You're Next (2011)

Matige nieuwe Wingard die qua stijl vooral een herhalingsoefening is van zijn eerdere films. In deze context vond ik Wingards stijl echter niet goed werken.

2,5*

Langere recensie:

You're Next (2012, Adam Wingard) - bioscoop - cultmoviesreviewed.com

Deze werd vertoond op Lowlands, daar heb ik 'm dus gezien

Het feit dat ik de film daar heb gezien, maakte het dan ook tot een succes. Met een zaal vol melige (dronken) mensen, met z'n allen keihard gillen bij schrikmomenten en juichen als een van de 'bad guys' er van langs krijgt, heerlijk . Hierdoor maakte het feit dat de film behoorlijk voorspelbaar was en het paupere acteerwerk eigenlijk geen reet uit

De trailer te hebben gezien ging ik al niet met hoge verwachting naar deze film, maar het kon allemaal nog erger. Wat een slechte film. Sommige scenes waren zelfs zo lachwekkend dat de zaal (inclusief mijzelf) in lachen uitbarstte. En dat hoort niet bij een horrorfilm. In ieder geval niet zoveel als hier gebeurde.

Het feit dat de maskers werden afgedaan was al helemaal een domper. Het beetje mysterie en angst(wat ook al matig was) die op dat moment aanwezig was, werd daardoor compleet onderuit gehaald.

Het einde was voorspelbaar en het verhaal in zijn geheel was niet origineel of verrassend genoeg om geïnteresseerd te blijven kijken. Een lachwekkende horror(als je het zo wilt noemen) dus, waar je alleen naar toe hoeft te gaan voor het beetje bloed dat je ziet. Het verhaal op zichzelf was natuurlijk niets aan, maar dat kon je ook wel verwachten.

Mede door de weinige (logisch, gezien de releasedatum) maar negatieve kritieken ging ik naar de film met weinig verwachtingen. De film vond ik echter heel erg goed! Sommige personages waren inderdaad niet erg boeiend maar over het algemeen vond ik ze niet slecht. Het is een fijne slashermovie en de mensen in de zaal schrokken, net als ik, een paar keer flink. Na de vele vreselijke horrorfilms van de laatste tijd zoals 'cabin in the woods' e.d. vond ik deze film verfrissend en heel vermakelijk. Ook de soundtrack vind ik geweldig! 5 vette sterren!

You're Next.

Wisselend gevoel bij. Het is niet slecht, maar ook niet goed. Achteraf zit ik nog enigszins met een onbevredigd gevoel terug te denken aan wat ik nu gezien heb.

De film is vlot in tempo, kent een paar spannende momenten en de kills stellen niet teleur. Maar helaas blijft het aanvoelen als een "13 in een dozijn" productie. Het acteerwerk is niet altijd even sterk, wat op zich niet erg is want de karakters zijn grotendeels slachtvee.

Step Up meisje in de hoofdrol was een aardige keuze, ze doet het niet onverdienstelijk. De andere karakters krijgen niet veel tijd, dus van uitdieping van personages is er niet veel sprake.

De plottwists zijn op zich een verrassing, maar wanneer je eenmaal weet hoe de vork in de steel zit moet je bekennen dat het toch wel erg makkelijk en cliché is.

Nog even verder laten bezinken. Na gisteren het geweldige The Conjuring te hebben gezien ben ik nu misschien (te) kritisch.

Voor nu toch een voldoende.

Wingard die commercieel gaat, heerlijk. Hij doet overigens niets nieuws maar blijft doen waar hij goed in is, en dit keer met meer resources waardoor het allemaal wel erg gepolijst is, niet verkeerd. Ik heb zelf een groot hekel aan het belegering subgenre in het thriller/horror genre maar zoals verwacht kan Wingard er wel wat mee. Aan de andere kant is het nou net weer een deconstructie van het subgenre. Wingard levert nooit rechttoe/rechtaan werk.


Ondanks dat de lead weggelegd is voor een buitenstaander is de cast toch weer bevolkt door regulars. Bowen komt weer opdraven, Wingard's director's buddies Swanberg en West zijn weer van de partij maar last but not least zijn ook mijn oogappeltjes Seimetz en Sheil ook van de partij. Betere actrices zijn er in hedendaagse cinema niet te vinden. Fijn! Dat ze niet echt hoeven te acteren maakt dan niet zo uit. De rest van de cast is ook prima.


Sheil mag gelijk in de opener aan het werk en haar blootgegeven voorkomen is de ideale aftrap. Al snel duidelijk waar we mee te maken hebben als kijker. Hierna neemt Wingard de tijd om de group dynamics weer te geven, wat ie ook heel erg goed doet. De discussie aan tafel tussen regisseurs West en Swanberg inzake underground film festivals is echt zo'n briljante knipoog, erg leuk. Seimetz gaat stijlvol ten onder en West roemloos (fijne gag ook weer van Wingard). Uitdiepen is niet aan de orde want zijn personages zijn slechts slachtvee, vanaf dit moment loopt de body count ook rap op. Die maskers waren ook heel erg bevreemdend.


Zoals we gewend zijn van Wingard is ook hier zijn sound design zijn grootste troef. Vanuit dit element bouwt ie alles op, en het is een hele grote sfeerschepper en spanningsveld. Ook de muziek is weer dik in orde. Dit komt allemaal nog bovenop de beklijvende isolate setting. Ook de twists zijn weer aanwezig, niet zo magnifiek als in a Horrible Way to Die (ook lastig te evenaren of zelfs te overtreffen), nee heel erg voorspelbaar. Geen toeval dat hij de voorzetjes tot deze twists al overduidelijk gegeven heeft maar dienen slechts om de kijker af te leiden en te laten denken dat dit zijn troef voor de climax was. Tot je pas op het einde eraan herinnerd wordt dat de trap nog steeds actief is. Got to love Wingard, zijn capaciteiten onderschatten is een rookie mistake, voorspelbaar? Alleen bewust. Net als de keuze om de identiteiten en motieven van de drie daders veel eerder dan gewoonlijk bloot te leggen en daardoor shift van focus. Erg sterk.


Wingard kan het op commercieel vlak ook. Vooral veel goede keuzes, op audiovisueel vlak magnifiek, zijn inner circle die komt opdraven, veel cool gepresenteerde elementen, de nodige inventiviteit en een zeer treffende deconstructie van een gemankeerd subgenre maar Wingard kan er wat mee. Binnen de context van het genre is de film toch wel ambigu. Aan de oppervlakte een film waar er meerdere van zijn, wie Wingard's deconstructie doorziet zal er veel meer uit gaan halen. Erg leuk dat dit gepresenteerd wordt aan het grote publiek maar dat dat zelfde publiek ook slachtoffer is van zijn prank.

You're Next is een film die weinig nieuws weet te bieden. Het is wel goed dat er veel vaart in de film zit en de bodycount al snel oploopt. Ook begint het erg sfeervol en is de sound design heel goed. Alleen jammer dat er dan wel weer makkelijke jump scares in zitten die de boel verpesten, juist omdat de kills zo ontzettend voorspelbaar zijn.

Helaas gedraagt de familie zich daarna als slachtfee zoals je het nog nooit eerder hebt gezien.
De één is nog dommer dan de ander en allemaal willen ze blijkbaar graag alleen door het gigantische huis heen wandelen en nog idioter is het feit dat ze allemaal voor de ramen blijven hangen, ook al is alle ellende juist begonnen door moordenaars die door het raam heen schieten.

De ironie en de komische noot ( ) die hier eerder benoemd zijn is me verder ook totaal ontgaan in deze film, waardoor eigenlijk de hele spanning als sneeuw voor de zon verdwijnt ruim een half uur voor het einde van de film. Dit soort twists kan ik echt weinig meer mee. Het is allemaal zo afgezaagd. Ik vraag me dan ook hardop af waar het zelfbewuste van af zou moeten stralen?

Het enige toffe aan einde van de film is eigenlijk de hoofdrolspeelster, die wel onverwachts de hoofdrol toegeschoven krijgt en het leuk doet als taaie bitch en voor de leukste kills zorgt. Wel jammer, want de mysterieuze opbouw met de enge figuren en hun maskers was toch veelbelovend.

2,5*

Wat me nog het meest verbaasd, zoals ik al had verwacht, is dat men dit serieus neemt. Familiedynamiek en het diner, daar kan ik me nog voorstellen dat kijkers het serieus nemen, omdat je iets van het American Indie wereldje moet snappen, wil je door hebben dat dit betrekkelijk lange gesprek niet serieus is. Echter, de vreselijke overacting, hysterische gegil en gigantisch geschud met de camera zou toch al een indicatie moeten geven dat we het vooral niet te serieus moeten nemen. Luister eens goed naar die dialoog,elk cliché wordt er dan al bij gehaald Een in shock verkerende vrouw, een groepje slimmeriken die met plannen komen aanzetten die helemaal niet zo slim zijn en tenslotte nog de mensen die gewoon willen overleven. Die scene waarbij [die meid overtuigd was dat het een slim idee was om naar buiten te rennen, een lange aanloop neemt en vervolgens wordt gelyncht door een visdraad als ze buiten staat. Je hoort jezelf nog roepen, doe nou niet joh, maar daar blijkt juist de lol te liggen.Wat Naomi Watts al zei, zelfbewustheid ligt er meters dik op, al kan ik me voorstellen als je de film met een andere instelling kijkt, dat zelfbewustheid en slecht scriptwerk moeilijk te onderscheiden zijn.

Scream is niet ver weg, zou ik zeggen, al is de aankleding van deze killers wel een stuk vreemder en meer creepy. Verder is het qua uitwerking natuurlijk slimmer en psychologischer, maar de vergelijking ligt er wat mij betreft. Deze film valt ook slecht afrekenen op voorspelbaarheid, terwijl het daar juist de sterke punten uit haalt en uiteindelijk zelfs een psychologisch tintje.

Als je in bent on the joke, dan staat je puur vermaak te verwachten, met af en toe een effectief creepy momentje. Op een andere manier moet je er ook niet tegen aankijken wat mij betreft. Swanberg's karakter die na een tiental pijlen nog steeds niet dood wil en die reactie daarop is goud.. Ook de blender kill is nu al legendarisch. Ik had al gehoopt dat het zou gebeuren, dat het uiteindelijk ook echt gebeurd is extra gaaf.

Het is niet alleen maar leve de lol bij You're Next, want ondertussen staat er wel een film die prima geschoten is en met een aantal terugkerende scores op de soundtrack ook de grens opzoekt tussen komisch effect en creepy sfeer. Hoe die 80's soundtrack invalt is zeker verrassend te noemen, maar het past wel bij de toon die op dat moment gewenst is. De fotocamera scene is verder HET visuele hoogtepunt van de film.

Zoals al vaker gezegd in deze recensie, ik snap de kritiek wel. Wingard neemt het publiek in de maling, dat iets denkt te gaan zien als The Grudge bijvoorbeeld. Voor een rechtlijnig avondje horror vermaak is het ook eigenlijk te slim en qua sfeer te vreemd. Toch, vermaak blijft!

Voor de echte Wingard fans ten slotte, dit gaat vele kijkers tegenvallen. De trippy en enigszins depressieve sfeer van Pop Skull is nergens te bekennen en de mindgames van A Horrible Way To Die zijn er wel, zei het in zeer zeer geringe mate. De vergelijking met eersteling Home Sick is nog het meest treffend, maar dan veel slimmer en op audiovisueel vlak een stukje beter verzorgd.

Aanrader? Nee, misschien niet en voor mij blijkt hieruit toch dat Wingard niet thuishoort in het standaard horror genre, waardoor dit toch weer een film wordt voor een beperkt niche publiek.

Puntje-van-je-stoel-horror.

You're Next begint meteen al lekker met een halfnaakt meisje en haar veel te oude minnaar (regisseur/producer Larry Fessenden) die genadeloos afgeslacht worden, en mindert na een rustige introductie van de cast bijna nooit meer vaart. Je wordt als kijker keer op keer op een dwaalspoor gebracht en de film heeft een paar aardige plotwendingen in petto.

De moorden zijn misschien niet al te origineel, maar lekker venijnig zijn ze zeker. Het bloed vloeit rijkelijk en de moordenaars duiken vaak onverwacht op om iemand genadeloos af te slachten. Toch ontbreekt humor bij deze kills niet, en sommige reacties zijn absoluut goud waard. Want in tegenstelling tot al het bloed is de humor in You're Next droog en gitzwart.

Daarbij komt ook nog eens dat halverwege de film de aap uit de mouw komt en de moordenaars een gezicht krijgen. Dit blijkt en geniale zet want de film krijgt weer een nieuwe impuls, en vanaf dat moment kon ik echt niet meer voorspellen hoe de film zou eindigen. Want hoewel je wel door hebt dat onze heldin het ver gaat schoppen is de weg naar het einde toe, omdat jij een tijd lang iets weet wat zij niet weet, bezaaid met verrassingen.

Het eind van de film schiet misschien iets teveel door naar rechttoe rechtaan humor, maar dat mag de pret dan al lang niet meer drukken, en het levert bovendien dé kill van het jaar tot nu toe op, en de laatste schok is na veel anticipatie (die verdomde hamer!) des te bevredigender. Omdat het zo'n tijd geleden was dat ik zo geboeid naar een horror heb gekeken wil ik de film belonen met de volle mep.

En waarom ook niet: 5 sterren!

Heerlijk! Absolute klasse! Een keiharde trap in het kruis van de gezapige, humorloze gevestigde orde van het home invasion genre!

En eindelijk, eindelijk weer eens een personage dat je juist niet een ranzige dood wilt zien sterven, maar dat juist de touwtjes in handen neemt (hoe erg die handen soms toch trillen).

Bovenal steekt de humor er bovenuit, zoals Inland Rabbit hier al aangeeft. En het mooie is dat die humor vooral in de dialogen zit, zonder dat het - zeg maar - hysterische stoner-horror wordt. Lijkt soms wel alsof je naar een goede Hitchcock zit te kijken, waarin de spot ook van iedere zin afdruipt.

Het einde, compleet met politie die veel te laat opdraaft en de verkeerde neerschiet, is natuurlijk perfect.
Dames en heren, we hebben er een klassieker bij.

Scream opnieuw uitgevonden

You're next is voor mij een verademing geweest. Eindelijk weer eens een horror die van de platgereden banen af wijkt en verrast. Dit zijn niet de setting of verhaal die hem dit doen (deze zijn namelijk wel zo cliché als de pest) maar het zichtbare plezier waar de film mee gemaakt is en de zelfbewustheid waar opkomend regisseur Adam Wingard mee handelt . Deze lijkt te willen zeggen; Ja, wij maken een horrorfilm volgens de bekende ingrediënten, maar dan wel op onze eigen manier.

Ik kan dan ook het grote compliment maken dat deze titel mij veelal terug doet denken aan de sterkere delen van de Scream reeks omdat ook hier het genre op de hak genomen werd maar het geheel tegelijkertijd toch spannend wist te blijven. Minpunt is dat ik You're next totaal niet ongemakkelijk of eng vond en de schrikmomenten waren dan ook nodeloos voorspelbaar. Overige nadeel wat ik nog ondervonden heb is dat het nog iets te lang doordenderd nadat duidelijk geworden is hoe de vork nu precies in de steel zit. Na de zoveelste twist op plottwist weet je het dan op een gegeven moment ook wel. Echter worden deze nadelen gecompenseerd met iets wat veel belangrijker is en dat is een goed verhaal in een uitgekauwde setting die sterk genoeg is om te overtuigen. Wellicht een vreemd argument, maar je moet het zien om te begrijpen wat ik bedoel. Toegegeven moet worden dat de referenties naar het genre er hier niet zo dik bovenop liggen als bij de Scream reeks, maar des te leuker is dit voor de horrorliefhebbers onder ons die dit veel meer op zullen vallen dan het publiek die niet zo vaak een horrorfilmpje zullen kijken.

Voor de liefhebber van het genre biedt deze titel dan ook een absolute meerwaarde en is de combinatie van humor, spanning en over the top coolness dan ook perfect uitgebalanceerd. Met over the the top coolness doel ik hier uiteraard op het personage van Sharni Vinson, die even een heel huis met moordenaars omlegt. echt compleet absurd, maar heerlijk uitgewerkt! Dit is een van de betere releases van de afgelopen tijd en het is meer dan terecht dat deze titel (aanvankelijk al geproduceerd in 2011) alsnog een bioscooprelease heeft gekregen.

4,0*

Deze meegepikt in de bios en 'k vond hem goed, maar om er de volle pot voor te betalen zou 'k wel een beetje teleurgesteld zijn. Niet dat de film slecht is, zeker niet, want 'k heb me er eigenlijk wel mee vermaakt. 'k had er gewoon nog iets meer van verwacht.
De film bevatte redelijk wat zwarte humor en dit is toch altijd wel leuk meegenomen. De cast bestond uit onbekenden, maar deden het zeker niet slecht. Verder zaten er genoeg schrikmomenten in en verveelde de film niet. De moord met de renende vrouw was toch wel het hoogtepunt
Een leuke slasher, niet meer, niet minder.

Weer een betere Wingard.

Al is "weer" relatief, aangezien hij deze schoot voor z'n wat lamzakkerige omnibus bijdrages. In ieder geval wel weer een film van hem waar ik wat mee kon.

Perfect is het niet, daarvoor is de balans tussen horror en zwarte comedy niet stabiel genoeg. Film werkt op beide fronten, maar tegelijkertijd werken beide zaken elkaar ook wel tegen. Audiovisueel genoeg materiaal voor een supersfeervolle invasion flick, verder ook genoeg geslaagde en lompe jokes voor een zwarte comedy, maar de wisselwerking tussen beiden komt vaak op verkeerde momenten, waardoor het nooit écht spannend of grappig wordt.

Acteerwerk verder solide (buiten Swanberg, écht geen goeie acteur en samen met Ti West zorgt hij wel weer voor een iets te gezellig vriendensfeertje), de maskers doen absoluut hun werk en de moorden zijn bruut en lomp genoeg.

Wel weird dat een film als deze in de bioscoop komt, niet meteen een typische horrorfilm, veel bekende namen zitten er ook niet in. Zelf wel een of andere gekke uitzondering zijn. Uiteindelijk heb ik me er best mee vermaakt, maar had makkelijk nog heel wat beter gekund.

3.5*

"Why would anybody do this?"

Ik heb hier lang op moeten wachten, maar inmiddels eindelijk gezien. Wat een toffe, zelfbewuste insteek is dit op het gehele 'home invasion' genre. Zonde dat ik deze uiteindelijk niet in de bios heb mee kunnen pakken.

Het verhaal zit vol met de nodige clichés en knipogen (o.a. het gesprek over underground filmfestivals); het ligt er allemaal zo dik op dat je het geheel niet al te serieus moet nemen. Als je dat eenmaal in de gaten hebt, dan staat je nog heel wat moois te wachten. Zelfs na de plotwending wordt het niet minder, de film blijft een consistent beklemmend niveau behouden.

Wat dat betreft ben ik me op momenten echt rot geschrokken. Het zit 'm dan ook voornamelijk in de suggestie van dingen, bijvoorbeeld een deur die open lijkt te gaan of zou het toch de wind zijn... De sfeervolle, doch onheilspellende score helpt hier erg bij. Tevens is het intrigerend te noemen hoe simpele dierenmaskers zo angstaanjagend kunnen overkomen.

Gelukkig blijft het niet alleen bij de kracht van suggestie, maar laat You're Next zich ook van zijn brute kant zien. Sharni Vinson weet als de 'final girl' duidelijk van wanten; iemand waarvan je zo hoopt dat ze het gebeuren overleeft. De daarbij behorende kills zijn inventief en worden goed in beeld gebracht. Zo een gestoorde blender kill zal ik nooit meer vergeten.

Al met al zeker wel één van de beste horrors van de laatste tijd.

Dikke 4,0 sterren.

Ah, the jokes! Wingard blijft indrukwekkend, maar zoekt nu wel de commerciële(re) sector op, waar misvattingen leidend zijn. Hij omarmt en verheerlijkt de clichés erg zelfbewust en dat resulteert in een zwaar satirisch filmpje met een herkenbare audiovisuele stempel. Duidelijk een regisseur die naderhand zelf in de stoel plaatsneemt om de editing voor zich te nemen. Alles past in zijn gedachtegang en die gedachtegang is al sinds zijn debuut een voorbeeld voor mij. Blijft één van de beste horrorregisseurs van de nieuwe generatie. Samen met Ti West natuurlijk, de underground docu filmmaker

Gelukkig weer een aardige horror van Wingard, met een vrij klassieke stijl, een lekker home invasion sfeertje en een goede score in het tweede deel, vooral het 'giallo-achtige' deuntje dat af en toe op komt zetten. Alleen het terugkerende pop-liedje komt geforceerd over. Het eerste gedeelte van de film is veelbelovend wat betreft spanning maar die ebt weg bij de ontmaskering (letterlijk en figuurlijk) en de kwetsbaarheid van de vijand; beide doen te vroeg hun intrede wat funest is voor de opbouw.

Ook de vele personages en de zwarte humor (die op zich geinig is) zitten de spanningsboog in de weg waardoor de film telkens op twee gedachten lijkt te hinken. Het neemt niet weg dat You're Next leuk is om te volgen en dat de kills redelijk bruut zijn (grotendeels suggestief).

Natuurlijk is dit verre van origineel, maar ik hou wel van dit genre. You're next is een mix van The Strangers en Home Alone. De film begint met spanning, goed opgebouwd met de nodige krakende deuren en schimmen in de schaduw. Daarna wordt je als kijker wakker geschud en wordt er ook met de nodige humor gespeeld. Dit had ik ook bij The Hills have Eyes, waarbij gewoon één van de figuren zegt 'fuck you' en alles toch iets anders loopt dan gehoopt. Minder spanning vanaf dan, maar wel mooi opgevangen met de nodige actie en bloed. Misschien nog hier en daar wat te braaf en te voorspelbaar, maar op zich zeker een aangename film. Helemaal mijn ding dit.

Inventieve, zeer vermakelijke slasherfilm, die na een nogal standaard begin een aantal prettig gestoorde verrassingen in petto heeft. Goed gemaakt en gespeeld, met een aantal bevriende horrorregisseurs in bijrollen. De sfeervolle retro electronische soundtrack is ook goed gedaan. Interessante regisseur, die Adam Wingard, daar gaan we vast nog veel leuke dingen van zien.

Na een slechte eerste helft kwam de film lekker op gang en maakte veel goed.

De eerste drie kwartier was ronduit slecht...het acteerwerk en het verhaal.

Toen eenmaal de film de ommekeer maakte was het genieten...het had een slasher klassieker kunnen worden maar door de eerste helft gaat dat niet door.

Toch nog 3,5 ster

You're Next is wat The Strangers (2008) had moeten zijn. Dat is de film waar Wingard's werk het meest aan deed denken, maar dit is een stuk beter. Mag ook wel weer een keer, een goede film van Wingard.

Die home invasion films blijven leuk. Wat is er nou angstaanjagender dan belaagd te worden op de allerveiligste plek van de wereld, namelijk je eigen huis? Het overkomt een familie dat bestaat uit een mannetje of tien die elk zo'n vijf liter bloed te verspillen hebben. Jummie. Alvorens dat gebeurd wordt de spanning flink opgebouwd, met alweer gemaskerde moordenaars. De uitstekende soundtrack draagt daar zijn steentje aan bij.

Maar zodra de familie op de vlucht slaat, vallen ze bij bosjes. Gelukkig vallen ze niet zo lafjes als in het eerder genoemde The Strangers, maar worden er meerdere gezichten en ledematen doorklieft. Goede make-up, veel gore en lekker hard. Ik was wel even verbaasd dat iedereen zo mild reageerde toen ma, en later ook pa, het loodje legde. Later volgt dan wel het goedkope motief, wat de boel verklaart.

Wingard houdt in elk geval de vaart erin. Is het niet spannend, dan wel bloederig. Als het niet bloederig is, dan zat ik wel met samen geknepen billen. Niet echt bijzonder, wel erg vermakelijk.

Gisteravond deze film gezien,

De film begon goed, hij had een goede opbouw en de spanning was er ook wel.

Maar na een tijdje verloor de film zijn spanning goed en begon het meer te lijken op een Actie/Thriller. Door het zeker 'verpeste' einde en het verlies van de spanning, kan ik deze film niet hoger geven dan een *2,5

Als ik zie dat een horror film boven de 3 staat, lijkt mij dit een goeie te zijn.

Viel dus tegen, onlogische slasher movie, met slechte acteurs. Nee dan zijn er zeker 50 films die een lagere algemene score hebben maar wel beter is. Bijvoorbeeld deze vind ik toch een heel punt sterker.

Redelijke slasher. De film begint wat matig maar wordt steeds spannender. Het plot is wat standaard en zit vol gaten. De soundtrack is goed gekozen en past bij de opbouwende spanning. Het niveau van de acteurs wisselt. De moorden zijn aardig in beeld gebracht, maar niet origineel. De zogenaamde twist zie je ver van te voren aankomen.

Net aan voldoende. 2.5/ 3.0

Deze film viel me toch behoorlijk tegen.

Bij elkaar geraapte personages zonder chemie.

Tegenvallende acteerprestaties, te laag tempo in de film.

Heb het met moeite uitgekeken.

Onvoldoende *2,5

lekkere horror met leuke ''kills'' en de vaart zit er goed in.

heb me prima vermaakt met deze film.

De laatste tijd eigenlijk nog maar weinig slasher-horrors gezien, dus ik was benieuwd wat deze aan het bestaande toe zou voegen. Het antwoord is: Niet veel.

Op zich is goed door de film heen te komen. Er is voldoende spanning, de soundtrack is sterk en de 'wraakacties' maken het geheel toch wel vermakelijk. Aan de andere kant zit de film weer vol cliches en doen de personages domme acties.

2,5*

You’re Next weet toch een aantal keren verrassend uit de hoek te komen en is daarnaast ook wat beter dan ik van tevoren gedacht had, vooral ook omdat Wingard een uitgekauwd genre van een ietwat frisse wind weet te voorzien.

Het begint allemaal nog niet heel erg origineel, met de introductie van een familie die in een vakantiehuisje een weekendje doorbrengt en waarvan de personages rustig worden geïntroduceerd. Maar na een twintigtal minuten breekt het onheil los en wordt het langzaam steeds wat beter. De score is fijn en onheilspellend en met een paar fijne wendingen weet Wingard niet alleen de vaart erin te houden, maar ook de aandacht moeiteloos vast te houden.

Sommige kills zijn best origineel en het gebrek aan spanning wordt goed gecompenseerd door een aantal leuke verwijzingen naar oudere horrors en wat grappige humor. Daarnaast laat Wingard op een paar momenten duidelijk zien dat je dit alles niet al te serieus moet nemen, door ook te spelen met de clichés van het genre. Er mogen dan bloederigere, grovere hardere en engere horrors zijn, maar You’re Next is in ieder geval één van de vermakelijkste en zeker ook één van de betere, die ik het afgelopen jaar zag.

3,5*

Prima

Best knap van Wingard om zo een beproefd concept vrij leuk en fris te verfilmen. Als horror liefhebber heb ik dit soort films de laatste tijd toch wel tig keer voorbij zien komen. Meestal is het matig, soms slecht en soms goed. Dit keer het laatste. Vooral het humoristische sfeertje wat nooit te word maakt het net wat leuker. Maar ook het verloop van het verhaaltje gaat lekker voorspoedig, Wingard weet een prima tempo te hanteren en laat het beetje mysterie lang genoeg duren om te boeien. De twist is niet wereldschokkend maar wel weer boeiend en plausibel genoeg om leuk te zijn.

Prima acteurs ook.

3.5 sterren.

Dat terugkerende muziekje vond ik eigenlijk het sterkste aan de hele film. Voor de rest worden de (reeds) gebaande (cliché)paden in de meest logische volgorde afgelegd, waardoor de spanning (soms) ver te zoeken was. Sommige (echt) onnozele keuzes van de slachtoffers waren onuitstaanbaar. De kills waren niet bijzonder, doch vermakelijk. Hele krappe voldoende.

Waardeloze troep wil ik deze film nog net niet noemen, maar Wingard verkeert met You're Next mijns inziens in het gezelschap van een resem inspiratieloze slashers waar je als filmmaker liever niet mee geassocieerd wil worden. Toch schijnt de man een bepaalde reputatie te genieten die hem alsnog een gemiddeld relatief hoge waardering oplevert - voor een horrorfilm althans - al moet ik eerlijk bekennen weinig talent te bespeuren. Het doet er uiteraard geen goed aan dat het genre maar weer eens gedegradeerd wordt tot stompzinnigheid, dit dankzij een lachwekkend gebrek aan logica, een opeenstapeling van clichés en personages die er werkelijk alles aan lijken te doen om het einde van de nacht niet te halen.

Er zijn uiteraard wel wat lichtpuntjes, al zijn die bijzonder schaars. De final girl is er een die zich kan meten met de heldinnen uit de gouden slasherjaren, Barbara Crampton is nog altijd even gracieus als vroeger en dat synthesizer-achtige deuntje tijdens de finale is gewoon erg leuk. Maar dit alles wordt toch overgeschaduwd door een pijnlijk gebrek aan spanning en inventiviteit. En de ontknoping is werkelijk om van te huilen, zo waanzinnig slecht bedacht. Nu ik erover terugdenk: ja, toch wel, dit is waardeloze troep.