The Children (2008) (I)

Tja.

Vond het niet zo geweldig eigenlijk. Spannend was het af en toe wel, maar er waren toch heel wat dingen waar ik mij aan stoorde.

Voor mij hoeft een film helemaal niet geloofwaardig of realistisch te zijn, maar enige logica is toch wel gewenst. Het sloeg eigenlijk allemaal op niks en het was daarom weinig aangenaam om te volgen.

We kregen af en toe wel eens iets aardigs te zien, vooral dan die hectische doodscènes. Maar zo goed als die scènes waren, zo irritant waren ze ook. Dat gekrijs van die kinderen kreeg ik toch wel op mijn heupen.

Wel indrukwekkend dat de film erin slaagde die kinderen er eng te laten uitzien en hiermee spanning wisten op te wekken.

Leuk om eens gezien te hebben, maar verder dan een voldoende kom ik niet.

2.5/5.0*

Zit ik gisterenavond te zappen, zie ik dat er een horrorfilm op film.1 begint. Nou, even kijken of het wat is. Word ik me toch getrakteerd op een superhorror! Wat een goede film is dit!
Hij haalt bijna het niveau en sfeer van Eden Lake! Ik was zeer blij verrast! Eva Sayer speelt echt goed een gemeen meisje!

No children were harmed for this movie

Matigjes.

Wat me vooral meteen opviel was de editing. Slim gedaan, maar wel heel erg doorzichtig. Ik zag heel duidelijk dat de scenes met kind en de bloederige scenes los van elkaar gefilm waren en netjes aan elkaar geplakt. Logisch, maar er zijn weinig films waar ik het zo opzichtig vond als in deze. Toen ik dat door begon te krijgen werkten die scenes meteen niet meer zo goed.

Wat de makers ook laten liggen is de psychologische mogelijkheden van de film. Af en toe werd ermee gespeeld , met name toen de ene moederr Casy verdacht en later toen het de andere moeder niet lukte om de kinderen uit zelfverdediging dood te maken. De film had een veekl grotere impact gehad als daar meer mee gedaan was. Een beetje psychologie maakt een horror vaak zoveel effectiever.

Einde was wel geinig, maar wel erg kort. Vooral met de groep kindertjes uit alle hoeken. Vijf seconden waren ze te zien.[ Het open einde rondom Casey was wel geinig, maar ik zie ook een film die op een klassieke horrormanier de weg naar een deel 2 openlaat. Best een aardig idee zou zijn om, net als in de Dead-films van Romero de kinderepidemie steeds grotere proporties laten krijgen in eventuele vevolgdelen.

Nou is een matige horror vaak nog altijd leuker dan matige films uit andere genres. Heb nog best wel een beetje vermaakt. Maar het had zoveel beter gekund.

2.0*

'' You brought them into the world. They will take you out. ''

Na het zien van deze film zou je je bijna bedenken of je wel nog kinderen zou nemen... Brrr, wat een enge mormels! Op het eerste gezicht ogen ze schattig, onschuldig, lief... maar wanneer de kinderen hun brein wordt aangetast door iets in de bossen, veranderen ze in moordlustige psychopatische monsters. Wat is het verschrikkelijk knap dat deze jonge acteurtjes en actrices zo'n rol zo eng en geloofwaardig weten neer te zetten. En natuurlijk spreekt het ontzettend aan, want hoe moet je de strijd voeren tegen je eigen kinderen? Je wil ze niet vermoorden, maar je bent je eigen leven ook niet zeker op deze manier. Is er iets waardoor de kinderen kunnen genezen? Of zullen ze niet stoppen totdat ze dood en verderf hebben gezaaid?

Toch bleef ik me afvragen hoe het kwam dat de kinderen plots zo werden. Uitleg wordt er niet gegeven, en je hoeft ook niet van A tot Z te weten waarom, hoe, hoelang, etc.. Maar nu tast je als kijker zijnde constant in het duister. Ook snapte ik de toevoegde waarde van de 'abortus' niet zo goed.

Ondanks dat, is het een luguber filmpje met de nodige kippenvel-momenten.

Goed idee, zeer slechte uitvoering. Film alleen uitgekeken om het einde te zien en dat is ook slecht. Blij dat ik de dvd niet gekocht heb

Het begon allemaal 'n beetje cliché en ik was niet erg gecharmeerd van dat blije gedoe. Maar toen de kinderen gemeen werden kreeg de film een mysterieus sfeertje. Ik vond het opvallend dat het s'middags was. Het wordt gedurende film nooit donker, het is zelfs extra licht door die sneeuw en alles speelt zich af in één dag.
Ik vind het wel origineel: kinderen die aan het moorden zijn, waardoor de ouders hún juist moeten killen. Het was maar de vraag wie het overleefde: het kind of de volwassene.

Eigenlijk iedereen vond ik wel aardig spelen.

Camerawerk was lekker rustig, muziek was mooi.

Leuk einde.


Best verassend filmpje, had al zo'n vermoeden dat 'ie uit Engeland kwam.

Tjonge, wat een slappe film is me dat alweer. Ik lees hier even wat berichten door en kom dan meermaals de titel Eden Lake tegen. Ongelooflijk, beide films zouden niet eens in één zin genoemd mogen worden. In Eden Lake gaat het om een koppel dat geterroriseerd wordt door een bende losgeslagen jongeren, de dreiging is haast in elke scène voelbaar. Hier gaat het om een handvol volwassenen die tegenover een handvol kinderen komen te staan. Totaal geen dreiging voelbaar en helemaal niet eng. Kinderen die een beetje wezenloos voor zich uit staren als een heroïnejunk met een overdosis, daar vind ik niets eng aan.

Natuurlijk zal het voor een ouder niet makkelijk zijn om een kind te doden. Maar hoeveel signalen wil je hebben dat er iets met de kinderen mis is? Heel even logisch nadenken en alles op een rijtje zetten is voor deze mensen ook niet weggelegd, gaan ze nog de schuld geven aan de rebelse tienerdochter. Dat en schreeuwen is het enige wat ze doen. Alsof een hoop schreeuwende kinderen niet genoeg zijn, nee, dan gaan ook nog eens alle volwassenen het grootste gedeelte van de film schreeuwen. Erg vervelend!

De hele film slaat eigenlijk nergens op en roept meer ergernis op dan wat anders. Pak nu dat ongeluk met die slee, alsof die slee 200 km/u gaat. Alsjeblieft zeg, ontwijk dat toch gewoon of laat je even opzij vallen. Ambulance en politie gebeld, duurt wel heel lang vooraleer ze komen. Even terugbellen want ze komen nog steeds niet. Dan zeggen ze aan de andere kant van de lijn dat ze enkel komen bij erg dringende gevallen. Euh hallo, er ligt hier iemand dood te bloeden. Maar goed, de hulpdiensten komen in deze film ondanks meerdere oproepen gewoon niet opdagen.
Het ergste was nog wel de scène bij de trap. Ik vraag me af waarom een volwassen vrouw doodsangsten uitstaat als er 2 peuters van amper een halve meter hoog voor haar staan. Als je ze geen pijn wil doen, dan hou je ze gewoon op een afstand en maak je ondertussen de deur open. Maarja, erg slim en handig was ze ook niet, moest je haar eens zien sukkelen bij die klimrek. En wat moet je denken van het einde van de film als er ineens een hele bende kleuters in het bos staat? Wil de regisseur ons doen geloven dat het virus is uitgebroken en dat alle volwassenen even achterlijk zijn om zich te laten overrompelen door een paar boze peutertjes? Lachwekkend! Als ik niet beter wist zou ik denken dat het één of andere slechte parodie was waar ik net naar heb gekeken.
Domme volwassenen, irritante kinderen en ondermaatse acteerprestaties van de hele cast. The Children is een tegenvaller.

Logisch nadenken? En dan? Wat er gebeurd is onverklaarbaar, natuurlijk gaan ze dan een schuldige zoeken en dan zou die tienerdochter best eens voor de hand kunnen liggen. Hoeveel signalen ze moeten krijgen? Ze wéten dat er iets met die kinderen mis is, maar ze weten niet wat.
En wat betreft dat schreeuwen, volgens mij is dat redelijk normaal als je kind of echtgenoot overlijd.


Er zat toch zo'n haak aan... dat had 'ie waarschijnlijk niet gezien en hij kwam toch met een redelijke vaart aanzetten.


Nou, toevallig waren er een aantal moorden gepleegd door die kinderen, logisch dat je dan bang van ze word toch?

Dan nog ga je zomaar ergens tegenaan botsen. Je bent volwassen, je kan gewoon even ontwijken of opzij laten vallen. Die kerel lag ook helemaal aan flarden, allemaal door een klein haakje.
Helemaal niet logisch, ik vind het pas logisch dat je als volwassene iets gaat doen. Met in een hoekje liggen treuren en huilen omdat er 2 peutertjes voor je staan bereik je helemaal niet.

Nu je het zegt zijn die moorden niet al te realistisch.

Maar dat ze daar ging liggen, ze kon niet lopen. Ze was helemaal vercrackt...

Ze kon niet lopen vind ik maar een heel flauw excuus. Ze had nog 1 uitstekend been en 2 armen, dat is meer dan genoeg om 2 peuters op een afstand te houden. En even later kan ze ook weer autorijden zonder probleem, heeft ze dan geen last meer van haar been?

Ze was emotioneel helemaal uitgeput door al die moorden, ze was nogal bang voor hun. En ik weet niet meer welk been het was, maar autorijden lijkt me wel iets makkelijker dan lopen.

Komaan, eerst liep ze zelfs nog naar de deur. En ja, lopen is moeilijk, maar autorijden is dat ook met een open beenbreuk als het bot uit je broek steekt. Maar dat is niet mijn grootste kritiek. Met één been kan je twee kleine peuters simpel op afstand houden.

En als ze haar been dan vastpakken? Ze hadden ook een mes bij. Ik zie het niet als peuters maar als bloeddorstige wezens.

Dan hebben wij met andere ogen naar de film gekeken. En dan nog is in een hoekje gaan liggen huilen wel het slechtste wat je kan doen.

Het wat mysterieuze sfeertje vergoedt de wat lange aanloop van deze horrorfilm. Een origineel uitgangspunt met een aardige uitwerking. Dr wordt heel wat gesuggereerd wat we steeds nét niet zien, vind ik geinig gedaan. Verklaringen en de zijtakjes van het verhaal zijn volstrekt overbodig maar dat geeft niet.
2½ sterretje

Prima film,

Orgineel verhaal, de moordende kinderen komen overtuigend over.
Deze film kijkt lekker weg.

3,5 *

Het meest positieve aan deze film vind ik toch wel de poster.
Ook het onheilspellende in de film vind ik mooi gedaan.
THAT'S IT.
Er word véél te weinig in getoond, te weinig gebruik gemaakt van goede camerashots, soundeffects. De kleine acteurtjes vervullen hun taak zowat beter als de ouderen (Misschien ook omdat het ''slechts kinderen'' zijn). Maar verder is het toch vrij jammer. Je voelt gewoon dat alles in scene is gezet.. en dat komt behoorlijk ''nep'' over. Telkens dreigt het goed te worden, maar dan eindigt de scene vaak slordig, en afgeraffeld.
Helaas.

2,0 *.

Over deze goede Horrorfilm kan ik kort zijn, want hij is goed, en hij is vaak behoorlijk eng doordat de kleine ettertjes de levens van hun ouders tot een regelrechte hel maken.