The Crucifixion (2017)

Ik snap in dit geval wat je bedoeld. De film is inderdaad erg sfeervol en profiteert van de grauwe setting in Roemenië. Dit zorgt automatisch voor een creepy vibe.

Helaas houdt het hierbij eigenlijk ook wel een beetje op voor mij. De film vind ik nogal inspiratieloos. Het eerste half uur van de film moest ik me echt doorheen worstelen. Er is geen goede intro, Sophie Cookson ( de hoofdrolspeelster) heeft geen enkel motief om er te zijn (al wordt er richting het einde een poging gewaagd om connecties te leggen). Haar rol is verder ook compleet inwisselbaar en het is duidelijk dat ze is gecast om de looks.
Ik zat er gewoon totaal niet in en de flashback structuur van de film helpt ook niet echt voor de spanning. Gooi de voorgeschiedenis gewoon in de intro en laat de opening van de film dan wat langer duren.
Er zijn verder gewoon veel andere irritatiepunten die mij compleet uit de film haalden:
- Ik heb niks tegen jump scares, maar de lading valse jump scares die the Crucifixion kent, zijn gewoon irritant en halen juist de spanning uit de film. Een doodslag voor de jump scares en momenten dat de film wel eng probeert te zijn.
- Iedereen praat perfect Engels in een of ander boerengat in Roemenië
- de hotelkamer in zo'n vervallen dorpje is haast nog groter dan mijn huis
- de hoofdrolspeelster vraagt bij binnenkomst in zo'n hotel niet eens eerst of ze Engels praten (wel fijn is het dat de locals onderling wel Roemeens praten, goed voor de geloofwaardigheid die elders weer teniet is gedaan)
- Het heen en weer schakelen tussen de hoofdrolspeelster en de hoofdredacteur thuis voegt niets toe. Niet meer dan een poging om het goed te praten dat de film überhaupt plaats vindt.

Dan heb je nog een einde. Films waarin mensen bezeten raken zijn altijd erg tricky. Vaak omdat filmmakers er niet echt een goed einde aan weten te breien. Bij the Crucifixion is het niet anders. Er wordt wat geroepen en gelijk is het daarmee klaar. De film weet het gewoon niet aan mij te verkopen. Zelfs een (vaak toch ook wel weer verplichte) twist aan het einde kwam er niet. Hierdoor bleef ik met een gedachte achter van, is dit het?


Dit is al niet mijn favoriete genre, maar als ze er vervolgens niets aan doen om uniek te zijn dan houdt het ook op.

1,5* voor de setting in Roemenië


The Problem with Horror Movies Today - YouTube

Dit is een fijne video van Chris Stuckmann, die haarfijn uitlegt wat het probleem is van de hedendaagse horrorfilms. Ik deel zijn mening compleet over de valse jump scares bij dieren die uit kasten tevoorschijn komen, vrienden die een hand op de schouder van een vriend leggen, een vreemde die zegt dat je ergens niet mag komen etc.
Jump Scares mogen, maar dan wel bij dingen waar je ook echt van zou moeten schrikken. Ze moeten effectief gedoseerd worden. Zodat de jump scares die er wel toe doen ook echt werken. Helaas deelt the Crucifixion mee in deze malaise.

Heeft een horrorfilm altijd jumpscares nodig? Xavier Gens (Hitman, The Divide) zou wellicht instemmend knikken. Helaas doen de voorspelbare en vaak ook misplaatste schrikmomenten in The Crucifixion afbreuk aan de sterke sfeerzetting en het intrigerende narratief. Achter een clichématige façade van bangmakerij schuilt een uitgesproken visie op geloof, ongeloof en de grijze gebieden daartussenin.

Verder lezen

Draak van een film. Ik ging met erg veel zin de zaal in (als fan van het genre), maar al gauw sloeg de verveling en irritatie toe. Er gebeurt zo goed als niks, het acteerwerk is zwak en het 'verhaal' rammelt van alle kanten. Toen voor de zesde keer uitvoerig uitgelegd werd wat 'transitie' is, had ik het wel gehad. Helaas bestaat de film voornamelijk uit heel veel, en zeer zwakke, dialoog met quasi intellectueel geneuzel over geloof dat zo ontzettend oppervlakkig blijft dat het lachwekkend is en geen enkele spanningsopbouw. Stierlijk verveeld, snel vergeten weer deze film.

Slaapverwekkend met enkele uiterst voorspelbare schrikmomentjes. Fantasieloos

Ik ben net terug van deze film en ik vond hem wel goed.

Zat meteen in het verhaal en als je van dit genre houdt is dit zeker een aanrader!

Van mij krijgt hij een 4.

Nieuwe Gens.

Wel een wat vreemde keuze om nu een exorcisme film te willen maken. Die waren vooral toch een jaartje of 5 geleden weer even populair, nu die hype weer wat uitgestorven is lijkt het me sowieso lastiger een film als deze aan de man te brengen.

Vooral omdat het gemiddeld gezien niet meteen érg veel toevoegt aan het genre. Crucifixion is dan ook niet echt biosfilm (volgens mij heeft deze bij ons ook niet gedraaid), meer een genrefilm voor de horror liefhebber. Die mag zich verwachten aan een mooi uitgewerkt exemplaar dat de meeste films in deze niche makkelijk overstijgt.

Gens is dan ook een regisseur die het horrorgenre een beetje overstijgt. De film mag dan aan elkaar hangen van clichés, het is wel een stuk stijlvoller dan de meeste soortgenoten. Zoveel gekke jump scares heb ik verder niet gezien, wel een film die veel sfeer haalt uit z'n locaties en die de key scenes erg knap in beeld weet te brengen.

Acteerwerk is oké, verloop is redelijk voorspelbaar en een film die erg lang zal bijblijven is het allicht niet, maar wie op zoek is naar het betere exorcisme werk heeft aan Crucifixion een erg leuk filmpje. Benieuwd naar Gens' andere film die dit jaar zou moeten uitkomen.

3.5*

Ben het volledig eens met Onderhond hierboven , degelijk gemaakt de sfeer zit er goed in acteerwerk is ook niets op aan te merken .

Tuurlijk we hebben het al vele malen eerder gezien maar dat maakt deze film nog niet slecht

Het is er weer 1 in de rij van veel exorsime films die er de laatste jaren gemaakt werden en wat mij betreft eentje die boven de middelmaat uitsteekt .

Je zou alleen kunnen zeggen dat het eind wat makkelijk word afgeraffeld maar dat is dan ook wat mij betreft het enige minpunt .

Toch een van de slechtste films van Xavier Gens.....de film brengt niets maar dan ook helemaal niets nieuws onder de zon.

Ik ben een fan van Exorcisme films maar dit is onder de maat.De sfeer in de film is wel aardig maar met alleen sfeer red je het niet.

Gens is de maker van een van mijn favo horrorfilms aller tijden en daarom had ik iets veel sterkers verwacht....extra tegenvaller dus.

Positief vind ik wel Sophie Cookson.....na de aangename Netflix serie Gypsy - TvMeter.nl ben ik stiekem wel een beetje fan van haar geworden en hoop dat we nog veel van haar gaan zien.

Verder echt een film om snel te vergeten.

"Really, Nic, a possessed nun story?"

Xavier Gens is een regisseur die ik tot nu toe altijd heb kunnen waarderen, maar dat hij hedendaags met zo een film op de proppen komt is teleurstellend te noemen.

'The Crucifixion' is namelijk de zoveelste film gebaseerd op een waargebeurd verhaal, met daarbovenop een uitgekauwde exorcisme. De schrijvers achter onder andere 'The Conjuring' hadden blijkbaar nog een scenario liggen die ze kwijt moesten. Ditmaal mag een wantrouwende journaliste gaan onderzoeken of de dood van een non te wijten is aan moord of een exorcisme die verkeerd is gegaan.

Het verloop kenmerkt zich door de traagheid waarin de journaliste verscheidene betrokkenen interviewt, om vervolgens een rapportage uit te brengen aan haar hoofdredacteur. Ondertussen speelt er nog een jeugdtrauma mee om de ellende compleet te maken. Het trekt allemaal op niets en dat zo een beetje elke Roemeen in het dorpje Engels kan praten is ook lachwekkend.

Mede door de flashbackstructuur kom ik als kijker nooit helemaal in de film. Middels het gebruik van de bekende jump scares en clichés tracht Gens de boel nog op te schudden, maar het mag allemaal niet baten; als geheel voelt het te makkelijk aan. De sfeervolle beelden rondom de locatie ogen weliswaar prachtig, echter kun je daarmee de leegheid niet verbloemen.

Al met al een matige horror die verzand in te veel uitleg en weinig spanning. Hopelijk is 'Cold Skin' - die later dit jaar uitkomt - wel beter.

Krappe 2,5 sterren.

Prachtig gefilmde beelden van locaties in Roemenië en een aardige sfeer redde deze film van regisseur Xavier Gens maar verder schort het, vooral door zijn knieval voor de heersende norm van jumpscares, toch wat aan diepgang. Bij vlagen borrelen er prachtige scenes naar boven in een verder clichés-rijke film. Met als hoogtepunt: de kriebelige masturbatie-scène met talloze kleine spinnetjes Het wordt met deze film wel pijnlijk duidelijk dat de Hollywoodmachine geen goed doet voor dit "horror"-talent.

Niet echt een slechte film binnen het genre maar zeker geen uitblinker. Prima verhaal maar allemaal wat repetitief van aard.

Boeiende film, verhaal heeft me 1,5 kunnen boeien. Geen TOPPER in dit genre maar zeker de moeite waard. Mooie sfeerbeelden, daarom een halve ster extra

Eigenlijk niks nieuws , maar de uitwerking overstijgt gemakkelijk de middelmaat in dit subgenre.

De film heeft een sterke creepy uitstraling , nochtans gebeurt er niet overdreven veel ( wat misschien ook wel een pluspunt is). Het wordt allemaal mooi in beeld gebracht en de film is bijzonder sfeervol. De locaties dragen er toe bij. Het acteerwerk is zonder meer degelijk. Boeiend verloop tot het einde zonder echt te overdrijven is ook een kracht. 7/10

Ik vind The Crucifixion eerder een “investigation-drama/horror”.
Met de film volgen we de journaliste Nicole die naar Roemenië afreist om daar te onderzoeken hoe zuster Adelina (haar echte naam was Maricica Irina Cornici) aan haar einde is gekomen bij een, in de eerste instantie sceptische visie van Nicole, “zogenaamd” exorcisme.

De film is erg mooi geschoten op locatie, en heeft een aangrijpend meeslepende sfeer. Visueel helemaal in orde.

Xavier Gens’ andere films zoals Frontiere’s en The Divide staan al lang op m’n lijst maar moet ik nog steeds zien, dus ik kan geen vergelijking maken met zijn eerdere werken.

Er zitten een aantal hele simpele en totaal onnodige jumpscares in, die me mij werkelijk ook niks deden, op één in de hotelkamer na. Ook wanneer Nicole’s auto het begeeft midden op de weg, en ze door het maïsveld rent vond ik sterk.

De scènes met Adelina wanneer ze bezeten is zijn wel echt beangstigend en heel goed gedaan.
Het is tevens de eerste grote rol voor de actrice, Ada Lupa, en zij verdient daarom wel een compliment.

Het einde is helaas inderdaad erg afgeraffeld, en de exorcisme van Nicole is helaas al binnen een paar korte minuten voorbij. Dat hadden ze echt wel wat uitgebreider en mogen doen, omdat het in feite het laatste gevecht is met de demon waarmee hij definitief uitgebannen wordt .

Maar er blijft nog een vraag bij me hangen; er wordt meerdere keren gesproken over de "transference” van de demon, waartoe hij in staat is, om van het ene lichaam naar het nieuwe lichaam over te gaan (door middel van aanraking door een ander persoon).
Hoezo gebeurt dit dan op het einde niet? Dat hij weer teruggaat in de vader van de stille zoon; voor hem zou je eventueel het excuus kunnen gebruiken dat hij veilig en “immuun” is geworden voor de demon, omdat bij hem de demon al één keer eerder verbannen was.
Maar dan nog de zoon of de priester Anton? Dat blijft me onduidelijk, of ik heb iets gemist.

Ik heb me na het zien van de film ook nog meer ingelezen over de waargebeurde zaak waarop het gebaseerd is en het klopt inderdaad wat er in de film gebeurd; heel interessant om even wat over te lezen.
Het blijkt dat er ook twee boeken geschreven zijn over deze gebeurtenis door de Roemeense schrijfster Tatiana Niculescu Bran, (Deadly Confession en Judges’ Book) die het betreffende Tanacu exorcisme documenteren.
Daar is dan weer een andere film van gemaakt; Beyond the Hills (2012). Dat is geen horror, maar een drama, (die ook in Cannes de prijs won voor Best Screenplay).
Die film ga ik me binnenkort bekijken, en ben ook wel geïnteresseerd om de boeken te lezen.

Een dikke 6/10.

Mist de ambitie.

Dit soort films hebben nooit hele hoge verwachtingen. Het enige wat het mij iets sneller doet kijken is vaak de regisseur. Gens is er eentje die heerlijk begon, daarna meteen Hollywood deed, logisch maar geen succes om daarna best degelijke genrefilms te blijven maken.

Deze film is zijn eerste film die toch net iets teveel naar matig tipt. Het voorspelbare aan deze film is niet het ergst maar er gebeurt te weinig echt boeiends. Telkens als er wat spooky's gebeurt is het erg kort en niet erg beklemmend. Ook de licht erotische sfeer word nooit echt benut. De climax was ook een vreemde. Het voelde alsof de film daar eindelijk van start gaat. Zit zelfs een heel mooi shot in met regen waarbij het ene deel reverse en de andere normaal is afgespeeld. Geweldig shot. Maar daarna is de film ook gewoon voorbij.

Gens speelt het te safe en dat is als je weet dat die beter kan wel jammer.

2 sterren.

Sfeervol filmpje.

Maar erg origineel is het allemaal niet. Had ook meermaals het idee dat ik deze film had gezien, al ben ik er toch zeker van dat dit niet het geval is. Leek ook wat op The Nun, al was deze film dan wel eerder.

Gelukkig zit het met het sfeertje wel goed. Mooie locaties, acteerwerk op niveau en een verhaal dat niet al teveel in de weg zit. Prima als tussendoortje.

3*

Door de niet al te hoge scores hier heb ik lang geaarzeld of het wel de moeite waard was om hier aan te beginnen,maar omdat de films van regisseur Xavier Gens me in het verleden over het algemeen prima bevielen kreeg The Crucifixion onlangs toch groen licht.

En hoewel dit zeker niet de beste film is van de Fransman,dat blijft voorlopig nog steeds zijn debuut Frontière(s) uit 2007,was the Crucifixion een heel aangename zit.

Dat kwam niet door het onderwerp want horror films over duiveluitdrijvingen zijn er het laatste decennium al meer dan genoeg gemaakt,nee het was meer de sinistere sfeer die Gens hier neerzette waarbij hij flink geholpen werd door de ook al niet vrolijk makende locaties op het Roemeense platteland.Daarbij had het verhaal,afgezien van het slappe einde ook nog redelijk wat te bieden en was het zo nu en dan best spannend.

Jammer dat de hoofdrolspeelster niet al te overtuigend was maar dat werd meer dan behoorlijk gecompenseerd door de rest van de cast.Vooral de twee zussen deden het prima.

The Crucifixion mag dan niet op alle punten geslaagd zijn,en de originaliteit druipt er nu ook niet direct vanaf,maar hij behoort toch wel tot de betere horror films die ik de laatste tijd gezien heb.

Ruim voldoende.

Ok.

Tegenvaller van iemand zoals Gens. Als regisseur mag je van hem toch wel wat extra's verwachten. The Crucifixion is wat mij betreft 1 van zijn mindere films. Niet de minste, maar ook niet de slechtste. Ik denk dat hij vooral zijn vrijheid niet heeft gekregen tijdens het maken van de film en gewoon de regeltjes van de studio's moest opvolgen.

Overigens betekent dat niet per definitie dat het een slechte film is. Deze film zag ik destijds in de bioscoop als trailer, en toen leek ie me best spannend. De trailer zat propvol schrikmomenten, maar als je de film zelf kijkt is dit eigenlijk niet veel meer dan een promotiestunt. The Crucifixion mikt op mainstream horror, maar door middel van een combinatie bestande uit spanning en sfeer.

De sfeer weet aardig te lukken vanwege de locatie, maar als het neerkomt op spanning opbouwen valt Gens een beetje door de mand. Deze film wil nooit echt spannend worden en blijft vaak een beetje hangen in matige opbouw naar soms effectieve scares. Niet elke scare werkt, maar er zitten wel enkele sterke tussen. Gens overschiet ook niet op de scares, wat de trailer je misschien doet geloven, waardoor het nooit goedkoop aanvoelt.

Acteerwerk is aardig. Cookson doet het best goed in een rol die best saai is verder. Bijpersonages zijn ook zeker verdienstelijk, maar er zit niemand bij waarover ik echt buitengewoon positief kan zijn. Het voldoet gewoon voor nu, en niet meer. Het ontbreekt de film dan ook een beetje aan echt sterke rollen, diegene die er nu staan zijn wat plat uitgewerkt door de schrijvers.

Een ander (groot) kritiekpunt is het verhaaltje zelf, die toch wel rommelig wordt uitgewerkt. Alles wordt redelijk kort-door-de-bocht uitgewerkt waardoor sequenties zoals de finale nogal gehaast aanvoelen. Gens neemt de rust niet, of het wordt hem niet gegund. Het resultaat is daarmee dan ook vooral entertainment met een flinterdun en incompleet verhaal, maar naar behoren ingevuld op visueel vlak. Leuk voor een keertje, maar niet veel meer dan dat.

Niet spannend, niet eng, niet intrigerend, niet geholpen door een 13-jarige actrice die nergens geloofwaardig wordt als doortastende journalist die bloed ruikt. Dieptepunt is de scène waarin ze vanuit haar auto de pater bij zijn motorfiets ziet. Ze gooit haar haar los (hot!), mompelt "I am so going to Hell" en stapt op de priester af. Wat denk je dat er gebeurt?
a. Stomende seks op de kansel
b. "Zeg juffie, hoe oud ben jij eigenlijk?"
maar het juiste antwoord is
c. Er gebeurt helemaal niets! Net als gedurende de hele film.

Een journalist [Sophie Cookson] van de New York Sentinel reist af naar Roemenië nadat een pater [Iván González] is gearresteerd voor de dood van een non [Ada Lupu] bij de uitdrijving van een demon waarvoor hij haar had gekruisigd. De journalist is van haar geloof gevallen na de dood van haar moeder en de demon voedt zich met zielen met een “zwak geloof”. Je krijgt meer dan genoeg tijd om te raden hoe dit af gaat lopen terwijl je in dubieuze accenten allerlei religieus en pseudowetenschappelijk geouwehoer moet aanhoren. Op een paar jumpscares na is deze routinematige demonische horrorfilm volstrekt verwaarloosbaar.