Never Back Down 2 (2011)

Gewoon een vermakelijke film niet echt hoogstaans maar goed genoeg voor een avond met bier en popcorn.

Duidelijk beter dan het eerste deel, maar goed is het niet. Ook nu weer wat (kooi)gevechten met veel show maar ook een paar stevige bloederige gevechten. Enkele leuke chicks fleuren de boel nog wat op maar voldoende wordt het niet.

MMA is what boxing always wanted to be.

En zo is het. Viel me niet tegen, vergeleken met deel 1 op elk vlak een verbetering. Veel meer MMA lore, erg sterke choreografie, meer MMA capaciteiten in de cast, ook leuk dat persoonlijke favoriet Machida even komt kijken en er is ook nog een veel beter alternatief gevonden voor Amber Heard; Jillian Murray .

Lovestory krijgt gelukkig ook veel minde focus maar hoort wel gewoon bij NBD. Vooral erg blij dat regisseur Jai White de rol als leraar op zich neemt. Jai White is toch wel één van mijn favoriete martial artists. En in een scene waar hij even los mag gaan weet ik weer, daarom vind ik de betse man zo geweldig, en dan geeft hij nog niet eens 50%. Ook al ligt de focus totaal niet op zijn character, hij steelt wel de show. Als MMA film gewoon erg sterk gebruik gemaakt van deze geweldige sport, ook al is MMA meer een middel in NBD2.

Visueel valt het ook goed mee, sterk kleurengebruik, scherpe fotografie. Tuurlijk komt er ook genoeg ordinair eye candy voorbij, zoals het hoort. The Beatdown is dan wel weer heerlijk, een heerlijke beloning voor waar je een uur naar toewerkt. Sterke choreografie, non MMA-ers zien er uit als UFC veteranen, erg fast paced, goed geschoten en op momenten ook best intens. Al is de outcome wel voorspelbaar natuurlijk. Ook gewoon erg goed geregisseerd van Jai White, maar voor wie een volbloed actiefilm willen kunnen beter ff verder kijken. Jai White blijft trouw aan de thematiek van de franchise.

Erg genoten weer. Op elk gebied een verbetering, de cast is ook op elk vlak een verbetering en de film kijkt gewoon weer erg lekker weg.

De film is redelijk. Kan helaas niet tippen aan het superieure 1e deel, maar kan er aardig mee door. De film moet het hebben van de beatdown, waarvoor er eerst lang getraind wordt en het leukste gedeelte van de film ook pas echt eindelijk aan het einde komt.

De actiescènes daarentegen zijn van een vrij aardig niveau, waardoor het niet begint te vervelen. Echter is het niet meer dan aardig.

Klagen over het verhaal bij deze film is natuurlijk als klagen over kou in Siberie. Met een ander woord: belachelijk.

Maar het eerste deel van Never Back Down is toch wel een stuk beter dan deze (al scheelt het in mn beoordeling maar een halve ster zie ik). En dat ligt wat mij betreft toch vooral aan de cast. Hounsou en Heard waren de grote pluspunten van deel 1 en dat maakt deel 2 toch nog wel even duidelijk. Ik irriteerde me aan bepaalde personages maar vond het daarentegen heel relaxed deze in elkaar getimmerd te zien worden. Gevechten zijn dan ook best vermakelijk.

De zijplotjes over de moeder in de stripclub en de homofiele vader waren ook verre van interessant trouwens. Maar goed, klagen over het verhaal is verboden vind ik zelf altijd..

Al met al is het zonde dat dit de naam van deel 1 draagt. Films hebben nergens iets met elkaar te maken. Als op zich zelf staande film is is deel 2 best vermakelijk en zo moet je hem denk ik ook vooral zien.

3*

Ps. die poster kan trouwens echt niet..

Dit deel kan niet tippen aan het schitterende eerste deel, maar daarom is dit zeker geen slechte film. Integendeel, ik heb me enorm goed vermaakt tijdens het bekijken van Never Back Down 2. Er wordt misschien net dat tikkeltje te veel gefocust op de training, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de zeer leuke actiescènes.

Vind het geen onaardig filmpie! Het is geen topper en is ook niet beter dan het eerste deel

maar het heeft een andere insteek. In dit deel zijn er eigenlijk 5 hoofdrol spelers en in het eerste deel waren dit er maar 1 a 2.

Ben zelf wel een fan van Michael Jai White. Deze man bekommert me wel als hij zijn

acties opzet. Het verhaal is wel vrij voorspelbaar. De dingen die gebeuren zijn cliche achtig

maar daar kon ik me niet aan storen.

Leuk filmpie niet meer en niet minder.

Deel 1 vond ik niet zo,

Ik vond dit eigenlijk wel gewoon een leuke film.

Ik kon me avond er wel mee weg kijken.

Alleen was Justin een klote vent,

Weten waarom ? Ga maar kijken haha

3.0

Het ten tonele verschijnen van Michael Jai White maakt dit tweede deel uit de Never Back Down reeks zeer interessant. Uiteindelijk blijft het bij deze lof en valt er voor de verdere rest weinig positiefs te melden. Een flauw plot en saaie personages maken geen goede film. Waarschijnlijk doet Michael Jai White er beter aan de regisseursstoel te verruilen voor zijn bokshandschoenen en het daar bij te laten.

Zodra je opmerkt dat Michael Jai White de taak van regisseur op zich heeft genomen voor een vervolg van een pure vechtfilm, dan hoef je weinig nuance te verwachten. White doet ook weinig moeite om dat te verbergen, dus zit je opgescheept met een typische machofilm. De eerste helft houdt zich echter vooral bezig met dramatiek en opbouw, maar alle achtergrondverhalen zijn dermate uitgekauwd dat je jezelf als kijker afvraagt waarom er nog zoveel tijd in wordt gestoken. De personages bloeien namelijk nergens op, maar zijn wel gevarieerd genoeg om de slotfase (waarin ze elkaar tot moes beginnen te slaan) enigszins interessanter te maken. De klappen zijn lekker hard, de vechttechniek on-point en de toonzetting blijft lomp genoeg voor degelijk vermaak, maar uiteindelijk blijft het allemaal B-materiaal. Jeff Wadlow wist het eerste deel van een beduidend stuk meer adrenaline te voorzien dan White, terwijl je op basis van hun filmografie juist het omgekeerde zou verwachten.