The Shining (1980)

Na diverse pogingen toch gekeken, eerder haakte ik altijd al af na zo'n 20 minuten, maar nu ik Dr sleep wil kijken, toch dan ook maar de voorloper ervan.

Ik vind de film zeer traag, maar het camerawerk is toch wel goed, het heeft een beetje Twin-Peaks sfeer.

de spannende scenes vallen wel mee, het moet het meer van het sfeertje hebben.

De kledingstijl van Shelley Duvall is vooral in het begin enorm schokkend. hoe kleurrijk zij alles combineert

geen hoogvlieger, maar toch kijk je de film van bijna 2 uur makkelijk weg, en kan je af en toe gerust naar de keuken lopen zonder iets te missen.

kan nu gerust aan Dr sleep beginnen, volgens mij had ik deze ervoor niet perse hoeven te zien.

Wat een meesterwerk.

Heb de remaster in de bioscoop gezien vorig jaar, Goddelijke kijk ervaring. De shots, de sfeer.. echt waar, moderne green screen en snelle cuts kunnen hier niet tegen op. En die Nicholson speelt subliem hoor. Mijn favoriete scene is denk ik dat moment dat zijn vrouw bij hem langs komt als hij zit te typen. Het is zo dat die man per definitie gestoord overkomt, maar je weet ook dat hij gek wordt toch? Op bepaalde movie posters zie je hem als psychopaat.

[quote=4856894n. [/quote]

Check je bericht nog eens... vol met spoilers

Vandaag herzien, en wat een schitterende film blijft het toch. Deze keer keek ik de langere versie, en ondanks het feit dat ik de Europese cut heel nipt prefereer, zitten er enkele mooie extra scènes en wat prima extra opbouw in. Wat is en blijft The Shining vooral visueel en technisch absurd mooi. Het camerawerk, het kleurgebruik, de enorm sfeervolle sets van het Overlook hotel. De shots van de sneeuw, en het doolhof. Een esthetisch meesterwerk, en absoluut een Kubrick op de toppen van z'n kunnen. 40 jaar na dato is het nog steeds een van de visueel mooiste films ooit gemaakt, wat mij betreft. Met hevige competitie uit Kubricks eigen oeuvre, dat wel. De film bevat ook gewoonweg zoveel iconische shots en beelden. De sfeer is vanaf het begin met de dreigende muzieknoten, en zeker vanaf het moment dat de familie Torrance alleen achterblijft in het hotel, om van te smullen. Nicholson is reeds in het begin iets te onsubtiel, maar past wel perfect vanaf dat Jack aan het doordraaien is. En de subiele subtext dat Torrance keer op keer in andere levens naar het Overlook Hotel gestuurd wordt, om daar keer op keer door te slaan, is ook sterk en ambigu genoeg.

The Shining is voor mij simpelweg een perfecte film, en die top 10-notering blijft mooi staan.

ik vond het een trage film, had er meer van verwacht, Jack Nicholson heeft het natuurlijk geweldig gedaan

Wonderbaarlijk hoe film je weer kan verrassen. Jaren geleden las ik het boek The Shining van Stephen King. Toen ik daarna de film zag van Stanley Kubrick vond ik deze ietwat tegenvallen. Kubrick had er zijn eigen draai aan gegeven en dat haalde het niet bij het boek.

In de jaren 90 werd er een miniserie uitgegeven geproduceerd door Stephen King zelf, die zelf ook niet tevreden was over de verfilming van Kubrick. Deze miniserie benaderde het boek beter dan de film van Kubrick.

Nu is er een versie uitgegeven van de film van Kubrick op 4k Ultra HD blu-ray die ruim 20 minuten langer duurt en daardoor ook meer de mogelijkheid krijgt om het verhaal beter te vertellen. Daarnaast ziet de film er werkelijk perfect uit. Het lijkt wel of hij gisteren is opgenomen. De kleuren zijn super helder en de soundtrack is opnieuw gemixt in DTS (Digital Theatre Sound) 5.1. Hij is beeldje voor beeldje gerestaureerd.

Daardoor keek ik naar een totaal andere film dan dat ik eerst heb gekeken. Dat klinkt misschien raar, maar geluid en beeld kunnen veel veranderen. Mijn visie op deze film is daardoor echt veranderd. Kubrick heeft zijn eigen draai aan het verhaal gegeven en ook dat pakt goed uit. Jack Nicholson speelt zijn rol met verve, alleen speelt hij als acteur vaak hetzelfde. Dat vind ik persoonlijk soms irritant. Maar nu heb ik 2 uur ademloos zitten kijken naar de nieuwe versie van The Shining en ik kan hem iedereen aanraden.

Voor de freaks: Een normale Blu Ray heeft een resolutie van 1920 bij1080 pixels en een 4K Ultra HD Blu Ray heeft 3840 bij 2160 pixels. Een 4K heeft dus de dubbele resolutie, wat dus zorgt voor een scherper beeld. Stem verhoogd naar 4*.

Een herziening van The Shining heb ik erg lang uitgesteld, maar ik wilde de tijd hebben om die samen met Doctor Sleep te bekijken. Het was de eerste keer dat ik de Amerikaanse release zag en die vond ik echt nog beter.

Uiteraard ben ik ook vol lof voor Jack Nicholson, die zowat één van de beste performances ooit in een film neerzet. Wat een ongelooflijk palet aan mimiek en gezichtsuitdrukkingen heeft die man. Het is fascinerend om te zien. Niemand zet een gek neer zoals hem. Die scène waarin hij dreigend Duvall tegemoet komt op de trappen van het hotel in een eerste poging om haar te vermoorden was grandioos.

Sowieso vind ik The Shining een heel aparte spookfilm in de zin dat hier ook heel wat psychologische elementen meespelen die de personages vatbaar maken voor de waanzin waarvan het hele hotel doordrenkt is. Zo is het jongetje begaafd met "the shining" of helderziendheid, en is Jack Torrance een labiele ex-alcoholist die bovendien allesbehalve een liefdevolle echtgenoot en vader is. Deze uitgebreide versie maakt dat duidelijker. Wendy is dan weer mentaal het sterkste personage die heel nuchter ziet wat er rond haar gebeurt.

The Shining blijft een creepy film met enkele mythische scènes die tot op vandaag prima werken en dan met name de finale scènes. Ook de vele knappe tracking shots zijn het vermelden waard zoals met Danny's driewielertje. Technisch enorm sterk bedacht en gepland.

Gisteravond voor het eerst bekeken en net als het zo opgehemelde A clockwork orange een enorme afknapper. Ik dacht komt het nou door de tijd (1980)? Nee, want ik vind The Exorcist (1973) namelijk wel een goede film. En ook De Vierde Man (1983). Ik dacht waardoor komt het nou dat ik The Shining helemaal niks vind, net als A clockwork Orange? Ik denk nu te weten waarom: Omdat je je constant bewust bent dat je naar een film zit te kijken. Oftewel: Je wordt niet in het verhaal gezogen, doordat je constant wordt afgeleid door rare shots en geluiden. Dus ik voel geen compassie, geen spanning, ik wordt intellectueel niet uitgedaagd en ik ben ook niet benieuwd naar het vervolg en hoe het afloopt (heb de film na een uur weggezapt). Ik zit naar een zogenaamd "kunstwerk" te kijken. Slaapverwekkend saai.

1 ster

Smaken verschillen. Kubrick’s films staan er juist om bekend dat ze de kijker intellectueel uitdagen, vanwege de psychologische lagen die er in voorkomen of vanwege de filosofische aspecten (zoals 2001: a space odyssey). Over The Shining alleen al zijn meerdere docu’s gemaakt en veel verhandelingen geschreven, en als je je verveelt: zoek op Youtube eens naar ‘Shining Meaning’, dan wordt wel duidelijk dat uitgerekend deze film juist talloze mensen uitdaagt om dieper na te denken over wat er nu precies aan de hand is in Overlook hotel.

Maar goed, smaken verschillen natuurlijk. De stilistische sfeer moet je liggen, en de benaming kunstwerk zou Kubrick zelf waarschijnlijk als een groot compliment hebben opgepikt. Jammer dat je de film niet hebt afgekeken trouwens voordat je hem beoordeelt. De tweede helft is een stuk intenser namelijk, wellicht dat één ster dan onverdiend zou blijken.

Joh, het gaat Leen helemaal niet om hoe de film is, het gaat Leen alleen om even lekker te schoppen en even lekker te provoceren.

Dat mag duidelijk gezegd worden.

:D

Als je "'ik wordT" schrijft, met DT kan je intellectueel ook niet uitgedaagd worden.......

Maar ik kom je tegemoet...; ik met mijn hoogbegaafdheid , vond er ook niks aan. Boring, effectbejag.

Een bepaald genre hoeft je "ding ' niet te zijn. Ik neem een zijstraat: "Mystic River"'..een juweeltje. En een ander zet hem na 20 minuten af. ""Der Geschmaksache lässt sich niet reden..."...Hoe zeggen de Fransen dat ook weer?

( wedden dat Graaf Machine reageert....)

Ik vind The Shining ook verre van spannend maar ik kan wel genieten van de filmtaal. Ik weet dat weinig mensen de volgende mening zullen delen maar eigenlijk ik kijk naar een Kubrick film voor Stanley Kubrick, de filmkunstenaar, en niet omdat het verhaal of het genre mij liggen. Al maakt hij een film over iemand die naar het toilet gaat, het speelt geen rol, het gaat mij om zijn stijl. Niet het 'wat' maar het 'hoe'. Vind ik het schilderij 'Zonnebloemen' van Vincent Van Gogh of 'Waterlelies' van Claude Monet mooi omdat ik toevallig van bloemen houd? Nee, ik vind het mooi omdat de manier waarop Van Gogh en Monet schilderden me aanspreekt. Voor mij is stijl belangrijker dan of een film wel of niet spannend of grappig is. 'Spannend' en 'grappig' zijn heel sterk onderhevig aan de wet van de afnemende meeropbrengst, na één of twee keer heb je het wel gezien, maar een sublieme stijl blijft me fascineren. Nu goed, de meeste films werken zo niet en zijn louter gemaakt voor een avondje entertainment.

Als je The Shining effect bejag verwijt, acht ik de kans groot dat je de korte, Europese versie hebt gezien. Daar ligt de nadruk meer op horror, waar de langere, Amerikaanse versie veel meer speelt als een psychologische thriller. Maar goed, als je niet meegaat in de wanen en de langzame aftakeling van de hoofdpersoon, kan hij nog steeds saai zijn voor je.

Ja ja is mogelijk. Ik denk/ weet zeker, dat ik de Europese gezien heb. Ik vond het ( zeer lang geleden) een saaie stevige tegenvaller. ik kan mij er wat bij voorstellen , wat je zegt, dat de langere Amerikaanse versie, met verdieping, er het broodnodige aan toevoegt Voor mij was het gewoon "'een horrortje". Nozzing special. Bassie..stuur jij mij de Amerikaanse versie op???? Stuur ik jou "5 easy pieces op;" Een zeer jonge Nicholson op zijn best.

5 easy pieces heb ik al.

Maar jij kunt m hier bestellen.

https://www.amazon.co.uk/Shining-Extended-Cut-Blu-ray/dp/B07T98Q7T4/ref=mp_s_a_1_1?crid=8B23UU4IKDTA&keywords=shining+4k+blu+ray&qid=1654102539&sprefix=shining+4%2Caps%2C69&sr=8-1

Damned. Was het niet van plan, maar het bleef jeuken en schuren. OK, hier is dan de reactie waar je op hoopte.

Ok ga ik doen!! Ik hecht veel waarde aan jouw opinie en die van graaf machine.

Goed zo Bassie, je hebt 5 easy pieces al, je stijgt in mijn achting!!! Ik spreek je voortaan met "U" aan...Een kenner!!

Even serieus..Vind jij "" 5 easy pieces" ook geen dijk van een film?? Die kan ik elke 2 maanden wel zien..Een keertje of tien boeiender dan The Shining..Ja ander genre ...weet ik. Appels en peren....maar toch. Hier komt Nicholson , als acteerkanon, helemaal tot zijn recht. Een film die jammer genoeg aan miljoenen voorbij gaat.......

Een film voor The Happy Few...The Shining is voor de massa.

Ik vind 5 easy pieces een goede film. Maar ik word meestal meer getriggerd door bijzondere cinematografie en editing dan door een acteerprestatie. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Maar voor mij is niet Nicholson de ster van de Shining, maar de de cameravoering en de geweldige muziek. Dat openingsshot in de canyon waarbij de camera als een soort geest (of zo je wilt, onverwerkt trauma) boven de auto met hem mee zweeft. Kippenvel!

Zelfde geldt natuurlijk voor de rijders achter dat jongetje aan in zijn skelter en de cadans van de tapijten. Meesterlijke opbouw van spanning zonder enig onnatuurlijk geluidseffect.

Zo worden de personages de gehele film achtervolgd door de camera (het verleden). en het is pas als het jochie terug loopt in zijn eigen voetsporen dat hij het kwaad weet af te schudden. Dat vind ik zo sterk gedaan.

Een ieder ervaart een film op zijn eigen manier. Ik let niet zo op cameravoering , belichting, muziek etc etc, maar op acteren. Menig matige film/ verhaal wordt gered door acteren. Voorbeelden te over. Paar dagen geleden zag ik Jarhead...een flinke Mwahhhhhhh....maar wat zet die Gyllenhaal een rol neer zeg. Door hem blijf je kijken en niet door de cameravoering, beelden, muziek etc etc.

Mag ik deze nogmaals in de groep gooien?

Film Crit Hulk: The 4 levels of how we consume art

TLDR:

1. The first group are people who experience movies in a state of childlike naivety

2. Now, the second group of media-consumers are the people who have seen a lot of media and thus moved past the first group's innate transference, but they still seek to recapture that childhood naivety.

3. The third group of media-consumers are people who can transcend that desire for a purely childlike experience by contextualizing the emotional experience into a cerebrally coherent process.

4. The fourth group of media-consumers are those who absolutely understand the craft of making media.

Groep 1 heeft het beste door hoe je van film moet genieten.

Juist Jarhead is een film die er voor mij uitspringt door de cinematografie (van Roger Deakins)

Ik ben een mix van 1, 2, 3 & 4.

Ja indrukwekkend al dat zand....................Als ik de definitie van cinematografie op zoek , verbaast het mij dat je tranen in je ogen krijgt bij de beelden van Jarhead. Dat is wel het laatst wat mij bijstaat van die film. Maar hier gaan onze wegen uiteen.

Ik kan niks met dat "'childlike..."....Dan ben ik 4.

dit is de zoveelste de '5 brillen van Michael Parson' rip off. Alleen is hier stage 5 vergeten.

Geweldige film, klassieker.. Jack Nicholson met zijn kenmerkende grijns doet het fantastisch. Vrouwelijke tegenspeelster iets minder, al schijnt die het er zwaar mee gehad te hebben. Niet verwonderlijk ook. Haar scenes bestaan voor het merendeel uit gillen en schreeuwen.

Barscene is vooral mooi vanwege de subtiele gesprekken. Je ziet Jack steeds verder afglijden in zijn wanen. Knap gespeelt ook: Al aan het begin voel je de afstand tussen hem en zijn gezin.

Enige mindere scene vond ik die waarin de echtgenote iets van een man met hondenpak ziet en daarvan de schrik van haar leven krijgt. Geen idee wat deze scéne toevoegt en snap 'm ook niet

Eindelijk bekeken, maar mijn verwachtingen blijken iets te hoog te zijn gegrepen. Langzame opbouw waarin hoofdzakelijk drie personen de rol op zich nemen. Dankzij de beklemmende muziek wordt het spanningsvlak in bepaalde scènes op peil gehouden. Hier en daar topmomenten - zeker op het einde -, dankzij de geweldige rol van Jack Nicholson.

Herziening !

Het was veel te lang geleden dat ik deze film gezien had. Het werd dus tijd om deze klassieker eens opnieuw onder de loep te nemen. De film is bekeken toen ik eigenlijk nog geen films beoordeelde en niet bezig was met verzamelen, maken van toplijstjes of werken aan mijn filmencyclopedie. Dus wel erg lang geleden gezien alle begin begonnen is 1994. Het verhaal is mij wel bij gebleven, maar hier of daar zat toch wel in de vergeethoek.

Bij deze herziening is het voordeel dat je meer aandacht kan geven voor bepaalde details met als gevolg een lichte verhoging qua score. 8,5/10

Te bizar dst dit op 1 staat als beste lhorror ooit gemaakt. Zal wel weer zo cult dingetje zijn maar eecht goed was dit niet, al zeker niet eng met al die neppe scenes.