De Verbouwing (2012)

't Is niet zo bijzonder allemaal, maar ook niet heel slecht. Ligt denk ik meer aan het bronmateriaal en het daaruit voortkomende script dan aan Koopman en de cast. Vooral Reidinga, Blok en Rietman halen het maximale uit wat mogelijk is. Verder goedbedoelde polderthriller, maar daar blijft 't wel bij.

Ik was benieuwd naar de verbouwing, natuurlijk als menig man de gooische vrouwen serie met toch wel veel plezier afgekeken. Dus was ik wel erg benieuwd naar deze film met een aantal B á C acteurs qua cast op 'Claire' na die eindelijk een hoofdrol had.

De film kwam heel traag opgang, normaliter vindt ik dit geen enkel probleem maar hij was wel erg traag. De vooruitblikken van 1 á 2 seconde hadden tevens wat beter uitgewerkt mogen worden, nu miste hij volledig zijn doel. Naarmate de film verder borduurde kwam hij na de pauze eindelijk! in een 'normale thriller vaart'. Z'n half uur, het eindplot is echter wel erg snel afgeraffeld.

Achteraf een matige Nederlandse thriller die nooit echt spannend wordt. En in de laatste 3 kwartier veel spannender had kunnen zijn, maar dat was duidelijk niet het doel.

Hiertegen is wel duidelijk te zien dat film echt bedoeld is voor de vrouwelijke doelgroep (18-55), een wegkijkfilm zonder na te denken, verwacht dus geen hoogstaande theorien of spanningsbogen. Maar gillende vrouwen achter je in de zaal die nog nooit gehoord hebben van Se7en of Hannibal, noch veel film kennis hebben en die zelden een film kijken.

Enorm duffe, voorspelbare en achterhaalde bedoeling. Het zijn matige acteurs en de dialogen komen er zeer stroef uit. Tjitske Reidinga praat continu hetzelfde en heeft ongeacht de situatie steeds een vermoeiende gezichtsuitdrukking. De route met de onbekende redder uit nood kun je op voorhand al uitstippelen en blijft 104 minuten lang vervelend.

Tjitske Reidinga zet een sterke rol neer als de carrièrevrouw die alles lijkt te hebben maar die eigenlijk getormenteerd wordt door een helse verbouwing. Die verbouwing is dan ook eigenlijk een symbool voor de controle die zij over haar gezin aan het verliezen is. Met dit uitgangspunt zouden ze meer dan genoeg mogelijkheden moeten hebben om een thriller neer te zetten die effectief inspeelt op herkenbare angsten van de kijker. Het gaat echter mis wanneer die alledaagse situaties opeens voorzien worden van een geforceerd plot rond een netwerk van vrouwenhandel en illegale orgaandonoren. Van een mogelijk effectieve thriller wordt het een nogal over-the-top bedoening.Overigens niet zo dramatisch slecht als sommige critici hem doen lijken, dus geef hem vooral eens een kans.

Ik zat ergens tussen de 2,5* en 3*. Het is toch 3* geworden.

De reden van de twijfel is onder andere het acteerwerk. Niet dat het heel slecht is, maar ik vond het niet beduidend beter dan een gemiddelde aflevering GTST. En dat blijft toch mijn stokpaardje bij Nederlandse films. Reidinga speelt een (afge)matte vrouw, straalt dat ook uit en praat ook net zo monotoon. Het laatste werd storend, hoewel het dus wel bij haar rol past.
Blok mag weer manipuleren, maar nu op een heel andere manier dan ik hem als therapeut gewend was (Verder ken ik eigenlijk niets van hem). Ik vond hem wel bedreigend genoeg.
De rest deed hun werk en tilde de film verder nergens tot een hoger niveau.
Een van de betere scenes vond ik die in het begin waar het uiteen vallende gezin zwijgend samen uit eten is. Maar daar hoorde het ook te escaleren, dus daar hebben ze ook het script mee.

Ik kon wel merken dat het een boekverfilming was. De vorige verfilming van Noort, Terug naar de Kust, vond ik geloof ik net iets beter. De reden is het matte van deze tegenover wat drama in de andere. Deze film is wat onderkoelder dan Terug naar de Kust.
Het verhaal was niets nieuws en zal het thuis op de bank ook prima doen. Echt spannend werd het ook nergens.

Een ijskoude 3* met wat seks gratis daarbij.

Ik snap de vele negatieve reacties niet zo heel erg goed, want ik vond het namelijk een dijk van een film.

Acteerwerk is meer dan goed en het verhaal is volt en goed gebracht.

Het verhaal is onderhouden en spannend.

Misschien wat voorspelbaar, maar dat vond ik niet erg. Ik bedoel, dan kun je weinig films kijken.

Score is prima en het camerawerk is netjes (niet rommelig).

Of ze het boek trouw zijn gebleven weet ik niet gezien ik het boek nog niet heb gelezen, maar ben na het kijken van deze film wel degelijk vanplan.

Misschien is het een questie van smaak, maar ik ben zeer zeker te spreken over deze film.

Van mij een 4,0*

Zo af en toe pak ik nog wel eens een filmpje van eigen bodem mee. Ditmaal was deze film aan de beurt, wederom een boekverfilming van Saskia Noort.

Haar vorige twee boekverfilmingen, Terug naar de kust en de Eetclub, heb ik ook gezien. Eerstgenoemde was prima te pruimen, de laatste een regelrechte ramp.

Deze film zit daar precies tussenin. Helaas wel behoorlijk onvoldoende, maar niet zo'n verschrikking als de Eetclub.

Voor een groot gedeelte komt dat door Tjitske Reidinga. Ik was volkomen verrast door haar rol die ze erg goed neerzette. Ik vond haar het enige personage wat enige diepgang bevatte.

De rest van de rollen en personages waren naar mijn mening zeer oppervlakkig.

Ook het verhaal kent enorm veel gaten en onwaarschijnlijkheden. Ik heb het boek niet gelezen dus ik weet niet precies of er wat is weggelaten, maar mij deed het helemaal niks.

Vind de titel trouwens wel goed gekozen, die kan je dubbelzinnig opvatten.

Ik werd hier niet vrolijk van, en meer dan twee sterren zit er niet in.

Hoog Bassie & Adriaan gehalte, dat plot. Verder niet bijster sterk gemonteerd, soms zelfs nadelig voor de acteurs. Wel best vermakelijk, maar een serieuze of intelligente thriller is het bij lange na niet.

Flauwe verbouwing.

Het zoveelste boek van Noort dat je waarschijnlijk beter kunt lezen dan verfilmd zien. Een en ander begint nog redelijk, maar het eindresultaat is veel te wisselvallig om goed te kunnen zijn. Het onwaarschijnlijke en rommelige verloop van de film geeft Tjitske Reidinga, die haar best doet, weinig kans. Peter Blok is miscast en de spanning is veel te ver te zoeken voor een thriller. Wat rest is flauwe hap.

Onvoldoende.

Ik ben gek op de boeken van Saskia Noort en was daarom erg benieuwd naar deze film.

Ik vind de cast goed acteren, met natuurlijk Tjitske in de hoofdrol.

Omdat het een thriller is, had ik eerder in de film wat spanning verwacht, maar dat kwam echter pas het laatste half uur. Toch vind ik deze film zeker een aanrader. Het wist me te boeien van begin tot eind en ook de muziek vond ik erg goed gekozen.

Over de regie heb ik weinig aan te merken.

Slecht geacteerd , flauwe dialogen , een scenario van niets : kortom , kompleet overbodig.

Redelijke Nederlandse thriller die in ieder geval heel wat beter is dan de rampzalige Eet club.Het scenario bevatte wel wat gaten en ook het acteren hield niet echt over (vooral die zoon was niet al te best) maar verder was de Verbouwing toch wel te doen.Enkele spannende momenten,de sfeer van de film en de prima muziek waren de pluspunten.

Verrassend aardige film. Eigenlijk is het enige wat me er echt aan dwarszit de muziek - wat een dramatisch gepruts met die violen. Ohja, en een lelijke galm bij sommige geluidseffecten - welke zeg ik maar even niet, wat dat is wellicht een spoiler.

Het begin lijkt wat te vervallen in de 'gewone' Nederlandse gezapigheid - een beetje een soapachtige sfeer, die eigenlijk veel erger is dan waar meestal de kritiek over komt - die paar blootscenes, ach - alsof je in een buitenlandse film nooit een stukkie vel ziet. Onzin. Maargoed, deze film heeft een paar sterke scenes waardoor hij zich duidelijk van dat soort gemiddeldheid losmaakt. Erg goed - ik bedoel dan die scene waarvan je denkt - he, wat zijn ze nu aan het doen - en dan krijg je in een flashback de uitleg hoe dat zo komt. Door de timing echt helemaal goed.

Het verhaal is dan weer een minder sterk punt. Net een beetje te ver over the top, en dat past niet bij de toon van de film verder. In een boek werkt dat misschien beter, hier vond ik het gewoon een plottwist te veel. En erg geloofwaardig is het uiteindelijk dan ook allemaal niet.

Maargoed. Onderhoudend is het beslist wel. En er is nog iets extra ook, want deze film heeft ook nog eens Terence Schreurs. Die had ik al niet meer gezien sinds De Band op de tv was. Veel te lang geleden alweer.

Het plot van deze thriller lijkt in eerste instantie zo doorzichtig als de blousejes die Tjitkse Reidinga draagt. Zij is overigens wel de aanleiding dat ik ben gaan kijken want ik vind haar een aangename actrice.

Maar na nog een twist vliegt het toch al weinig overtuigende verhaal uit de bocht, een boek van Saskia Noort zal ik dan ook niet gauw lezen.

Enigszins onderhoudend is de film wel, maar echt spannend mwah daarvoor is het toch wat te bezopen allemaal. En dan dat einde, tja.

Het acteerwerk, ook dat van mevrouw Reidinga, is niet om over naar huis te schrijven. Wel ziet het er allemaal gelikt en goed afgewerkt uit in deze film, zeker voor Nederlandse begrippen.

Matige verbouwing.

Heel veel slechte reacties, maar ik vond dit nog wel een erg sterke Nederlandse film als het om het plot gaat. Kwa acteerwerk is het dan nog wel soms een beetje te-Nederlands. Maar de opzet is nog erg goed.

Na Terug naar de Kust en de Eetclub is er weer een film naar het boek van Saskia Noort, die aan de ene kant, wat plot betreft nog wel remakebaar kan zijn, maar wat acteerwerk, zoals gezegd, af en toe een beetje over de top is. Maar dat neemt niet weg dat ik me goed heb vermaakt. Het begint allemaal een beetje als een social-drama, met chirurg Tessa en haar gezinnetje dat (op zijn Hollands) een beetje wankelt, die op een dag te maken krijgt met een oude vriend Johan die haar wil helpen met haar problemen. Het lijkt in eerste instantie allemaal erg mooi te zijn, maar Johan word wel met de tijd steeds dreigender en griezeliger, en de Poolse arbeiders die bezig is om haar huis op te knappen hebben ook wat in hun schild en schijnen Johan ook beter te kennen dan Tessa zou denken. Door de plotwending die nog best wel de creepy kant op gaat, ben ik erg verrast. Moest meteen aan de Franse horrorfilm Caged denken. En zo word de social-drama thema meteen van tafel geveegd.

Een van de betere Nederlandse films toch wel. Al hadden ze die overacting dramagehalte wel even mogen minderen.

3,5*

Op zich ben ik best wel geïnteresseerd in films van Nederlandse bodem. Titels als Zwartboek, Soldaat van Oranje en Amsterdamned vind ik erg sterk. Bij De Verbouwing had ik niet zulke hoge verwachtingen. Ik had er eigenlijk totaal geen verwachtingen bij, want ik had geen idee waar het over ging. Heel neutraal ingestapt dus.

De Verbouwing is een redelijk interessante thriller. Dat zijn mijn eerste gedachtes als ik nu terugkijk op de film. De film dankt vrijwel al mijn aandacht aan het verhaal en de ontknoping. Als ik verder ga kijken dan dat blijft er niet zo heel veel over. Het is je tijdens het speelduur constant afvragen hoe de vork precies in de steel zit. Daar kom je achter. Dan volgt een 'ah zo' momentje en vervolgens is De Verbouwing klaar om in de vergetelheid te raken.

Er zitten af en toe van die momenten waarop het acteerwerk niet al te best is. Tjitske Reidinga weet zich prima staande te houden en levert een degelijke prestatie af. Overige bijrollen van o.a. Peter Blok en Mark Rietman worden aardig opgevuld, maar zijn niet uitgesproken goed. Komt ook met name door het script had ik soms het idee. Sommige dialogen lopen gewoonweg niet lekker. Hier en daar zitten er ook enkele momenten in waar het geheel ongeloofwaardig overkomt. Door enkele van dit soort stroeve momenten, kon niet voorkomen worden dat ik bij vlagen moest lachen op momenten waarop dat echt niet de bedoeling was. Ach, het was wel leuk om Gene Bervoets nog eens langs te zien (heeft me vroeger behoorlijk weten te entertainen met zijn rol als Zwarte Kapitein) en de ontknoping was ook best wel de moeite waard. Die werd vrij spannend naar voren gebracht.

De Verbouwing is vermakelijke kost, maar ook nergens memorabel o.i.d. De film kent enkele goede fragmenten, maar ook een hoop onnozele en voorspelbare momenten. Er loopt dus een soort contrast door de hele film: 'het een is heel goed, en het ander is weer compleet het tegenovergestelde'. Gemengde gevoelens heersen bij deze simpele thriller, maar uiteindelijk is dit eentje die waarschijnlijk niet gek lang zal blijven hangen.

2,5*

Nou, het viel me niet tegen en er is zeker wel een avond door te komen met deze film. Het verhaal is wel ontzettend ongeloofwaardig, want dat de 'bende' maar uit zo'n vier man bestaat zonder dat er een verdere organisatie achter zit wil er bij mij niet in. Net als dat de bouwvakker-Polen met een commando-achtergrond zich zomaar laten lenen om vier man af te gaan knallen.

Het acteren vond ik zeer goed te pruimen. Dat heb ik in Nederlandse films helaas maar al te vaak slechter gezien.

De Verbouwing is denk ik net als het boek van Saskia Noort. Onderhoudend maar niet bijster orgineel of goed. Het acteerwerk slaat hier en daar de plank behoorlijk mis maar het verhaaltje blijft toch boeiend genoeg om te blijven kijken.

In Nederland worden er zeker slechtere films gemaakt.

Gemiddeld

Op zich kon ik met het acteerwerk best wat en dat zegt vaak al genoeg in een Nederlandse productie, alleen het verhaal wordt gewoon niet geloofwaardig gebracht en de problemen waarin Tessa continu belandt vallen daarna ook moeilijker te pruimen. Wel wordt alles verzorgd gebracht en door de degelijkheid van de productie viel de film uiteindelijk nog wel uit te zitten.

De Gelukkige Huisvrouw viel mee, dus de stap om een andere meer recente Nederlandse film aan te zitten was niet zo vreemd. De Verbouwing is overduidelijk geen goede film, maar een achtbaanrit met onlogische gebeurtenissen en domme keuzes waarbij het vooral belangrijk is dat je jezelf als kijker niet teveel bezig houdt met de logica achter het verhaal. Het acteerwerk is in de meeste gevallen vooral cartoonesque, de dialogen zijn houterig en de manier hoe het plot ontrafeld is lachwekkend. Dit alles tezamen maakt over de top pulp, waarbij ik me ook meteen afvraag of het boek ook daadwerkelijk zo verschrikkelijk dom is.

Echter, de film is wel spannend. Ja, het is allemaal gruwelijk dom en onlogisch, maar er zit een bepaalde charme in de complete stupiditeit waarmee het geheel ontrafeld. De badguys zijn daarnaast erg goed gespeeld, Tjitske Reidinga probeert er wat van te maken, maar raakt toch ondergesneeuwd door de domme teksten die ze voorgeschoteld krijgt. Desalniettemin krijg je toch medelijden met haar door de verschrikkelijk uitzichtloze situatie waar ze zichzelf in bevindt en hoe de situatie van kwaad naar erger gaat. Goed, het einde is een behoorlijke cop-out, maar vanuit de verwachtingen valt het allemaal alsnog best mee.

Gewoon pure pulp die makkelijk wegkijkt. Moet op zijn tijd ook kunnen.

Nogal duf. Spannend wordt dit nergens, verhaal is matig en het eind kent nogal wat typische punten en ongeloofwaardigheden die de film geen goed doen. Serieus viel dit ook nergens te nemen, terwijl ik vind dat een goede thriller dat wel in zich moet hebben. Maar de film kijkt wel makkelijk weg, sfeertje is aardig en Reidinga doet het behoorlijk. 2,0*.

Bizar hoe Tjitske Reidinga op deze cover lijkt op Renée Zellweger

En in de film heeft ze af en toe wat weg van Bridget Maasland (ook qua stem).

Over de film zelf, tja, een gewone film. Niet goed, niet slecht. Wel oké. Niet speciaal. Niet heel spannend en soms een tikkeltje voorspelbaar. Een gewone film dus.

Op zich houd ik wel van een Nederlandse film op zijn tijd.

Maar deze film kon me niet bekoren.

Reidinga speelde zielloos waardoor voor mij de spanning er wel af ging. Helaas. *2.0

Verrassend sterke thriller van eigen bodem. De scherpe twist in het verhaal zag ik niet aankomen. Een aangename verrassing.

Prima verfilming van gelijknamige roman van Saskia Noort waarin plastisch chirurg Tessa [Tjitske Reidinga] letterlijk en figuurlijk wordt verleid door oude vlam Johan [Peter Blok], een aannemer die met behulp van Poolse werknemers de verbouwing van Tessa’s aanstaande privékliniek zal bespoedigen. Te mooi om waar te zijn, want al gauw blijken zowel haar echtgenoot [Mark Rietman] als zoon Tom [Alex Hendrickx] pionnen te zijn in een smerig spel. Reidinga weet de egocentrische, ietwat zelfingenomen hoofdpersoon de juiste kwetsbaarheid te geven om haar geloofwaardig en sympathiek te houden. Blok en Bervoets (als de gluiperige geldschieter) zijn effectieve schurken, de score van Jeroen Rietbergen roept aangename herinneringen op aan klassieke thrillers en Koopman houdt de spanning erin door de juiste dosis stijl toe te voegen. Geen meesterwerk, maar prima in zijn soort.