My Little Eye (2002)

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog, maar ze zijn ruimschoots ingelost. Voor het spectaculaire en/of originele verhaal moet je deze film natuurlijk niet gezien hebben, maar om 1 of andere reden wist hij me toch te bekoren. Het verhaal is natuurlijk perfect voor een horrorthriller en ook de cast doet het lang niet slecht. Verder zaten er ook gewoon enkele leuke scènes in, die weliswaar niet altijd even spannend waren.

Ja ik moet toch wel zeggen dat ik me wel vermaakt heb met deze film weinig op aan te merken.

wel een laag gemiddelde hier dacht zelf dat deze film wel wat hoger zou eindigen maaja wie ben ik....

Pover pover….

Een horrorfilm met een nipte voldoende op Moviemeter, dus hoge verwachtingen moest ik zeker en vast niet koesteren. Maar My little eye leek me zeker en vast de moeite, omdat het Big Brother concept me altijd wel kan boeien.

Gelukkig begon de film niet met een ellenlange introductie buiten het huis, maar worden de acteurs meteen in het huis gedropt. Nu ja, dat was het eerste dat ik dacht, want het eerste half uur heeft de film niets om handen. Er wordt amper spanning gecreëerd en het huis komt helemaal niet eng over. Ik vroeg me af hoe de film in godsnaam spannend kon worden, als er niet snel één of andere psychopaat kwam binnen vallen.

Soit, het eerste deel van de film is het hardste om door te komen, maar ook wanneer je denkt dat de film op gang begint te komen, wordt het echter nooit spannend. De pakketjes met bakstenen en een revolver, de bebloede hamer in het bed en het tekstje op de spiegel geschreven zijn weinig origineel en flauw. Tot overmaat van ramp wordt de hele plot al snel duidelijk wanneer Travis in het huis komt. Dan werd het duidelijk dat het niet om een gewoon big brother spel ging die door iedere internetgebruiker kan gevolgd worden, maar wel een moordspel die door en kleine groep wordt georganiseerd. De daaropvolgende kills waren ook weer erg pover. Een kerel die is opgehangen en een vrouw die wordt gestikt met een plastic zak, het mocht heel wat luguberder voor mij. En het einde waar blijkt dat de politieagent ook in het complot zit en de moordenaar van het huis uiteindelijk zelf vermoordt, is erg voorspelbaar en cliché.

De enige die deze film nog een meerwaarde geeft is Kris Lemche. Hij was ook de enige die ik meende te herkennen en blijkbaar speelde hij ook nog in Final Destination 1 en 3. Niet dat hij een wereldacteur is, maar vergeleken met de rest mag hij voor mijn part een Oscar winnen.

1.5*

wel een aardige film geloof ik, had een wegtrekkertje van 15 minuten
maar daarna weer met frisse moed verder gekeken, tja eh
opzich wel leuk, mooi huis enzo, maar niet altijd even spannend, dat had beter gekund
wel werd ik een beetje moe van de constant verschillende camera beelden, zo onrustig
en plotseling een afgehakt hoofd!

2,5 cameraatje

Leuk concept, maar vrij matig uitgewerkt. Keek lekker weg, spannend sfeertje, maar het mocht allemaal wat erger en wat meer luguber zijn. Acteerwerk was best oké, zo vond ik Kris Lemche goed acteren en een leuk personage neerzetten, ook fijn dat Bradley Cooper even in in de film voorkwam. Einde vond ik dan wel weer goed. Al bij al toch een vrij matige horror. 3*

Een bovengemiddeld leuk horrorfilmpje.

Ik moet ook wel zeggen dat ik een grote fan ben van dit concept. Big Brother is watching you. Een interessant concept, waar je tegelijkertijd ook mee moet oppassen om niet teveel te willen, want teveel kan wel eens minder uitpakken in dit soort zaken. My Little Eye maakt die fout gelukkig niet.

Een stelletje irritante gasten in een huisje, die er allen op uit zijn om een grote zak geld te winnen. In het begin van de film wordt de spanning rondom deze groep goed opgebouwd d.m.v. geluidjes/camerawerk en andere sfeerscheppende elementen. Hoewel de uiteindelijk afloop ietwat voorspelbaar is, is de weg ernaar toe in ieder geval behoorlijk boeiend. Het sterke einde waarbij de politieagent geen redder in de nood blijkt. is fijn en past goed bij de film.

Het is alleen jammer dat de kills op een gegeven moment wat snel achter elkaar plaatsvinden, verder is het een fijn horrorwerkje dat goedgemaakt is en niet de fout maakt teveel te willen.

3,5*

Vrij matige film, moet de horror versie van Big Brother voorstellen.
Nou het enige wat ik zag was alleen maar ruzie in het begin, tot het moment dat Travis zijn opwachting maakt en het enigszins leuker wordt en er kills worden gemaakt.
Leukste en verrassendste kill was toch wel die van Matt als hij Charlie aan het masseren is en opeens in de camera kijkt met:"Should I kill her now."

En dan het einde met de politieagent die zijn opwachting maakt, dan weet je al waar het naartoe gaat...

1,5 Sterren.

Aardig horrorfilmpje, met een verhaal dat behoorlijk onder de huid kruipt. Natuurlijk is het concept in 2012 gedateerd ('The Internet is so big now'), maar het was wel effectief. De personages waren erg cliché, maar het gegeven dat de jongeren contact met de camera's konden zoeken wanneer ze wilden, was een meerwaarde voor de film. Het einde was me een beetje te makkelijk, maar al met al was het een stuk spannender dan het gros van de horrorfilms.

Verder kan ik sinds Cabin in the Woods niet meer naar horrorfilms kijken zonder het heerlijk idiote uitgangspunt van die film te herinneren. Ook hier waren de personages in de klassieke rolverdeling geperst (sportman, loser, oversekste schreeuwer, hoer en brave maagd) en was er een bedrijf dat de jongeren van bovenaf aan leek te sturen ('Don't you get it? That's what they want us to do!'). NRC zei het al in hun recensie over CITW: 'Geen horrorfilm zal meer hetzelfde zijn', en het is nog waar ook.

In het begin van My Little Eye voelt het echt of je naar een aflevering van Big Brother zit te kijken.

Dat is geen compliment overigens, want ik bedoel te zeggen dat het net zo saai was. De kinderachtige pogingen om wat leven in de brouwerij te brengen vielen op hun gat; harde geluiden, fladderende vogels, vreemde pakketjes, alles werd uit de kast getrokken, maar nooit werd het boeiend.

Naar mate de film vorderde werd het allemaal iets aardiger om te eindigen op een redelijk hoogtepunt, maar nooit verdween het gevoel dat het verhaal wel erg voorspelbaar was. Ik kon zelfs bepaalde plotwendingen prima voorspellen, en de aard van het 'spel' liet zich ver van te voren al raden. Ook wie er uiteindelijk er gewoon vanaf het begin bij hoordewas voorspelbaar: het was het waarschijnlijk minst ontwikkelde personage met de verwilderde blik in zijn/haar ogen.

Het werd op het einde ten minste iets venijniger zodat ik gelukkig uit m'n semi-slaap ontwaakte. De dreunende soundtrack hielp daar ook bij: geluid-technisch gezien was deze film niet onaardig. Visueel was het ook wel leuk met het gebruik van vreemde camera-standpunten en night vision zodat het allemaal in ieder geval interessant was om naar te kijken.

Maar uiteindelijk was dit een middelmatige film met een voorspelbaar plot die gelukkig met een klapper eindigt.

jaren geleden gezien (in het videotheek tijdperk), vond het toen een aardig concept en redelijk goed uitgewerkt

gewoon een aardig horrorfilmpje

dus nu voor 1,50 euro (+2,20 verzendkosten) gekocht op ebay

maar eens herkijken

Een jonge Bradley Cooper in een uiterst matige horror/thriller.

Platte personages, pover verhaallijn en een karige uitwerking.

*2.0

My little eye

Leuk, maar niet leuk genoeg.

Verhaal is een beetje simpel. Paar gasten in het huis die maar met elkaar moeten optrekken voor geld. Normaal ben ik wel fan van dit soort films maar deze was behoorlijk saai.

Ook ziet het er tegen het einde allemaal prima uit, een film moet voor mij spannend zijn.

Acteerwerk was ook niet hoogstaand. Hele irritante karakters.

Hmm er zullen wel liefhebbers zijn voor dit soort films. Maar de opbouw deed mij veel te lang. Daardoor verloor ik een beetje mijn aandacht. 4 voor dit matige filmpje(2*)

Aardig idee, maar mak uitgewerkt. In tegenstelling tot mijn voorganger vond ik de aanloop beter dan het einde. Dit twistje is zó enorm uitgekauwd. Acteurs zijn matig, kleurgebruik is er haast niet bij (lijkt wel een jaren 80 film!), en clichés worden totaal niet geschuwd.

Eerste uur is aardig, mede door het mystieke sfeertje. Richting het einde wordt het eigenlijk te flauw, ondanks enkele aardige kills.

2*.

Een nare film want als kijker voel je de aanwezigheid van de naamloze onderneming constant.

De sadistische aard van de mens wordt hier beklemtoond. Paar leuke kills en visueel best aardig uitgewerkt met speciale camera-standpunten en night vision. Degelijke horrorprent. 6,5/10

Denk Big Brother. Denk daar psychoterreur en bloed bij en je hebt een goed beeld van de inhoud van My Little Eye. Het begint gezapig. Een woord dat ik altijd associeer met een willekeurige uitzending van Big Brother. Allengs wordt de boel opgeschrikt met verontrustende geluiden en verontrustende gebeurtenissen. Spanningen en ruzies zijn onvermijdelijk. Een escalatie is dat ook.

Dat klinkt erg enerverend. Dat is het echter niet. Het videomateriaal komt van gemonteerde camera’s die elke kamer in het huis registreren. De kwaliteit van de beelden fluctueert vaak van grofkorrelig naar scherp. Dat zorgt voor een onbestemde sfeer die in beginsel nog wel verontrustend werkt, maar die op den duur tamelijk vermoeiend is om te ondergaan. Variatie van de beelden is er in de vorm van een camera in een pen en een camera in een douchekop. Leuk esthetisch materiaal dat aan de spanning niets bijdraagt. Ook de groen uitgeslagen nachtbeelden van de personages waarvan de ogen fel oplichten, doen dat niet.

De locatie is passend. Een huis dat heel afgelegen in het midden van een groot bos in een besneeuwd berglandschap is gesitueerd en is omringd door een hoog hek. Enig gevoel van beklemming genereert het huis zeker. Het huis is misschien wel het enige element dat spanning oproept. De acties en het gedrag van de personages doen dat niet.

Iets over die personages dan maar. Geen verrassingen daar. Vijf personages die clichématig zijn vormgegeven. Vijf personages waarvan het je geen ruk kan schelen of ze het overleven of niet. Nou ja, ze zijn zo vervelend dat ik toch al snel de voorkeur gaf aan niet-overleven. Ik ontleende er wat troost aan die de verveling die de film opriep enigszins wegspoelde. De film werd er niet beter door maar het hielp in ieder geval om door te zetten tot het einde.

20 jaar geleden gezien, nu weer een keer gezien zonder dat de film al te veel was bijgebleven en volgens mij meer van genoten dan toentertijd. Klein, effectief, fijn onder-je-huid filmpje die uiteindelijk geen seconde te lang duurt. Erg goed. Hele punt omhoog naar 4,0*.

Heel leuk. Sfeergerichte thriller/horror waar er meer van mogen zijn.

Het basisconceptje is niet zo origineel. Een afgelegen huis en een groepje jongeren. Maar audiovisueel wordt er veel uitgehaald. Leuk en origineel camerawerk, effectief gebruik van licht en een passende soundtrack. Het resultaat is wat Blair Witch-creepyness met een vleugje Cabin in the Woods.

De spanningsopbouw is erg goed en de acteurs vielen me best mee. Uiteindelijk wordt het toch iets minder. De eerste twee kills zijn nog goed, maar daarna is eigenlijk iets te veel van de ontknoping onthuld om de spanning nog veel langer vast te houden. Maar dan heb je er toch al een dikke driekwart van de film op zitten. Het einde is ook nog best oké.

Maar als gezegd, vooral een sfeerfilm. De shots van in en zeker ook rondom het huis - de sneeuw etc. - zijn erg leuk. Qua sfeer een beetje als Sinister af en toe. Het vele gebruik van de 'Big Brother'-camera's - al dan niet met night vision - zorgt voor steeds wisselende standpunten en dat houdt de aandacht vast. Je ziet steeds net genoeg en ook net genoeg níet.

Het interessante aan 'My Little Eye' (2002) is dat het zo direct inhaakt op de Big Brother-hype. Nu weten we welke koers reality televisie en influencers op internet hebben genomen, maar bij het verschijnen van deze productie moest dat nog ontploffen. Het geeft 'My Little Eye' (2002) extra charme als een tijdsdocument waarin nog steeds relevante vraagstukken over privacy worden aangestipt. Wat betekent een mediacratie waarin 'gewone mensen' steeds begluurd worden door onbekende mensen? Het werkt ook bijzonder goed dat de korrelige CCTV-beelden op een gegeven moment inspelen op jouw schuldgevoel als kijker. Mag je blijven kijken als de begluurde mensen zo duidelijk aangeven dat ze niet willen dat je hun seksuele handelingen of naakte lichamen ziet? Of wanneer ze gevoelige dingen bespreken die voor zichzelf zijn en niet voor ons? Wel jammer van het matige acteerwerk en de overdreven ontsporing aan het einde.

Bijzondere dramathriller met een aantal doeltreffende scenes op psychologisch vlak, waarin de gevoelens van eenzaamheid, onbegrip en/of impulsiviteit treffend worden neergezet. Helaas gaat dat gecombineerd met een aankleding die er zeker op visueel vlak erg lelijk uitziet, waardoor je het concept met een aantal personages die worden gefilmd voor een experiment niet erg serieus kan nemen. Het acteerwerk is gelukkig aardig, maar geen enkel castlid kan opboksen tegen deze ontknoping die behoorlijk teleurstellend uitpakt. De wendingen zijn weinig steekhoudend en de eerste helft zit zelfs tegen het oninteressante aan, maar regisseur Marc Evans zorgt voor wat effectieve momenten eenmaal de druk wordt verhoogd. My Little Eye vormt daarmee een ambitieuze film die echter veel beter had kunnen en moeten zijn.

"The boy I was at school with killed his parents."
"No shit! What the hell happened there?"
"He used a hammer. He beat them to death."

Dat deze film in 2002 uit is gekomen deed me eigenlijk best verassen, dit soort webcam/dark web horrorfilms kent voornamelijk wel zijn trend toch wel twaalf jaar later pas, toen films als Unfriended uitkwamen. Destijds behoorlijke fan van dit soort films, de dark web had toen overigens zijn opmars gemaakt en werd populairder als onderwerp, er zelf gebruik van maken dat durfde niemand. Ik zat toen nog op de middelbare school (ja, zo jong nog) en weet dat deze film best veel aanspraak had. Dat My Little Eye ook over ene soortgelijk onderwerp ging had ik eigenlijk niet verwacht tot ik het plot las, het leek me best leuk.

De film draait eigenlijk voornamelijk met het doel dat we naar slachtoffers kijken van een SNUFF-website. Die door middel van een livestream mensen mee laat kijken hoe ze in een huis leven en kunnen wedden op de gene die het langst overleeft. Best een tof concept, alleen is de uitwerking wel gewoon wat matig. Er zijn niet echt veel spanning in, Evans werkte met vage geluiden die eerder irritant waren dan eng, en het kent allemaal weinig horror. Leuk trouwens dat Bradley Cooper nog even zijn gezicht liet zien, overigens niet een hele bijzondere toevoeging aan de film al bracht hij wel de nodige actie met zich mee ( ).

Het heeft inderdaad zijn psychologische trekjes, wie, wat of waar is allemaal onduidelijk en je moet er zelf maar achter komen. Het had van mij wel een stuk grover gemogen hoor. De film is namelijk vrij tam, en blijft ook zo. Het einde is nog enigszins een beetje opbeurend maar weet ook de film niet meet redden, en dan kijk je eigenlijk gewoon naar een anderhalf uur dom gelul.

Nogmaals, van het concept ben ik behoorlijk fan, de uitwerking is bagger. Had dus potentieel best een leuke film kunnen zijn, misschien ook als ze Bradley Cooper gewoon als hoofdpersonage hadden gestrikt. Een gemiste kans als je het mij vraagt!