The Place beyond the Pines (2012)

Prachtige film met meer dan uitstekende acteer prestaties van Ryan Gosling, Bradley Cooper en Eva Mendes . De film zit prima in elkaar en verveeld ondanks de lange zit nergens. Aanrader

Ik ben er ook wel over te spreken, bijzonder verhaal en goed geacteerd.

Dit hoor ik zo vaak maar ik ben het helemaal niet eens dat Gosling een 'één uitdrukking' acteur is. Hoewel ik vind dat zijn blik boekdelen spreekt, zowel hier als in Drive, kan ik je wel zeggen dat hij dit slechts doet in zijn laatste paar films. Helaas lijkt hij het inderdaad ook te doen in Only God Forgives, waardoor ik deze gedachte wel begin te begrijpen. Hij is gewoon ideaal om de 'stille waters met diepe gronden held' te spelen, waardoor hij jammer getypecast begint te worden. Maar kijk zeker eens naar Half Nelson, Lars and the Real Girl en Blue Valentine.. en zeg me dan nog eens dat Gosling een 'één uitdrukking acteur' is . Stuk voor stuk geweldige, menselijke en variërende rollen waar hij bewijst toch een sterke acteur te zijn voor mij.

Blue Valentine vond ik wel een goede film en kan me niet me herinneren dat Gosling daarin speelde, goed teken dus. Misschien kan ie dus wel anders dan ik zei. Maar een fijn acteur vind ik het niet in de laatste films die ik van hem zag, een soort Sylvester Stallone, maar dat is persoonlijk. Opvallend goed vond ik Ben Mendelsohn.

Vandaar dat hij een tijdje stopt, zodat iedereen de tijd heeft om het te vergeten en hij opnieuw dezelfde rol kan vertolken.

Het begint inderdaad erg op te vallen.

Mooi verhaal, prima acteerwerk (ook al is er wel weer een echte "gosling-rol", maar daar stoorde ik mij niet echt aan) en als klap op de vuurpijl het prachtig endcredits-nummer The Wolves (act I and II) van Bon Iver

Best boeiend.

Film met sterke en zwakke momenten. Het scenario blijft wat oppervlakkig en erg origineel vind ik het ook niet. Komt wat pretentieus op me over.

Prima acteerwerk, aardige soundtrack. Visueel vond ik het nogal wisselend, variërend van gewoontjes tot krachtig.

Anderzijds heeft The Place beyond the Pines me wél de volle speelduur weten te boeien en dat vind ik voor een lengte van 140 minuten echt wel een compliment waard! 7/10*

3 verhalen in 1 waarbij ik het eerste verhaal het boeiendst vond. Het 2e verhaal van de politieagent vond ik minder interessant, maar bij het derde verhaal wordt het wel iets beter. Wel goed geacteerd. 3 sterren

Beetje dubbel gevoel over de film, aan de ene kant vond ik het wel een mooie en indrukwekkende film om te zien hoe 1 leven het leven van andere zo kan beinvloeden....

Aan de andere kant vond ik het door de 3 verschillende verhalen dat je je niet echt aan 1 persoon gaat ''hechten of meeleven''

Een film die mooi en indrukweekend is om een x te zien, maar zou hem geen 2e keer kijken (maar zeker het kijken 1x waard!)

3.5*

idd

Na het prima Blue Valentine de tweede film van regisseur Cianfrance, en gelukkig weer een voltreffer. Bij een tweede film ben je altijd bang voor een pretentieuze misser, maar hij weet de valkuilen handig te omzeilen met een intelligent, meeslepend en verrassend script. De aanwezigheid van een batterij goede akteurs helpt natuurlijk ook flink. De film is ambitieus in de uitwerking en constructie van het verhaal en Cianfrance durft het om gewaagde beslissingen te nemen, die goed uitpakken. De film is lang, maar omdat de film bestaat uit drie delen is dit wat mij betreft ook nodig. Bradley Cooper's rol is niet echt memorabel, maar Ryan Gosling is uitstekend als altijd. Mooie, symbolische titel overigens.

Een topfilm vond ik het niet maar anderzijds vondk hem wel oke.

Het zijn idd 3 delen in 1 film waarvan het 1ste deel het beste is en dat heeft voor mij alles te maken met Ryan Gosling die echt heel die tijd de film draagt, nadien zakt het een beetje in vond ik maar bleef toch boeien. Het einde had ik anders en beter verwacht.

Zeker eentje die je moet gezien hebben maar een kraker was het niet voor mij.

Goed.

Cianfrance is een boeiend regisseur, heeft absoluut een sterke film in zich, maar het komt er nog niet helemaal uit. Ook in deze Place Beyond the Pines laat hij weer goeie dingen zien, maar uiteindelijk vergallopeert hij zich wat.

Eerste twee delen zijn zeker de moeite. Knap hoe hij overschakelt van Gosling op Cooper als hoofdpersoon. Bij zijn tweede poging werkt het veel minder goed, komt vooral door het "15 jaar later" tekstje waardoor enerzijds de verhaallijn niet meer vloeiend doorloopt, en er anderzijds teveel toevalligheid en gekunsteldheid in het plotje sluipt.

Sfeertje is goed al had het nog iets beknopter gekund. Door de lengte worden Cianfrance's trucjes iets te veel herhaald, waardoor het wat aan effect verliest. Verder aardig acteerwerk (al haalt Gosling bijlange na het niveau van vroeger niet meer) en een fijne soundtrack. Het is allemaal wel goed, maar mist dat beetje extra op het écht sterk te maken.

Laatste deel is er duidelijk teveel aan, zowel qua lengte als inhoudelijk. Het voegt niks meer toe aan de film, het sluit ook niks meer af. Qua stijl zet Cianfrance wel een paar passen vooruit, dus wil ik hem best weer een kans geven bij z'n volgende film.

3.5*

Wat een saaie film, ik viel bijna in slaap en ben er na ca.1 uur mee gestopt .Dat geouwehoer met die agent die hem neer schoot dat kan ik nou wel. Niks nieuws onder de zon dus. Ik had er meer van verwacht.

Schitterende film die mij geen moment verveelde. Prima casting en regie. 3 verhalen vloeiden prima in elkaar over.

Het is een redelijke film maar nou ook weer geen topper vind ik, het verhaal is wel goed en op het acteren valt ook niet veel aan te merken maar ik werd niet echt gegrepen door het verhaal. Toch een ruime voldoende 3 sterren.

Tja, 70 minuten niet kijken en dan oordelen.... Beetje buitenspel dacht ik zo.

Als je de hele film een 1.5 geeft, kijk hem dan ook helemaal.

Je kunt ook een oordeel geven, en dan niet stemmen.....

Blue Valentine was al een mooie film en dat is The Place Beyond the Pines ook zeker. Natuurlijk een hele sterke cast met vooral Gosling en Cooper die de show stelen. Het is natuurlijk wel een lange film, maar eigenlijk is het nooit saai want er gebeurd gewoon genoeg. Ik had even twijfels bij de tijdsprong maar die verdwenen direct. Gewoon een hele sterke film met ook een sterke soundtrack.

4*

Aardige film waarin ik wat mee airplay van Ryan Gosling verwachtte. Deze steracteur doet wat ik hem weleens vaker heb gezien, wat loom en langzaam reageren en praten. Sowieso weinig praten. Vrij cool, maar niet echt uniek. Zijn partner in real life Eva Mendes vind ik best sterk spelen, een door het leven getekende vrouw.

Het verhaal en de aankleding zijn prima, hoewel de wraak van Jason wel wat uit de lucht komt vallen. Dit gaat allemaal snel en had best wat meer opgebouwd mogen worden. Het zijplotje met het corrupte politiekorps vind ik niet erg sterk maar de rode draad, de relatie tussen Gosling en Cooper is onderhoudend.

Wel een aardige film, die mij qua sfeer en manier van vertellen af en toe deed denken aan Mystic River. Een hoogvlieger wordt het nooit, daar is het allemaal niet origineel, diepgaand of opvallend genoeg voor. Degelijk en boeiend is het wel de gehele speelduur, al wordt het nooit meer zo goed als tijdens het 'eerste verhaal'.

3,5*

Mooie film. Het eerste verhaal vond ik het sterkst en vond het bijna jammer dat het af was gelopen. Het 2e verhaal over de politieagent deed voor mij een beetje afbreuk aan de film omdat het helemaal een andere kant op ging en verder weinig met het eerste verhaal van doen had. Ook het 3e verhaal had naar mijn mening sterker kunnen worden uitgewerkt.

Ik heb exact hetzelfde gevoel. Ik wist op voorhand van niets, en vond het gewaagd om midden in de film te switchen van hoofdpersonage. Kan me alleen Psycho herinneren waar dat ook het geval is, en goed werkt. Alleen vond ik Cooper minder sterk spelen, en had het gevoel dat Gosling ook iets te veel 'routine' in zijn spel had. Of het was minder verbluffend dan wat ik vooraf van hem al had gezien. De derde akte zwakt dan helemaal af, mede door de svo, mede door het spel.

Toevalligheden worden ook te krom in het laatste deel, en dan had ik het best al 'moeilijk' met de eerste ontmoeting tussen Ryan en zijn garagist , zeer toevallig.

Wel genoten van de film, straf openingsshot ook, en andere goede vondsten die wisten te ontroeren. Niet geheel geslaagd, maar zeer aangename film.

Anders dan verwacht. Ik had er veel zin in, Bradley en Ryan, count me in! Ik had gehoopt op een kat-en-muis spel tussen die twee, maar helaas. De scène waarin ze samen te zien waren duurde enkele minuten. Balen!

Begon aardig, vond ook met name het eerste en het laatste deel van de film goed, het middenstuk vond ik vrij saai. Toen Gosling eenmaal dood was ging het snel bergafwaarts voor mijn gevoel. Dat hele corruptie gebeuren duurde te lang en haalde me helemaal uit de film. Pas toen de twee 17 jarigen in beeld kwamen werd het weer iets interessanter, al moest de film het toen vooral hebben van de interactie tussen die twee want Cooper zijn personage vond ik maar nietszeggend.

Ik vond Gosling ook veel overtuigender in zijn rol. Heeft er w.s. ook mee te maken dat zijn personage een stuk intrigerender was dan Cooper zijn personage.

Aardige film, maar ook een tikkeltje onbevredigend.

Spoilers?

Het kán niet anders dan dat je een compleet andere film hebt gezien Qua audio is dit met afstand de aller állerslechtste film die ik ooit gezien heb, in het bijzonder wanneer het aankomt op de motorgeluiden (en ik heb een hoop slechte films gezien).


Luke rijd naar de bank toe, op met een motorfiets met een 1 cilinder 4-takt, 5min later vlucht hij met die zelfde motorfiets maar dit keer met een 4 cilinder 4-takt en alsof dat nog niet erg genoeg is heeft hij opeens bij het inrijden in de verhuisbus (nog altijd op de vlucht voor de politie) een motorfiets met een 1-cilinder 2-takt!

Gedurende zijn vliegensvlugge getaway stopt hij dus tot tweemaal om een compleet ander blok in te bouwen


En ook shots waarbij tot 5 maal overgeschakeld word op de snelweg met een motorfiets die niet eens 6 versnellingen heeft. Dit even geheel los van het feit dat als je daadwerkelijk in de eerste versnelling op de snelweg zou rijden met een DRZ (ja zelfs in de USA) het motorblok gegarandeerd stuk zou lopen.

En dan nog al die shots dat Luke voorbijrijd met zijn voet mijlenver van het schakelpedaal, terwijl er tegelijkertijd een audio loopt van een motorfiets die volle bak aan het overschakelen is.


Wanneer ik de motorgeluiden in deze film vergelijk met bijv. die in films als Torque of Nowhere to run dan verdienen de laatstgenoemden zelfs een Oscar voor de audio!

eindelijk weer eens een goede film, beste van het jaar 2013 tot nu toe voor mij.

Ook al waren er wat technische zaken die niet klopte

Zondag in de bioscoop gezien. Mooi, indrukwekkend verhaal. Bleef nog een aantal uren in mijn hoofd zitten. Aanrader!

Geef je volledig gelijk. Het eerste verhaal was zeer sterk...en de andere 2 verhalen waren inderdaad wel minder, maar als je alles in z'n geheel pakt..is het gewoon FANTASTISCH !

Zelden zo een sfeervol openingsshot gezien als in The Place beyond the Pines: Gosling, geblondeerd, Metallica shirt, torso vol tattoos, spelend met een vlindermes die zich vervolgens in een tracking shot tussen de afstandse geluiden van de kermis begeeft. Het zet meteen de juiste toon.

Ik sluit mij ook aan bij de consensus dat het eerste verhaal veruit het sterkste is, met name door de sterke uitwerking van het personage van Gosling. Het is moeilijk om als kijker een beeld van hem te kunnen vormen: langs de ene kant is hij een onbeschrijfelijke bruut, nog heel wat extremer dan de gewoonlijke filmische 'sympathieke geweldenaar'. De manier waarop hij die zwarte kerel toetakelt bijvoorbeeld is laf en verontrustend. Maar langs de andere kant krijgen we ook veel ontwapenende momenten te zien met Gosling, zoals het hartverwarmende tafereel tussen hem en zijn kind. De krachtige achtervolgingsscène mag tenslotte ook niet onvermeld blijven.

Het tweede verhaal kan helaas hooguit onderhoudend genoemd worden. Een oertypisch 'crooked cops' verhaal met Bradley Cooper die niet echt weet te overtuigen. Gelukkig is er de altijd imposante verschijning van Ray Liotta. Het derde verhaal is dan weer een aanzienlijke verbetering en ik sluit mij aan bij Ik Doe Moeilijk's opmerkingen over sociale immobiliteit. Het is treffend hoe AJ, zoals verwende kinderen dat wel eens doen, allerlei symbolen van de lagere klassen omarmt en toch overduidelijk een 'wannabe' blijft. Wanneer je hem in de laatste scène strak in het pak tussen alle 'big shot' kennissen van zijn vader weet staan, weet je gewoon dat hij hoe dan ook ver zal komen in het leven. Jason, op het eerste zicht een zachtaardige jongen, lijkt dan weer van nature voorbestemd om de marginaliteit verzeild te geraken en het eindshot is daar inderdaad een bittere illustratie van. Indrukwekkende film met veel sterke symboliek.

één van de betere die ik dit jaar gezien heb.

4.5*