After Hours (1985)

Knap gemaakt. Verrassend, bizar en briljant verhaal.

Griffin Dunne is erg goed. Hij deed me trouwens af en toe aan Dustin Hoffman denken.

Gister gezien op DVD en dit blijft één van mijn favoriete films. De enige film die ik ken die, in principe komische situaties, angstaanjagend kan maken. Bijzonder ook de betekenis dat deze film voor Scorsese heeft/had. Dit is de film die hem weer heeft doen geloven in zichzelf. Dat ie met minimale middelen een film kan maken. En hoe!!! Dus eigenlijk hadden we zonder After Hours wellicht geen Goodfellas, Casino, Cape Fear en zeker geen Last Temptation (zijn droomproject dat maar niet van de grond wou komen) gehad.

After Hours voelt als n soort nachtmerrie aan. Alles speelt zich 's nachts af, de muziek is spooky, de personages zijn VREEMD, de situaties bizar en eng etc... Maar wat de film dat ene extra'tje geeft wat het allemaal herkenbaar en daadwerkelijk angstaanjagend maakt is de voortreffelijke acteerprestatie van Dunne. Hij straalt gewoon verbijstering en angst uit en je identificeert jezelf compleet met die gast. Kan ook bijna niet anders want hij is de enige normale in de nachtmerriewereld waarin hij in terecht is gekomen. Prachtfilm! 5*

Wat een sof

Het idee is wel leuk. Doet me wat denken aan een onderontwikkelde Sabu film. De uitwerking is om te wenen jammer genoeg.

Een film als deze staat of valt vooral met de gebeurtenissen en de personages. Beiden zijn gewoon saai en vervelend. Vond het sowieso jammer dat het verhaaltje zich na een tijd in elkaar begint te weven, maar da's vooral omdat de setting mij totaal niet kon boeien. Weinig climax (de ene ietwat vreemde scene na de andere) en weinig boeiende of freaky personages. Er is steeds wel een aanzet(je), maar het blijft allemaal zo braaf, zo gewoon.

Daarbij komt een werkelijk afschuwelijke soundtrack, die de hele film verdrinkt in irritant kattegejank en andere zooi. Visueel gebeurt er ook niks tot eindelijk de aftiteling over het scherm rolt. En zo heb je dus 0,0 sfeer.

Blijf Scorsese een mislukking vinden. Waarschijnlijk had een goeie regisseur hier wel wat van gemaakt. De vergelijking met Lynch vind ik een belediging. Saaie situationele humor film, met loze personages en loze gebeurtenissen.

1.0*

De volgende dagen ga ik eens wat minder bekend werk bekijken van Scorsese en het begint al goed met dit amusant filmpje

Lang geleden dat ik me nog eens zo geamuseerd heb bij een film. De film verveelt geen seconde, er gebeurd altijd wel iets aan een snel tempo. Heel de tijd zat ik ook mee te leven met het hoofdpersonage (schitterend vertolkt door Griffin Dunne.)

Vermakelijk, veel hilarische situaties, grappige dialogen. Ook op komedie vlak laat Scorsese zich zien, ook hier weet hij alles ook perfect in beeld te brengen met veel sfeer.

4,5*

Helaas een beetje met verkeerde verwachtingen gaan kijken. Ik weet niet waar het vandaan komt en ik wil er ook niet al te diep op in gaan, maar ik heb altijd gedacht dat dit een soort film als The Game was. Een film die dus draait om een man die op een bepaalde manier in een plan of zo gezet wordt, waarna allemaal plottwists volgen en zo. Op zich zijn verkeerde verwachtingen niet dodelijk voor een filmervaring, zeker niet als je beseft dat The Game verder geen favoriete film van me is, maar hierdoor zat ik de eerste helft compleet verkeerd naar de film te kijken. Ik had het gevoel dat ik uit het verhaal verschillende complottheorieën moest zoeken en dan werkt de film niet. Pas in de tweede helft gaf ik het op en toen ging het ook meteen wat beter. Hopelijk overkomt zoiets me niet nog eens, want ik voel me een complete idioot.

Verder wel zeker een goede film, al voldoet hij niet aan mijn hoge Scorsesestandaard. Daar was het voor mij net iets te los voor en was het einde te veel een anti-climax. Dat gezegd hebbende vond ik het vooral leuk hoe de situatie van de hoofdpersoon steeds slechter werd. Het is echt een 'ook-dat-nog'-film als ik dat genre bij deze mag uitvinden. Griffin Dunne is geweldig.

3,5*, al twijfel ik er niet aan dat een herziening ooit nog handig kan zijn.

Deze film werd me aangeraden door dutchtuga die After Hours zijn eeuwige nr. 11 film noemde: geniaal, maar net niet geniaal genoeg voor een top 10 plaats. Welnu, hij weet als geen ander waar mijn filmsmaak ligt, want After Hours is weer echt zo'n film waar ik van genoten heb en waar ik zeker in de toekomst nog meer plezier aan zal beleven. Ik plaats hem zo'n beetje in dezelfde lijn als een Big Lebowski, een heerlijke relaxfilm die je kijkt als je geen fuck te doen hebt en die bij elke kijkbeurt groeit omdat je er steeds nieuwe dingen in ontdekt.

Voorlopig vind ik hem nog niet van die orde dat ik hem onder mijn favoriete films aller tijden schaar, al heb ik me echt wel kostelijk geamuseerd. De manier waarop Scorcese je van het ene personage naar het andere en van de ene situatie in de andere brengt is gewoon puur entertainment. Als kijker deel je de nieuwsgierigheid van het hoofdpersonage dat zich tegen z'n gewoonte in in een avontuurtje gooit. Het begint allemaal vrij onschuldig en het kabbelt maar wat voort, maar uiteindelijk mondt het allemaal uit in pure waanzin. De absurditeiten beginnen zich op te stapelen en ik heb meer dan eens hardop moeten lachen om de ellende die het hoofdpersonage te beurt valt.

Maar vooralsnog vind ik het geen "perfecte" film, in die zin dat niet alle personages of situaties me even hard wisten te boeien. Maar dat is iets wat volgens mij nog kan groeien bij het meermaals kijken van de film. Dat is zeker geen excuus om de wat zwakkere elementen op een luie manier goed te praten, want ik geloof er namelijk oprecht in dat hoe meer je deze film kijkt, hoe onzinniger en dus beter hij wordt. Nu was het allemaal nog een beetje aftasten wat er ging gebeuren en zo...

Ik ben verre van een fan, maar dit keer ben ik toch vol lof over Scorcese, wiens impressie van New York by night de enige juiste is voor een film als deze. Ik vind After Hours in elk geval de beste film die ik van hem al gezien heb. Bij deze: bedankt duchtuga .

Zeer vermakelijke film, beter als ik had verwacht. Hoofdpersoon speelt zijn rol erg goed en je kan je er goed mee inleven. Hij is ook de enigste die normaal is, de rest van de personages hebben allemaal iets wat abnormaal is. Vond de soundtrack ook goed bij sommige scènes wat minder maar haalt de film zeker niet omlaag.

Ook leuke bijrollen van cheech and chongs als de inbrekers.

4

Hele fijne film met een sterk verhaal en heerlijke typetjes. De surrealistische invalshoek beviel me uitermate goed en heb ik nog niet eerder gezien in werk van Scorsese. Misschien dat de film daarom ondergesneeuwd is in de rest van z'n oeuvre. Onterecht wat mij betreft. 4*

Vermakelijke film waarvan het eerste gedeelte helaas wat saai is.

Dunne is perfect gecast als de ongelukkige Paul. Hij heeft goede bedoelingen, maar deze pakken allemaal verkeerd uit waardoor hij in een werkelijke nachtmerrie belandt. Soho wordt namelijk bewoond door - zo lijkt het - allemaal gestoorde mensen. Van de regel belandt hij in de drup. Ook mooi om te zien hoe de diverse personen elkaars pad kruizen.

De film is geschoten op sfeervolle locaties die het duistere straatbeeld enorm vergroten. Verrotte panden en kleine achteraf-cafeetjes passen precies in de donkere wereld waarin Paul terecht is gekomen. Helaas was het eerste gedeelte soms wat saai, omdat het allemaal nog niet gek genoeg was. Het tweede deel maakt het echter goed. Leuke film.

Niet zo grappig.

De avonturen omtrent Dunne, die telkens van de regen in de drup beland, zijn best vermakelijk en onderhoudend, als je bereid bent om met het verstand op 0 te gaan zitten.

Personages die elkaar bij de naam noemen, terwijl ze elkanders naam niet kunnen weten. Tevens zijn er characters die refereren aan zaken die uit de film zijn geknipt. Tel daar bij op de vele goofs en e.e.a. wordt lastig om uit te zitten zonder te lachen om de verkeerde redenen.

In deze haastklus van Scorsese, die toentertijd noodgedwongen ook eens op de commerciële tour wilde, zit een leuk idee, maar de uitwerking is niet sterk. En vooral niet grappig. Al sleep je Cheech en Chong er aan de haren bij en laat je Gilliam je eindresultaat screenen.

Bij Amazon al v.a. 2 dollar..

Redelijk.

Half Werk!

Het uitgangspunt van de film klonk als muziek in mijn oren.....Hoe anders is het gesteld met de uitwerking van een briljant concept. Het eerste half uur viel ik bekant in slaap! Daarna onstaat er langzamerhand wat meer wrevel, maar ik vond de hele film één grote, rechtlijnig in elkaar geweven bedoeling.

In plaats van in mijn handen te wrijven als de hoofdpersoon in nog grotere nood verzeild raakte, betrapte ik mijzelf erop dat ik mij vooral aan het ergeren was aan de totaal niet grappige tendens die de hele film aan zou houden. De flauwste trucjes werden erbij gehaald om de hoofdpersoon maar niet naar zijn huis te laten wederkeren. Ik zat te hopen op enigzins spitsvondige humor of een duistere setting, maar dit alles bleef constant uit. Het einde is natuurlijk helemaal bedroevend voor zo `n soort film.

Voor het eerste half uur een 0,5* maar in zijn totaliteit wordt de score nog wat omhooggekrikt dankzij enkele leuke ( vooral vrouwelijke ) personages. Scorsese is óók al pijnlijk onmachtig op komisch vlak. Een 2,5*

Klein maar fijn. Over frustraties en meer, die uiteindelijk met bakken van Dunne's gezicht zijn af te scheppen. Toevalligheiden of niet, het levert een fraai domino-effect op waar Hackett heen en weer stuitert tussen de meest zonderlinge figuren. Eerste half uur is zonder meer het sterkste gedeelte (blijkt dat daar nog een rechtszaakje over is geweest), maar ook daarna wordt het nooit al te kluchtig.

Het blijft toch vooral een excentriek sfeertje, secuur in beeld gebracht, nog eens versterkt wordt door de score met daar tegenover weer vrij droge humor, zoals het moment dat Paul alsnog zijn burger en koffie krijgt. Of de politie die hem niet serieus neemt, waarna hij voor de zoveelste keer wanhopig voor een spiegel verschijnt. Leedvermaak, maar het mag.

Het gaat van kwaad tot erger, Paul's onmacht neemt alleen maar toe en zelfs goede bedoelingen lonen niet. Een nachtmerrie waar iets sympathieks aan kleeft, misschien mede omdat de oude Leisure Suit Larry game om één of andere reden een paar keer te binnen schoot. Hoe dan ook, After Hours is iets als in die reclame; een tussendoortje dat altijd kan. Zoiets.

After Hours was een aangename verrassing die ik per toeval tegen kwam toen ik het werk van Martin Scorsese aan het doorspitten was.

Deze film is een leuke opstapeling van toevalligheden en verveeld daarom ook geen moment.

Ook was dit voor mij de eerste keer dat ik Griffin Dunne in een film zag, ben zeker van plan eens wat meer films mee te pakken met hem in de hoofdrol.

Het einde is een beetje wisselvallig, ik vond het persoonlijk niet echt goed bij de rest van de film passen maar het pluspunt is dat het wel origineel is.

4 sterren.

Op één of andere manier heeft deze After Hours nooit echt mijn aandacht gehad - vreemd, aangezien Martin Scorsese één van mijn favoriete regisseurs is, de film goed scoort en ik het plot direct wel interessant vond. Mijn 1e kijkbeurt voor deze film is dus veel te lang uitgesteld geweest.

Ik heb genoten. Wederom een uitstekende film uit Scorsese's oeuvre. Ten eerste is Griffin Dunne gewoon uitstekend gecast voor de hoofdrol. Zijn charisma past precies in het dolle wereldje wat Scorsese hier schept. Want dat wereldje is leuk; vol met vreemde karakters, vreemde gebeurtenissen en dat in een vreemde, maar uitstekende sfeer, vooral geschept door de (donkere) settings en het magistrale camerawerk. Veel meeslepende tracking shots en long takes, maar ook bijv. zo'n (klein) moment wanneer Kiki die sleutels naar beneden gooit is angstaanjagend leuk gefilmd.

De film is gewoon uiterst vermakelijk gemaakt. Oké, eerlijk is eerlijk; zo lastig is het niet om thuis te komen en de gebeurtenissen die tussen Paul en zijn reis naar huis toe staan zijn echt niet altijd even geloofwaardig, soms zelfs érg makkelijk, maar als ik constant met een brede grijns naar het scherm zit te kijken dan is de film geslaagd. Daarnaast zit de film ook gewoon barstensvol leuke, originele vondsten, grappige toevalligheden en spannende scénes. Langzaam zak je verder weg van de realiteit en lijk je je op een gegeven moment samen met Paul in één of andere nachtmerrie te bevinden, waar alles gewoon vreemd, bizar, angstaanjagend en donker is. En alles tegen zit.

Het einde is overigens ook meer dan geslaagd - een mooie bevestiging van al het surrealistische wat hier aan vooraf ging. Erg grappig, ondersteund door mooie muziek (sowieso is de soundtrack goed) en wederom sterk geschoten. Een film om met de tijd te herzien. ''Dead Person --->''.

Martin Scorsese is een bijzonder goeie regisseur waar ik inmiddels ook best veel films van heb gezien. After Hours stond al lang op mijn lijstje en het verhaal sprak me ook wel aan opzich. Jammer dat de film uiteindelijk niet goed was. Het sfeertje is wel prima en ook Richard Dunne speelt erg leuk. Scorcese creert een behoorlijk maffe wereld vol gestoorde personages, die lang niet allemaal grappig zijn. De humor was ook vrij onzichbaar, want grappig vond ik het dus niet. Het verveelt dan weer niet, maar onder de indruk was ik ook niet echt van deze film. Jammer, 2*

Okeeje Scorsese die me aan The Game deed denken. De hoofdpersoon wordt in een omgeving gegooid waar iedereen met hem solt. Het wordt alsmaar bizarder en bizarder. Soms een beetje voorspelbaar, maar over het algemeen wel oke. In 1985 was New York een ongure stad, dus de creepy sfeer werkt wel lekker mee.

Best een aardige film, waarin hoofdrolspeler Hackett van de ene aparte in de andere aparte situatie belandt. Griffin Dunne doet het best goed en heeft de perfecte uitstraling en mimiek voor een hoofdrol als deze.

De film zelf is ook niet slecht, maar minder leuk dan ik van tevoren had gehoopt. Sommige situaties komen nogal gekunsteld over en misschien dat het daardoor niet altijd ewven leuk vond. Qua sfeer zit het verder wel goed en ook het camerawerk is dik in orde.

Vervelen is er dan ook zeker niet bij, maar ik had van tevoren een beetje een lekkere onzinfilm zoals They Live verwacht en hoewel de vergelijking misschien niet helemaal terecht is, is dat bijvoorbeeld wel een film waar ik ontzettend om heb moeten lachen. Hier zat dat er telkens net niet helemaal in, al moet ik zeggen dat het einde dan weer wel bijzonder leuk en geslaagd is.

3,0*

Vermakelijke film met een simpel, maar hilarisch uitgangspunt. Griffin zet een leuke rol neer als man die naarmate de nacht vordert steeds verder in de problemen komt. Het is niet altijd even geloofwaardig hoe hij zich gedraagt, maar de situaties waarin hij zich per ongeluk de hele tijd laat verkeren zorgen zo nu en dan wel voor een brede glimlach.
De bijrollen van de knotsgekke mensen in SoHo zijn ook goed gedaan en dit wordt breed ondersteund door de sfeervolle muziekscore en de mooie nachtelijke beelden van SoHo.

Het einde vond ik ook hilarisch(papier maché), al had het wat mij betreft niet persé goed af hoeven te lopen. Al is de manier waarop hij terug op werk komt wel erg grappig.

Dikke 3,5*

Film die lekker wegkijkt, maar weinig impact achter laat. Het (letterlijk) "van de regen in de drup" vond ik wel een leuk gegeven en het is een lekker luchtig filmpje. Toch mist er iets. Iets wat echt overtuigd, iets wat ik me echt zal herinneren van After Hours. Dat zit er niet in, dus vandaar een simpele voldoende. Geen film die ook maar enigszins slecht wordt, maar aan de andere kant ook geen film die ook maar één scène echt goed is.

Nu ik hier wat ga schrijven kom ik er achter dat ik dit moet bestempelen als Scorsese's beste. En vergelijkend met wat hier op MM van de man in de top250 staat, is dit simpelweg een veel leukere film.

Lekker droog, een beetje absurd, totaal ongeloofwaardig, maar heerlijk grappig. Vergelijken met 'Naked Lunch' lijkt voor veel mensen waarschijnlijk wat vreemd, logisch aangezien het een heel ander soort film is, vooral een stuk absurder. Toch deed After Hours me daaraan denken. Waarschijnlijk heeft het met het sfeertje te maken en het gevoel dat de film me gaf. Beide film geef ik 3,5*, maar volgens mij beide groeiertjes.

3.5*

I'll probably get blamed for that.

Bijzonder leuke film, die in alle opzichten geslaagd is. Doordat de film lekker mysterieus en bizar is heb je een heel komisch sfeertje. Griffin speelt een beetje een sukkeltje die werkelijk waar zijn nacht van zijn leven te voorduren krijgt. Normaal niet zo gek van dit soort werk, het kan enorm op de zenuwen werken als telkens iets maar weer niet lukt. Bijpassende soundtrack, al met al een prima filmpje. Maar niet zo veel bijzonder. 3 sterren

Leuke donkere komedie waarin de hoofdpersoon allerlei labiele figuren (vooral vrouwen) ontmoet in nachtelijk NY (niet zozeer de asobuurten, ook in de jaren 80 was SoHo al een buurt vol artistiekelingen). Dunne speelt prima, vreemd dat die in zo weinig grote films heeft gespeeld. Tegen het einde, met de mob, werd het me iets te grotesk maar het droge slot was wel weer geslaagd. Leuke, wat atypische Scorsese.

Leuke film inderdaad. Uitstekende regie en acteerspel van vooral Dunne. Ik moest even kijken op IMDB hoe het allemaal zat met hem, maar hij blijkt inderdaad in weinig grote films te hebben gespeeld.

Ik kan me voorstellen dat sommige mensen het maffe gedoe iets te veel beginnen te vinden na een tijdje, maar voor mij duurde dat nooit te lang. En het past ook wel bij de film als geheel, vanaf de scène in de taxi weet je al dat er zo'n sfeertje aan zit te komen.

Scorsese maakt een kleinere New York-film, toen hij na een aantal flops en het toen afgeketste The Last Temptation of Christ even de weg kwijt was. Het is een Murphy's Law-komedie. Erg vermakelijk, maar mijn Scorsese-favoriet is het niet. Daarvoor is het net niet absurd genoeg, maar is het ook te ver van de realiteit af. Een beetje te vaak tussen de wal en het schip om ècht iets extra's te hebben.

Valt me trouwens op dat er zoveel discussie hier en zoveel discussie tijdens het maken van de film was over het einde. Vond het perfect, na zo'n nacht wil je alleen maar terug je suffe routine in, het verlangen daar uit te treden wordt afgestraft.

3.5*

Vermakelijk tussendoortje, die eigenlijk voorbij is voordat je het weet.

Erg veel om het lijf heeft het niet vond ik. Het hangt een beetje tussen een parallele wereld en realiteit in, wat opzichzelf een leuk uitgangspunt is, maar toch niet helemaal goed uit de verf komt. De hoofdrol is een leuke vertolking, de bijrollen vond ik wat minder. Muziekkeuze is wat standaard maar vrij aardig. Qua regie en beeldvoering effectief.

Ruime 3*, had wat gekker gemogen wat mij betreft, verder niet zoveel op aan te merken.

Ik kan het hebben over de mooie sfeer van deze film. Donkere straatjes, regen en veel neon verlichting. Over de fijne cameravoering en over de soms irritante muziek. Waarschijnlijk allemaal door toedoen van Scorsese. Daar ga ik het niet over hebben, want weg van de regie valt iets veel leukers te vertellen, het verhaal van Joseph Minion.

Minion verzon het script van After Hours in zijn studententijd, grotendeels geïnspireerd door het radio hoorspel van Joe Frank. Die kwam erachter en klaagde hem succesvol aan voor plagiaat. De carrière van Minion is het nooit meer echt te boven gekomen en de regisseurs die daarna nog met zijn scripts werkten gaven hem geen credit voor de vreemde, nogal bizarre scripts. Hij wist na After Hours o.a. nog zijn stempel te drukken op Vampire's Kiss met Nic Cage en het naïef aandoende, maar eveneens duistere Motorama .

Ik zag deze 2 genoemde films eerder dan dit After Hours en dan vraag ik me achteraf toch af waarom deze film niet wat vreemder kon zijn. Stond Minion aan het begin van zijn (niet erg succesvolle) carrière, of werd hij wat tegen gehouden door Scorcese? Who knows. Feit is dat hij later vreemdere scripts zou schrijven.

Alle ingrediënten van zijn stijl zijn wel aanwezig hoor. Een vreemde sfeer en dito typetjes, ongelukkige situaties en toevalligheden die maar blijven opstapelen, zwarte humor en een zekere vorm van zelfbewustheid. Als de hoofdpersoon op den duur uitkraamt na de zoveelste ongelukkige situatie "I'll probably get blamed for that" is in ieder geval duidelijk dat de steeds groter wordende voorspelbaarheid in de film wel bewust gedaan is. Toch, het mag allemaal wat meer. Ja Paul beleeft een ongelukkige nacht, maar het valt achteraf allemaal wel mee.

Dat ik de 2 genoemde films eerder zag speelt ongetwijfeld mee in mijn beoordeling. Deze zin veel vreemder, meer over de top en pikzwart. Jammer dat Joseph Minion zo vroeg in zijn carrière al tegen een schandaal aanliep, ik had hem graag eens met David Lynch of Terry Gilliam zien werken, dat zal nu niet zo snel gebeuren. Een vergelijking met de Lynch sfeer zie ik hier ook wel, maar niet 1 die de film omhoog tilt. Zie er best wel wat van de goofyness van Wild At Heart in, maar dan toch wel ietsje minder uitgevoerd. Minion, Cultheld nu en dik verdiend ook, want qua schrijfwerk is zijn stijl erg fijn.

Wat betreft Scorcese, die zorgt voor de rest. De mooie stijl, de cameravoering en het vlotte sfeertje. Echter, dat is niet wat de film nog wel vermakelijk maakt. Joseph Minion

Goeie film waarin een man een leuke vrouw ontmoet en diezelfde nacht nog met haar afspreekt. Een paranoïde komedie die zich afspeelt tijdens één lange nacht in New York. De opeenstapeling van lichtelijk bizarre gebeurtenissen laten zich niet gemakkelijk voorspellen. Uitstekend camerawerk en veel leuke bijrollen. Met gemak 3.5 sterren.

Koortsige toestanden, als een nare droom.

Niet zo appetijtelijk al heeft Rosanna Arquette een leuke snoet.

Niet mijn ding, soms erg langdradige scènes maar in zijn geheel toch met een zekere spankracht, al geloof ik er allemeel niet te veel van.

After Hours verteld het verhaal van een kantoormedewerker die s'avonds laat een afspraakje maakt met een leuk meisje. Alles wat fout kan gaan, gaat echter fout en we volgen de dwaze nachtelijke avonturen van deze arme man die alleen maar lekker wil slapen in zijn eigen bed...

De film mag dan een komedie zijn, toch is hij best duister van toon. De broeierige jaren '80 middernacht-sfeer, de paranoia en de kafkaiaanse elementen zorgen daar voor. De humor zit hem vooral in de nogal maffe personages die we tegenkomen in "The city that never sleeps" (hier vrij letterlijk) en het feit dat je als kijker medelijden hebt met de hoofdpersoon.

Qua cinematografie liet Scorsese zich inspireren door het werk van Alfred Hitchcock, dit is duidelijk te zien aan de camerabewegingen en camerastandpunten. Het kleurgebruik doet daarentegen meer denken aan het werk van Michael Mann. Howard Shore verziet de film van een heerlijke 80s soundtrack die zowel de suspensevolle als de komische elementen van de film perfect benadrukt. Hoewel het vooral met synthesizers is gemaakt is de invloed van Bernard Herrmann's stijl wel aanwezig in de melodieën en thema's.

Griffin Dunne speelde een sterke hoofdrol en verder waren alle typetjes ook geniaal gespeeld. After Hours is leuke komische knipoog van Scorsese naar de Master of Suspense, die het bekijken meer dan waard is.

Fijne film met een scala aan vreemde gebeurtenissen en bizarre personages. Zich afspelend in een duistere ambiance vol tragische humor. En met een sukkelige anti-held die het allemaal overkomt.

After Hours is een geslaagde mix van al dat en slingert er nog een sinistere sfeer doorheen. Komische suspense, zou je het kunnen noemen.

Het decor waartegen het verhaal zich afspeelt schept een enorm deel van de duistere glans die aan de film kleeft. De fantastische setting van een nachtelijke grauwe achterbuurt met pakhuizen en verlepte horeca doet een hoop. Het accentueert de verlatenheid en de geïsoleerdheid waarin de anti-held moet voortbewegen. Een behoorlijk donker gemoedsrandje is geboren.

Een komedie zeker, maar dan meer een tragikomedie dan iets anders. Over een man die in de loop der dingen wordt meegesleept. Een man die niets anders kan dan de weg volgen die anderen voor hem plaveien. Vreemde personages kruisen het pad van de anti-held. Heerlijk bizarre interacties zijn het. Zonder uitzondering ongewoon en absurd. De wanhoop en de onmacht die dat oplevert is het zichtbare basisgevoel van de hoofdpersoon en dat gevoel wekt lachlust op.

Overtuigende rol van Dunne. En Linda Fiorentino is werkelijk bloedmooi en heeft tot mijn spijt een te kleine rol.

Erg leuke film.