My Little Eye (2002)

Ik vond dit inderdaad ook een vrij onheilspellende film. Het plot was nou niet zo bijster origineel (en vertoont bij nader onderzoek gaten ter grootte van de kont van Jennifer Lopez), maar de originele camerastandpunten en de uitstekende montage maken weer een hoop goed. Bovendien acteert de onbekende cast bijzonder goed en hangt er de hele tijd een vrij akelig sfeertje in het huis, dat een beetje aan "The Blair Witch Project" of "Series 7: The Contenders" doet denken.

een aanrader, 3.5 sterren

ik gil niet maar slecht vond ik het ook niet beetje jatwerk van verschillende films

3 sterren

Voor een keertje liegen de promotiepraatjes niet. My Little Eye heeft inderdaad weg van The Blair Witch Project, in die zin dat op sublieme wijze veel wordt gesuggereerd en de rest aan de verbeelding van de kijker wordt overgelaten. De makers doen beroep op de meest eenvoudige ingrediënten om bij het publiek angst in te boezemen en de kijker die hier zelf een beetje aan mee werkt zal heus niet bedrogen uitkomen.

De ontknoping is daarenboven uiterst vindingrijk en hoewel ze erg luguber en fatalistisch is, had iets meer suggestie en subtiliteit meer impact gehad dan het huidige expliciete karakter.

Het is allemaal niet zo bijzonder moet ik zeggen...kwa stijl is het iets a la Blair Witch Project maar de uitwerking is een stuk minder spannend. Acteerwerk is simpel maar het aardige plot zorgt voor een voldoende.

3*

Deze film heb ik destijds in de bioscoop gezien maar hij viel me behoorlijk tegen. Ik had een spannende film verwacht maar hij is zeer saai. De film komt eigenlijk pas een beetje opgang ongeveer 20 minuten voor het einde.

Het beste van deze film was het liedje "Fuck the pain away" van van Peaches. Zegt eigenlijk al genoeg over deze film als een liedje het beste is.

Niet te snappen dat het gemiddelde zo laag ligt! En wat een negatieve commentaren; saai, kutfilm, geen spanning,...?!

Het verhaal start zeer rustig; we krijgen alle personages voorgesteld, de locatie en daarmee samenhangende sfeer worden steeds weer benadrukt. Dit duurt allemaal redelijk lang, maar zorgt er wel voor dat je als kijker jezelf meer in de personages plaatst. Je gaat mee op zoek naar wat er mis kan zijn, wie mee in het complot zit,... Itt wat je zou verwachten, wordt het verhaal echter nooit voorspelbaar. De kijker wordt vaak op het foute been gezet en er zitten een paar serieuze twists in. Het basisidee van het verhaal, vind ik bovendien echt geweldig.

Het camerawerk (vooral de nachtvisie dan) vond ik niet altijd geweldig, het werd me vaak iets te druk, maar in combinatie met de muziek en de setting zorgt het wel voor een zeer geslaagde sfeer. Het idee hierachter is zeker niet origineel of baanbrekend (Blairwitch project,..) maar komt hier wel heel goed tot zijn recht en zorgt zeker voor een meerwaarde aan het verhaal.

4*

Ik kijk er eigenlijk niet meer van op.

Jaren geleden al eens gezien, niets meer dan een vage herinnering aan een 'leuke' flick, maar dat blijkt toch echt onterecht. My little eye is geweldig.

Het concept is er één waar veel mee gedaan kan worden, of het een goed ding is om er (te) veel mee te doen? Denk het niet! Daar gaat my little eye dan ook gelukkig niet de fout in. Alles blijft behouden en realistisch (in hoeverre dat kan). Heerlijke tempo, gebeurd weinig maar de sfeer is top notch en het acteerwerk boven gemiddeld.

Het einde mag dan niet speciaal zijn en eigenlijk gewoon cliché, de voorgaande gebeurtenissen zijn bijzonder fraai gebracht en zorgen voor een redelijk spannende kijkervaring. Door de nightvision beelden, de onderlinge worstelingen en paranoia door de verschillende 'theoriën' die de slachtoffers erop loslaten krijg je zeer gespannen/zenuwslopende situaties die ondanks dat het vrij voorspelbaar is toch werken.

Daarmee is my little eye dan ook erg geslaagd. Ben eigenlijk totaal niet verrast door de score, maar gelukkig zijn er altijd nog een aardig aantal die zien dat het een zéér behoorlijk werkje is met genoeg fijns om de genreliefhebber te vermaken.

4*

Ik ben fan.

Ik heb de film in 2002 voor het eerst gezien, maar na de herziening gaat er nog een halfje bovenop.

Wat is er nou leuker dan een stelletje debielen het loodje zien leggen? My Little Eye weet goed aan te sluiten bij de echte Big Brothers. Dezelfde leeghoofden, bimbo's, macho's en overjaarse hippies komen voorbij, en allen zijn ze even irritant. Allen hebben ze maar 1 doel voor ogen: het geld winnen, kost wat kost. De stereotypes spatten duidelijk van het beeld af, maar dat mag de pret niet drukken.

De film komt ietwat braaf op gang, maar na een uurtje zit je op het puntje van je stoel. Het script had natuurlijk beter uitgewerkt kunnen worden, maar je moet niet vergeten dat het een low-budget horror is die zo goed mogelijk wil aansluiten bij de realityprogramma's waar je mee dood wordt gegooid.

Film bevat aardige schrikmomenten, en ook voldoende plottwist die het geheel interessant houden. Goed voorbeeld dat er niet elke minuut iets moet gebeuren om een beklemmende sfeer vast te houden. Schrikmomenten werden ook ondersteund door goed gekozen geluidseffecten. Het bleef vloeiend, nergens lag het er té dik bovenop en echt voorspelbaar... nee, dat zou ik het niet kunnen noemen.

Jawel, de film heeft mij weten te vermaken. Ergens is het stiekem een beetje spijtig dat er geen tweede deel komt met de échte oud-bewoners, maar het zou wel erg bitchy zijn om ze zoiets toe te wensen.... toch?

My Little Eye

Er bouwt zich in de hele film een heel onheilspellend sfeertje op, ook al is er nog niets gebeurt. Het geniepige geluid van verstellende camera's en de beelden van de personages in de camera zorgen echt voor een goede spanningsopbouw. Daarnaast vond ik Rex een erg leuk personage om naar te kijken en Danny heel interessant om naar te kijken; de andere personages vond ik weinig aan en ik kreeg daar niet echt sympathie voor.

Ik vond wel dat na Danny's dood alles heel snel ging, te snel. Meteen daarna werd ontdekt dat de bewoners van het huis in een snuff movie zaten en voor ik het wist was de tweede dode al gevallen en de derde dode. De doodscènes waren op zich wel goed, maar kwamen te snel achter elkaar en deden zo de spanning die was opgebouwd te niet voor mij. Het sfeertje dat ik zo mooi vond aan My Little Eye is weg.

Het einde met dat die politieman een medewerker van de snuff-movie blijkt te zijn en iedereen vermoordt, is dan wel weer erg goed, hoewel het wel voorspelbaar was. Het einde was deprimerend en verontrustend en paste precies bij de eerdere sfeer van de film. Het einde heeft dus wel wat goedgemaakt en daarom krijgt deze film een ruime voldoende van mij.

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog, maar ze zijn ruimschoots ingelost. Voor het spectaculaire en/of originele verhaal moet je deze film natuurlijk niet gezien hebben, maar om 1 of andere reden wist hij me toch te bekoren. Het verhaal is natuurlijk perfect voor een horrorthriller en ook de cast doet het lang niet slecht. Verder zaten er ook gewoon enkele leuke scènes in, die weliswaar niet altijd even spannend waren.

Pover pover….

Een horrorfilm met een nipte voldoende op Moviemeter, dus hoge verwachtingen moest ik zeker en vast niet koesteren. Maar My little eye leek me zeker en vast de moeite, omdat het Big Brother concept me altijd wel kan boeien.

Gelukkig begon de film niet met een ellenlange introductie buiten het huis, maar worden de acteurs meteen in het huis gedropt. Nu ja, dat was het eerste dat ik dacht, want het eerste half uur heeft de film niets om handen. Er wordt amper spanning gecreëerd en het huis komt helemaal niet eng over. Ik vroeg me af hoe de film in godsnaam spannend kon worden, als er niet snel één of andere psychopaat kwam binnen vallen.

Soit, het eerste deel van de film is het hardste om door te komen, maar ook wanneer je denkt dat de film op gang begint te komen, wordt het echter nooit spannend. De pakketjes met bakstenen en een revolver, de bebloede hamer in het bed en het tekstje op de spiegel geschreven zijn weinig origineel en flauw. Tot overmaat van ramp wordt de hele plot al snel duidelijk wanneer Travis in het huis komt. Dan werd het duidelijk dat het niet om een gewoon big brother spel ging die door iedere internetgebruiker kan gevolgd worden, maar wel een moordspel die door en kleine groep wordt georganiseerd. De daaropvolgende kills waren ook weer erg pover. Een kerel die is opgehangen en een vrouw die wordt gestikt met een plastic zak, het mocht heel wat luguberder voor mij. En het einde waar blijkt dat de politieagent ook in het complot zit en de moordenaar van het huis uiteindelijk zelf vermoordt, is erg voorspelbaar en cliché.

De enige die deze film nog een meerwaarde geeft is Kris Lemche. Hij was ook de enige die ik meende te herkennen en blijkbaar speelde hij ook nog in Final Destination 1 en 3. Niet dat hij een wereldacteur is, maar vergeleken met de rest mag hij voor mijn part een Oscar winnen.

1.5*

wel een aardige film geloof ik, had een wegtrekkertje van 15 minuten
maar daarna weer met frisse moed verder gekeken, tja eh
opzich wel leuk, mooi huis enzo, maar niet altijd even spannend, dat had beter gekund
wel werd ik een beetje moe van de constant verschillende camera beelden, zo onrustig
en plotseling een afgehakt hoofd!

2,5 cameraatje

Een bovengemiddeld leuk horrorfilmpje.

Ik moet ook wel zeggen dat ik een grote fan ben van dit concept. Big Brother is watching you. Een interessant concept, waar je tegelijkertijd ook mee moet oppassen om niet teveel te willen, want teveel kan wel eens minder uitpakken in dit soort zaken. My Little Eye maakt die fout gelukkig niet.

Een stelletje irritante gasten in een huisje, die er allen op uit zijn om een grote zak geld te winnen. In het begin van de film wordt de spanning rondom deze groep goed opgebouwd d.m.v. geluidjes/camerawerk en andere sfeerscheppende elementen. Hoewel de uiteindelijk afloop ietwat voorspelbaar is, is de weg ernaar toe in ieder geval behoorlijk boeiend. Het sterke einde waarbij de politieagent geen redder in de nood blijkt. is fijn en past goed bij de film.

Het is alleen jammer dat de kills op een gegeven moment wat snel achter elkaar plaatsvinden, verder is het een fijn horrorwerkje dat goedgemaakt is en niet de fout maakt teveel te willen.

3,5*

Vrij matige film, moet de horror versie van Big Brother voorstellen.
Nou het enige wat ik zag was alleen maar ruzie in het begin, tot het moment dat Travis zijn opwachting maakt en het enigszins leuker wordt en er kills worden gemaakt.
Leukste en verrassendste kill was toch wel die van Matt als hij Charlie aan het masseren is en opeens in de camera kijkt met:"Should I kill her now."

En dan het einde met de politieagent die zijn opwachting maakt, dan weet je al waar het naartoe gaat...

1,5 Sterren.

In het begin van My Little Eye voelt het echt of je naar een aflevering van Big Brother zit te kijken.

Dat is geen compliment overigens, want ik bedoel te zeggen dat het net zo saai was. De kinderachtige pogingen om wat leven in de brouwerij te brengen vielen op hun gat; harde geluiden, fladderende vogels, vreemde pakketjes, alles werd uit de kast getrokken, maar nooit werd het boeiend.

Naar mate de film vorderde werd het allemaal iets aardiger om te eindigen op een redelijk hoogtepunt, maar nooit verdween het gevoel dat het verhaal wel erg voorspelbaar was. Ik kon zelfs bepaalde plotwendingen prima voorspellen, en de aard van het 'spel' liet zich ver van te voren al raden. Ook wie er uiteindelijk er gewoon vanaf het begin bij hoordewas voorspelbaar: het was het waarschijnlijk minst ontwikkelde personage met de verwilderde blik in zijn/haar ogen.

Het werd op het einde ten minste iets venijniger zodat ik gelukkig uit m'n semi-slaap ontwaakte. De dreunende soundtrack hielp daar ook bij: geluid-technisch gezien was deze film niet onaardig. Visueel was het ook wel leuk met het gebruik van vreemde camera-standpunten en night vision zodat het allemaal in ieder geval interessant was om naar te kijken.

Maar uiteindelijk was dit een middelmatige film met een voorspelbaar plot die gelukkig met een klapper eindigt.

Een jonge Bradley Cooper in een uiterst matige horror/thriller.

Platte personages, pover verhaallijn en een karige uitwerking.

*2.0

My little eye

Leuk, maar niet leuk genoeg.

Verhaal is een beetje simpel. Paar gasten in het huis die maar met elkaar moeten optrekken voor geld. Normaal ben ik wel fan van dit soort films maar deze was behoorlijk saai.

Ook ziet het er tegen het einde allemaal prima uit, een film moet voor mij spannend zijn.

Acteerwerk was ook niet hoogstaand. Hele irritante karakters.

Hmm er zullen wel liefhebbers zijn voor dit soort films. Maar de opbouw deed mij veel te lang. Daardoor verloor ik een beetje mijn aandacht. 4 voor dit matige filmpje(2*)

Aardig idee, maar mak uitgewerkt. In tegenstelling tot mijn voorganger vond ik de aanloop beter dan het einde. Dit twistje is zó enorm uitgekauwd. Acteurs zijn matig, kleurgebruik is er haast niet bij (lijkt wel een jaren 80 film!), en clichés worden totaal niet geschuwd.

Eerste uur is aardig, mede door het mystieke sfeertje. Richting het einde wordt het eigenlijk te flauw, ondanks enkele aardige kills.

2*.

Een nare film want als kijker voel je de aanwezigheid van de naamloze onderneming constant.

De sadistische aard van de mens wordt hier beklemtoond. Paar leuke kills en visueel best aardig uitgewerkt met speciale camera-standpunten en night vision. Degelijke horrorprent. 6,5/10

Denk Big Brother. Denk daar psychoterreur en bloed bij en je hebt een goed beeld van de inhoud van My Little Eye. Het begint gezapig. Een woord dat ik altijd associeer met een willekeurige uitzending van Big Brother. Allengs wordt de boel opgeschrikt met verontrustende geluiden en verontrustende gebeurtenissen. Spanningen en ruzies zijn onvermijdelijk. Een escalatie is dat ook.

Dat klinkt erg enerverend. Dat is het echter niet. Het videomateriaal komt van gemonteerde camera’s die elke kamer in het huis registreren. De kwaliteit van de beelden fluctueert vaak van grofkorrelig naar scherp. Dat zorgt voor een onbestemde sfeer die in beginsel nog wel verontrustend werkt, maar die op den duur tamelijk vermoeiend is om te ondergaan. Variatie van de beelden is er in de vorm van een camera in een pen en een camera in een douchekop. Leuk esthetisch materiaal dat aan de spanning niets bijdraagt. Ook de groen uitgeslagen nachtbeelden van de personages waarvan de ogen fel oplichten, doen dat niet.

De locatie is passend. Een huis dat heel afgelegen in het midden van een groot bos in een besneeuwd berglandschap is gesitueerd en is omringd door een hoog hek. Enig gevoel van beklemming genereert het huis zeker. Het huis is misschien wel het enige element dat spanning oproept. De acties en het gedrag van de personages doen dat niet.

Iets over die personages dan maar. Geen verrassingen daar. Vijf personages die clichématig zijn vormgegeven. Vijf personages waarvan het je geen ruk kan schelen of ze het overleven of niet. Nou ja, ze zijn zo vervelend dat ik toch al snel de voorkeur gaf aan niet-overleven. Ik ontleende er wat troost aan die de verveling die de film opriep enigszins wegspoelde. De film werd er niet beter door maar het hielp in ieder geval om door te zetten tot het einde.

Heel leuk. Sfeergerichte thriller/horror waar er meer van mogen zijn.

Het basisconceptje is niet zo origineel. Een afgelegen huis en een groepje jongeren. Maar audiovisueel wordt er veel uitgehaald. Leuk en origineel camerawerk, effectief gebruik van licht en een passende soundtrack. Het resultaat is wat Blair Witch-creepyness met een vleugje Cabin in the Woods.

De spanningsopbouw is erg goed en de acteurs vielen me best mee. Uiteindelijk wordt het toch iets minder. De eerste twee kills zijn nog goed, maar daarna is eigenlijk iets te veel van de ontknoping onthuld om de spanning nog veel langer vast te houden. Maar dan heb je er toch al een dikke driekwart van de film op zitten. Het einde is ook nog best oké.

Maar als gezegd, vooral een sfeerfilm. De shots van in en zeker ook rondom het huis - de sneeuw etc. - zijn erg leuk. Qua sfeer een beetje als Sinister af en toe. Het vele gebruik van de 'Big Brother'-camera's - al dan niet met night vision - zorgt voor steeds wisselende standpunten en dat houdt de aandacht vast. Je ziet steeds net genoeg en ook net genoeg níet.

Bijzondere dramathriller met een aantal doeltreffende scenes op psychologisch vlak, waarin de gevoelens van eenzaamheid, onbegrip en/of impulsiviteit treffend worden neergezet. Helaas gaat dat gecombineerd met een aankleding die er zeker op visueel vlak erg lelijk uitziet, waardoor je het concept met een aantal personages die worden gefilmd voor een experiment niet erg serieus kan nemen. Het acteerwerk is gelukkig aardig, maar geen enkel castlid kan opboksen tegen deze ontknoping die behoorlijk teleurstellend uitpakt. De wendingen zijn weinig steekhoudend en de eerste helft zit zelfs tegen het oninteressante aan, maar regisseur Marc Evans zorgt voor wat effectieve momenten eenmaal de druk wordt verhoogd. My Little Eye vormt daarmee een ambitieuze film die echter veel beter had kunnen en moeten zijn.

"The boy I was at school with killed his parents."
"No shit! What the hell happened there?"
"He used a hammer. He beat them to death."

Dat deze film in 2002 uit is gekomen deed me eigenlijk best verassen, dit soort webcam/dark web horrorfilms kent voornamelijk wel zijn trend toch wel twaalf jaar later pas, toen films als Unfriended uitkwamen. Destijds behoorlijke fan van dit soort films, de dark web had toen overigens zijn opmars gemaakt en werd populairder als onderwerp, er zelf gebruik van maken dat durfde niemand. Ik zat toen nog op de middelbare school (ja, zo jong nog) en weet dat deze film best veel aanspraak had. Dat My Little Eye ook over ene soortgelijk onderwerp ging had ik eigenlijk niet verwacht tot ik het plot las, het leek me best leuk.

De film draait eigenlijk voornamelijk met het doel dat we naar slachtoffers kijken van een SNUFF-website. Die door middel van een livestream mensen mee laat kijken hoe ze in een huis leven en kunnen wedden op de gene die het langst overleeft. Best een tof concept, alleen is de uitwerking wel gewoon wat matig. Er zijn niet echt veel spanning in, Evans werkte met vage geluiden die eerder irritant waren dan eng, en het kent allemaal weinig horror. Leuk trouwens dat Bradley Cooper nog even zijn gezicht liet zien, overigens niet een hele bijzondere toevoeging aan de film al bracht hij wel de nodige actie met zich mee ( ).

Het heeft inderdaad zijn psychologische trekjes, wie, wat of waar is allemaal onduidelijk en je moet er zelf maar achter komen. Het had van mij wel een stuk grover gemogen hoor. De film is namelijk vrij tam, en blijft ook zo. Het einde is nog enigszins een beetje opbeurend maar weet ook de film niet meet redden, en dan kijk je eigenlijk gewoon naar een anderhalf uur dom gelul.

Nogmaals, van het concept ben ik behoorlijk fan, de uitwerking is bagger. Had dus potentieel best een leuke film kunnen zijn, misschien ook als ze Bradley Cooper gewoon als hoofdpersonage hadden gestrikt. Een gemiste kans als je het mij vraagt!