menu

La Casa dalle Finestre Che Ridono (1976)

Alternatieve titels: The House with Laughing Windows | Het Huis met de Lachende Vensters

mijn stem
3,51 (52)
52 stemmen

Italië
Horror / Mystery
110 minuten

geregisseerd door Pupi Avati
met Lino Capolicchio, Francesca Marciano en Gianna Cavina

Een kunstenaar wordt ingehuurd om een fresco te restaureren in het kerkje van een klein Italiaans plaatsje. Steeds meer ontdekt hij de bizarre achtergronden van de originele kunstenaar en zijn mysterieuze zusters.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=V7kIXSz4bKk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kos
kos
Het valt me een beetje tegen dat geen van onze Horror-buffs deze gezien heeft. Het schijnt nochtans een (mystieke) topper in het genre te zijn.

avatar van Hemdale
2,5
kos schreef:

Het valt me een beetje tegen dat geen van onze Horror-buffs deze gezien heeft. Het schijnt nochtans een (mystieke) topper in het genre te zijn.
Ik zoek deze film al vrij lang en ik heb inderdaad ook gelezen dat dit een topper moet zijn.

avatar van Mac Hammer Fan
4,5
Dat is het. Een schitterende giallo, die misschien wel wat traag is in opbouw, maar wel een beklemmende angstsfeer bezit. Vertolking en regie zijn uitstekend. Samen met ZEDER een echte aanrader onder het werk van Pupi Avati.
Je kan hem in Italië kopen voor 10 EUR bij www.dvd.it. Met Engelse onderschriften.

avatar van xgogax
Mac Hammer Fan schreef:
Dat is het. Een schitterende giallo ...
Bedankt voor de informatie, ik zou me graag willen verdiepen in giallo's. Ik heb een aantal Lucio Fulci's (merendeel horror), Dario Argento's, Mario Bava’s gezien.

Italian Cinema Rules!

avatar van Mac Hammer Fan
4,5
Wel ik kan je ook deze van Sergio Martino aanbevelen.
Torso, The Strange Vice of Mrs. Warth, The Case of the Scorpion Tale.

avatar van Mac Hammer Fan
4,5
"Arcano incantatore" is nog een hoogtepunt uit het werk van Avati. Won in 1998 de "Zilveren Raaf" of het Brussels Internationaal Festival van de Fantastische Film en kreeg ook nog de Prijs van de Jury op het Puchon Festival van de Fantastische Film. Een erg sfeervolle, donkere gotische horrorfilm, die zeer hoog staat op mijn verlanglijstje...

Patat
Een eerder zeldzame giallo die me met een zeer dubbel gevoel achterlaat. Enerzijds heeft de film een aantal boeiende, intrigerende vondsten. De sfeer doorheen de ganse film is dreigend, mysterieus en iedereen in het dorpje lijkt wel een vijs kwijt te zijn waardoor we ons goed kunnen verplaatsen in de hoofdrolspeler die als vreemdeling in dit zonderlinge dorpje arriveert om een oude gewelddadige fresco te restaureren. Naarmate de restauratie vordert, zien we meer details van de fresco, maar door middel van geheimzinnige telefoontjes en het vernietigen van het fresco wordt duidelijk dat er iemand liever de waarheid niet ziet verschijnen.

De film is geen pure giallo: zo is er geen moordenaar met zwartlederen handschoenen of een geheimzinnig masker zoals in sommige andere giallo's en de meeste slashers. De moorden gebeuren stuk voor stuk offscreen, waardoor de film een nogal soft karakter krijgt toegemeten. Naast lichte invloeden van de giallo heeft de film een aantal bovennatuurlijke elementen die de film goed doen. Zo is de scène waarin de hoofdrolspeler een oude taperecorder vindt en deze inplugt een hoogtepunt: electriciteit valt uit, de lichten doven, de vensters vliegen open, gordijnen wapperen in de duistere achtergrond, ... en de taperecorder begint te draaien met op de band een fluisterende, schizofrene en dolgedraaide stem: "my colours, through my veins, death ...". Sfeervol, grimmig en angstaanjagend.

Naast de mysterieuze sfeer en een aantal knappe scénes heeft de film ook een aantal mindere punten. Zo was het geheel nogal rommelig. Veelal korte scénes worden veel te snel afgewisseld, men springt soms van de hak op de tak, dagen en nachten gaan énorm snel voorbij, ... het rammelt allemaal wat en doet afbreuk aan het geheel. Ook biedt de film eigenlijk niet zoveel plot. Alhoewel het tot het einde raden is wie er precies verantwoordelijk is voor al die geheimzinnigheid, heeft het verhaal niet veel om het lijf. Dit is echter meer regel dan uitzondering bij Italiaanse horrorfilms, maar waar Dario Argento of Maria Bava een simpel verhaal boeiend konden maken met een visueel spektakel ("Suspiria", "Inferno", "Blood and Black Lace"), is dit bij deze film vrijwel geheel afwezig.

De eindscéne van de film is vrij geflipt, met een plotwending die me wat deed denken aan "Sleepaway Camp" die jaren later zou verschijnen. Een rare, onverwachte afsluiter van de film, en dit is eigenlijk ook m'n conclusie voor de volledige film: "The house with the laughing windows" is een wisselvallige film met een aantal sterke punten, maar minstens even veel zwaktes.

Mijn oordeel: een goede 3/5.

avatar van Friac
3,0
Naar mijn gevoel zijn er toch kanttekeningen te plaatsen bij deze zogeheten klassieker van de Italiaanse horrorcinema.

Zo klopt het inderdaad dat doorheen de film een vrij grimmig en mysterieus sfeertje hangt, maar op veel momenten weet het niet voldoende te overtuigen zodat je te sterk het gevoel krijgt dat de film een veel te traag tempo heeft. Je moet deze film in elk geval als een aparte horrorfilm zien, en hem niet binnen een genre proberen te plaatsen.
Ik ging er van uit dat deze film een giallo was, maar kwam bedrogen uit. Zoals Patat reeds zei gebeuren zowat alle moorden off-screen, en is er van een mysterieuze on-screen moordenaar geen sprake. De film moet het dus voor de volle 100% hebben van het overbrengen van sfeer, want veel actie valt er niet te rapen om het eufemistisch uit te drukken. En zoals gezegd is die sfeer er wel degelijk, hoofdzakelijk dan in het huis waar het hoofdpersonage logeert: in het huis hangt een heerlijk gothisch spookhuissfeertje, met raamluiken die plots openwaaien, gordijnen die door de wind beginnen te dansen en allerlei onverklaarbare geluiden die doorheen de gangen galmen. Vreemd genoeg was dit niet eens het 'huis met de lachende vensters', en het uiteindelijke huis was een behoorlijk grote teleurstelling. Ik hoopte dat in het grote huis allerlei freaky gebeurtenissen zouden plaatsvinden, zodat het zijn ware identiteit zou onthullen; maar het enige wat we van het échte 'house with laughing windows' te zien kregen was een vervallen schuurtje met een put vol stoffelijke resten.
Tijdens de film vraag je je af hoe de vork nu precies aan de steel zit, en dat is altijd goed op voorwaarde dat de uiteindelijke oplossing bevredigend is. En dat was het in dit geval niet. Ik had op iets veel grootser/mysterieuzer/akeliger gehoopt dan wat het uiteindelijk is geworden, een naar mijn mening behoorlijk 'underwhelming' einde dat een beetje bij de haren gesleept lijkt te zijn, bij gebrek aan een betere clou.

De fantastische beeldregie (want de beelden zijn grotendeels van een hoog niveau, de begingeneriek bijvoorbeeld vond ik erg sfeervol), degelijke acteerprestaties en 'eerie' spookhuissfeertje in het afgelegen huis ten spijt, moet ik voor mezelf concluderen dat 'La casa dalle finestre che ridono' zijn status niet helemaal waar maakte. De sfeer was te inconsistent aanwezig om het gebrek aan actie te maskeren en het hele verhaal had volgens mij interessanter uitgewerkt kunnen worden zodat je (ik althans) op het einde niet achterblijft met een gevoel van: "ok, is het maar dat waar ik uiteindelijk op heb zitten wachten?"

Een nipte 3/5.

avatar van Lord Flashheart
4,5
Ik kan me deels vinden in de bovenstaande commentaren, maar rommelig is deze film zeker niet. De afgelopen week ook twee giallo's van Fulci gezien, die veel meer van de hak op de tak sprongen en veel inconsistenter waren. Oké, Het Huis met de Lachende Vensters bevat wat minder gore, maar dat lever ik graag in als er iets meer sfeer en een beter verhaal tegenover staat. Juist door het gebrek aan overdreven bloedfonteinen verdient deze film een 3,5*.

3,5
Meer een suspensethriller dan een giallo. De film heeft me elke seconde weten te boeien MAAR als ik terugkijk merk ik dat de laatste 35 minuten veel spannender waren dan de eerste deel.

3,5*

[quote]Patat schreef:

De film is geen pure giallo: zo is er geen moordenaar met zwartlederen handschoenen of een geheimzinnig masker zoals in sommige andere giallo's en de meeste slashers. De moorden gebeuren stuk voor stuk offscreen, waardoor de film een nogal soft karakter krijgt toegemeten.



Ik denk dat je de gecensureerde (cut-version) hebt gezien. Ik heb de uncut-versie gezien en het mes ging er goed in.

Meneer Bungel
Ik zou 'm toch nog es weer moeten gaan zien, maar ik herinner me vooral veel saaiheid (tussen wel wat sfeervolle stukken door), helaas. Het einde was wel tof.

avatar van Halcyon
Aparte italo-thriller met een diabolisch tintje. Een restaurateur van fresco's ontdekt dat zijn huidige opdracht een duister geheim herbergt, waarvan de sleutel zich in een vervallen landhuis bevindt. De film is in een sluier van mysterie gehuld. Met mondjesmaat worden de puzzelstukjes tot het grotere geheel aangereikt en dat zorgt voor een voortdurende spanningsboog die evenwel sporadisch knapt door de gratuite romantiek. Gelukkig passeren er een aantal bizarre personages de revue die de op zich al erg vindingrijke plot nog meer kleur geven. Het slot, waarvoor in een eerdere scène reeds een hint gegeven wordt, sluit daar naadloos op aan.
Helaas verzuimt Avati om de inhoud door te trekken in de cinematografie, want het visueel potentieel van de locaties (afgelegen huis met ontelbare kamers en een kerk) wordt slechts zelden benut.

avatar van wibro
4,5
De eerste film van Pupi Avati die ik gezien heb en ook gelijk een voltreffer. Mooi plot en een heerlijk horrorsfeertje. Het duurde wel even voor de film echt op gang kwam maar het laatste half uur werd de spanning toch behoorlijk naar een climax opgedreven. Ik was wel bang dat het op het einde alsnog op een anti-climax zou uitdraaien, maar dat werd het gelukkig niet. Integendeel zelfs. Het slot verraste me zelfs compleet en zo hoort het natuurlijk ook. Oh ja, die Francesca zag er best wel lekker uit. Wel jammer dat ze aan zo'n tragisch einde kwam.. Ik moest gelijk aan de films van Argento denken. Ook daarin worden mooie vrouwen nooit gespaard.

4,5* dankzij het verrassende einde.

avatar van Mac Hammer Fan
4,5
Een restaurateur van oude schilderijen krijgt de opdracht naar een Italiaans plattelandsdorpje te gaan om zich in de plaatselijke kerk over een zwaar verminkt fresco van Sint Sebastiaan te ontfermen. Het werk zou afkomstig zijn van de krankzinnige, inmiddels overleden kunstenaar Legnani, die berucht werd omwille van het uitbeelden van mensen in hun doodstrijd. Geleidelijk aan slaagt hij erin het tafereel in zijn vroegere staat te herstellen, maar dan openbaart zich de raadselachtige aanwezigheid van twee vrouwen die de heilige met messen doodsteken. Het blijkt dat zij de spoorloos verdwenen zusters van de schilder zijn, die decennia voordien een aantal slachtoffers doodmartelden om hun broer de nodige artistieke inspiratie te bezorgen. Ondanks de ostentatieve tegenkantingen van de plaatselijke bevolking, een aantal dreigende naamloze telefoontjes en het verdachte overlijden van een man die op het punt stond een belangrijke ontdekking over de zaak te doen, zet de restaurateur vastberaden zijn taak verder. Wat hem tot een zeer macabere ontdekking zal leiden.
"La Casa dalle Finestre Che Ridono" ademt een morbide, bevreemdende sfeer uit die bij de kijker alle geruststellende zekerheden wegneemt. De gebeurtenissen krijgen de allures van een gigantisch Kafkaiaans complot waarbij alle lagen van de bevolking daar verbeten afrekenen met een tegendraads individu dat het aandurft hun vermolmde structuren in vraag te stellen.
Pupi Avati schotelt ons hier een meesterlijke giallo voor die de kijker beslist het nodige kippenvel zal bezorgen. Wat mij betreft een schitterende kijkervaring, waar ik echt de rillingen van kreeg. Fotografie en muziek zijn uitstekend en dragen bij tot de geslaagde schepping van een angstsfeer. Een must voor fans van Euro-horror.

yorgos.dalman
Patat schreef:
De sfeer doorheen de ganse film is dreigend, mysterieus en iedereen in het dorpje lijkt wel een vijs kwijt te zijn waardoor we ons goed kunnen verplaatsen in de hoofdrolspeler die als vreemdeling in dit zonderlinge dorpje arriveert...

Klinkt een beetje als The Wicker man (het Britse origineel uiteraard) die ook al zo'n unheimische sfeer had.
Anyway, deze film is vanaf 19 november bij boudisque.nl te krijgen als House with laughing windows. (Engelse import).

avatar van Smallprint84
ook op Shameless uitgebracht:

Shameless - House With the ...

avatar van Mac Hammer Fan
4,5
Zie toch liever de cover van mijn Italiaanse DVD die gelijkt op de filmposter. (en die heeft ook Engelse ondertitels)
http://coverlandia.altervista.org/DVD/PAGINE/L/LA_CASA_DALLE_FINESTRE_CHE_RIDONO.htm

avatar van mayhemblik
4,5
Als alle films zo tof waren als deze, zou ik mijn beide benen tot de lies afzagen zodat ik nooit meer hoefde te werken en ik zou dan van mijn spaargeld 10 kilo speed oid kopen om dan in mijn bed of kortuit op de bank (languit zal dan niet meer gaan) dag en nacht films te kijken.

avatar van Bottleneck
4,0
Heerlijke film. Het pakt soms redelijk spannend uit maar is bovenal kleurrijk, mysterieus, sfeervol, grotendeels mooi in beeld gebracht (met bijvoorbeeld een bevreemdend effect ergens in het begin) en dan dat einde... Bevalt me hier ook beter dan in een andere horror die een soortgelijke ontknoping heeft.

Alleen muzikaal is het niet mijn ding en het acteerwerk is (uiteraard) niet altijd stabiel, dat kerk-hulpje en daarbij komen dan nog die maffe inwoners; het maakt het soms charmant klungelig zónder dat het teniet doet aan het boeiende mysterie. En een totaal hulpeloze, mooie vrouw mag natuurlijk niet ontbreken.
Btw La Casa dalle Finestre Che Ridono, de film is zoals de titel klinkt.

Halcyon schreef:
Het slot, waarvoor in een eerdere scène reeds een hint gegeven wordt.

Ja, dat zelfportret bedoel je zeker..?

avatar van wendyvortex
4,0
Mysterie/horror met relatief rustig verteltempo en origineel gegeven en zonder al te veel gebruikelijke genre-cliché's.
Restaurateur komt een fresco herstellen in een kerkje in een dorpje waar ook de inwoners allemaal een beetje eigenaardig lijken te zijn en iets te verbergen lijken te hebben.
Regisseur Pupi Avati is voornamelijk bekend vanwege een aantal van deze tamelijk intelligente horrorfilms (tussendoor maakte hij ook gewoon comedy en romcom) en dit huis met de lachende vensters zou wel eens z'n beste kunnen zijn.

avatar van Richard_Voorhees
4,0
Ik ontdek nu pas dat deze vorig jaar door Shameless is uitgebracht. Binnenkort maar eens ergens op de kop zien te tikken, want dit is me toch een klassieker.
Een zeer sfeervolle en mysterieuze film met een slot dat bij mij insloeg als een bom. Haha, dat Pupi Avati hiermee weg is gekomen in het land dat het bolwerk van de katholieke kerk is.

avatar van jeroentjuhhhhh
4,0
Fijn!! Avati vind ik nochtans niet uitblinken qua camerawerk, laat veel potentie onbenut in dat sfeervolle Noord-Italiaanse dorpje. Doet wel veel vermakelijke pogingen om 't dorp en z'n inwoners wat mystiek mee te geven. Alleen al dat shot van de iet wat fatsige mevrouw die haar eten nogal luid verorberd... schitterend!

Film wordt veelal onthaald als ''minder stilistisch dan z'n genre- en tijdsgenoten'', maar desalniettemin erg positief. Komt grotendeels door het geduld dat Avati in het script heeft gestopt en de kijker tegelijkertijd het gevoel weet mee te geven dat het hoe dan ook leidt tot iets wat de moeite waard is. En ja; dat is het. Beetje Sleepaway Camp (1983)-esque eind zelfs

Het 'volkse' van deze House with Laughing Windows doet inderdaad wat denken aan bijv. Wicker Man; 'folk horror'. Vreemd genoeg ook een zeer persoonlijk werkje, aangezien hij vele elementen van verhalen (scary fairytales, bedtime stories) uit z'n jeugd op het platteland verwerkt heeft in diverse scenes.

avatar van mikey
4,0
Aan te raden waanzin in localonia. De vergelijking met the wicker man is al gemaakt dus daar hoef ik me niet meer aan te branden. Geen giallo als in gore, sex en decadente figuren (ook altijd leuk) maar dubieuze plattelandsrituelen. Prachtige fotografie & onheilspellend sfeervol.

avatar van Ramon K
2,0
Even de waanzin een halt toeroepen; 'tamelijk intelligente film, een kafkaiaans complot, een mooi plot'..... are you kidding me? Echt?

Afgelopen 2 (?) jaar ben ik hard op weg om de Top 1000 horror films te completeren (They Shoot Zombies, Don't They?) en deze film van Pupi Avati kent het meest onlogische en onzinnige plot dat ik in horrorcinema ben tegengekomen. Tuurlijk is de eindtwist verrassend; want het slaat totaal nergens op! En de opbouw van de film is vreselijk; veel te traag, veel te weinig intrige.... Vanwege de cinematografie, de muziek en sporadisch een leuk sfeertje ben ik nog redelijk mild qua waardering, maar uiteindelijk is dit 1 van de meeste teleurstellende Italiaanse genrefilms die ik tot op heden zag.

Een slechte film die 'in leven' gehouden wordt door de genrefanaten.

avatar van Noodless
3,5
Tja, bizar filmpje om te beoordelen. Het verhaal komt erg traag op gang en weet zeker in het eerste uur niet te beklijven. Mijn aandacht verslapte door deze tergende trage opbouw en door heel het mysterieus gegeven die rond de film verweven zit. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik door mijn slappe aandacht achteraf toch hier of daar wat gemist heb ( ook geen enkele ondertitels zullen hier ook geen goed aan doen). Zo beland ik op een gegeven moment bij het laatste half uur waarbij mijn aandacht plots in stijgende lijn gaat en warempel tot constatering komt dat je toch naar een speciaal interessant filmpje zit te kijken die achteraf misschien wel wat meer aandacht verdiende in het eerste uur. De plottwist is inderdaad grandioos en het slot zet de kijker zelfs twee keer een hak. Toevallig deze week Sleepaway Camp voor het eerst gezien en ja...het slot heeft er iets van weg. Al vond ik de eindscène in Sleepaway Camp wel meer impressie vol met dat eindshot. Dit is een film die gezien mijn kijkervaring een tweede kijkbeurt zou verdienen. Liefst met Nederlandstalige ondertitels. Weet niet als je deze met ondertitels kunt kopen? Al zou met ENG sub ook al goed zijn. Voorlopig een 7/10

avatar van joolstein
3,0
Een Giallo-light want veel van de zo kenmerkende elementen zijn niet aanwezig in deze film. Het enige thema dat wortels in de Giallo heeft zijn de obsessie en waanzin. Het is echter wel een zeer mooie atmosferische mysterieuze Italiaanse horror. De filmt begint met de aankomst van restaurateur Stefano in een rustig Italiaans plattelandsdorpje. Hij heeft de opdracht om een bijzondere fresco van de lokale kerk te restaureren. Die fresco van de bloederige dood van de martelaar St. Sebastiaan is gemaakt door Buono Legnani. In het verder verloop van de film ontdekken we wat er met hem is gebeurd. Die ontknoping zit trouwens ook gedeeltelijk verwerkt in die fresco. De film zit verder vol met lange interacties tussen de personages, wat detectivewerk en romantiek. De personages in de film zijn stuk voor stuk zonderlingen. Als Stefano in het grote huis zijn intrek neemt, hangt daar een fijn spookhuis-sfeertje. Ook zijn er een aantal zeer mooie scènes. Waaronder één met een oude taperecorder. Echter heeft de film ook mindere punten. Vooral op het vlak van monteren van de scenes is het erg rommelig. Ze springen van de hak op de tak of worden soms plots zomaar afgebroken. Voor wie dit op de koop toe neemt heeft met deze film een zeer goede Euro-horror te pakken!

avatar van alexspyforever
1,0
Zie niet in waarom dit een giallo wordt genoemd want de elementen die zo kenmerkend zie ik hier niet in. Ik zie geen spannende achtervolgingen, weinig bloodshed, moorden of screen. Het verhaal springt van de hak op de tak, scènes die abrupt worden afgebroken, vage personages. Visueel vond ik het nu ook niet zo. Het deed me denken aan Don't Look Now waar je ook de protagnist volgt die voortdurend van punt A naar punt B gaat met een nogal onbevredigend einde. Ja, de twist was verrassend, maar echt leuk vond ik het toch niet. Dat was de 105 minuten niet waard. De fresco's vond ik wel creepy maar de rest flauwtjes en goedkoop. eef mij toch maar Fulci, Bava of zelfs Argento.

avatar van Woland
2,5
Ik had hier, op grond van de verhalen die ik zo her en der gelezen had, wel hoge verwachtingen van. Sfeervol, mysterieus, mooi gefilmd, het klonk interessant en in het algeheel als het type film wat ik goed zou moeten kunnen waarderen. Helaas was het toch een beetje een tegenvaller, door de bank genomen. En voornamelijk zijn het lage tempo van de eerste helft waarin weinig gebeurt terwijl ook niet echt een pakkend mysterie wordt gecreeerd, en het uiteindelijke plot wat op mij vrij warrig overkwam, daar de oorzaak van.

We volgen een restaurateur die naar een Italiaans plattelandsdorpje wordt gestuurd, om een beschadigd en incompleet fresco van de schilder Legnani te restaureren. Legnani blijkt nogal een morbide figuur geweest te zijn, die in het recente verleden samen met zijn zusters dubieuze praktijken er op nahield. En wat heeft dit allemaal te maken met de zich raar gedragende figuren in het dorp, de vreemde dreigtelefoontjes, en in de loop van het verhaal de moorden die plaatsvinden? Dit klinkt als een groep ingredienten waar potentieel wel een interessant mysterie van te bakken is. En toegegeven, sfeer heeft de film wel een beetje, al maakt de setting op het Italiaanse platteland en dorpsleven dat relatief gemakkelijk. Maar het verhaal vond ik wat flauw en gezocht, en hoewel ik traag op zich prima kan waarderen, sloeg deze film vaker dan me lief was door naar saai. De film lijkt ook wat slordig ge-edit, met vaak wat rare overgangen, met weinig echt interessant film- of acteerwerk. De laatste twinting minuten zorgden nog wel voor wat meer spanning mede doormiddels van een leuke twist, en dan is het jammer dat de uiteindelijke climax ook weer zo gezocht is. Geen complete mislukking, maar helaas toch verre van het stijlvolle horror-mysterie waar ik toch op hoopte.

avatar van perceived
3,5
Ben er meer van onder de indruk dan ik had verwacht.

De film is erg lang (voor een Horror) en ook nog eens behoorlijk traag. Anderzijds heb ik me er totaal niet mee verveeld. Plot wordt goed opgebouwd, de locaties zijn vaak haast perfect en de soundtrack is eenvoudig maar werkt uitstekend. Het acteerwerk leek mij ook wat beter dan de gemiddelde (soort van) Giallo.

Het grootste minpunt is het camerawerk dat vaak ronduit lelijk is, met een opvallend zwak gevoel voor compositie. Dit had wellicht juist makkelijk de sterkste troef kunnen zijn.

Al met al heb ik tóch naar een behoorlijk sfeervolle film zitten kijken. Te danken aan de mooie locaties en zijn sfeer versterkende soundtrack.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:19 uur

geplaatst: vandaag om 02:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.