Before Sunrise (1995)

Zo diepzinnig is het allemaal niet hoor. Vind het echt niet zo overdreven serieus of zo.

Het probleem ligt niet zozeer dat de gesprekken 'diepzinnig' zijn, volgens mij zijn het best realistische gesprekken. Probleem is vooral dat Linklater haast niks anders laat zien en dat er nauwelijks stiltes of andere gesprekken in de film voorkomen, waardoor het een soort overload wordt.

Daarnaast is het een must; als ze alleen maar luchtige onzin hadden besproken had dat én afgedaan aan hun karakters én was de film gaan vervelen én was het een standaard romantische film geworden die nooit de indruk had gemaakt die hij nu wel maakt.

Nou, zonder al dat filosofische genezeul kon ook meer dan een standaard romantische film ontstaan. Tig anderen die het wel gelukt is. De film kon zoveel meer worden in zijn eenvoudigst.

Ik denk dat deze film (te) bewust inspeelt op een escapistische hang die blijkbaar bij veel mensen aanwezig is. Wie zou niet graag ook in situatie verkeren als de hoofdpersonen? Dit maakt de film voor mij tot holle romantiek. Daarnaast vind ik het acteerwerk bijna nooit echt naturel. Dat kan ik me ook voorstellen gezien de nogal matige dialogen die de acteurs moesten spelen. Ook vond ik dat Wenen als decor veel meer te bieden had dan wat in de film te zien is. Ten slotte vond ik het eind (de shots van de lege plekken) een tenenkrommend cliche.

Noem mij 5 andere films met shots van lege plekken.

De helft van alle films heeft shots van lege plekken.

Of er daarvoor wat gebeurd is, is weer een ander verhaal natuurlijk.

Nee, werkelijk waar: een film die aan het einde een aantal shots geeft van lokaties waar de protagonisten hun belangrijkste momenten beleefd hebben, en de emotionele impact die dat veroorzaakt. Vond ik een prachtige vondst. Ik kan me herinneren dat ik dat (later!) nog geizen heb in (het overigens voortreffelijke) Linda Linda Linda. Maar om dat als cliché af te serveren is me al te gemakkelijk. En nu ken ik Wenen goed, en een hele hoop is erg goed buiten beeld gelaten. Hulde!

L'Eclisse. Maar dat is een intikker.

Ik heb hoe dan ook nog nooit met zoveel emotie naar lege plekken zitten kijken

Da's precies mijn probleem. Ik vond ze volkomen oninteressant en vreselijk clichematig.

Steekt. Leg uit.

Nee!

Doe niet zo moeilijk man...

Een walk-over.

Aardige film die mij iets te romantisch is. Ik had liever iets meer ander soort persoonlijke verwikkelingen gezien. Er wordt echter prima geacteerd en het einde (met de lege plekken) is erg leuk bedacht.

3,5*

Love it or hate it? Ik vond het een tenenkrommende film, waarbij ik geen enkel moment chemie tussen de vreselijke Hawke en Delpy voelde. Daarnaast ergerde ik me mateloos aan de meeste dialogen tussen de twee. Romantiek die niet aan mij is besteed.

De liefde tussen deze 2 was erg realistisch. Het leek echt en het was echt.. erg goede film.. 4 sterren!

Een liefdesverhaal waarbij we wel mooie beelden kregen van Wenen maar het was soms zo vervelend naar al die pritpraat te luisteren. De liefdes-scènes waren ook zeer kort en soms niet boeiend om naar te kijken. Ik begrijp niet goed dat die film zo hoog genoteerd staat. Nu deze film was in ieder geval beter dan "before sunset" want dat was echt een slechte saaie film.

Als je die pritpraat vervelend vindt kan ik me voorstellen dat deze film je niet bevalt, aangezien de film daar juist om draait. Vind je cijfer dan opvallend hoog zelfs.

Louter romantiek en het idee om deze film vond ik best origineel.

De gesprekken zijn natuurlijk de hoofdbrok en daar moet je iets in terugvinden, zoniet...

Wat ik heel mooi vond ? De scène waarin de camera de plaatsen bezoekt waar het jonge stel voorheen is geweest en er niets dan leegte en eenzaamheid vindt. Avontuur, genegenheid, sympathie, liefde, of hoe je het ook noemen wilt, zijn immers verdwenen.

Geboeid en geamuseerd naar gekeken.

Acteurs zijn perfect in het scenario gegoten.

Ongegeneerde romantiek die nog romantisch is ook. Lamenteren over het leven, elkaar uithoren met een kinderlijk enthousiasme, waarna wegwerppoëzie wordt voorgedragen, om dan uiteindelijk in een laatste spurt passie 'afscheid' te nemen. Met pijn in het hart en vreemde zwoele gevoelens achterblijven in de bus/trein en mijmerend in slaap doezelen.

In mijn herinnering was Before Sunset nog net dat tikje fijner, maar dat is op dit moment te verwaarlozen, zit nu nog in een Weense roes.

Sorry voor al die mensen die dit een mooie film vinden want ik vind er niet veel aan. Ik had hem al eens eerder gezien op de Belgische tv, maar toen in gedeelten vanwege het zappen. Een hoop gepraat in deze film. Alleen het eind vond ik ontroerend mooi zodat ik hem toch nog eens opnieuw wilde zien. Er zijn leuke momenten in de film zoals met de waarzegster en de dichter, maar helaas, na hem eindelijk in zijn geheel te hebben gezien valt hij toch (opnieuw) tegen..

Berichten verplaatst naar De Site > Algemeen > Het grote opmerkingen / feedback topic

Mijn laatste posts was te onfatsoenlijk voor woorden.Ik zei nee! omdat ik mijn post wel duidelijk genoeg vond.

Een van de sterkste romance-films ooit gemaakt...

Daar ben ik het mee eens. Alhoewel ik geen uitgesproken fan ben van dit type films, vind ik Before Sunrise een uitstekende film.

Tot nu toe de beste romantische film (zonder komische noot) die ik gezien heb. Toch wel stukje beter dan The Notebook bijvoorbeeld.

Sterke, interessante dialogen, prima acteerwerk, leuk verhaal.

Daarbij is Julie Delpy een schitterende vrouw, dus erg fijn om naar te kijken.

Hierna is Before Sunset aan de beurt.

4*.

The Notebook is een film voor pubers, met alle respect voor hen maar liefde zit nu eenmaal niet zo in elkaar, het is op die manier hoe zij hun eerste liefde willen ervaren maar vroeg of laat komen ze tot de vaststelling dat alles anders in elkaar zit...

The Notebook is een sprookje in mijn ogen, recht uit de scenarioboeken van Disneyfilms in de oudheid.

Before Sunrise daarentegen lijkt mij uit het dagelijkse leven gegrepen, boy meets girl op trein, of ergens anders, begint tot zijn eigen verbazing te praten met een schoonheid recht over hem, en van het een komt het ander. Echt realistisch vind ik.