Das Boot (1981)

Das Boot vind ik een erg sterke film.

Veel oorlogsfilms worden vanuit het perspectief van de geallieerden verteld en zijn de Duitsers de vijanden. Bij Das Boot is dit andersom en wordt het verhaal uit het perfectief van de Duitsers verteld en zijn de geallieerden eigenlijk de vijanden. Het knappe van de film is dat je helemaal vergeet dat je naar onze oude vijanden aan het kijken bent. Je leeft in de film echt mee met de Duitse bemanning en tijdens het kijken hoop je echt dat het allemaal goed met ze zal komen. De Duitse bemanning komt over als een groep mensen van vlees en bloed. Het acteerwerk in deze film is trouwens ook erg goed.

Wat ook heel erg goed is weergeven is de claustrofobische sfeer. De film speelt zich voor een groot deel af op een relatief kleine ruimte waar een groep mannen een beetje op elkaar zitten gepropt. Gevaar ligt constant op de loer….

De film zelf is op een aantal momenten ook echt heel erg spannend. De momenten dat de U boot moest duiken voor een vijandelijke torpedo jager zijn erg spannend.

Ik heb de director’s cut gezien. Ondanks dat die versie 209 minuten duurde vond ik de film nergens langdradig. Ik bleef de hele tijd geboeid kijken.

Het einde van deze film benadrukt nog maar eens hoe verschrikkelijk oorlog is en dat oorlog eigenlijk geen winnaars kent. Denk je dat veilig aan wal bent, dan komt er een bombardement….. Een heftig einde die verder wel goed bij de film past.

Al is de muziek op zich niet echt memorabel, het zorgt op de juiste momenten wel voor de juiste sfeer en daarmee is de muziek een goede toevoeging aan de film.

Al met al vind ik Das Boot een erg sterke oorlogsfilm.

4,5 ster voor deze film.

Eindelijk eens een keer gaan zitten voor deze film en vond het toch wel de moeite waard. Vind het zeker leuk om een tweede wereldoorlog film eens door het perspectief te zien van de Duiste soldaat ipv altijd de geallieerde. Ook de U-bootoorlog is een onderdeel van de Tweede Wereldoorlog die niet vaak wordt uitgelicht in oorlogsfilms. Origineel!

De personages speelden allen een sterke rol. Ook niet zo nep geacteerd, wat je bij sommige oude films nog weleens langs ziet komen. Je leeft mee met personen en situaties en de muziek speelt hier een goede ondersteunende rol in.

Goede film! 4 sterren!

Das Boot

Op aanrader van John Milton en dankzij Netflix dan toch Das Boot gezien. Een van de legendarische WWII film volgens de statistieken die er gemaakt is op dit moment. Misschien brengt de toekomst nog iets veel beters (Wat ik zo niet denk). Toch brengt Das Boot iets met zich mee wat mij niet honderd procent kon bekoren, misschien lag het aan de soms iets te lange scenes waar je toch wel erg vaak door heen moest bijten, al was dat ook zo bij Der Untergang (2004) en misschien wel meer, maar dat is toch mijn lieveling WWII film die ik gezien heb, ondanks dat Das Boot hoger staat in de toplijst. Verveeld heb ik mij niet, dat zeker niet. Das Boot brengt dankzij zijn knusse setting toch een soort sfeertje over. Soms een prettig sfeertje maar vaak ook een naar sfeertje dat je de angst van de bemanning toch aan kon voelen.

Bij de omschrijving word echter al verteld: "Naarmate de U-96 op de Atlantische Oceaan vordert, neemt de verveling drastisch toe." Wat je soms misschien te vaak tegen kwam. Dit word (zoals hiervoor al verteld) gecompenseerd met het sfeertje en zelfs met een paar goeie actie scenes waardoor je haren toch echt wel recht door overeind komen te staan en die toch wel mooi in beeld gebracht zijn. Ook kon je goed zien hoe zwaar het kon zijn voor een onderzeeër dankzij de waterdruk wat er op komt en tegelijkertijd de gevaren boven het schip, oftewel de torpedo jagers. En ook dit word mooi in beeld gebracht.

Qua acteerwerk ligt de film op een mooie plek, het acteerwerk van de bemanningsleden waren prima en dan kwam je ook verder mee in de film. Ik weet niet of een langere versie mooier was, ik vond deze versie al prima. Het concept kan prima worden uitgelegd namaten de film door dendert en de uitgebreide plotomschrijving kan nog maar net in de 149 goed passend gemaakt worden, dankzij de vele details die de film weggeeft is dit vaak wat moeilijk. Dit zie je wel vaker met films die een concept met zich mee dragen waar de regisseur toch het gevoel heeft om veel dingen in detail mee te brengen. Maar dat maakt een film mooier en fijner om naar te kijken en wat je vaak niet hebt met een film waar een kleiner budget aanzit. Al zal zulke film ook vaak niet saai zijn, wat deze film nogmaals ook niet was.

Het kan zo zijn dat mijn interesse in de marine minder groot is dan de lucht- landmacht ook binnen de WWII films kan ik dit dus terug zien. Maar ondanks dat mijn interesse niet echt in de buurt van de marine ligt was de film prima te verteren en heb ik zeker geen 149 minuten weg gegooid. De film is anders dan wat ik verwacht had, maar slechter is hij daar niet door geworden. Integendeel zelfs, de laatste 10 – 6 minuten word je nog een bombardement op de haven voorgeschoteld , en dat was een echte finale om een mooie film afte sluiten. Verdiend plekje in mijn top 10 en binnenkort maar eens een uitgebreide versie binnen halen!

4.0*

Heb de versie van drie en een half uur gezien en die zijn omgevlogen. Het acteerwerk en de claustrofobische spanning zorgen voor een tamelijk intense kijkervaring.

Das Boot

Een intense en claustrofobische filmervaring over de bemanning van een Duitse U-boot die ten strijde trekken maar vaker niets anders kunnen doen vervelen, overleven en hopen als ze weer worden opgemerkt door een torpedojager. Zeker als je weet dat ruim 70 procent van de bemanning van U-boten het niet overleefde. De bemanning tekende eigenlijk al hun doodvonnis nog voordat ze hun eerste stap in de onderzeeër zette. Die onverdraaglijke angst is ook de gehele film voelbaar bij de personages en je kan het zweet en de olie bijna ruiken.

Het belangrijkste element van de film is misschien wel het geluid. Het geluid van een sonar, het kraken van de onderzeeër als hij steeds dieper onder water gaat, de explosies van de mijnen, het draagt allemaal bij aan de ijzingwekkende spanning. Wat mij ook opviel is hoe mooi de film eruit ziet en hoe goed de acteerprestaties zijn. Dat gezicht van Johann als hij langzaam gek wordt zal mij nog wel even bijblijven. De spanning op laatst als de onderzeeër steeds dieper naar de bodem zakt en de blijdschap als ze de motoren toch nog aan de praat krijgen, voel je ook als kijker. Het einde kwam voor mij onverwacht maar maakte daardoor des te meer indruk.

De beste oorlog drama mini serie die ik gezien hebt .

Alles is hier goed aan. 5.0

De Andere Kant van de Oorlog

Toen ik gister Lifeboat zag, ergerde ik me er een beetje aan dat Duitsers als onbetrouwbare bedriegers werden afgeschilderd. Die film ging over een passagiersschip dat door een U-boot tot zinken werd gebracht. Das Boot verteld het verhaal van de Duitse militairen op een U-boot en laat - zoals de Nederlandse titel van de film al aangeeft - de andere kant van de Oorlog zien.

Ik had eerder al een stukje gezien van de bioscoopversie, die was echter Engels nagesynchroniseerd dus dat heb ik geen 5 minuten volgehouden. Ten gelegenheid van de SF/Oorlog-Challenge heb ik nu de drie-en-een-half uur durende Directer's Cut restauratie gekeken (in het Duits uiteraard) en die was nog steeds geen seconde te lang. Bij een herziening ga ik zeker de 293 minuten durende Uncut-versie opzoeken.

Jürgen Prochnow - die na het succes van Das Boot in films als The Keep, Dune en The English Patient zou gaan spelen - zet hier op meesterlijke wijze de U-boot kapitein neer. Hij blaft zijn bevelen, laat de boot zo diep gaan dat de bouten eruit vliegen, maar is alles behalve harteloos. Herbert Grönemeyer speelt de hoofdpersoon, een correspondent op wiens boek de film is gebaseerd. We zien hoe hij zich van gladgeschoren Ariër tot een echte zeeman ontwikkeld. Door het geluid van de motors moest de film zonder geluid worden opgenomen, de Duitse versie is echter zo goed nagesynchroniseerd dat ik daar helemaal niets van heb gemerkt.

Das Boot is briljant opgenomen en heeft een aantal geniale shots, bijvoorbeeld als een camera iemand volgt die door de boot heen rent (zonder steady-cam gefilmd!). Binnen in de boot heeft de film een erg claustrofobische sfeer, om dit te bereiken heeft Petersen de acteurs gedurende de hele opname in de krappe boot gehouden. De film is volledig chronologisch opgenomen, zodat het allemaal nog realistischer overkomt. De beelden van de boot die de zonsondergang tegemoet vaart waren ook schitterend. Omdat er geen u-boten van het type dat ze in de film hebben gebruikt zijn overgebleven, moest er speciaal voor de film een duikboot gebouwd worden. Dezelfde fabriek die in de oorlog de U-booten heeft gemaakt, maakte voor de film een replica en een aantal modellen. De duikboot werd dat zelfde jaar ook in Raiders of the Lost Ark gebruikt. De special effects met schaalmodellen waren ook briljant gedaan en zien er vandaag de dag nog steeds uitstekend uit.

Klaus Doldinger maakt een schitterende soundtrack voor de film. Aan de ene kant een prachtige avontuurlijke melodie en andere kant synthesizermuziek die typerend is voor de jaren '80.

In Das Boot worden de soldaten van de Duitse marine afgebeeld als mensen. SSérs waren bepaald geen levertjes maar de mannen van de Wehrmacht en de marine waren ook maar soldaten en dat realiseert men zich te weinig. De winnaar schrijft geschiedenis, maar dat betekend niet dat iedereen aan de kant van de verliezer perse kwaadaardig is. De mariniers in Das Boot zijn geen Nazi's maar in de eerste plaats gewoon zeelui die proberen hun opdracht te volbrengen. De film is zo meeslepend en avontuurlijk dat je jezelf er op een gegeven moment zelfs op betrapt dat je voor de Duitsers aan het juichen bent. We horen altijd veel over 'de vervloekte Duitse U-booten' die de Engelse schepen lieten zinken, maar dat de mensen op de U-boot ook hun leven riskeerde vergeet men vaak. Het einde symboliseert de zinloosheid en onrechtvaardigheid van de oorlog mooi.

De Duitse producenten waren in het begin bang dat de film in het buitenland veel weerstand op zou roepen. Niets was echter minder waar, de film kreeg een staande ovatie en werd voor maar liefs 6 Oscars genomineerd. En dat is volledig terecht want Das Boot is een echt meesterwerk. Een van de allerbeste oorlogsfilms ooit, zo niet, de beste. De film heeft een heel originele invalshoek, ijzersterk drama en humaniseert de vijand, tegelijk is de film ook erg avontuurlijk, spannend en meeslepend. Om nog niet te spreken van de geweldige effecten een cinematografie.

Aanrader.

Voor een 35-jaar oude Duitse film kan Das Boot vooral cinematografisch tellen. Bijvoorbeeld hoe de camera zich een weg baant door de smalle overvolle ruimtes bij een alarmsignaal. Of hoe de belichting niet meer omvat dan rondschijnende zaklampen en infraroodverlichting. Maar uiteraard ook de bezweten angstkronkels in het gelaat van de bemanning als de boot steeds luidere kraakgeluiden galmt naarmate de boot dieper daalt. Als je Petersen één ding moet meegeven is dat hij de sfeer in de duikbuit bijzonder goed neerzet en de kijker vlotjes meetrekt in dat verhaal. Enkel de scènes op het dek zijn inmiddels gedateerd, en de film een halfuurtje korter maken had de intensiteit verhoogd en herhaling tegengegaan (Director's Cut).

Director's Cut

Het was even zoeken naar een dag waarop ik me kon verliezen in de donkere wereld van Das Boot. Deze druilerige dinsdag bleek uitermate geschikt om de director's cut van maar liefst drieënhalf uur eens op te zetten.

Ik moet zeggen, ik betwijfel of deze cut de beste keuze is geweest. Ik reken films tot mijn favorieten die even lang of zelfs langer duren, maar toch had ik moeite met de speelduur. Na een halfuurtje is de setting wel bepaald, en dan is het nog minstens een uur of twee kijken naar omstandigheden die redelijk vergelijkbaar zijn. De explosies nabij en in de boot, de latente spanning onder de bemanningsleden; uiterst vakkundig uitgevoerd, maar op den duur was ik de omstandigheden wel gewoon en werd het soms zelfs een beetje saai.

Dat laatste zeg ik voorzichtig, want met name op filmtechnisch gebied waren er genoeg zaken die mijn aandacht trokken. Zo is het sound design werkelijk geweldig. Ik heb bewust een koptelefoon opgezet om de razende oceaan, de subtiele geluidseffecten en de score goed in me op te kunnen nemen. Door het geluid, maar ook door de mooie tracking shots waan je je echt aan boord van het schip, en dat vond ik prijzenswaardig. Erg knap geregisseerd door Petersen, die het overzicht heeft moeten bewaren in die nauwe, donkere ruimtes.

De minpunten vond ik meer in het verhaal en in de characters. Voor een oorlogsfilm van drieënhalf uur (en zeker voor een werk dat zo hoog scoort) had ik een toch een wat veelzijdiger en uitgebreider plot verwacht. Die opmerking moet ik wel van twee nuances voorzien. Enerzijds vond ik het prettig dat deze film eens niet de geallieerde, maar de Duitse zijde onder de loep nam; anderzijds vond ik het einde wel echt fenomenaal. Niets behouden thuisvaart, maar een heftig en donker slotstuk dat de realiteit van oorlog uitstekend representeert. Tenslotte heb ik nog de cast te benoemen. Ik moet zeggen dat het merendeel van de characters me toch al snel weer is ontschoten. Doordat de nadruk lag op de bemanning als geheel, miste ik, op wat ingekapselde dialogen na, persoonlijke narratieve uitdieping. Dit geldt zelfs voor de commandant (Jürgen Prochnow), die verder wel uitstekend acteert en een knappe rol neerzet.

Uiteindelijk dus een prima oorlogsfilm, maar wel één die me niet zo wist te boeien en verrassen als vooraf gehoopt. Misschien lag het aan de director's cut, en moet ik de bioscoopversie nog eens opzetten...

3.5*

Moet je gezien hebben! Deze film is echt een meesterwerk....

Ongelooflijk sterke oorlogsfilm die het vooral moet hebben van zijn spanning en emotie. De film doet me in dat opzicht ook wat denken aan Dunkirk waarbij ook de vijand nauwelijks in beeld wordt gebracht, maar steeds onderhuids aanwezig is. Ik las een tweetal jaar terug het boek "Lusitania", het schip dat werd getorpedeerd op 7 mei 1915 door een U-boot. Het boek verschafte me onder meer inzicht hoe een duikboot werkt. Dikke aanrader/tip alvast! Ook het bezoek aan de Russische duitboot uit WO II die aangemeerd ligt in Zeebrugge gaf me een betere kijk op het leven op een U-boot. Het zijn die kleine extra gegevens die me nog meer betrokken doen voelen bij deze film.

Zoals in zovele oorlogsfilms (of -taferelen) ervoeren vele soldaten/mariniers een euforische roes wanneer ze ten strijde trokken voor het vaderland. Vanop het dek werd duchtig gezwaaid naar de kades. De commandant van het schip is minder enthousiast en stelt zich openlijk vragen over de jonge roedel wolven die hij tot zijn beschikking kreeg. Erg hoog loopt hij niet met Hitler op, laat staan de oorlog in zijn geheel. Mariniers en vliegeniers leven vaak in hun eigen cocon. Das Boot heeft aandacht voor details waarbij in de Messe een foto prijkt van de erg bekwame grootadmiraal Karl Dönitz (en niet Hitler).

De openingsscènes doen met wat denken aan The deer hunter, andere context weliswaar, maar een mooi inleidend gedeelte over feestvierende soldaten op hun laatste avond vooraleer het vaderland roept. In hun kielzog wordt door propagandaminister Goebbels een oorlogsfotograaf (Werner) meegestuurd om leuke (en vooral strijdvaardige) kiekjes te maken.

De film duurt erg lang, toch als je de meer uitgebreide versies bekijkt. De 'bioscoopversie' zou ik in alle geval vermijden, al is voor sommigen 2,5 uur ook al een dikke brok over een film met hoofdzakelijk 1 locatie. Hoe uitgebreider, hoe intenser de film wordt. Je krijgt een inkijk in de kleine donkere holen van een duikboot. Alles is zeer compact ingedeeld en bij het minste alarm staat de hele bemanning in rep en roep. De één duikt en de ander springt door de kleine cirkelvormige deuren naar een andere ruimte. De motorkamer is fascinerend om te zien en ook de private ruimten met slaapvertrekken, keuken en toilet zijn zeer de moeite. Het camerawerk, dito geluidsondersteuning, is fabuleus!

Deze prachtige decorsetting resulteert in intense spanning, zweetangst van de crew en een algehele beklemmende sfeer om u tegen te zeggen. Ook de beelden buiten de duikboot zijn zeer de moeite. Denk maar bijvoorbeeld aan de duikboot bij zonsondergang of de avontuurlijke opspattende golven die wel iets weghebben van de beelden in Jaws.

De film is en oogt erg realistisch. Er wordt geen eenzijdig beeld geschetst van nazi's. In de eerste plaats krijg je gewone lui die tegen wil en dank hun plichten vervullen. Het leven in een duikboot is geen lachertje. Naast het claustrofobisch effect en het besef dat je je tientallen meters onder de zee bevindt (dat krakende geluid, vrezend dat hij elk moment door de waterdruk in elkaar kan klappen, beangstigend (!)), zou ook geurtelevisie op zijn plaats zijn om alles nog in een beter perspectief te plaatsen. Want 42 volwassenen, opeengepakt in een kleine ruimte met slechts 1 (?) toilet, het moet de hel zijn...

Dan heb ik nog de 'korte' bioscoopversie gezien, maar ook die vond ik al vrij langdradig. Dit is echt een film van momenten die los stuk voor stuk erg sterk zijn, of dat nu die beginscène is in de nachtclub of momenten dat de boot diep afdaalt. De angst is van de gezichten te lezen en sowieso is de beklemming te voelen, door de nauwe ruimtes en de camera die vaak dicht op de huid zit. Maar dat soort sterke momenten worden steeds spaarzamer en weten na drie kwartier ook niets nieuws meer te brengen. Elke nieuwe scène is dan weer een herhaling van een scène ergens eerder in de film. En zo verloor ik langzaamaan de aandacht. Het slot is wel erg sterk gedaan. 3,0*.

Hoe de bemanningsleden van een Duitse U-boot - of het vroegere nazi-paradepaardje van technologisch vernuft - schipperen tussen jeugdige overmoed, verveling, euforie, defaitisme en hoop. Wolfgang Petersen schetst het als een apocalyptische ondergangsschets met felgekleurde belichting en een rigide kadering. Het effect is een claustrofobische filmervaring waar Petersen het wrange contrast schetst tussen de bovengrondse ruimtes (weids, open, speels) tegenover de beklemming in de onderzeeër (veel lichamen op een klein oppervlakte, overal flikkerende lichtjes en piepende geluidjes). Pure horror. En toch haalt 'Das Boot' (1981) het voor mij niet bij échte oorlogsklassiekers als 'Apocalypse Now' (1979) of 'Full Metal Jacket' (1987). Misschien vreemd om te zeggen over een film die zo'n beladen stuk geschiedenis in beeld brengt, maar het blijft een brave film omdat camaraderie en heldenmoed nog steeds de boventoon voeren. De enige fantastische scène is wanneer de matrozen goedbedoeld een genadeschot afvuren op een zinkend Engels oorlogsschip, maar te laat ontdekken dat de overlevende bemanningsleden door hun handelen zullen verbranden of verdrinken. Deze film had meer van dit soort grijze gebieden verdiend, want nu stelt het net te weinig vragen bij morele ambiguïteit rond de aard van oorlogsvoering.

Iets wat langdradig, en een u-boot op 300 diepte 24 uur lang.. Ik weet het niet.. Ver gezocht lijkt mij.

Beklemmend.

Laatst kwam de 149 minuten versie voorbij op Canvas, en die heb ik dus even opgezet. Misschien in de toekomst de 209 minuten versie kijken, al weet ik niet wat daar andere aan is. Een de 293 minuten versie vind ik toch echt iets te lang. Kan iemand me helpen, wat er vertoond wordt in de langere versies?

Maar goed, de film. Begon niet heel veelbelovend, al zag de duikboot er erg leuk uit en de scenes op zee waren leuk. Wat vooral sterk was neergezet was de beklemmende en claustrofobische sfeer binnen de duikboot, en de angst was ook goed neergezet.

Soms nijgt het naar een iets te langdradige stukken waardoor hij soms wat saai valt maar de film is prima uit te kijken. Petersen zet hier een goede film af.

knappe film en spanned

Aanrader, mooie en spannende film.

Geniale film, samen met Der untergang behoort dit toch wel tot de top der oorlogsfilms Ik sluit me volledig aan bij de recensie van mijn bovenboorman.

Keek hem samen met mijn dochter van 18 die ook erg onder de indruk was, dit betekent dat de film de tand des tijds goed heeft doorstaan.

Prachtige realistische oorlogs/rampenfilm van Wolfgang Petersen met een mooie soundtrack.

De film begint met een wild feest in een Franse nachtclub waar aankomend onheil wordt weggedronken en weggeneukt en waar het cynisme (en dus het bewustzijn, realisme) al in volle omvang aanwezig is.

Daarna krijgen we een eeuwigdurende weergave van het leven in de u-boot. Claustrofobische angst, cynisme, doodsangst, paniek, verdriet, agressie, vriendschap, solidariteit komen allemaal aan bod en wordt geweldig ingevuld door de acteurs. Erwin Leder's inzinking was voor mij (een van de vele) hoogtepunt(en) van de film.

Degelijk.

Kennelijk een hoog aangeschreven film, Das Boot. Eéntje die ik lange tijd heb uitgesteld, want ik kijk mijn films liefst zonder enige tijdsdruk of stoorzenders en 3,5 uur is toch al een redelijk tijdsblok om in te plannen.

Het is echter ook een te lange speelduur voor hetgeen de film voorschotelt. Er gebeurt niet echt heel veel. Regisseur Wolfgang Petersen zet z'n geld op de claustrofobische sfeer in zo'n duikboot. Dat doet hij goed - het is redelijk beklemmend allemaal. Ook de steeds slechter uitziende bemanningsleden, geholpen door ingenieus lichtspel, versterken dat effect.

Maar er kon m.i. gerust een uur afgepitst worden. Het psychologische luik vind ik niet bijster sterk neergezet. Uiteraard is zo'n maandenlange tocht in een duikboot slopend, zowel mentaal als fysiek, dat is vanzelfsprekend. Inhoudelijk kan daar eigenlijk niet echt veel aan toegevoegd worden, met uitzondering van de eerste duikscènes en het eerste conflict. Het gekraak van de boot zorgt voor een extra spanningsveld.

Al bij al een film om zeker gezien te hebben, maar voor mij geen topfilm.

3

Een van de beste WOII oorlogfilms die de tand des tijds goed heeft doorstaan.

Ik wilde bewust de uncut (miniserie) of directors cut kijken. Ik kon de 'uncut' versie niet aankomen, dus werd het de directors cut. Wat mij betreft was de duur perfect. In tegenstelling tot enkele andere reviews heb ik niet 1 scene gespot waarbij ik dacht 'die hadden ze er wel uit kunnen laten'. Natuurlijk kun je een verhaal in een U-boot zo kort of uitgebreid vertellen als je wilt, maar het werd niet saai.

Dat het niet saai werd, kwam mede door de uitstekende regie en het sublieme acteerwerk. Prochnow speelt de sterren van de hemel (soms een tikkeltje over de top, maar dat is ook een tijd-dingetje van begin jaren 80) maar ook de rest van de cast blijft niet achter en dat is indrukwekkend, want het zijn niet allemaal doorgewinterde acteurs.

In de Directors cut wordt de tijd genomen om het verhaal te vertellen. In het begin helpt dat om het leven aan boord goed weer te geven en later is het knap hoe de spanning behouden blijft, want ik ben het eens met een paar andere reviews: eigenlijk gebeurt er niet zo heel erg veel in de film. Ik merkte soms een gevoel van 'eerder gezien', maar realiseerde me later dat het de nieuwere films zijn (zoals U-571 (2000) die leentjebuur spelen.

Over het algemeen ben ik niet zo'n fan van 'oude' films, maar deze film heeft de tand des tijds goed doorstaan. Zowel qua verhaal en manier van vertellen voelde de film niet gedateerd aan en de gerestaureerde versie die ik heb gezien ziet er qua beeld en audio (goede soundtrack ook!) ook bijzonder fraai uit (op een paar avond/nacht scenes na waarbij het lijkt dat ze die zijn vergeten te restaureren of misschien was het geld op )

De film is op ware feiten gebaseerd en geeft (denk ik, ik was er niet bij) een realistisch en genuanceerd beeld van het leven aan boord en hoe de verschillende bemanningsleden dit ervaren. Ik denk de beste film als je beeld wilt krijgen over het leven op een onderzee boot in WOII. Als je houdt van films die wat trager verteld worden maar toch de spanning lang weten vast te houden (je voelt letterlijk de spanning en krijgt bijna zelf een knoop in je buik) is deze film zeker een aanrader. 4,5 ster.

Das Boot is een film die ik inmiddels misschien wel 10 jaar op de plank heb staan. Natuurlijk is het een klassieker met zo'n status dat hij eigenlijk door iedere filmliefhebber wel een keer gezien moet zijn, maar niet alleen de lange speelduur (ik heb de Director's Cut) stond me tegen: oorlogsfilms vind ik, hoewel ze vaak zeker goed in elkaar steken en op een nette beoordeling kunnen rekenen, wel iets waar je echt voor moet gaan zitten. Als ik voor mezelf mag spreken, is dit niet iets dat ik graag opzet na een lange, vermoeiende dag.

Een paar weken geleden dan toch de moeite genomen om deze film eindelijk eens te bekijken en wat ik ervan verwachtte bleek tamelijk goed overeen te komen met de uiteindelijke bevindingen. Het neerzetten van een beklemmende sfeer is waar Das Boot in uitblinkt. De kleine vertrekken aan boord van de onderzeeër zijn met recht claustrofobisch te noemen en meer dan eens realiseer je je wat voor een complete gekkigheid het toch allemaal is (geweest). Met overtuigen heeft de film geen enkel probleem. De bemanning ziet er op den duur ook zo onverzorgd, afgeleefd en angstig uit dat je daadwerkelijk gelooft dat je met echte personen van doen hebt.

Toch weet de film niet constant mijn aandacht vast te houden. De film zegt het zelf al: ''op een gegeven moment slaat de verveling onder de bemanning toe''. Die verveling mag je dus ook in volle glorie aanschouwen, maar dat niet alleen: zelfs de beklemmende scènes beginnen op den duur in de herhaling te vallen. Het lijkt allemaal een beetje op elkaar, waardoor je het op een gegeven ook wel gezien hebt. Er is weinig tot niks mis met hoe het allemaal in beeld gebracht wordt, maar uiteindelijk trok het zich toch wat te lang naar mijn mening. Met het onverwachte slot leeft de film dan weer even op, maar dat is natuurlijk een relatief klein onderdeel van de film. Ook bleven de personages me wat te oppervlakkig, terwijl je toch veel tijd met hen spendeert.

De film doet weinig écht fout, maar het was mij persoonlijk te langdradig. Dat gevoel is subjectief: ik kan mij ook best voorstellen dat dit bij een flink aantal kijkers dusdanig onder de huid gaat zitten dat de film je niet meer loslaat, want ik ben het er zondermeer mee eens dat Das Boot bij vlagen een intense film is. Een positief gevoel overheerst, maar ik had stiekem gehoopt dat de film me iets meer zou meeslepen.

3,5*