Haywire (2011)

Wow wat een verrassing blijkt deze Haywire. Heel simpel: Jason Bourne, maar dan met een lekkere dame die haar mannetje staat en ditmaal wél met waanzinnige gevechtschoreografie (en dus geen bliksemediting waarin uiteindelijk niets te zien valt). Die Carano is een MMA-vechter en dat laat ze zien - doet ook al haar stunts zelf. Verder heel fijne muziek, lekker jazzy en vooral goed gebruikt, ook tijdens actiescènes. Het geluid is dan ineens ondergeschikt, het is de soundtrack die overheerst. Beetje a là de Oceantrilogie eigenlijk, maar dan tijdens actiescènes. Soderbergh maakt films in razendsnel tempo, maar als hij zo'n niveau aanhoudt mag hij ze van mij blijven maken. Niets nieuws onder de zon deze film - bijna letterlijk Bourne maar dan met een vrouw - maar wel gelikt en actievol. Aanrader.

Carano als newbie acteert ook zeer naar behoren als actieheldin en BILL FUCKING PAXTON doet mee, wat was zijn laatste rol vóór deze?? True Lies ofzo? Bill Paxton ! Wel jammer dat zijn rol wat... saai is. Geen Aliens of Predator 2 reprise.

Een handjevol aardige gevechtsscenes, maar dan heb je het grotendeels wel gehad met deze zeer matige aktiefilm. De meer dan degelijke cast is grotendeels verspild; werkelijk niemand heeft een gedenkwaardige rol. Gina Carano doet het redelijk in de hoofdrol, haar houterige akteren valt niet eens zo op tussen al haar even houterige medespelers, maar ze moet het toch vooral hebben van haar fysieke kracht. In dat opzicht weet ze wel te overtuigen, de knokscenes zien er prima uit, maar gezien de futloosheid van het geheel is het allemaal wat zonde van de moeite. De aktiescenes missen energie en het script is erg vlak en saai. Daarnaast zien de cameravoering en de decors er sporadisch wat amateuristisch uit. Tegenvaller dus van regisseur Soderbergh.

Opvallend lage score tot nu toe hier. Vond het een bijzonder stijlvolle aanpak van een iets wat standaard thriller. De originaliteit zit hem in de detail en de manier waarop deze film is aangepakt, en dat wordt dan dus blijkbaar niet gewaardeerd door het publiek dat hier niet voor open staat en liever het standaard voer naar binnen schrokt. Soberbergh heeft een aantal knappe keuzes gemaakt die fraai en sterk overkomen. Een film met een duidelijke stempel van de regisseur, dus. Ik waardeer dit wel.

Gisteren deze film gezien bij de sneakpreview. Wat een slechte film ik ben in de pauze voor het eerst in mijn leven naar huis gegaan. De actie scenes zijn slecht, en de scenes zijn zeer voorspelbaar. Deze film is zonde van je tijd.

Gewaagd, maar op sommige momenten ook heel intrigerend en interessant om te zien. Soderbergh heeft duidelijk zijn stempel op deze bij vlagen spannende spionage-actie/thriller. De hoofdrol wordt wellicht door een vechtsport-expert(MMA) gespeeld, ik vond de gevechten iets minder spectaculair dan de (rauwere en moeizamere) gevechten in Salt. Al heeft het iets dat jongens als Michael Fassbender, Ewan McGregor en Channing Tatum in elkaar worden getrapt door een stoer wijf. De (op papier) spectaculaire topcast valt sowieso eigenlijk beetje tegen, geen van de 'big boys' onderscheidt zich. Ook weinig charisma zit er in mevrouw Carano. Al met al is dit na Contagion weer geen echt overtuigende film van genre-kameleon Soderbergh.

Steven Soderbergh is een eigenzinnige regisseur die bekend is geworden met films als Traffic, Erin Brockovich en de Ocean’s trilogy. Vaak begeeft hij zich in allerlei genres. Er was een genre waarmee Soderbergh zich nog niet mee in had gelaten. De recht-toe-rechtaan actiefilm. Enter Haywire….

Zoals wel vaker weet Soderbergh een cast te verzamelen met daarin veel bekende gezichten. Zo ook in Haywire. Michael Douglas, Michael Fassbender, Bill Paxton, Ewan McGregor, Antonio Banderas en Channing Tatum zijn de grote namen die op de filmposter pronken. Het is overduidelijk dat voor al deze acteurs Haywire een tussendoortje was. Een soort vriendendienst voor Soderbergh, want heel veel krijgt deze cast niet te doen. Het plezier spat er echter wel vanaf. Nee, degene waar het allemaal om draait is nieuwkomer Gina Carano. Gina Carano is de bekendste MMA fighter onder de vrouwen. Soderbergh heeft haar gecast na het zien van een vechtwedstrijd op tv. Wel gedurfd, maar heej, dat is Soderbergh. Gelukkig pakt de casting van Carano als hoofdrolspeelster zeer goed uit.

Gina speelt de rol van Mallory Kane. Ze werkt voor haar ex-vriend (McGregor) die een bedrijf runt dat allerlei “dirty” klusjes aanneemt in opdracht van de regering. Bij een van de klusjes in Barcelona blijkt Kane verraden te zijn en moet ze uit zien te zoeken waarom. Ze zal niet rusten tot de onderste steen boven is. Dit gaat gepaard met een aantal keiharde gevechten die prachtig zijn om naar te kijken. Carano is echt een bad-ass chick waar niet mee te sollen valt. Daarnaast is het fijn dat Carano ook gewoon goed acteert. Het was niet te zien aan haar dat dit haar eerste echte rol was.

Zoals je kunt lezen lijkt het verhaal zo uit een dtv actiefilm met Steven Seagal te komen. En inderdaad, het verhaal heeft helemaal niets om het lijf. Maar Soderbergh weet het verhaal dusdanig te brengen dat je constant goed op moet letten. Hij speelt graag met het heden en verleden en weet zodoende het verhaal dusdanig te construeren dat je pas de allerlaatste minuut weet hoe de vork in de steel zit. Ook is het fijn dat het personage Mallory dat dan ook pas weet. Dat zorgt ervoor dat je met haar meeleeft tijdens haar zoektocht naar de waarheid.

Maar waar het allemaal om draait in deze film is stijl. Soderbergh weet op een eigenzinnige manier een actiefilm te maken die zich erg onderscheidt van de mainstream actiefilm. Het mainstream publiek zal deze film dan ook minder kunnen waarderen, omdat men (uitgaande van de trailer) waarschijnlijk een soort Jason Bourne-achtige knokfilm verwacht. Dat is Haywire absoluut niet. Haywire is een soort throwback naar de jaren 70 actiefilms met bv Charles Bronson in de hoofdrol. Trage scènes zonder dialoog werken naar een spannende confrontatie toe. De spanning is vaak om te snijden. Het creeren van spanning wordt door Soderbergh ook bereikt door het juiste gebruik van muziek. Of beter gezegd soms geen muziek. Tijdens de vechtscènes is alleen het schoppen, slaan en breken van botten te horen, wat de gevechten een realistische, harde sfeer meegeeft.

Ook weet Soderbergh de camera heel vaak het werk te laten doen. Neem bijvoorbeeld de achtervolgingsscene in Dublin, waar er vaak van bovenaf wordt gefilmd. Ook is de actie zeer goed te volgen doordat de camera afstand neemt en je de gevechten zeer goed kunt volgen. Heel veel scènes (waaronder de achtervolgingsscene in Dublin en de auto-achtervolging) bestaan ook uit lange shots zonder edit. Zeer sterk gedaan en dit komt alleen maar ten goede aan de spanning.

Alles draait om de eigenzinnige stijl van Soderbergh. Zijn actiefilm is gelukt, omdat hij de film op een zeer originele manier brengt. Gina Carano kicks ass, de ster-acteurs hebben plezier in hun rollen en Soderbergh weet het verhaal tot leven te brengen met zijn aparte visuele stijl en vertelstructuur.

Haywire is niet voor het mainstream publiek, maar is zeker wel een topper!

4 sterren

Heerlijke film! Rauwe en harde vechtscènes zonder muziek. Gina Carano doet het erg sterk als fighter, top rol! Fijne montage ook. Dat het script weinig voorstelt mag de pret niet drukken. 93 min top vermaak!

Wanneer blijkt dat er zoveel bekende namen in zijn geschakeld wordt ik al gauw bang dat dit het enige middel te zijn om de boel te redden. Gelukkig viel dat mee want de actie was best leuk met een mooie meid die soms achtervolgd werd over de daken en op andere momenten rake klappen en schoppen uit kon delen. Alhoewel het hier en daar iets te gemakkelijk ging is dit een aardige actiethriller die niet te lang duurt.

heb de film net gezien, ik had er al geen hoge verwachtingen van,
maar helaas viel deze film mij echt tegen, het begin was (voor mij) zeer onduidelijk en verwarrend
en zelf de acties scenes die in de film zaten (die soms wel nog goed waren, maar soms een beetje te overdreven) konden de film niet redden. Het werd zoals ik al vreesde een "moordmachine neemt wraak " omdat ze bedrogen is film. niets origineels dus.

maar Gina Carano mocht er wel wezen was het enigste aan de film die toch een beetje mijn aandacht kon trekken.

Het zal wel zo zijn als je zegt. Achteraf 'begrijp' ik het, maar tijdens het kijken zit ik me steeds af te vragen waar gaat dit over. Een film beoordeel ik naar het plezier dat ik beleef tijdens het kijken naar die film. Is er dan achteraf nog iets om over na te denken dan is dat vaak wel een pluspunt. Bij deze film vond ik mijn 'niet begrijpen' tijdens het kijken dermate vervelend en storend dat het 'begrijpen achteraf' mijn oordeel over deze film niet veranderd. Ik kom niet verder dan 2**.

Redelijk tussendoortje maar zeker geen hoogvlieger. Met een cast als deze had ik eigenlijk iets beters verwacht maar al met al keek de film zich nog best lekker weg. Het verhaal had enige moeite om op gang te komen maar na ongeveer 30 minuten vond ik het best aardig worden en wist het verhaal me zelfs iets te boeien. Er zit best een hoop actie in maar echt bijzonder is het natuurlijk niet allemaal en het is ook al eens vaker uitgevoerd. Het was natuurlijk leuk om zoveel bekende acteurs in een film als deze te zien maar in feite hadden de meeste maar een bijrol. Hoofdrolspeelster Gina Carano deed het overigens best aardig en ze mocht er ook best wezen. Ze stond haar mannetje goed en met haar moet je geen ruzie krijgen want ze is een vechtkunstenares en dat was goed te zien in deze film.

Ik lees hier meer positieve berichten over de vechtscène's, raar, ik vond ze juist heel slap. Leek wel alsof ze aan het worstelen waren elke keer.. Maar goed, was voor mij typerend voor deze enorm slappe film. Sowieso ben ik niet van de 'lekkere dame is een super stoere chick' films, dus wat dat betreft weinig verrassend. Door het onnodig ingewikkeld te maken leek de film zich te willen onderscheiden van de rest in haar genre, helaas niet gelukt. Ook raar dat Mallory in alle haast wel tijd had om Cornrows in haar haar te zetten voor de eindbattles, echt belachelijk.

1,5*

Een nogal ondergewaardeerde film als je het mij vraagt.

De film is geen top klasse maar heeft wel sterk z'n eigen karakter doordat er een bepaalde sfeer aanwezig is die moeilijk te beschrijven is maar gewoon anders is. Dat maakt het juiste extra jammer dat het verhaal op zo'n knullige manier uit de doeken wordt gedaan want verder is dit wel een onderhoudende film die mooi stijlvol camerawerk afwisselt met keiharde maar zeer verzorgde actiescènes die ook passen in het geheel. Richting het eind zit je als kijker toch met vraagtekens maar geeft Soderbergh je, tot op de laatste 5 minuten, nergens antwoord op je vragen waardoor het einde geen spanning kent. De cast bestaat nagenoeg uitsluitend uit a-acteurs die het prima doen naast de overtuigende Gina Carano als Mallory.

Zeker geen verkeerde spionage film die het vooral van de sfeer moet hebben en niet zo zeer het verhaal.

3*

Hoogtepunt was een akkefietje in de bioscoop tussen een aantal bezoekers, dat zegt al genoeg. Het verhaal was te vaag en voorspelbaar. Spanning ontbrak vaak, maar de actie was wel goed. Acteerwerk was ook erg goed, en mijn god wat is Gina Carano een verschrikkelijk 'lekker wijf' om het even plat te zeggen (al is zij niet plat).

3*

Vooral erg stijl- en sfeervol, deze nieuwe van de toch altijd wat eigenzinnige Soderbergh. Alsof hij zijn hele film door een Instagram filtertje haalde. Moest herhaaldelijk terugdenken aan de quasi-hippe foto's met nietszeggende tekst erop, maar dan in a good way. Toffe muziek ook, maar met dat hele WMA of MWA of whatever wat die Carano deed heb ik helemaal niets. Vond haar moves er maar suf uit zien allemaal. Beetje jammer van het rechttoe-rechtaan verhaaltje ten slotte, maar Soderbergh doet genoeg aardigs en de rits bekende gezichten (wéér Fassbender!) zorgen voor 3*.

Niks mis mee. Vrij aardige actiefilm. Niet al teveel poespas en kinderachtig geneuzel en de hoofdrolspeelster heeft degelijke moves in huis. Vooral de vechtscene- met Fassbender is erg fijn.

Verder een prima cast en Soderberghs strakke visuele stijl is altijd prettig. Raar dat uitgerekend deze van alle flutactiefilms die er het hele jaar uitkomen zo slecht beoordeeld wordt.

-edit- en de muziek is inderdaad zeer nice.

De raamvertelling waar het eerste uurtje of zowat in vervat is werkt niet echt, het neemt de vaart uit de film en maakt het verhaal warrig. Daarbij ben ik er niet uit of het gebruik van gevignetteerde beelden is bedoeld om aan te geven dat we naar een flashback kijken - consequent lijkt dat niet, maar lelijk is het zonder een uitzondering. Echt triest om te zien, een beter woord dan prutswerk heb ik er niet voor. En volstrekt onbegrijpelijk ook, want af en toe zitten er dan toch echt wel weer beelden tussen die wel prima zijn. Overdreven experimenteerzucht zal het wel zijn. Je zou denken dat Soderbergh genoeg ervaring heeft om dit soort onzin uit z'n hoofd te laten - maar, als ik door het lijstje films kijk waar zijn naam op staat kom ik er wel meer tegen die ik niet begrijp.

Aan de positieve kant dan, de scene met het rendier is leuk, maar vooral de gevechten vind ik grappig - snel, energiek, en onwaarschijnlijk. En de achtervolgingen ook. Leuk om te zien. Gina Carano doet dat echt prima, en het helpt natuurlijk ook nog een klein stukkie dat ze echt wel een heel mooie meid is.

Verder vind ik het leuk om de ouwe zakken Michael Douglas en Antonio Banderas langs te zien komen. Die lijken ook niet kapot te kunnen - elke film waar ze in meespelen wordt daardoor wel ietsje opgetild. Da's dan weer bijna het tegenovergestelde met Ewan McGregor - die irriteert ook hier weer eens.

Maarja, het verhaal is toch wel een beetje zwak. Als ongeloofwaardige rambimbo (mooi woord, dat ik maar even jat van Jagged Edge hier) werkt het nog net, het blijft net spannend genoeg om niet bij in slaap te vallen. Maar dan is Colombiana (2011) toch een betere film, als het om rambimbo's gaat.

Zeer teleurstellend.

Op alle vlakken zeer matig. Het verhaal weet niet te boeien. De dialogen zijn saai. De actiescènes zijn inspiratieloos en kort. De film kent een aantal grote namen, maar brengen deze film niet naar een hoger niveau en dat niveau hoeft bij een actiefilm niet eens zo hoog te liggen.

2.0*

Troep

Het gemiddelde hier deed natuurlijk al zoiets vermoedden maar tegen beter weten in hoopte ik toch nog op een aardige film. De trailer en cast waren immers prima. Met Tatum heb ik niet zoveel, maar daar kon ik wel mee leven.

Na de film mag ik echter concluderen dat ik de gemiddelde beoordeling hier nog veel te hoog vind. De belachelijke vertelstructuur verkracht de gehele film en ook de slechte cinematografie gaat werkelijk nergens over. Vooral tijdens het gevecht tussen Mallory en Kenneth was de steeds van standpunt wisselende camera een grote bron van ergernis. Zoals gezegd heeft Soderbergh een grote en bekende cast met een aantal prima acteurs tot zijn beschikking maar doet daar vrijwel niets mee. Ook Gina Carano had veel meer uit bad-ass kunnen (moeten) zijn.

Opmerkelijk overigens dat het vrij recente Contagion van eveneens Soderberg ook al zo'n teleurstelling was na eveneens veelbelovende ingrediënten.

1,5

Aangename verrassing.

Ondanks de verwarrende flashbacks in het begin is het plot mits wat aandacht best te volgen. Het eerste uur zijn er enkele leuke achtervolgingsscènes en dat is meteen ook het beste gedeelte. Na het Dublingedeelte vertoont het geheel hier en daar een barst.
Ook het einde is niet bepaald grandioos, maar de ontknoping is leuk voor een keertje.

Gina Carano is een leuke verschijning. Qua acteren moet ze e.e.a. nog wat meer onder de knie krijgen, maar vechten kan ze wel en présence heeft ze.
Michael Fassbender, Antonio Banderas (als Saddam Hoesseinlookalike), Bill Paxton en Michael Douglas zijn wat onopvallend, maar niet onverdienstelijk in hun bijrollen. Channing Tatum is houterig - wat blijft hij toch een belabberd acteur. De grootste irritatie echter bezorgt Ewan McGregor. Hij is al niet mijn favoriete acteur, maar hier is hij bijna onuitstaanbaar.

Steven Soderbergh levert puik regiewerk. Alles is behoorlijk afstandelijk en kleinschalig (vooral het eerste uur), maar dat past wel in een actiethriller als deze.
Ook het camerawerk is in orde, net als het kleurengebruik - af en toe een filtertje is wel een keertje aangenaam. Van Soderbergh's muziekgebruik zal ik echter nooit fan worden. Het is altijd zo opzwepend en hip bedoeld, maar past zelden bij de scènes in kwestie.
De actiescènes komen natuurlijk over en zijn zo nu en dan voorzien van een leuke choreografie. De vechtscène tussen Mallory en Paul spant de kroon - gewurgd worden tussen zulke billen... ik kan mij ergere manieren om dood te gaan inbeelden.

Absoluut kijkbaar.
Nipte 3,5

Niet echt goed.

Soderbergh is een regisseur, die er altijd wel een geheel eigen stijl op nahoudt. Op zich wel fijn en een aantal van zijn films zijn erg goed, maar deze is niet zo sterk.

Vooral het kleurenfiltertje vond ik maar erg lelijk en niks geen toegevoegde waarde hebben. Het verhaal is niet al te moeilijk, al wordt geprobeerd door de talloze flashbacks, om verwarring te veroorzaken.

De cast doet het aardig. Carano is een pittige tante en Fassbinder is ook goed. McGregor vond ik niet zo heel sterk. Het grootste probleem zit hem echter in de actiescènes, die ik niet al te sterk vond, mede ook door het niet altijd even goed in beeld wordt gebracht. Hierdoor bleef er constant een soort van loomheid over de film heen hangen, dat helaas ook niet meer verdween.

De enige echte pluspunten zijn het acteerwerk en de bij tijd en wijle best goede muziek. Verder is het allemaal niet al te best.

2,0*

Niet onaardig.

Alleen daar is alles mee gezegd want voor de cast die er staat vind ik het

maar een magere film.

Ik bedoel, Michael Fassbender / Antonio Banderas / Ewan McGregor / Michael Douglas

en Chaning Tatum is geen verkeerde cast.

Toch vind ik de film maar simpel. We weten wat er gaat komen en hoe het zal

eindigen. Hier lag het er heel dik op.

Gina Carano vond ik daarintegen wel een verrassing in de film.

Het verhaal was ook simpel met weinig verrassende dingen / moves in de film.

Bond’s en Bourne’s.

Regisseur Steven Soderberh is een vakkundig filmmaker, maar verandert nogal eens qua stijl en voorkeuren. Helaas ook wel tijdens zijn films. Sommige producten uit zijn koker zijn geweldig, andere slecht. De regisseur leverde met zijn voorgaande werk ‘Contagion’ nogal een flutfilm af bijvoorbeeld. Zoals altijd echter, zijn ze voorzien van een goede cast. Meestal met Clooney voorop. In ‘Haywire’ blijft het neefje van zangkanon Rosemary wederom achterwege.

Gelukkig maar, des te meer ruimte voor de schitterende ontdekking Gina Carano. Een mooie actrice die de hoofdrol van geheim agente met klasse invult. Gesteund door een gerenommeerde cast, waaronder McGregor en Fassbender. En met leuke bijrollen voor Douglas en Banderas. Toch gaat het hier niet zo zeer om acteerprestaties of een ingenieus plot. De acteurs trekken echter wel het gemiddelde spionageverhaaltje over de streep. Met ondersteuning van Soderbergh.

Want naast vermakelijke karakters biedt Haywire wederom gepriegel met stijloefeningen. Hier echter ten goede. Vooral de uitstekende actiescènes krijgen er iets eigens door. Zo is de muzikale ondersteuning bij een daarvan op zijn minst curieus, maar des te origineler nu het werkt. De vechtchoreografieën steken sterk in elkaar en worden goed in beeld gebracht. Al met al is dit dan ook een hippe actie-thriller die rustig mee kan met de Bond’s en Bourne’s van tegenwoordig.

Zeer goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Interessant, maar overduidelijk verkeerd gepromoot en gemaakt voor het verkeerde publiek. De enige mensen die Gina Carano kennen, zijn de liefhebbers van MMA gevechten en dat is doorgaans niet het juiste publiek om te kijken naar een semi-intelligente actie/thriller waar meer in gepraat, dan geslagen wordt. Op zich begint de film intrigerend met de vechtscene tegen Channing Tatum en wordt de aandacht wel meteen gegrepen met wat er in godsnaam aan de hand is, maar naarmate het verhaal vordert en de fantastische actiescenes toch net niet zoveel in beeld zijn als ik had gehoopt, begint de verveling toch wat toe te slaan.

Wel intrigerend hoe groot de sterrencast is die men voor een film met een onbekende hoofdpersoon bij elkaar heeft geraapt. Michael Douglas, Antonia Banderas, Ewan McGregor, Bill Paxton en Michael Fassbender zijn per slot van rekening niet de onbekendste namen en doen allemaal behoorlijk hun best. Carano zelf vond ik voor een eerste rol helemaal niet slecht acteren, al werd ik bij vlagen wel gek van die constante zelfgenoegzame uitdrukking die ze sinds het begin van de film maar niet kwijt wilde raken. Dat ze kan vechten staat echter niet ter discussie, want J.J. Perry's choreografie en Carano's kwaliteiten, zorgen voor opwindende en realistische actie.

Haywire gaat de fout in door te kunstzinnig voor de dag te willen komen. Ja, het lijkt allemaal wel op enkele jaren '70 Charles Bronson actiefilms, maar het script, de soundtrack en een hoop saaie gebeurtenissen draaien deze film in dat opzicht echt de nek om. Slecht is het niet, het is gewoon saai. Leuk voor een keertje, maar geen blijver.

Vrijwel totaal mislukte "actie" film

Ik waardeer hem in zoverre dan dat het weer eens iets anders is, Steven Soderbergh die zijn kenmerkende stijl loslaat op een vrij simpele actiefilm. Een tien voor de moeite dus, helaas een vier voor de daadwerkelijke uitwerking.

"Haywire" scoort nog een een paar puntjes voor een paar aardige gevechtscenes. Alle andere aspecten (plot, acteerwerk, dialogen, spanning, muziek) slaan de plank totaal mis.

Zelden heeft een cast met zoveel bekende namen zo weinig te doen gehad..Michael Douglas, Ewan McGregor, Michael Fassbender, ze komen allemaal voorbij, dreunen plichtmatig wat slechte dialogen op, en proberen te maskeren dat ze het alleen maar doen omdat ze Soderbergh nog wat schuldig zijn ofzo.

Verder is de film gewoon oersaai. Zelfs de achtervolgingen, voorzien van de minst toepasselijke muziek in de filmgeschiedenis, weten totaal geen spanning op te wekken. Het plot is te cliche voor woorden, het wordt ook nog eens slecht verteld, en het geheel is ook nog eens vrijwel volstrek humorloos.

Echt waar, ik waardeer het dat het weer eens iets anders is. Maar "anders" is niet meteen goed of briljant. Soms is anders gewoon saai. Voor een "arthouse" actiefilm toch maar

"Hanna" kijken, dan?

Weer een aantrekkelijke worp van Soderbergh. Geen idee wat me te wachten stond of wie de dame in de hoofdrol precies is. Zonder die kennis vallen in ieder geval de vechtscènes op. Beduidend beter dan wat je op voorhand zou verwachten. Gina Carano kan uitdelen, maar buiten dat valt ze ook niet echt uit de toon. Verder is het uiteraard geen volbloed knokfilm, actie-thriller of iets dergelijks.

Soderbergh kiest toch vooral voor het ongedwongen, stijlvolle pad met allerhande buitengewoon fraaie locaties en dito shots. De score van David Holmes (van o.a. Out of Sight en de drie Ocean's, ongeveer zo'n soort sfeertje dus) krijgt zelfs even een prominent rolletje tijdens de bevrijding van een gijzelaar waarbij het overige geluid wordt weggedraaid en Soderbergh beeld en muziek laat spreken.

Het autoritje in het besneeuwde bos is eveneens vermeldenswaardig. Inclusief verrassende entree. Jammer dat het nogal wat plot met zich meesleurt dat ergens in de slotfase nog de nodige uitleg vraagt, waardoor het even pas op de plaats moet maken. Verder een lekker relaxed filmpje met een prettig tempo, een nette cast, een dosis MMA en een man diep verborgen onder een baard.

best een degelijke actie film,beetje bourne achtig,maar steekt niet er boven uit

voor zo'n regiseur eigenlijk wel een tegenvaller.

leuk voor een keertje,top acteurs.rauwe actie scenes.

Teleurstellend

Haywire valt het beste te vergelijken met een bak kant en klare lasagne die niet lang genoeg verwarmd is. De ingrediënten zitten er wel in maar omdat de lasagne half koud is smaakt het je niet en besluit je deze nog wat langer te verwarmen. Maar ook al was mijn dvd-speler na een compleet uur heus wel warm gedraaid; een smakelijk gerecht is dit nooit geworden.

Nu zit het met de cast van deze film heus wel goed. Gina Carano kan een aardig potje knokken en ook namen zoals Ewan McGregor, Michael Fassbender en Michael Douglas zijn aanwezig. Echter is hun inbreng zo minimaal dat ik niet snap waarom al deze acteurs hier ingezet zijn.

Misschien om te verhullen dat Haywire mij op alle overige gebieden simpelweg niet wist te overtuigen. Er wordt duidelijk een poging gewaagd om anders dan andere actie films te zijn maar helaas heb ik mij hoofdzakelijk alleen maar verveeld. Om een voorbeeld te geven: een achtervolging met op de achtergrond rustieke muziek en ellenlange, nietszeggende, slaapverwekkende shots waren niet de aanpak die dit wist te bewerkstelligen voor mij.

Ook het verhaal wat je voorgeschoteld krijgt stelt niks voor ook al probeert de film je met zijn arthouse achtige aanpak iets anders te laten denken. Feitelijk komt het neer op iets wat je al vele malen eerder hebt gezien. En in dit geval ook iets wat je vele malen beter -en met name vlotter en spannender- hebt gezien.

1,5*

Deze Soderbergh heeft alles wat een actiefilm de moeite waard maakt, maar echt memorabel wil het nergens worden.

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Haywire (2011, Steven Soderbergh) - blu-ray recensie - cultmoviesreviewed.com

Het leukste aan Steven Soderbergh is zijn hoge productiviteit, gekoppeld aan de afwisseling tussen de film die hij maakt. Met Haywire zie ik hem echter voor het eerst op de automatische piloot regisseren. De muziek is fijn en ik waardeerde het dat hij de actie gewoon duidelijk in beeld bracht, zonder teveel cuts die ervoor zorgen dat je niet kunt zien of de acteurs wel of niet klappen uitdelen. Dat zie je te weinig in hedendaagse actiefilms.

Jammer alleen dat hij deze actie in zo'n suf geheel verwerkt. Het verhaal wordt omslachtig verteld is gewoon totaal niet boeiend. Had het dan simpeler gehouden en gewoon een eenvoudig excuus bedacht om een aantal actiescènes aan elkaar te rijgen. Er wordt geen poging gedaan om spanning op te bouwen of betrokkenheid bij de hoofdpersoon of de actie te creëren. Erg leuk om Carano (die het ook best redelijk deed buiten de actiescènes) al die mannen in elkaar te zien slaan, maar daar had nou net zoveel meer mee gedaan kunnen worden.

2*