Snowtown (2011)

Prima film, die op zeer passende wijze de gruwelijkheden gepleegd in Snowtown Australië laat zien. Moet hierbij wel zeggen dat het hebben van de nodige achtergrond informatie wel essentieel is om de film goed te kunnen volgen.

3,5*

Niet verkeerd.

Een beetje in dezelfde lijn als A Horrible Way To Die, al miste hier toch een beetje coherentie. De film gaat iets te vlot over personages heen en wipt nogal guitig van de enige scene rechtstreeks naar een nieuwe plotlijn.

Het helpt inderdaad ook niet dat er aardig wat gemompeld werd, waardoor bepaalde conversaties moeilijk te volgen waren. Subtitles zijn geen overbodige luxe bij een film als deze. Visueel wel fijn, weer dat gritty sfeertje, ondertussen wel een bekende stijl voor dit soort kleinere films. Soundtrack mocht er ook best zijn, Kurzel last geregeld ook van die leuke audiovisuele rustpauzes in.

Qua hardheid viel het uiteindelijk wel mee. Wel perfect gespeeld door Daniel Henshall trouwens, geweldig indrukwekkend figuur in deze film. Verder valt op dat de gehele cast wel goed werk levert, alles bij elkaar een erg creepy, levenloos en droef troepje mensen bij elkaar daar.

Het sfeertje zit goed, acteerwerk ook, maar de film duurt aardig lang en gaat nogal slordig om met z'n materiaal. Het blijft maar een beetje heen en weer gaan de hele tijd, zonder echt scenes die sterk indruk weten te maken. Uiteindelijk zijn de sfeerstukjes tussendoor nog het mooist, maar dat was net niet goed genoeg.

3.0*

Indrukwekkende, zelfverzekerde debuutfilm van regisseur Kurzel. Dit doordachte en intelligent uitgewerkte portret van de beruchte australische seriemoordenaar John Bunting komt behoorlijk hard aan. De film zit visueel uitstekend in elkaar en kent een vreemde maar zeer doeltreffende soundtrack. De sfeer is verstikkend, naargeestig en rauw. Het akteerwerk is eersteklas, met vooral Henshall onvergetelijk als Bunting. Bepaalde scenes liggen als een blok beton op de maag, maar nergens vervalt de film in goedkope exploitatie. Geen makkelijk kijkvoer, maar zeer de moeite waard.

Deprimerende en naargeestige film over een groep mensen met een hele zieke geest sommige momenten uit de film zijn echt gruwelijk en komen als een mokerslag binnen.

Je snapt soms niet wat mensen bezielen de film berust ook nog eens op een waargebeurd verhaal wat het allemaal nog triester maakt....

Niet verkeerd.

Bruut verhaal met een uitwerking die helaas een paar mokerslagen mist. Het ontbreekt aan voldoende achtergrond van de hoofdpersonen waardoor de echte impact uitblijft. Inhoudelijk voelt het daardoor wat leeg en is de speelduur van 120 minuten iets te lang.

Toch een interessante film. Het grauwe sfeertje en de levensstandaard van de karakters wordt uitstekend verbeeld en de acteurs zijn meer dan acceptabel. 6/10*

Toch wel een redelijk sterke prent wat mij betreft. Grootste troef vind ik dat de film ondanks de keiharde ontwikkelingen erg ingetogen blijft, bijna dromerig. Daniel Henshall is geweldig als charmante maar zwaar gestoorde vaderfiguur en ook Lucas Pittaway doet het prima in de rol van kwetsbare tiener. Het verhaal en de sfeer doen overigens wat denken aan Animal Kingdom, die Australische indie-hit van vorig jaar (die ik misschien nog eens moet herbekijken).

Kleine 3,5* voor deze.

Somber portret van een stelletje marginalen die hun dagen doorbrengen met rondhangen, roken en het uitroeien van homo's en pedofielen. De mistroostige teneur doet denken aan de films van Harmony Korine waarin de zelfkant van de maatschappij centraal staat. Ook hier blijkt dit de ideale voedingsboedem voor verstoorde relaties, verwerpelijke ideeën en sociale armoede tout court. Maar desondanks dat zulke thema's erg filmgeniek zijn, laten de makers het hier na om de kijker naar de keel te grijpen. Er is te weinig samenhang en constentie in het script en de onderhuidse spanning tussen Jamie en John blijft in onvervuld potentiëel hangen. Naar mijn gevoel balanceert Snowtown te onevenwichtig tussen drama en thriller zonder in één van beide genres te overtuigen.

Behoorlijke naargeestige film over een stel zieke mensen die het recht in eigen hand nemen.

Het is de zeer goede rol van Daniel Henshall die als opper sadist de film interessant weet te houden want voor rest is het nogal traag en oppervlakkig. Veel kom je als kijker niet te weten van de personen en mis ik een (onderhuidse) spanning die enkel bij wat scenes te voelen was maar eigenlijk de hele duur aanwezig had moeten zijn. Daarvoor duurde de film misschien te lang en zijn er nogal wat scenes die niets toevoegen aan het verhaal waardoor het weer wat inzakte. Ik had daarnaast het personage van Jamie wel wat beter uitgewerkt willen zien aangezien hij toch een grote rol speelt in de film. Verontrustend om te weten dat de film op ware feiten is berust want zoals een aantal nare scenes al laten zien zijn dit mensen die dringend hulp nodig hebben.

3*

'k wist eigenlijk niet wat 'k moest verwachten bij deze film, maar hij is me tegengevallen. Het eerste uur is eigenlijk erg langdradig en er gebeurt eigenlijk niet veel in. Het tweede uur werd gelukkig wel interessanter. Voor mijn part mochten ze eigenlijk het eerste uur gewoon geskipt hebben. Het kwam soms ook wat zweverig over.

De cast deed het niet slecht en kwam wel overtuigend over. Eigenlijk niet zo verwonderlijk aangezien het op ware feiten berust.

Een must-see vond 'k het zeker niet. Misschien hadden ze de film beter wat ingekort, want 120min was echt te lang voor deze film.

2,5

nare, asgrauwe, beklemmende film. goede muziekale ondersteuning. begin te traag en langdradig

vond vergelijkbare animal kingdom stukken beter en spannender

Film met een nogal deprimerende sfeer, waarin een zwakzinnig gezin in aanraking komt met en wordt overheerst door een nogal morbide persoon. Deze persoon lijkt op het eerste oog een echte moraalridder, maar blijkt qua normen en waarden niet zo doorsnee te zijn als het op ethiek aankomt. Het acteerwerk is zeer goed en de zielloze gezinsleden tonen hun zwakheden op een verbluffende manier. Dit waargebeurd stukje drama is dan ook uiterst triest te noemen, en qua film hierin zeker geslaagd.

Degene die de film nog moeten gaan zien even een tip: lees je van tevoren even in betreffende de Snowtown Murders, 4 daders, 2 medeplichtigen en 11 slachtoffers waarvan een gedeelte ook weer gelinkt is aan de daders en iedereen verschijnt maar in beeld zonder duidelijke introductie dus enige voorkennis is zeer aan te bevelen. Grandioze fout, in ieder geval buiten Australië waar het verhaal bekender zal zijn.

De film zelf heeft de benodigde grimmigheid en is zeer goed geacteerd. Groepje pedofielen-hunters dat hun werkterrein ook uitbreidt naar homoseksuelen (hoewel één van de daders zelf ook homo is), gehandicapten en de familie.
Niet geschikt voor de gevoelige kijkers.
Jammer van de afwezige zijnde karakter-introducties want dat kost de film een vol punt.

Herzien....vind het nog steeds wel een tof filmpje.

Visueel wel tof....lekker deprimerend .

Acteerwerk is ook niet slecht....en die pittige scenes zijn nog steeds lekker recht voor z,n raap.

Kijk aan, concurrentie voor Michael Rooker. Daniel Henshall is de naam. IJzingwekkend figuur. Verschil met Henry is dat deze film het perspectief kiest van een kwetsbare jongen in een ellendig voorstadje. Een bleke film met een sinistere score, somber en treurig van toon. Henshall schijnt een van de weinige echte acteurs van deze cast te zijn, de rest bestaat uit locals. Nog een reden waarom het erbarmelijke sfeertje zo goed uit de verf komt. Kurzel maakt het je niet gemakkelijk met zijn achteloze narratief, blijft ver weg van goedkoop scoren, maar schetst zo wel een tragisch en ronduit onthutsend portret van een achtergestelde samenleving waarin een seriemoordenaar blijkbaar geruime tijd z'n gang kon gaan. Een bittere pil. Sterke film.

Matige film over een jongen die goed op kan schieten met de nieuwe vriend van zijn moeder. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een aantal gruwelijke moorden in Australië. Het verhaal en de personages zijn nogal rommelig, en het lijkt erop dat de film ervan uit gaat dat je al bekend bent met beiden. Een naargeestige sfeer en een paar beklemmende scenes.

Sterk, maar mist net dat beetje extra. Opmerkelijk dat ik nog nooit gehoord had van deze film, dit ligt immers wel in mijn straatje. Snowtown is over de gehele lijn gemeten een meer dan aardige film: het sfeertje is somber en deplorabel, het acteerwerk van met name Henshall geweldig.

Jammer dat de film verder nergens echt culmineert, de harde scenes wat aan impact ontberen, en het zaakje in de laatste pakweg 20 minuten wat teveel stuurloos aanmoddert. Maar boeien deed het zeker, al was het maar omwille van Henshall's ijzingwekkende vertolking van John Bunting. 3,0*.

Wat een akelige film. En dat bedoel ik positief.

Een naargeestige sfeer met dito soundtrack en een goede white-trash cast.

De film verloopt traag maar is juist niet storend omdat de onderhuidse spanning daarmee dreigend aanwezig blijft.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Even inlezen over de Snowtown Murders maakt dat je de film beter kunt volgen.

Drama vh harder soort met een zeer mistroostig karakter en blijkbaar gebaseerd op de gelijknamige moorden die tussen 1992 en 1999 plaatsvonden in Australië. Alleen al die mensen en de setting, puur op zicht, geeft al weinig hoop op wat vreugde en dat gevoel groeit nog sneller, van zodra we John (Daniel Henshall) aan het werk te zien krijgen, als, toch wel de sadistische maniac. Film houd dat zeer mistroostige karakter vast tem het eind. Ik vond dit toch wel meer dan aardige film, maar net iets te langdradig en mits wat harder doorduwen had deze een 8/10 gekregen. Nu denk ik dat deze, voor de die hard disturbing-fan, net te weinig is om echt top te zijn en vr de brave kijker, te rauw.

Best sterk.

Dat Snowtown een heftige, rauwe film zou worden had ik op voorhand al verwacht. Dat wil echter niet meteen zeggen dat het ook een goede film was, maar bij deze film was dat gelukkig wel het geval. Het was een film waar ik lang naar uitkeek maar nooit aan toe kwam. Recentelijk dan toch de kans gekregen om hem te zien.

Kurzel is een interessant regisseur en mikt met deze film op weinig stijl. Het ziet er behoorlijk on-the-spot uit, wat betekent dat ze niet veel hebben gedaan om de omgeving op te fleuren. Dat hoeft dan ook niet. Waar het in deze film om draait zijn de trieste, deprimerende omstandigheden van het gezin, en de charmante nieuwkomer, geweldig gespeeld door Henshall.

Het is verder niet zo dat deze film geweldig veel verontrustender is dan soortgelijke films, of harder, maar de sfeer die erdoorheen hangt is wel sterk te noemen. Door middel van een nare sfeer voel je je de hele film lang ongemakkelijk. Alsof je zelf misbruikt wordt. Kurzel draait soms ook niet weg van expliciete beelden, al zijn de moorden niet gedetailleerd.

Deze rauwe film heeft echter ook zijn nadelen. Zo kon ik maar de helft van de film echt verstaan. Mompelwerk zorgt ervoor dat niet elke scene even makkelijk te volgen valt, behalve als je wellicht bekend bent met het accent. Dat was ik niet, en daarom had ik soms moeite met het volgen van de film. Niet dat een hoop scenes echt bijdragen, maar ik had niettemin liever wel deel willen nemen aan het gesprek.

Kurzel doet veel goed met zijn film, waardoor de film voor zijn relatief lange speelduur altijd weet te boeien. Ik vond het jammer dat we niet veel te weten kwamen over het hoofdpersonage, de jongen, buiten de leefomstandigheden waarin hij zich bevindt. Verder boeiend, intrigerend en rauw. Ik mocht het wel, en kwam er goed doorheen.

Zeer deprimerende en bij vlagen expliciet gewelddadige reconstructie van een serie moorden die plaatsvonden aan het eind van de jaren ’90. Centraal staat de relatie tussen Jamie Vlassakis [Lucas Pittaway] en John Bunting [Daniel Henshall], die een vaderfiguur wordt door Jamie en hem zo deelgenoot maakt van zijn dubieuze denkbeelden en duistere praktijken. Een aanhoudend onaangename sfeer maakt dit zeker niet voor iedereen geschikt, maar het acteerwerk is van hoog niveau met Henshall uitblinkend als de levensgevaarlijke, maar op de één of andere manier toch charismatische seriemoordenaar.