Das Boot (1981)

Komt hier een nieuwe serie van?? Ik ben benieuwd!

Benauwend oorlogsdrama met in de hoofdrol een van de beruchte Duitse U-boten. Sterk geacteerd en een prachtig claustrofobisch sfeertje. Wordt na verloop van tijd wel ietwat langdradig. Mooi om de afkeer binnen de Kriegsmarine tegen Hitler te zien. Net als de Luftwaffe was de Kriegsmarine een instituut en een relatief losstaand onderdeel binnen de Wehrmacht. Daar hadden ze geen hoge pet op van de Führer.

Ongelooflijk sterke oorlogsfilm die het vooral moet hebben van zijn spanning en emotie. De film doet me in dat opzicht ook wat denken aan Dunkirk waarbij ook de vijand nauwelijks in beeld wordt gebracht, maar steeds onderhuids aanwezig is. Ik las een tweetal jaar terug het boek "Lusitania", het schip dat werd getorpedeerd op 7 mei 1915 door een U-boot. Het boek verschafte me onder meer inzicht hoe een duikboot werkt. Dikke aanrader/tip alvast! Ook het bezoek aan de Russische duitboot uit WO II die aangemeerd ligt in Zeebrugge gaf me een betere kijk op het leven op een U-boot. Het zijn die kleine extra gegevens die me nog meer betrokken doen voelen bij deze film.

Zoals in zovele oorlogsfilms (of -taferelen) ervoeren vele soldaten/mariniers een euforische roes wanneer ze ten strijde trokken voor het vaderland. Vanop het dek werd duchtig gezwaaid naar de kades. De commandant van het schip is minder enthousiast en stelt zich openlijk vragen over de jonge roedel wolven die hij tot zijn beschikking kreeg. Erg hoog loopt hij niet met Hitler op, laat staan de oorlog in zijn geheel. Mariniers en vliegeniers leven vaak in hun eigen cocon. Das Boot heeft aandacht voor details waarbij in de Messe een foto prijkt van de erg bekwame grootadmiraal Karl Dönitz (en niet Hitler).

De openingsscènes doen met wat denken aan The deer hunter, andere context weliswaar, maar een mooi inleidend gedeelte over feestvierende soldaten op hun laatste avond vooraleer het vaderland roept. In hun kielzog wordt door propagandaminister Goebbels een oorlogsfotograaf (Werner) meegestuurd om leuke (en vooral strijdvaardige) kiekjes te maken.

De film duurt erg lang, toch als je de meer uitgebreide versies bekijkt. De 'bioscoopversie' zou ik in alle geval vermijden, al is voor sommigen 2,5 uur ook al een dikke brok over een film met hoofdzakelijk 1 locatie. Hoe uitgebreider, hoe intenser de film wordt. Je krijgt een inkijk in de kleine donkere holen van een duikboot. Alles is zeer compact ingedeeld en bij het minste alarm staat de hele bemanning in rep en roep. De één duikt en de ander springt door de kleine cirkelvormige deuren naar een andere ruimte. De motorkamer is fascinerend om te zien en ook de private ruimten met slaapvertrekken, keuken en toilet zijn zeer de moeite. Het camerawerk, dito geluidsondersteuning, is fabuleus!

Deze prachtige decorsetting resulteert in intense spanning, zweetangst van de crew en een algehele beklemmende sfeer om u tegen te zeggen. Ook de beelden buiten de duikboot zijn zeer de moeite. Denk maar bijvoorbeeld aan de duikboot bij zonsondergang of de avontuurlijke opspattende golven die wel iets weghebben van de beelden in Jaws.

De film is en oogt erg realistisch. Er wordt geen eenzijdig beeld geschetst van nazi's. In de eerste plaats krijg je gewone lui die tegen wil en dank hun plichten vervullen. Het leven in een duikboot is geen lachertje. Naast het claustrofobisch effect en het besef dat je je tientallen meters onder de zee bevindt (dat krakende geluid, vrezend dat hij elk moment door de waterdruk in elkaar kan klappen, beangstigend (!)), zou ook geurtelevisie op zijn plaats zijn om alles nog in een beter perspectief te plaatsen. Want 42 volwassenen, opeengepakt in een kleine ruimte met slechts 1 (?) toilet, het moet de hel zijn...

gaat weer van Netflix af dus mocht je hem nog willen zien...

het is wel de bioscoopversie.

Dan heb ik nog de 'korte' bioscoopversie gezien, maar ook die vond ik al vrij langdradig. Dit is echt een film van momenten die los stuk voor stuk erg sterk zijn, of dat nu die beginscène is in de nachtclub of momenten dat de boot diep afdaalt. De angst is van de gezichten te lezen en sowieso is de beklemming te voelen, door de nauwe ruimtes en de camera die vaak dicht op de huid zit. Maar dat soort sterke momenten worden steeds spaarzamer en weten na drie kwartier ook niets nieuws meer te brengen. Elke nieuwe scène is dan weer een herhaling van een scène ergens eerder in de film. En zo verloor ik langzaamaan de aandacht. Het slot is wel erg sterk gedaan. 3,0*.

Is de uncut versie van deze film uitgekomen op dvd/blu-ray?

Ik heb de versie van 209 minuten op Bluray, maar zou liever die van 293 min. hebben.

Er is een Duitse Blu-ray -met Engelse ondertiteling- van de 6 delige miniserie die 308 minuten duurt MAAR dit is inclusief aftiteling en herhaling van de laatste scene bij de volgende aflevering dus ik denk dat die inhoudelijk gelijk is aan de 293 minuten versie.

Ik vind de director's cut overigens beter, die miniserie sleepte mij iets te veel.

Genomineerd met 6 oscars toen in 1981 .

En dat voor een buitenlandse film , zegt al genoeg ?

Hoe de bemanningsleden van een Duitse U-boot - of het vroegere nazi-paradepaardje van technologisch vernuft - schipperen tussen jeugdige overmoed, verveling, euforie, defaitisme en hoop. Wolfgang Petersen schetst het als een apocalyptische ondergangsschets met felgekleurde belichting en een rigide kadering. Het effect is een claustrofobische filmervaring waar Petersen het wrange contrast schetst tussen de bovengrondse ruimtes (weids, open, speels) tegenover de beklemming in de onderzeeër (veel lichamen op een klein oppervlakte, overal flikkerende lichtjes en piepende geluidjes). Pure horror. En toch haalt 'Das Boot' (1981) het voor mij niet bij échte oorlogsklassiekers als 'Apocalypse Now' (1979) of 'Full Metal Jacket' (1987). Misschien vreemd om te zeggen over een film die zo'n beladen stuk geschiedenis in beeld brengt, maar het blijft een brave film omdat camaraderie en heldenmoed nog steeds de boventoon voeren. De enige fantastische scène is wanneer de matrozen goedbedoeld een genadeschot afvuren op een zinkend Engels oorlogsschip, maar te laat ontdekken dat de overlevende bemanningsleden door hun handelen zullen verbranden of verdrinken. Deze film had meer van dit soort grijze gebieden verdiend, want nu stelt het net te weinig vragen bij morele ambiguïteit rond de aard van oorlogsvoering.

Iets wat langdradig, en een u-boot op 300 diepte 24 uur lang.. Ik weet het niet.. Ver gezocht lijkt mij.

Beklemmend.

Laatst kwam de 149 minuten versie voorbij op Canvas, en die heb ik dus even opgezet. Misschien in de toekomst de 209 minuten versie kijken, al weet ik niet wat daar andere aan is. Een de 293 minuten versie vind ik toch echt iets te lang. Kan iemand me helpen, wat er vertoond wordt in de langere versies?

Maar goed, de film. Begon niet heel veelbelovend, al zag de duikboot er erg leuk uit en de scenes op zee waren leuk. Wat vooral sterk was neergezet was de beklemmende en claustrofobische sfeer binnen de duikboot, en de angst was ook goed neergezet.

Soms nijgt het naar een iets te langdradige stukken waardoor hij soms wat saai valt maar de film is prima uit te kijken. Petersen zet hier een goede film af.

Ballad for an Iron Coffin: Wolfgang Petersen’s ‘Das Boot’

Briljant.

Zelden zo'n beklemmende film gezien. Fenomenaal gefilmd ook aan boord van zo'n krappe onderzeeër. De director's cut is een lange zit maar des te knapper dat ie geen minuut verveeld.

Das Boot slaagt er uitstekend in de beklemmende claustrofobie weer te geven en je mee te laten leven op het randje van de dood. Het formidabele geluid draagt daar zeker aan bij. De film heeft zeker zijn beperkingen, zo valt het op een gegeven moment wel in herhalingen. Boven water is de film ook een stuk minder instens. Het einde is dan wel weer zo geniaal dat je er niet omheen kunt dat dit een ware genre klassieker is.

Vanaf het moment dat de camera in 'in de boot zit ', krijg je spontaan claustrofobie. Pracht van een film.Goede soundtrack, en voor die tijd, effecten. Heb de director's cut gezien, deze is lang,maar goed te doen.De bemanning zit soms puur te wachten en te luisteren in die beklemmende sfeer.Het ' onderwater geluid ' doet de rest.

Leuk om ook de jonge Herbert Grönemeyer (als journalist in de film ) zien, welke beter bekent als zanger/schrijver en inmiddels miljoenen platen heeft verkocht.

Ik heb deze film ooit afgekeild en vervolgens nooit meer gekeken. Laten we het een jeugdzonde noemen,ha. Onlangs de director's opgenomen en dat is weliswaar een erg lange zit. Desondanks met veel plezier gekeken.

Verder is al alles over deze film gezegd. Niets aan de positieve kritieken toe te voegen.

Sterke film !

knappe film en spanned

Voor wie van de film heeft genoten: dit is de serie die verder gaat waar deze film stopte. Wat mij betreft een aanrader maar kijk en oordeel zelf.

Das Boot - serie

Aanrader, mooie en spannende film.

In het begin van de Tweede Wereldoorlog waren de Duitsers oppermachtig op de Atlantische Oceaan. Veel geallieerde schepen werden tot zinken gebracht door de Duitse onderzeeërs. In de loop van de oorlog veranderde dit echter door de komst van steeds meer torpedojagers. Uiteindelijk kwam slechts nog geen kwart van de Duitse onderzeeërs terug. Das Boot vertelt het leven aan boord van zo'n onderzeeër. De kameraadschap, de verveling, het gebrek aan privacy en hygiëne, en vooral de angst wanneer er weer zo'n torpedojager in de buurt is.

In het begin van de film kun je nog weinig sympathie opbrengen voor zo'n stelletje hufters die weerloze schepen torpederen, maar na verloop ga je toch meeleven met de mannen. En als de onderzeeër uiteindelijk op de bodem van de zee belandt, hoop je toch dat ze het op een of andere manier gaan redden. Das Boot is een prachtige film, die ondanks de lengte van bijna drieënhalf uur nergens verveelt. 4,5*

Mijn vader is er dol op. Maar ik vind hem nogal saai eigenlijk. Hij duurt me wat te lang. Maar zeker niet slecht hoor.

Net terug gezien. Blijft een top film zelfs na bijna 40 jaar

Waarom schrijven die Duitsers Engelstalige brieven in de film? Heb ik niet goed opgelet of zo, werd volgens mij nergens vermeld waarom ze dat doen.

was enige tijd geleden terug te ontdekken bij derde seizoen cinema canvas (toch zo jammer dat ze geen besprekingen meer geven) en het geeft de film meteen een waardering want de programmatie van dit seizoen is wederom sterk. Das boot is zo monumentaal in zijn visie (die claustrofobische angst, die docu details met het jargon, die volgehouden spanning alsof je er erbij was én die kritische noot op oorlog zoals in die waanzinnige openingsscène waarin de wanhoop zo voelbaar is) dat ik er geld op wil zetten dat hier een volbloed auteur is opgestaan. Maar Petersen ging doodleuk naar Hollywood en maakte (soms onderhoudende) formule films. Jammer en ik was mijn geld kwijt. Er is veel geschreven over de verschillende lengtes van de film en ook ik vind dit een issue. Ik bekeek de director's cut van 209 minuten en vond dit in eerste instantie te lang. Je kon de statement van de film ook maken in een kortere versie. Maar toen dacht ik welke stukken ik zou schrappen. Toch zeker niet die kleine (volgens plot) overbodige details zoals wanneer de journalist en de ingenieur die foto van zijn vrouw aan het bekijken zijn en beide vinden een beetje menselijkheid in zich zelf terug – prachtig). Het is dus één van die zeldzame films waarin lengte primeert op ritme of verhaal. Het bewijst ook hoe sterk de film is. Nog een kanttekening : de personages zijn (op 1 na) allemaal anti nazi. Een commerciële zet (het bioscooppubliek zou zich nooit kunnen identificeren met nazi's) of een link met het authentieke enscenering dat de film wil brengen (maw vele Duitse soldaten stonden niet achter de nazi filosofie) ? Ik opteer zeer voorzichtig voor het eerste.

Heb ik als kind eens gezien, was onlangs terug op TV en opgenomen, gisteren uitgekeken.

Als kind maakte vooral het einde veel indruk op me, en de torpedo aanvallen op de schepen die ze deden.

Wat mij meest is bijgebleven nu ik wat ouder ben, is hoe koelbloedig die duitsers waren, ze worden keihard onder vuur genomen maar blijven rustig en gestructureerd de problemen oplossen.

Duitse degelijkheid.

Mensen die de film wat langdradig vinden, hebben wel een punt. Het is geen korte zit, maar wel een aanrader.

Ze zijn niet anti of pro-nazi. Het zijn gewoon soldaten met hun plicht te vechten tegen de vijand.

Die ene kerel die zich blijft scheren terwijl de rest z'n baard laat groeien is een "echte" nazi, die echt fanatiek in de nazi ideologie gelooft. De rest is daar niet echt mee bezig met dat nazi-gedoe.

Ik vermoed dat het ook effectief wel zo zal geweest zijn, enkele fanatieke en dan een hoop gewone mensen die niet anders kunnen dan meelopen in dat verhaal, zoals het altijd geweest is en altijd zal zijn...

Bijzondere film. Heel goed. Kijk alleen uit welke film je kijkt ,want je hebt drie verschillende versies van de film. Namelijk 149 minuten (bioscoopversie) / 209 min. (director's cut) / 293 min. (uncut version).

Geef het loeder maar flink wat poeder

Deze film, een miniserie toen ik het voor het eerst zag, schiet me altijd te binnen bij een discussie die regelmatig op mijn pad komt. Dat ik nog nooit een Disney-film gezien heb; nou...nee! Maar wat keek je dan toen je klein was? Een jaar of acht, negen of tien? Nou...Das Boot, Een brug te ver en De langste dag. Dat krijg je, als je een oorlogskind als vader hebt en er eind '80 echt niet dingen als Bambi op tv kwamen.

To the point: de film begint met overmacht, heerlijk die scene in die Franse nachtclub. Losgeslagen gedrag van alle gradaties, schieten, zuipen, kotsen en schelden op alles, zelfs de Furher beledigen. De 'sproeiwagen' is tevens een stuk pakkende soldatenhumor. Semmelrogge valt daar meteen al op als heerlijke schavuit, joker en lachebek. Kostelijk hoe die zangeres achter hem aan zit. Otto Sander valt daar ook meteen op, maar komt helaas verder weinig voor in de film.

Na dit overtuigende begin kan de film al bijna niet meer stuk en vervolgd zich in de uitvaart en het begin van de jacht. Een jacht die al snel het vrij realistische beeld krijgt van zoeken, achter het net vissen en een perfecte gebrachte en bijna tastbare verveling en irritatie naar elkaar. Er is niet te ontsnappen aan elkaar, vijftig van die onvoorstelbare stinkende viespeuken, bijzonder geestig maar ook net zo realistische de 'platjes' controle. Na de eentonige speurtocht die gekenmerkt wordt door vele saaie uren en dagen breekt dan toch de pleuris los en lijkt de spanning en jacht op de U-96 steeds feller te worden. Steeds dieper om te ontsnappen, het claustrofobie verhogende gekraak van de wanden, de van de gezichten afdruipende spanningen met zenuwslopende asdic-peilingen en ontelbare dieptebommen. Bijna te veel om te overleven. Duidelijk te zien is hoe de jonge knapen steeds ouder en lethargische worden van de niet aflatende spanning. Als hoogtepunt moeten ze dan nog door de nauwe straat van Gibraltar. Geweldig overigens dat contrast wanneer de officieren aan boord zijn van dat vrachtschip en daar stinkend als een stel zwervers ontvangen worden door een stel heren strak in uniform met de nodige Sieg Heils die durven te spreken over 'frustratie' en de onnozele vraag hoe het is onder water met de vijand op de loer. Echt zum kotsen! Goed wat er bij Girbraltar gebeurt laat zich raden en de wanhoop en fatalisme spat eraf tijdens die oncontroleerbare duik. Het einde is typerend en mooi als aanklacht. De kapitein die steunend en zijn laatste adem uitblazend de boot in het droogdok ziet zinken. Wat een waanzin en verspilling.

Wat verder opvalt is de kunde waarmee de film gemaakt is. In the making of is te zien hoever Petersen wel niet ging om de bemanning er realistisch uit te laten zien, dat er een model gebouwd was in een soort ophanging die alle kanten op draaien kon om zware zijgang en duikmanoeuvres na te bootsen. Maar daarnaast zijn de beelden met modelboten ook meer dan prima. Belichting, sfeer, geluid, oog voor detail, alles is in die zin dik in orde. Kijk bijvoorbeeld naar de kunstmatige long die men op een bepaald moment gebruikt, ik meen dat die een Draeger-long heet en oorspronkelijk bedoeld was om vanaf beperkte diepte toch nog uit een zinkende of gezonken U-boot te kunnen ontsnappen. Behalve de hele cast die prima acteert en allen op hun beurt op het randje van de waanzinnig balanceren vind ik persoonlijk dus Semmelrogge en Swanger erg goed, maar Erwin Leder is ook prima.

Das Boot, weliswaar en lange zit maar dat benadrukt alleen maar meer het leven aan boord van een onderzeeër, de afwisseling tussen dodelijk saaie momenten tot een claustrofobische opgezweepte spanning aan toe. Het summum wat mij betreft qua films over onderzeeërs. Gewoonweg briljant! Een monument, en niet anders.

Geniale film, samen met Der untergang behoort dit toch wel tot de top der oorlogsfilms Ik sluit me volledig aan bij de recensie van mijn bovenboorman.

Keek hem samen met mijn dochter van 18 die ook erg onder de indruk was, dit betekent dat de film de tand des tijds goed heeft doorstaan.