzelfde niveau wordt uiteraard niet continu aangehouden, maar de 140 minuten zijn voorzien van genoeg mooie beelden. Ook de soundtrack is een pluspunt, wat toch een hoop sfeer oplevert. Het eerste deel steekt hier wat bovenuit, maar dat heeft voor mij ook een deel te maken met het verhaal. Het verhaal van een bankovervaller die zich niet kan uiten of een verhaal over een corrupt politiekorps: mijn keuze is snel gemaakt.
Als verteller laat Cianfrance m.i. wel wat steken vallen. Toeval kan, maar de nadruk ligt daar te hard op, waardoor een hoop opgebouwd effect verloren gaat.

Gevleide 3,5

Het begin was goed, maar daarna, en helaas het grootste gedeelte van de film, te langzaam en duurt erg lang.

De Volle Vijf!

Het eerste deel van deze film was perfect. Ik was met name gecharmeerd van de rol van Ben Mendelsohn (Robin). Alles klopte in dit eerste deel en de vaart zat er lekker in. En toen begon deel 2.........jeetje, het was alsof ik een totaal andere film aan het kijken was. Van de dynamiek en energie uit het eerste deel bleef niets meer over. Het was slaapverwekkend en duurde erg lang. Helaas kan het laatste hoofdstuk uit deze film het niet meer goed maken. De opzet spreekt mij wel bijzonder aan echter had de uitwerking beter gekund. Uiteindelijk werd het een langdradige film die niet kon boeien. Allen omdat het eerste hoofdstuk zo goed was, geef ik toch 3 sterren.

Echt een film die te lang duurt. Allemaal net iets te traag. Het zit best goed in elkaar, maar hier hou ik moeilijk 140 minuten de aandacht bij. Vond overigens vooral de rol van Bradley Cooper ontzettend goed. Speelt zeer overtuigend.

Deel dezelfde mening, de film begint er sterk het eerste uur, maar daarna............

af en toe begrijp je die hoge gemiddelden niet, net als bij deze film. Natuurlijk is Ryan Gosling een prima acteur, maar zodra de getekende plaatjes op zijn lichaam en het heen en weer bewegen van de sigaret die in elke scene in zijn mondhoek bungelt meer aandacht krijgt dan het verhaal zelf, gaat dat snel vervelen.
omdat zijn karakter al snel de pijp uitgaat na een aantal stupide acties hoop je dat het beter wordt, maar vanaf dat moment wordt het allemaal nog een graatje minder.
Jammer, goede cast, verveeld scenario.

Vooraf geen recensies hier op MM gelezen, enkel de score en ook die van IMDB, dus hoge verwachtingen van deze film. (achteraf wel diverse recensies hier gelezen)
Ik zet voor de zekerheid even een gedeelte als spoiler:
De film begon, zoals velen hier ook zeggen, zeer sterk, dus het 1e uur.
Daarna sloeg de film om van een misdaad / drama na enkel nog drama en dit vond ik persoonlijk het negatieve kantelpunt in deze film omdat er volgens mij veel meer in gezeten had en deze abrupte omslag veranderde de hele film ineens waardoor het mij bijna niet meer boeide. (dood van Luke na ± een uur, politie corruptie, drank- en drugsgebruik en wel heel toevallig de ontmoeting tussen beide zonen...)
In tegenstelling tot sommige berichten hier vond ik het 3e deel er dan wel weer bij passen omdat dit toch op één of andere manier de vorige 2 delen min of meer samen bracht én hierdoor ook een beetje het 2e deel compenseerde.
Het verhaal, de cast en niet te vergeten de goede muziek waren prima, maar ik had er vooraf gewoon veel meer van verwacht.
Over het geheel gezien wel een voldoende: 3.5*

Onevenwichtig, maar wel het aanzien waard. Eerste deel is zeker het sterkste, na een iets zwak vervolg volgt gelukkig wat duidelijkheid. Toch was de finale wat zwakjes. En wel enigszins origineel. Qua acteerwerk vond ik de jonge acteurs in het laatste deel het minste helaas.

3,0-3,5* naar beneden afgerond, wat ongeveer wil zeggen: wel OK als avondvullend vermaak, niets meer niets minder.

Zwaarmoedig, hier en daar ontroerend, mooi gefilmd, maar helaas veel te lang. Het eerste gedeelte, zoals al vaak gezegd maakt het toch het kijken waard.

Realistisch, ruw en aangrijpend. Ik vond de drie hoofdstukken juist erg interessant. En ja, ook ik vond het eerste deel het beste, maar om die andere twee (en vooral de laatste) nou overbodig te noemen? Absoluut niet. Ik vond het juist mooi om te zien hoe de levens van alle personages verwikkeld zijn en hoe bepaalde keuzes en gebeurtenissen uit het verleden invloed hebben op de toekomst. Geweldig geacteerd ook door alle acteurs. Ofja, bij alle. Kunnen we met zijn alle afspreken dat Liotta geen rollen meer krijgt, Die man zet alleen nog maar lege en snel te vergeten personages. Enige minpuntje van de film... Voor de rest echt een aanrader! Heerlijke soundtrack ook!!

En ook deze beschrijving maakt melding van zaken die pas ruim 45 min. in de film plaatsvinden. Waarom is dat toch? Toegegeven, op IMDb staat het ook, maar op MM wordt ook nog vermeld dat het verstrekkende gevolgen heeft voor de volwassen levens van hun zonen. Nou, dat weten we dan ook alweer...

Zeer sterk eerste gedeelte, naderhand wordt het wat minder. De sfeer van de film zit meteen al goed in de eerste minuten met de introductie en shots van Gosling bij de kermis. Het verhaal wordt goed opgebouwd en weet te boeien tot het personage Cooper zijn intrede doet. Dan wordt het verhaal iets minder interessant omdat dan vooral de corruptie wordt aangekaart. Ook een fase daarna berust wat te veel op toeval. Zeker niet onaardig, maar de sfeer en het script werpt niet meer zo'n hoge ogen zoals in het begin. De cast is prima en de soundtrack is opvallend goed. 7,5/10

Aardige, best sfeervolle vertelling die lekker de tijd neemt, maar je vooral niet teveel bij na moet denken. Het tweede gedeelte met de twee zoons die elkaar heel toevallig (haha) tegenkomen en weer tot ellende komen is eigenlijk behoorlijk stupide.

In een ware woensdagavond film pikt men zoiets niet maar als Gosling en Cooper er in spelen Is het kennelijk geoorloofd.

Bij de ene film ben ik een man met veel woorden en bij de andere film eentje met weinig.

Ik zal me betreffende The Place beyond the Pines (2012) aan het laatste houden :

Mooie film.

Min of meer 3 films in 1 waarvan de 1e me het meest aansprak. Helaas wordt het na een uur allemaal wat ongeloofwaardiger en is het wel erg toevallig allemaal. En zeg nou zelf: zo'n blank kereltje als Dane de Haan die de zoon van Eva Mendes speelt? Maar het is sterk gespeeld en verveeld ondanks de lange speelduur niet.

3*

Dat van dat blanke kereltje is niet zo raar hoor..

En zo donker is mendes ook niet...makkelijk mogelijk dus.

Vind ik niet.Eva Mendes is toch vrij getint. De acteur die de zoon van Bradley Cooper speelde hadden ze beter de zoon van Gosling en Mendes kunnen laten spelen. Dat had er geloofwaardiger uitgezien.

Dan nog kan het...ik spreek hier uit eigen ervaring