Tot Altijd (2012)

Een pakkende film over onverwoestbare vriendschap in goede en in slechte tijden tegen de achtergrond van euthanasiewetgeving in België. De film begint heel vrolijk en eindigt erg emotioneel. Daar tussenin het verhaal over de verschillende manieren waarop Mario en zijn vrienden op zijn situatie reageren en over hun diepgaande meningsverschillen over zijn wens om zelf het einde te mogen kiezen.

Een stevig verhaal, dat door Koen De Graeve, Iwein Segers en in het bijzonder door Geert van Rampelberg op uitstekende wijze vertolkt wordt.

Zonder meer een van de betere Vlaamse films van de laatste jaren.

Vlaamse topfit. Zoals er de laatste tijd wel meer gemaakt zijn.

Ik heb nog een poging ondernomen om hem uit te kijken, is niet gelukt...

Prachtige film. Vlaamse Simon.

Deze was op tv en dus het ideale moment om eens te bekijken. 'k vond het wel een mooie film. Natuurlijk niet de meest vrolijke film, maar er zaten toch ook wel wat minder droevige dingen in, kortom met een lach en een traan.

De cast deed het ook uitstekend en kwamen overtuigend over.

Prima film.

Het is geen film, of gelijkaardige, die ik alle dagen zou willen zien, zou snel mijn plezier in film kijken verliezen denk ik, maar het is wel een prent die je gezien zou moeten hebben.

Zwaar emotioneel onderwerp, MS en euthanasie, waar gebeurd en uitstekende vertolkingen.

Koen De Graeve, een van de Belgische topacteurs, bewijst met deze rol, die hem fysiek ook wel wat zal hebben gekost, dat hij echt een acteur is waar we in dit kleine landje trots op mogen zijn.

Maar ook de andere mensen uit de cast, met Geert Van Rampelberg voorop mogen fier zijn op de medewerking die ze hebben verleend aan dit toch wel indrukwekkende drama.

Regisseur Nic Balthazar heeft na zijn eersteling 'Ben X', weer eens getoond dat films over zeer gevoelige onderwerpen ook mooie kunnen zijn, al kennen ze dan geen mooi einde.

Een film met een lach, vooral ook.. en een traan..

Je wordt er na het bekijken even stil van.. maar wat een prachtige film is dit !!!

AANRADER !!! Ja hoor !!!

Prachtige film. Onlangs gezien op Eén en ik was er danig van onder de indruk. Van in het begin weet de film je aandacht te trekken en dit duurt tot het einde.

Prachtige acteerprestatie van Koen De Graeve. Ik was al een tijdje grote fan van hem (komt uit hetzelfde dorp dan mij met hetzelfde dialect dat soms nog te horen is) maar hier zet hij een prachtprestatie neer! Niet alleen is hij hiervoor 20 kilogram moeten afvallen, vooral de acteerprestatie is uitmuntend.

Een absolute aanrader.

Tegenvaller. Had gehoopt op een Belgische variant van het Nederlandse Simon, maar ik vond de film te serieus en te lang duren. Inhoudelijk niets mis mee, evenals spel en camera. Maar zeker naar het einde toe vond ik de film toch wat zeurderig worden. Uitgerekend het artistiek en commercieel veel minder succesvolle Swooni vond ik een stuk interessanter.

3,0*

Ja, het leven is eindig. En toch. In al zijn nietige eindigheid…ook eeuwig? Want de “affiniteiten” die tussen mensen geboren worden, zijn die niet groter dan het bestaan zelf? Nee? Wat? Ja? Ach, wie wéét zoiets? Wie durft openlijk uitkomen voor een dergelijke overtuiging? Wie durft haar in een film stoppen, op het gevaar af voor een doordeweeks sentimentalist versleten te worden? Nic Balthazar, iemand die zoveel meer is dan doordeweeks, en al zeker geen sentimentalist. Op een smaakvolle manier met zo’n gevoelig onderwerp omgaan: ik zie het hem weinigen nadoen. Bovendien is er ook dat heerlijke script, met Jommeke-lollen, maar ook oprecht plezier, plezier dat uit het leven zelf komt - niet uit de boekskes, niet uit films, maar uit de ervaring. Dat Koen De Graeve en Geert Van Rampelberg met zoveel chemie een prachtige vriendschap kunnen neerzetten, het doet bijna zeer. Zoals ook de rest van de film zeer doet. Maar dan echt. Zéér. Omdat herinneringen tot voorbij de einder zijn, tot altijd?

Voor ik in een al te druilerige woordenneerslag verval: kijk naar 'Tot Altijd'. Naar het kader van de euthanasiewetgeving en wat die heeft teweeg gebracht. Op grote (maatschappelijke) schaal. Op kleine (gezins)schaal. Op grote en kleine mensenschaal. Kijk naar dit ontroerend pleidooi voor het leven, via het sterven. Het waardig sterven. Dus ook omgekeerd: naar dit ontroerend pleidooi voor het sterven, via het leven. Naar hoe leven lijden kan zijn, en sterven een oplossing, maar sterven ook lijden veroorzaakt, en leven - in wat voor precaire omstandigheden ook - toch vreugde schenkt. Ach. Ach ach ach.

Beim Schlafengehen? Vergeet het, je zult nog even blijven woelen. Geen erg, als je Brahms’ Deutsches Requiem bij de hand hebt, en een verse kussensloop, voor als die parel zichzelf, nog maar eens, via de speakers voltrokken heeft. Want dat is wat kunst doet. Ze voltrekt zich. En wie het voorrecht geniet daar getuige van te mogen zijn, valt voor even volledig samen met zijn op haar open mond. Die maar niet dichtvallen wil, jawel, uit koppige ontroerde verbazing.

3,75* en ik denk dat ik mijn volgesnotterde zakdoek ga bewaren, als aandenken aan zo'n (onverwachte) emotionele oplawaai

Mooie film, vond hem beter dan ben X, verhaal is zeer goed verfilmd. Het zijn niet de allerbekendste acteurs, maar ze doen het toch wel allemaal goed. Had eerst mijn bedenkingen over Iwein, maar hij doet het toch ook wel aardig. De Graeve zie ik zeer graag acteren en in tot altijd zet hij zijn rol zeer goed neer, moest flink wat afvallen voor deze rol. Film doet je beseffen dat je leven van de ene op de andere dag volledig kan veranderen. Film leert je ook veel bij over de ziekte zelf. Bepaalde scenes bezorgen je toch een ongemakkelijk en machteloos gevoel, als je ziet hoe de ziekte verergerd. Bv wanneer Mario met zijn krukken valt. Einde was te verwachten maar toch ook zeer goed gebracht, kreeg tranen in de ogen, maar echt huilen deed ik niet, maar het was zeker pakkend met die speech. Af en toe was er ook wat humor in de film maar heb toch meer genoten van het dramatische deel. De rol van de kinesist moest er van mij niet in.
Al bij al zeer mooie verfilming van het levensverhaal van Mario Verstraete, het maximum eruit gehaald en heb echt genoten van deze pakkende film. We maken de laatste jaren in België echt topfilms, heb al Belgische films gezien die ik iets beter vond, maar deze film is toch ook wel de moeite waart om eens te bekijken en staat toch wel in mijn Vlaamse top 10.
3.5/5

Vorig jaar Mar Adentro gezien en nu deze film. Het blijft een pakkend onderwerp, zeker nu ik in mijn eigen familie met de dood wordt geconfronteerd. De cast zet zeer geloofwaardige acteerprestaties neer. De wisselwerking tussen De Greave en Van Rampelberg is gewoonweg goed. Een film die meer dan de moeite is om eens te bekijken!

Prachtige film

Omdat ik de film heb opgenomen in mijn collectie eens opnieuw bekeken.

En ik wijzig niets aan mijn eerdere mening, dit is een pracht van een film.

Triest verhaal weliswaar, maar O zo indrukwekkend !!

Moet je gezien hebben !!!

Indrukwekkende Belgische film over de strijd tegen MS en het juridische gekrakeel over de uiteindelijk gestemde euthanasiewet. Voor mij toch één van de beste Belgische films die ik al zag. Lang voor mij onder de radar gebleven. Ik zag vorige week Mar Adentro (2004) en zie veel gelijkenissen met deze film. Iets minder poëtisch en iets luchtiger dit Belgische broertje, maar minstens even aangrijpend.

Balthazars beste film, zoveel is duidelijk. Waarbij hij met het eveneens sterke Ben X (2007) op het einde de mist in ging en met Everybody Happy (2016) In zijn geheel flopte, kreeg hij de terecht lovende reacties van pers en publiek. Gebaseerd ook op waargebeurde feiten van de echte Mario Verstraete al is het maar zeer de vraag hoe dik de sterke vriendschappen zijn aangezet. Het zorgt er wel voor dat de film erg aangenaam om volgen is ondanks de zware thematiek. Luchtig, grappig en ontroerend. Balthazar vond de ideale mix.

Tot altijd heeft meer dan Mar adentro een duidelijk standpunt vóór euthanasie, maar brengt evenzeer de standpunten of de ware gevoelens van de non-believers naar voren. Koen De Graeve en Geert Van Rampelberg doen het uitstekend en ook de rest doet het prima. Alles werd mooi in beeld gebracht en het perfecte evenwicht werd gevonden voor dit zwaarmoedig thema. Mooi!

mooie film, sterk geacteerd, goeie soundtrack