Doodslag (2012)

De film is wat mij betreft in twee facetten of invalshoeken op te delen, psychologie en actie/reactie
(persoonlijk en maatschappelijk).

Ik vond het in ieder geval een goede film over extreme stress (bv tijdens het werk), waardoor iemand uit gevoelens van onmacht, wanhoop, verdriet en woede over z’n eigen grenzen kan gaan. Niet goed te praten, maar wel begrijpelijk als je het zo ziet. Mensen kunnen elkaar behoorlijk gek maken. Het verhaal vind ik dus tot zover realistisch en goed geacteerd en psychologisch vond ik het ook interessant.
Ik vind Theo Maassen de perfecte man voor zo’n rol, hij had de juiste getergde uitstraling te pakken.

Verderop, in de tv-shows, toen Max ging doordraaien vond ik het acteren wat minder overtuigend.
Ook alle talkshowhosts (in het begin en later) vond ik over de top, volgens mij erin verwerkt om escalaties te creëeren. Voor mij niet geloofwaardig. Ook het taxi323 onderdeel vond ik erbij gesleept.
Dit stuk had wat mij betreft toch beter wat kleiner en ‘intiemer’ kunnen worden uitgewerkt, voor de geloofwaardigheid.

Goede film die je aan het denken zet. Tijdens de film ga je zelf een mening vormen over wat goed en slecht is. Daarnaast zet Theo een hele goede rol neer. Een goede nederlandse film die het kijken waard is

Ja, dat begrijp ik ook helemaal niet en zorgt voor verwarring en waarom voor een tiental minuten en ik dacht zelfs dat er wat scheelde bij de televisie-omroep.

Nogmaals, Max kreeg in dit segment steeds meer een zwart/wit wereld beeld, en had weinig kleur in zijn leven.

Gelukkig bestaat er uitzending gemist en dit is mooi zodat ik vanavond de film even kan bekijken.

De film krijgt hier een goede waardering en ik hoop dat deze film het kijken waard is.

Ik heb de trailer gezien en het trok mij niet echt, het viel me al gelijk op dat de acteer prestaties gtst achtig overkwamen.

Vanavond dus kijken en dan hoop ik dat de film dan toch beter is dan ik verwacht.

Weer een echt Nederlandse film, dus wisselend acteerwerk, goed (Theo/Gijs), tot tenenkrommend slecht (die man in die rolstoel... ), irrelevante, onbegrijpelijke en niet overtuigende wendingen, slechte overgangen. De film behandelt een maatschappelijk probleem en blijkt opeens een simpel liefdesverhaaltje te zijn. Het kwam op mij over alsof ze tijd moesten opvullen.

Ik ben weer bevestigd in mijn mening dat Nederlanders GEEN goede films kunnen maken.

Jaha simpel liefdesverhaaltje? He? Op geen enkele manier een simpel liefdesverhaaltje, er is namelijk alleen maar een vriendschap tussen de Marokkaanse en de Nederlandse Ambulancevervoerder hier.

Die man in de rolstoel is volgens mij de man van de Gamma reclame, en die zet hier volgens mij een uitstekende rol neer, tenminste ik zie niet in wat er tenenkrommend aan moet zijn.

Het is een verhaal dat niet al te onrealistisch is, althans ik zie het zo gebeuren dat die chauffeur wordt van die man etc.. Ik vond 't niet heel raar. En de overspannen reacties van beide zijden zie ik ook zo gebeuren (die gebeuren ook daadwerkelijk, een goed voorbeeld daarvan kun je zien bij frontaalnaakt.nl waar Hassnae Bouazza zowel door sommige voor PVV-Teef uit wordt gemaakt, als door sommige voor Moslimhoer).

Het einde is een beetje over thé top wellicht, maar dramatisch gezien volgens mij effectief. Bovendien is het begin van de film zo beklemmend dat ik het wel mooi vond dat het aan het einde wat grootser werd. Een film hoeft niet zo maar een slice of live te zijn wat mij betreft. Het kan ook een uniek verhaal vertellen.

Die overgangen die schijn je slecht te vinden, dat kan, ik weet niet waarom maar dat kan. Ik had er geen last van.

En over die Nederlandse films, ik zal maar een aantal voorbeelden geven die ik goed vind: Simon, alle films van Alex van Warmerdam, Lek en All Stars.

Het boeit me eigenlijk ook helemaal niks wat zijn punt is, ik ben er ongeveer een paar maanden geleden al met hem over in discussie gegaan en nogsteeds gaat hij er over door zonder de film zelfs gezien te hebben, wordt ondertussen een beetje vervelend. Als hij de film eenmaal gezien heeft zou ik er graag nog eens met hem in over discussie gaan.

Hier hetzelfde, stoorde me enorm, zag aan het logo dat het niet aan de tv lag.

De Nederlandse Taxi Driver. Theo speelt de half autistische Max. Hij is het gespuis een beetje zat en besluit om het heft in eigen handen te nemen, wat niet bij iedereen in het goede keelgat schiet. Dan baant grote Max zich in een wereld waarbij hij probeert z'n ethisch dilemma enige rust te geven. Dit door middel van cabaretvoorstelling die zo dik zijn aangezet dat het haast wel in z'n eigen geesteswereld moet afspelen. En uiteindelijk draait onze grote vriend genadeloos door.

Mooi om te zien hoe Maassen de film naar z'n hand weet te spelen, hij was erg goed. 3,5*

Zou kunnen, van die geesteswereld en verbeelding van zijn eigen beleven.

Ik vind het wel jammer dat dan de focus afstandelijk blijft (je ziet de show van een afstand en niet vanuit het perspectief van Max) en je als kijker niet mee krijgt dat het de mindset van Max kan zijn.

(ik vond 'm overigens niet autistisch overkomen, wel naar binnen gekeerd)

Zie het publiek als het algemeen publiek die wordt beïnvloed door het beeld v.d. media (de show). Waarbij de showhost de boosdoener is. 't is maar hoe je 't wilt interpreteren.

Autistisch is over dreven, maar hij is niet helemaal 100.

Daar heb ik niets van gezien, is dat gezegd? Of maak jij dat ervan?

Ikzelf had het idee dat de levensomstandigheden hem meer teruggetrokken hadden gemaakt en hij door de stress op werk zijn emoties (binnenvetter) niet meer onder controle had. Maar dat maak ik er dan weer van.

Wat een heerlijke film. Speelt enorm in op de huidige maatschappelijke problemen.

4*

Theo Maassen schittert zoals ie dat ook doet in TBS.

Maryam Hassouni en Najib Amali vond ik goed acteren. Ookal is het verhaal best boeiend en het onderwerp erg goed gekozen, vond ik de film wat te kort en zoals Dreiecke het terecht noemt "niet intiem genoeg". In TBS komt "Theo's rol" dan ook beter tot zijn recht: de beelden zijn intiemer: de opbouw van de spanning is beter.


De comedyshows waren inderdaad wat "over the top". Toch vond ik het goed gevonden om de comedyshows te gruiken in de film. Dat het "over the top" was kwam eerder door de acteerpresaties en het iets te gemakkelijk voor lul zetten van de ambulancebroeder. Gijs S van A als komiek: hoe kom je erbij...?= een minpuntje.
In dit verhaal vond ik het goed gevonden dat Theo's beroepsgroep een leuk corrigerend tikje krijgt. De hoon van het klapvee verstomt en het publiek blijft achter in verwarring.

Ja Mr.Thee (leuke naam trouwens), Gijs Scholten van Aschat als komiek vond ik inderdaad niet erg overtuigend. Het was meer een soort Emiel Ratelband. Ik twijfel nog of ik dat in de normering mee ga nemen, omdat ik 't voor de rest zo goed vond.

Ik doe een half puntje er af voorlopig, met pijn in mijn hart.

Politieke discussie verwijderd. MovieMeter is daar niet de plek voor.

Dat is nou een goede nederlandse film, die zeer herkenbaar inspeelt op maatschappelijke problemen en dit (helaas) zeer herkenbaar vertelt.

Goede film. Waarbij je eigen normen en waarden op de proef worden gesteldt. Een ding heb ik er wel weer mee geleerd. Probeer in extreme situaties, waar agressie voorkomt altijd te kiezen voor het vermijden, helpen, oplossen. Ga er niet tegen in, want van agressie komt agressie en wordt het probleem alleen maar groter. Het klinkt soft en niet 'cool', maar op lange termijn is het beter en verstandiger. Kijk maar eens naar deze film, gebaseerd op waarheid. Als Theo de jongen had meegenomen en daarna de vrouw en baby had gered, want de jongen was buiten levensgevaar, was het goed gekomen voor alle partijen. Maar goed, als buitenstaander heb je het complete overzicht van de situatie. Als je er zelf middenin zit is het veel moeilijker om de juiste beslissing te nemen in extreme stressvolle situaties. Ik had misschien ook wel hetzelfde gedaan.

Aardige film, die helaas in die aardigheid blijft steken en nooit zijn potentie volledig benut. Als thriller niet spannend genoeg en voor een drama interesseerde het me wat te weinig. Als genre-overstijgend betoog komt de film wat te kort Verder dan een lichte ergernis over het onrecht (alhoewel dat onrecht ook bediscussieerbaar is, wat ook direct het hele punt is) dat Maassen werd aangedaan kwam ik niet. Dat hele punt waar ik het tussen de haken over heb, is wat simplistisch, maar toch ook interessant. Blijf Kuipers een van de betere actieve Nederlandse filmmakers vinden, maar hij kan beter. 3 sterren geval.

Na het zien van de trailer waren mijn verwachtingen niet al te hoog, en na het zien van de film werd mijn verwachting jammer genoeg ook bevestigd.

Het onderwerp van de film is op zich vrij aardig gekozen en met een goede uitwerking zou dit ook best een aardige film kunnen zijn maar helaas slaan de makers van de film de plank volledig mis.

Het begint al vrij overdreven met het feit dat er wordt geschetst dat in Nederland we werken met voorrang en veel protocols omtrent het ziekenhuis beleid. Een vrouw die wordt overvallen en de man wordt neergestoken, en wanneer het ambulance personeel arriveert is er geen politie aanwezig, de man heeft in eerst instantie oppervlakkige verwondingen en wordt in alle rust vervoerd voor behandeling in het ziekenhuis en vanwege het voetbal protocol mag deze patiënt niet naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis maar moeten ze naar een ziekenhuis een paar kilometer verder op. De patiënt overlijd onderweg en zo probeert men een sfeer of situatie te creëren over de stress en werkdruk van het ambulance personeel.

Men heeft geprobeerd om een film te maken waarin je als kijker je morele waarden moet laten werken, de ambulance chauffeur wordt gekleineerd (overdreven situatie met die komiek en dat onwel geworden meisje) en belemmerd in het uit oefenen van zijn werk met als resultaat dat hij een Marokkaanse jongen met één klap dood slaat.

Daarna proberen de makers zich te focussen op het feit wie er nu schuldig is aan de dood van deze jongen, waarschijnlijk om zo een maatschappelijk discussie los te krijgen. Had deze ambulance broeder zijn protocol moeten opvolgen door in de ambulance te blijven zitten? Of heeft hij juist gehandeld en heeft hij door deze actie het leven van een moeder en kind gered? En is hij zelf schuldig aan doodslag van een tiener of heeft het werk (protolols) en de media er voor gezorgd dat hij door alle vernederingen en regeltjes een moment van onberekenbaarheid kreeg en zich zelf niet onder controle had.

In hoofdstuk twee wordt ineens het beeld zwart wit, op zich is er weinig mis met het filmen in zwart wit, maar in dit gedeelte van de film voegt dit niets toe aan de film. Het heeft geen effect op de spanning of drama (het gevoel van zwart/wit denken of het gevoel hebben) en eerlijk gezegd was het zelf een beetje irritant om ineens van kleur over te gaan op zwart wit. En daarnaast heeft een zwart wit effect nut als je bijvoorbeeld scenes laat zien uit het verleden (flashbacks).

De rest van de film was vrij simpel, met slecht uitgewerkte scenes zonder al te veel drama of emoties zoals de scene van de brand in zijn huis. Doodslag, vernieling, brandstichting, mishandeling maar er was totaal geen politie aanwezig of er werd onderzoek gedaan. Ook dacht ik even dat ik een stuk van de film miste toen Max ineens vanaf een feestje mee ging met een vrouw terwijl ik toch dacht dat hij een relatie had met zijn buurvrouw en pas later bleek dat zijn relatie voorbij was. Kortom het is allemaal slecht uitgewerkt.

Sommige praten over tenenkrommend acteren, maar dat wil ik nou net nog niet zeggen. Ik vindt meer dat de makers de plank volledig mis hebben geslagen met de keuzes van de personages.

Gijs Scholten van Aschat die totaal niet overtuigend overkomt als cabaretier, flauwe grappen die meer lijken op moppentappen. Hij lijkt meer op een goeroe ala Rattelband met zijn maatschappelijke praatjes op het podium en ook heeft hij meer iets weg van een narcist ala Ivo Nier die zich zelf enorm geweldig vindt.

Maryam Hassouni, zei doet gewoon haar ding zoals ze dat altijd doet, het lieve leuke aardige Marokkaanse meisje spelen waar je altijd wel een beetje sympathie voor hebt/krijgt. En voor mij was zei ook de enige die in haar karakter rol paste.

najib amhali kwam vrij belachelijk over als vader van de doodgeslagen jongen en hij probeerde een half gebrekkig Nederlands accent aan te nemen om zo het effect van een oudere Marokkaanse man in Nederland te imiteren. Amhali kan beter doen waar hij goed in is en moppen vertellen.

stefan de walle (man in rolstoel) zijn rol voegde niets toe aan het verhaal en film en hij kan maar beter in zijn rol als kees (flodder) en Sinterklaas blijven.

Theo Maassen vond ik in tegenstellen tot de meesten hier, ook totaal niet geschikt en niet passen als ambulance chauffeur. Vanaf de eerste scene kwam Max al over als een depressieve man en dit terwijl ambulance persoon over het algemeen sociale mensen zijn. Vooral de standaard mimiek op zijn gezicht deden me denken aan iemand die autistisch is. Maassen deed kwa houding en gezicht uitdrukking wat hij altijd doet, dom kijken, niet te serieus kijken en dit werkt misschien uitstekend op het podium maar niet bij een rol als ambulance chauffeur. Zijn acteer talent zoals hij hier en ook vaker heeft laten zien past meer bij een psychopathische personages.

Een telefilm waarin een interessant en actueel onderwerp totaal verkeerd wordt uitgevoerd en waarbij je af en toe vreselijk bij moet zuchten. Ik was blij dat naar iets minder dan een anderhalf uur de aftiteling verscheen.

En ik begrijp dus totaal hier de enthousiasme en de hoge waardering voor deze film niet. 3,5 ster gemiddeld en dit lijkt me toch echt te hoog grepen voor een standaard film die zwaar onrealistisch is en overal de plank mis slaat.

met veel moeite 2 sterren.

Ja, ik dacht ook al dat de ambulancebroeder in het begin (bij dat incident) assistentie van de politie had kunnen vragen? Maar ik ken de protocollen verder niet.

Doodslag een film met drie gezichten, namelijk: een boeiend en veelbelovende start, een vervelend en langdradige kern en een zeer sterk slot. De film wordt gedragen door een sterk acterende Theo Maassen. Ik ben absoluut geen fan van hem maar in deze film deed hij het toch wel sterk. Verder spreekt het thema in de film erg aan. Dit wordt toch wel op een sterke manier verteld, vanuit het oogpunt van het ambulancepersoneel. Dit wordt in het begin van de film op een boeiende manier verfilmd. Het middengedeelte van de film duurt naar mijn mening te lang. Het gebeuren met de cabaretier had voor mij weggelaten kunnen worden. Dat had anders opgelost kunnen worden. Het einde is daarentegen wel weer erg sterk en komt hard aan. Een juiste beoordeling van Doodslag is moeilijk maar ik houd het voor nu op 2,5*!

Die Theo kan toch behoorlijk acteren.. Na TBS wederom een zeer puike rol. Verder ook een goed verhaal maar net geen topper. Inderdaad meerdere gezichten, goede stukken worden afgewisseld met beduidend mindere. Ik vond persoonlijk het stuk waar Theo het spoor volledig bijster raakte wat minder, en de rol van de cabaretier (en dan met name zijn shows) vrij irritant. Ik had gehoopt dat er meer gedaan werd met het feit dat hij het publiek volledig kan manipuleren, en hoe dat deze dagen eigenlijk voor de gehele media geldt. Boodschap komt zo wel naar voren, maar had iets meer mee gedaan mogen worden wat mij betreft.

3*

Theo Maassen is een erg fijne acteur, duidelijk één van de beste van Nederland, al wordt hij zelden als zodanig erkent. Misschien omdat zijn werk als cabaretier zijn acteercarrière overschaduwt. Hoe dan ook, een deel van het succes van Doodslag is te verklaren dankzij Theo Maassen, die mij echt wis mee te slepen in de aftakeling van een in essentie goed mens. Maar de eer gaat niet alleen naar Maassen, want Kuijpers blijkt een meer dan goede regisseur te zijn om dat ook in filmstijl over te brengen. Oké, een Scorsese is hij nog niet (Taxi Driver lijkt me een duidelijk voorbeeld voor Doodslag) en trucjes als het segment in zwart-wit voelen wat te gekunsteld aan, maar hij maakt er over het algemeen wel veel van en weet de intensiteit op te voeren. Het helpt daarbij ook dat het morele dilemma dat centraal staat ook echt complex is en boeiend genoeg is om verder over na te denken.

Al deze pluspunten kunnen echter toch niet verbergen dat Doodslag maar een half geslaagde film is. Bijna letterlijk, want de eerste helft is duidelijk sterker dan de tweede. Waar ik het aanvankelijk een zeer geloofwaardige, indringende film vond, werd het me later wat te bedacht allemaal. Die scènes op het podium bij de cabaretier zijn leuk bedacht en het punt dat er gemaakt wordt is interessant, maar ik weet niet of ik de uiteindelijke scènes wel geloof. De manier waarop het publiek daar bewerkt werd door de cabaretier was net iets te vlekkeloos. Natuurlijk stoppen cabaretiers wel vaker serieuze momenten in hun voorstellingen, maar die maken daar dan vaak wat meer een spel van en de besten laten je merken dat je gemanipuleerd wordt en stellen daarbij vragen over die manipulatie. Hier is het de film die de vragen stelt en de cabaretier doet dat achter de schermen. Maar of een publiek dat op lachers uit is werkelijk een voorstelling slikt die zo zwartgallig wordt en zich dan ook nog zo laat meeslepen? Ik weet het niet. Net iets te makkelijke scènes. Toegegeven, ik had ook wat moeite met Gijs Scholten van Aschat in die rol. Een goede acteur verder, wat je ook ziet in de scènes achter de schermen, maar hij duidelijk geen komiek. Het gaat me er niet om dat de grappen slecht waren (dat viel wel mee), maar dat hij iets mist, misschien iets luchtigs of de indruk dat alles een grap is, dat cabaretiers wel hebben en ook nodig hebben om grappig gevonden te worden. Van Aschat is te zwaar, denk ik.

Nog minder is het einde. Het is moeilijk om voor een verhaal als deze met iets echt sterks te komen en eigenlijk is er ook een speelduur van misschien wel twee uur voor nodig om Maassens aftakeling echt tot zijn recht te laten komen, maar niettemin is het einde dat we krijgen wel erg teleurstellend. De cabaretier vastbinden in een ziekenwagen en vervolgens door een bruidstoet jezelf tegen een muur rijden? Kon er niet iets sterkers verzonnen worden. Dan moet ik toch weer aan Taxi Driver denken, waarbij de laatste scènes niet alleen als een onvermijdelijk gevolg van het voorgaande overkomen, maar waarbij ik ook zo diep in de psychologie van de hoofdpersoon geklommen ben dat ik weet hoe hij zover komt. Allebei mis ik hier. Ik miste het nut van de actie en weet ook welke gedachtegangen hem zover brachten. Het lijkt een poging van een schrijver die het ook niet meer weet en voor een einde gaat waarin alle elementen bij elkaar komen. Het werkte voor mij niet echt.

Aan Maassen dan de taak om alles geloofwaardig te houden. Het lukt hem deels. Ook de tweede helft heeft soms nog wel wat te bieden, maar het is toch vooral de eerste helft die indruk maakt.
3*

Doodslag is meer een sterke dramafilm dan een thriller. Het bied een intrigerend portret van een doodgewone ambulance medewerker die onderweg is om te helpen bij een bevalling, maar onderweg in het nauw gedreven wordt door een groepje jongeren. Hierbij maakt hij een foute beslissing die de rest van zijn leven verder zal bepalen. Op een boeiende wijze zie je deze man aftakelen nadat hij eerst een jaar heeft vastgezeten.

Ik ben dan ook persoonlijk van mening dat het goed is dat er een film als deze is gemaakt, simpelweg omdat situaties als deze wel vaker voorkomen. Ik vind het dan ook geen entertainment maar juist een goede stof tot nadenken.

Goede rol trouwens van Theo Maassen.

Aangezien ik fan ben van Theo Maassen was ik erg benieuwd naar deze film.

Maar helaas viel hij me behoorlijk tegen.

Het verhaal wist me maar zelden ECHT te boeien en de akteerprestaties vond ik ook maar zo zo.

Nee ik vond Theo in TBS een stuk beter akteren en Gijs Scholten Van Aschat heb ik ook al beter gezien.