Snowtown (2011)

Ziek en harde film.Boeiend van begin tot eind en goed geacteerd. Aanrader !

donker, hard, eigenlijk onvoorstelbaar dat dit waar gebeurd is, maar het is een aanrader. Ik zeg niet dat je deze perse gezien moet hebben want het doet wel wat met je.

deprimerende film waarin alles en iedereen in een neerwaartse spiraal terecht komen.

Ik zou eerst even op google het een en ander uitpluizen.
Er komen zoveel personen voor in het huishouden dat je al snel niet weer weet " wie wie" is, en wie wat voor relaties zij met elkaar hebben.
De namen worden amper genoemd.

Ik wist niet eens wie er ineens vermoord was, maar het bleken elke keer bekende te zijn die je eerder in de film zag ??

Dit haalde wel de score naar beneden.
ook het eind was heel onverwacht.
Je zit midden in de film, en ineens krijg je tekstueel te lezen hoe het verder met iedereen af liep.
het was al een lange zit, maar dat had dan wel ingekort kunnen worden om het eind ook in beeld te kunnen brengen,

3 sterren voor het acteren, dat was behoorlijk goed.

Hele nare sfeer in deze film. En dan te bedenken dat het ook nog waar gebeurt is.

Niet even "gezellig een filmpje" voor de zondagmiddag.

Deze film kan ik niet afkijken.. te vreselijke beelden en ranzigheid zoals onsmakelijke diners van eierdooiers en afgehakte koppen van kangoeroes en zo...

Pittig filmpje hoor.......niet voor gevoelige kijkers!!!!

Sommige stukken vond ik wat traag en niet boeiend vandaar 3.5 ster anders had ik hem meer gegeven!!!

Aanrader

Echt een goede film kan ik het niet noemen, er zaten veel trage stukken in en (zoals al eerder werd aangegeven) soms wat het moeilijk te volgen omdat ik niet meteen doorhad wie wie nu eigenlijk was.

Er zitten een aantal misselijkmakende scenes tussen, niet aan mij besteed, ik ben hier te gevoelig voor.

Het feit dat het een waargebeurd verhaal is maakt het voornamelijk indrukwekkend, denk ik. De acteerprestaties vind ik trouwens zeker goed. Maar het is een verschrikkelijk deprimerende film die je beter niet kan gaan kijken voor het slapengaan (zoals ik nu), want ik denk dat het niet erg gezellig gaat worden in Dromenland.

In z'n geheel geef ik de film een 3.

Film met een nogal deprimerende sfeer, waarin een zwakzinnig gezin in aanraking komt met en wordt overheerst door een nogal morbide persoon. Deze persoon lijkt op het eerste oog een echte moraalridder, maar blijkt qua normen en waarden niet zo doorsnee te zijn als het op ethiek aankomt. Het acteerwerk is zeer goed en de zielloze gezinsleden tonen hun zwakheden op een verbluffende manier. Dit waargebeurd stukje drama is dan ook uiterst triest te noemen, en qua film hierin zeker geslaagd.

Zeer rommelige film ,voor mij onduidelijk wie nu wie was. Na 30 minuten opgegeven met kijken, zonde van de tijd.

Aardige film. Zeer deprimerend, maar met goed acteerwerk, mooie beelden en een goede soundtrack. Er had wel wat meer ingezeten nog denk ik, maar al met al vond ik het heel aardig.

Degene die de film nog moeten gaan zien even een tip: lees je van tevoren even in betreffende de Snowtown Murders, 4 daders, 2 medeplichtigen en 11 slachtoffers waarvan een gedeelte ook weer gelinkt is aan de daders en iedereen verschijnt maar in beeld zonder duidelijke introductie dus enige voorkennis is zeer aan te bevelen. Grandioze fout, in ieder geval buiten Australië waar het verhaal bekender zal zijn.

De film zelf heeft de benodigde grimmigheid en is zeer goed geacteerd. Groepje pedofielen-hunters dat hun werkterrein ook uitbreidt naar homoseksuelen (hoewel één van de daders zelf ook homo is), gehandicapten en de familie.
Niet geschikt voor de gevoelige kijkers.
Jammer van de afwezige zijnde karakter-introducties want dat kost de film een vol punt.

Een van de betere serialkiller films van de laatste jaren.

Sterk acteerwerk ,vooral van 'John bunting' henshall die je de rillingen over het lijf bezorgd

Een nadeel is dat de film af en toe in kakt, maar als je beseft dat het gebeurd is op waargebeurde feiten mag je van een topper spreken.

Wow, wat rauw en hard en troosteloos en en en... heb er de juiste woorden niet voor. Deze heeft erin gehakt bij mij. Kende de zaak van tevoren al een beetje en dat hielp wel. Het was wel wat warrig maar dat is ook niet zo gek, zoveel daders en betrokkenen en veel random slachtoffers ook, die gewoon de pech hadden uitgekozen te worden. Als alles helemaal uitgelegd moest worden hadden ze er een miniserie van moeten maken vrees ik en ik denk niet dat een gezond mens dat vol kan houden, zoveel ellende in een serie gepropt. Ik had al moeite met de 2 uur. Maar dat wil wel zeggen dat het een prima film is want ik kijk best veel (real) crime... Toch heb ik een paar x even op pauze moeten drukken. Even met mijn poezen kroelen en weer verder. Dus het beste is om je idd gewoon eerst even in te lezen over de zaak zoals hierboven wordt aanbevolen.

Herzien....vind het nog steeds wel een tof filmpje.

Visueel wel tof....lekker deprimerend .

Acteerwerk is ook niet slecht....en die pittige scenes zijn nog steeds lekker recht voor z,n raap.

Kijk aan, concurrentie voor Michael Rooker. Daniel Henshall is de naam. IJzingwekkend figuur. Verschil met Henry is dat deze film het perspectief kiest van een kwetsbare jongen in een ellendig voorstadje. Een bleke film met een sinistere score, somber en treurig van toon. Henshall schijnt een van de weinige echte acteurs van deze cast te zijn, de rest bestaat uit locals. Nog een reden waarom het erbarmelijke sfeertje zo goed uit de verf komt. Kurzel maakt het je niet gemakkelijk met zijn achteloze narratief, blijft ver weg van goedkoop scoren, maar schetst zo wel een tragisch en ronduit onthutsend portret van een achtergestelde samenleving waarin een seriemoordenaar blijkbaar geruime tijd z'n gang kon gaan. Een bittere pil. Sterke film.

Matige film over een jongen die goed op kan schieten met de nieuwe vriend van zijn moeder. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een aantal gruwelijke moorden in Australië. Het verhaal en de personages zijn nogal rommelig, en het lijkt erop dat de film ervan uit gaat dat je al bekend bent met beiden. Een naargeestige sfeer en een paar beklemmende scenes.

Sterk, maar mist net dat beetje extra. Opmerkelijk dat ik nog nooit gehoord had van deze film, dit ligt immers wel in mijn straatje. Snowtown is over de gehele lijn gemeten een meer dan aardige film: het sfeertje is somber en deplorabel, het acteerwerk van met name Henshall geweldig.

Jammer dat de film verder nergens echt culmineert, de harde scenes wat aan impact ontberen, en het zaakje in de laatste pakweg 20 minuten wat teveel stuurloos aanmoddert. Maar boeien deed het zeker, al was het maar omwille van Henshall's ijzingwekkende vertolking van John Bunting. 3,0*.

Wat een akelige film. En dat bedoel ik positief.

Een naargeestige sfeer met dito soundtrack en een goede white-trash cast.

De film verloopt traag maar is juist niet storend omdat de onderhuidse spanning daarmee dreigend aanwezig blijft.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Even inlezen over de Snowtown Murders maakt dat je de film beter kunt volgen.

Interessant verhaal maar wat een rommelige film en daardoor moeilijk om doorheen te komen.

Ontzettend saai en ik ben maar blijven kijken/wachten tot er bizarre dingen zouden gaan gebeuren maar er kwam niets. 1 moord heb ik geloof ik gezien en 1 teen nagel die uitgetrokken werd,als dat alles is waar de mensen zo een poeha over maken dan zou ik maar niet naar saw kijken of wolfcreek ofzo . En als je niet eerst ff uitvind via google hoe t verhaal in elkaar zit dan weet je idd steeds niet wie wie is,want alles is zo onduidelijk als de pest.

Deprimerend filmpje, alhoewel ik het toch een stuk duisterder had verwacht. Het helpt dan ook niet mee dat het verhaal aardig rommelig verteld wordt. Sommige personages waren mij wat onduidelijk, achteraf heb ik nog het een en ander opgezocht. Zeker naar het einde toe werd het voor mij lastig te volgen en soms wat saai. Maargoed, de film scoort dan ook het hoogst bij mij op de relatie tussen Jamie en John, die erg overtuigend is.

Rauw, emotieloos, somber, kil...dat zijn de woorden waar ik aan denk na het kijken van deze film.

Soms staan deze woorden synoniem voor een film die je beklijft en aan je blijft plakken, maar spijtig genoeg is dat niet het geval hier.

Het had zoveel beter kunnen zijn, maar de regisseur koos een andere weg.

Vrij rommelig gefilmd allemaal en veel te lang.

Dit soort waargebeurde feiten moeten je bij het strot kunnen pakken en dat lukt maar in één scene.

Wel een uitstekende rol van Daniel Henshall.

Drama vh harder soort met een zeer mistroostig karakter en blijkbaar gebaseerd op de gelijknamige moorden die tussen 1992 en 1999 plaatsvonden in Australië. Alleen al die mensen en de setting, puur op zicht, geeft al weinig hoop op wat vreugde en dat gevoel groeit nog sneller, van zodra we John (Daniel Henshall) aan het werk te zien krijgen, als, toch wel de sadistische maniac. Film houd dat zeer mistroostige karakter vast tem het eind. Ik vond dit toch wel meer dan aardige film, maar net iets te langdradig en mits wat harder doorduwen had deze een 8/10 gekregen. Nu denk ik dat deze, voor de die hard disturbing-fan, net te weinig is om echt top te zijn en vr de brave kijker, te rauw.

Een alleenstaande moeder woont in een huis met haar drie zonen. Eerst heeft ze een vriend die haar zonen blijkt te misbruiken. En zo leert ze daarna een vriend kennen die het tegenovergestelde is. Hij heeft een clubje met een aantal buurtgenoten om foute individuen een lesje te leren. Op het eerste gezicht lijkt het een erg goede film te zijn die taboedoorbrekend is, ook al is het wel behoorlijk heftig. Maar net als de nieuwe vriend die erg ver doorslaat naar de andere kant, geldt dat ook voor de film. En is het eigenlijk een hele perverse film. Maar toch ook niet helemaal. Hij heeft ook zeker wel zijn goede kanten. Het verhaal bouwt toch mooi op en het is ook mooi om te zien hoe de onschuldige zoon zorgvuldig wordt meegesleept met de denkbeelden van de nieuwe vriend. Al blijft het toch allemaal wel heftig en is het daar ook voor een groot deel om te doen in deze film. Voor mij hinkt de film teveel op twee gedachten. Een bloederige moordenaarsfilm versus een interessant psychologisch drama. Bij de aftiteling wordt overigens wel gesuggereerd dat de film gebaseerd is op ware gebeurtenissen.

Eens gezien, en dat was denk ik ook wel genoeg... wel goed (en) naar.

Best sterk.

Dat Snowtown een heftige, rauwe film zou worden had ik op voorhand al verwacht. Dat wil echter niet meteen zeggen dat het ook een goede film was, maar bij deze film was dat gelukkig wel het geval. Het was een film waar ik lang naar uitkeek maar nooit aan toe kwam. Recentelijk dan toch de kans gekregen om hem te zien.

Kurzel is een interessant regisseur en mikt met deze film op weinig stijl. Het ziet er behoorlijk on-the-spot uit, wat betekent dat ze niet veel hebben gedaan om de omgeving op te fleuren. Dat hoeft dan ook niet. Waar het in deze film om draait zijn de trieste, deprimerende omstandigheden van het gezin, en de charmante nieuwkomer, geweldig gespeeld door Henshall.

Het is verder niet zo dat deze film geweldig veel verontrustender is dan soortgelijke films, of harder, maar de sfeer die erdoorheen hangt is wel sterk te noemen. Door middel van een nare sfeer voel je je de hele film lang ongemakkelijk. Alsof je zelf misbruikt wordt. Kurzel draait soms ook niet weg van expliciete beelden, al zijn de moorden niet gedetailleerd.

Deze rauwe film heeft echter ook zijn nadelen. Zo kon ik maar de helft van de film echt verstaan. Mompelwerk zorgt ervoor dat niet elke scene even makkelijk te volgen valt, behalve als je wellicht bekend bent met het accent. Dat was ik niet, en daarom had ik soms moeite met het volgen van de film. Niet dat een hoop scenes echt bijdragen, maar ik had niettemin liever wel deel willen nemen aan het gesprek.

Kurzel doet veel goed met zijn film, waardoor de film voor zijn relatief lange speelduur altijd weet te boeien. Ik vond het jammer dat we niet veel te weten kwamen over het hoofdpersonage, de jongen, buiten de leefomstandigheden waarin hij zich bevindt. Verder boeiend, intrigerend en rauw. Ik mocht het wel, en kwam er goed doorheen.

Zeer deprimerende en bij vlagen expliciet gewelddadige reconstructie van een serie moorden die plaatsvonden aan het eind van de jaren ’90. Centraal staat de relatie tussen Jamie Vlassakis [Lucas Pittaway] en John Bunting [Daniel Henshall], die een vaderfiguur wordt door Jamie en hem zo deelgenoot maakt van zijn dubieuze denkbeelden en duistere praktijken. Een aanhoudend onaangename sfeer maakt dit zeker niet voor iedereen geschikt, maar het acteerwerk is van hoog niveau met Henshall uitblinkend als de levensgevaarlijke, maar op de één of andere manier toch charismatische seriemoordenaar.

Komt uit op blu ray via Vinegar Syndrome