Shakespeare in Love (1998)

Vermakelijk.

Niet erg serieuze kijk op William Shakespeare. Ik heb totaal geen idee in welke mate de film de waarheid eer aan doet. Ik gok: weinig. Dat gezegd zijnde is het wel dusdanig luchtig gebracht dat het niet eens een zo verkeerde tussendoor is. Soms een beetje leeg - visueel had ik ook meer opsmuk verwacht -, maar al bij al tof genoeg voor 'n keertje. Niemendalletje.

3

Ongemakkelijkste Oscar-speech ooit...

Gwyneth Paltrow Wins Best Actress | 71st Oscars (1999)

Voor de liefhebbers van kostuumdrama's is een Shakespeare in Love een ware 'must-see'. De decors, kostuums en grime zijn ijzersterk en het tijdsbeeld wordt met ogenschijnlijk gemak tot leven geroepen. Daarnaast wordt het geheel ondersteund door een sterrencast waar je U tegen zegt, en waarbij ook eigenlijk iedereen het voortreffelijk doet. De chemie tussen Joseph Fiennes en Gwyneth Paltrow is overtuigend en zal voor diegenen met een zwak voor (ietwat zoete) romantiek geen straf zijn om naar te kijken.

De film weet over het algemeen goed de aandacht vast te houden, hoewel het op een enkel moment iets te traag is. De werken van Shakespeare worden op een eervolle wijze door het verhaal vervlochten en ook in komisch opzicht slaagt de film meer dan eens. Er valt verder vrij weinig op aan te merken, maar het is denk ik wel belangrijk dat het je type film is. De dialogen kunnen wat hoogdravend overkomen en natuurlijk oogt het allemaal wat theatraal: het zijn geen zaken die je van tevoren niet kan zien aankomen, maar Shakespeare in Love gaat er in dat opzicht wel helemaal voor.

3,5*

De derde film van deze dag betrof Shakespeare In Love. Had ik daar zin in? Geen moment, want het is mijn ding niet want het spreekt me niet aan, een droog kostuum drama enzovoort. Waarom ga ik het dan toch kijken? Omdat de film in het jaar 1999 de Oscar won voor beste film terwijl ook Saving Private Ryan en mijn favoriet The Thin Red Line meedongen voor die titel. Tja, dan moet ik toch zien waarom...en zoals te verwachten is dat beeld achteraf dubbel.

De opening is best nog wel humoristisch te noemen met Henslowe in het nauw en wat meteen opvalt is toch de gigantische cast voor deze film, want buiten de kennis van de spelers die nog niet in beeld geweest zijn hebben we hier ook alweer twee redelijke zwaargewichten in de vorm van Wilkinson en Rush en daarmee niet de slechtste acteurs. Afijn, er vormt zich iets van een afspraak rond een toneelstuk wat opgevoerd gaat worden, met een behoorlijke recette in het vooruitzicht, het enige probleem wat daarna al snel opdoemt is dat het toneelstuk nog schreven moet worden en de beoogd schrijver in de vorm van Shakespeare op zwart zaad zit en een Muze nodig heeft, tja... Niet bepaald een verhaal waar mijn hart sneller van gaat kloppen, maar het moet gezegd dat er redelijk wat humor voorbij komt, ook goed geacteerd wordt, de soundtrack toch echt wel sterk is en het tijdsbeeld echt wel prachtig is. Zo is het einde van de film met ontknoping van Romeo en Julia en de schok die dat te weegbrengt bij het publiek ook erg mooi gevangen.

Maar met alle respect is dat wat mij betreft toch te weinig voor een geslaagde film. Fijn te weten dat er voor de echte purist en Shakespeare kenner kennelijk heel veel grapjes een teksten te genieten zijn uit het echte werk en in het script verwerkt zijn, maar helaas kan het gepeupel daar niets mee die dat niet leest. Voor de vorm is dat leuk, maar in werkelijkheid kunnen weinig mensen dat begrijpen of waarderen. Wat er verder dan overblijft is dan toch een film die eigenlijk veel te lang duurt, Shakespeare heeft kennelijk snot in zijn ogen dat hij Viola niet herkent in de jongen, is het zo nu en dan een en al kolder, overacting en gedoe dat ongetwijfeld bij de tijd en het gewenste beeld hoort, niet te vergeten natuurlijk relationele besognes met kapers op de kust. Had ik al gezegd dat de film te lang duurt voor de uiteindelijke boodschap...?

Afijn, nee dit was not my cup of tea, en als dat script dan zo goed in elkaar zit met al die grappen en verwijzingen naar Shakespeare's echte leven en werk dan zal dat ongetwijfeld heel goed gemaakt zijn. Toch zal ik het altijd een schande vinden dat The Thin Red Line geen enkele van zijn Oscar-nominaties heeft weten te verzilveren te beginnen met beste film, maar dat is mijn mening. Shakespeare In Love krijgt een voldoende en daar is alles meegezegd.