Schindler's List (1993)

Prachtige film Never Forget! Am Yisrael Chai.

Ik ben een niet eens zo melodramatisch persoon, maar deze flim blijft me keer op keer raken.

Standaard op 4 Mei...

Vlak bij mij in de buurt, in mijn wijk, woonde een meisje die is omgekomen bij de aanslag op MH17. Vlak bij mij in de buurt, waren tot voorkort, 600 mensen opgevangen vanuit Syrie, waaronder Yezidi's..

Oorlogsslachtoffers anno 2015

Wat er in de 2e wereldoorlog is gebeurd is zo ongelooflijk primitief en weerzinwekkend, en tegelijkertijd nog steeds zo actueel (Rwanda, Srebrenica, Al Qaida, Afhganistan, Irak, Mexico, Guatemala, Lybie, Jemen, Syrie, CAR, Boko Haram, Nigeria, Oekraine, ISIS), dat ik bij het zien van flims als deze en het realiseren van hoe dichtbij oorlog nog steeds is en de verbazing over dat er nooit eens van wordt geleerd, toch altijd weer stil wordt.

Deze film is een monument voor onze samenleving, verplichte kost voor onze kinderen...

"Power is when we have every justification to kill, and we don't."

In de jaren '80 kreeg Steven Spielberg wat kritiek over zich heen van filmcritici. Hij zou namelijk alleen films maken voor het grote geld en om de massa tevreden te houden. Zijn antwoord op die kritiek is onder andere deze film. Ik vind dat hij zich niets van kritiek aan had moeten trekken en gewoon heerlijke films als Raiders of the Lost Ark had moeten blijven maken. Ik vind dat je Spielberg's bekende stijl nauwelijks terug ziet in deze film. Het is dat ik weet dat hij hem heeft geregisseerd, anders had ik eerder gedacht dat het een film van Coppola of Stone had kunnen zijn.

Het moest er dan toch een keer van komen. Het is immers een klassieker. En hier is hij dan. Liam Neeson is Oskar Schindler, een typische Duitse zakenman. Dure pakken, mooie auto's en een hoop vrouwen over de vloer. Ten minste in het begin. Dan breekt de oorlog uit en ziet hij wat er met de Joden gebeurt. Langzamerhand word hij steeds menselijker.

Als eerste wil ik even mijn grote kritiekpunt op deze film geven, ook meteen vrijwel het enige. Waarom spreken ze Engels met een accent en af en toe wat Duitse, Russische of Hebreeuwse woordjes tussendoor? Uiteraard, omdat Amerikanen luie donders zijn die te achterlijk zijn om net als de rest van de wereld ondertitels te lezen. Het stoort mij enorm en het maakt het moeilijk de film serieus te nemen. Er zijn zat goede Duitse acteurs en een paar woordjes kan een Amerikaan ook nog wel. Bij A Bridige Too Far van Richard Attenborough (mijn favoriete oorlogsfilm ooit) praten Britten Engels, Amerikanen Amerikaans Engels, Polen Pools en Engels met een Slavischaccent, Nederlanders Nederlands en belabberd Engels en Duitsers Duits en een klein beetje Moffen-Engels. Dat is perfect, dat is realistisch. Een paar Engelse acteurs hebben zelfs Nederlands of Pools geleerd voor hun rol. Maar ja, Ik snap het ook wel. De film was dan nooit zo'n succes geworden. Het is alleen dat ik het mooier zou vinden.

De zwart-wit fotografie van Spielberg vind ik zeer geslaagd. Net als bij bijvoorbeeld The Elephant Man voegt het een hoop sfeer toe. Bovendien plaatst het je ook een beetje in de tijd (want toendertijd was er vrijwel alleen maar zwart-wit film). Ook een leuk effect om heel af en toe wat in kleur te doen en uiteraard dat mooie stukje aan het einde.

De acteerprestaties in deze film zijn ruim voldoende. Liam Neeson geeft misschien wel zijn beste rol ooit, aan het einde van de film lijkt hij oprecht geëmotioneerd. Verder vond ik Ben Kingsley (die wel erg vaak Joden speelt) ook erg goed als Itzhak Stern. Verder is er ook niet veel op aan te merken. Spielberg is altijd erg goed met kinderen, de 'Kamp-kinderen' in de film zijn dan ook best redelijk.

De muziek van John Williams is zoals verwacht weer meesterlijk. Vooral aan het eind kwamen de tranen me bijna in de ogen. Williams gebruikt hier vooral trieste muziek en niet echt 'slechteriken' muziek voor de gruweldaden.

Ik vond de film een beetje langzaam opgang komen. In het begin was in niet echt geboeid maar naar mate de film vordert wist hij toch steeds meer mijn interesse te wekken. Aan het eind was ik zelfs een beetje emotioneel. Hoe dan ook; Eentje die je gezien moet hebben.

Aanrader.

Vind ik ook. Nou ben ik niet zo'n Spielberg-fan maar ik vind het toch een prestatie als je films kunt maken die veel geld opbrengen. En in wezen hebben we dat met deze film precies hetzelfde, ook al is het in een heel andere vorm en heeft hij er zelf niets aan verdiend.

Een legitieme vraag en ik had behoorlijk wat tijd nodig om een passend antwoord te geven.

Geweldig wil ik de film niet typeren. Indrukwekkend is een beter woord. Bij geschiedenis lessen

kregen we een hele rij statistieken te horen over de 2e w.o. Zoveel doden in kampen, zoveel slachtoffers aan de geallieerde kant etc. Heel erg natuurlijk maar het bleef stof die je moest studeren voor examens. Het bleven nummers. Als puber (16 jarige) zag ik Schindler's List en de statistieken kregen een gezicht. Het waren verdomme mensen die als beesten ( gekke koeien ziekte, vogelgriep) werden afgemaakt. Sommige scenes hadden zo'n diep impact dat ik wekenlang als een zombie heb rond gelopen. Kon maar niet bevatten waartoe de mens in staat was...

Nee, het was geen kijkervaring zoals ik die had bij, ik zeg maar iets, Once upon a time in the West.

Deze film staat niet in mijn top 10 omdat het een hoger doel dient en niet louter dient als vermaak . Ik hoop eigenlijk dat er ook nooit meer een film verschijnt die dezelfde gevoelens oproept daarmee zeggend dat dergelijke gebeurtenissen nooit meer zullen plaatsvinden. Als ik zie wat er in het Midden Oosten en in delen van Afrika gebeurd ben ik geneigd om daar pessimistisch over te zijn.

Net of er tussen nu en na de Tweede Wereldoorlog niks is gebeurd. De Rode Khmer alleen al heeft tussen 1975 en 1979 tussen 1,5 miljoen en 2 miljoen slachtoffers gemaakt. Zoiets zou je toch niet verwachten.

Dit is alleen maar omdat ons land toen heel nauw betrokken was bij de oorlog en met een land dat heel dichtbij bij ons ligt. Maar veel Nederlanders staken in die tijd ook geen poot uit om te voorkomen dat joden..... werden afgevoerd. En betwijfel sterk of dat nu wel zou gebeuren, mocht de geschiedenis zich herhalen.

Precies wat ik altijd had gedacht maar nooit goed kon verwoorden. Voelt op de een of andere manier vreemd om Schindler's list in mijn top 10 te zetten tussen titels als, Red Dog, Kill Bill en o.a ook Finding Nemo. Deze film ontstijgt dat, zoals je zegt.......... een monument !

Ik ben terdege van bewust dat na de 2e W.O. verschrikkelijke dingen zijn gebeurd. Valt moeilijk te ontkennen want het zijn feiten. Beelden en foto's zorgen voor een groter impact dan dagelijks lezen in krant over verhalen van hoe erg het allemaal niet is gesteld in de wereld.

Foto van een naakt huilend Vietnamees meisje, gewond door napalm of de Boeddhistische Monnik die zichzelf in brand steekt uit protest voor een misdadig regime hebben voor een groter schokgolf van protesten verzorgd dan de talloze berichtgevingen in kranten en weekbladen in dat betreffende regio.

Ik had zo gehoopt dat dergelijke beelden en foto's niet waren gemaakt simpel en alleen omdat ze dan niet hadden plaatsgevonden. Dat was mijn hoop, al besef ik wel dat de mensheid een zeer donkere kant heeft.

Ik vond het ook ongemakkelijk, ik heb hem daarom symbolisch op Tien gezet, omdat dat nummer hier het hoogste, en het laagste vertegenwoordigd...

Verplichte kost.

Intressant. Eigenlijk vind je dus de film niet geweldig, maar zwaar indrukwekkend. Ik vond t absoluut niet idrukwekkend. En dat komt puur omdat ik oorlogsfilms heb gezien die WEL impact op me hadden. The deer hunter, der untergang, Apocalypse now, das boot, platoon. En waarom bij die films wel? Omdat ik in die films wegdreef, er bestond geen tijd. Bij deze des te meer. Het was saai, de Duitsers praten engels, Liam Neeson acteert als een natte krant als altijd. Tja. Echt ik vond t echt een matige oorlogsfilms maar dat begrijp je inmiddels wel..

En wat heeft dat met deze film te maken....??

Prachtig verfilmd, alles is treffend in beeld gebracht. Gisteren nog eens gezien, elk jaar op 4 mei eigenlijk

Indrukwekkend oorlogsverhaal die je in ieder geval 1x gezien moet hebben. Het enige minpuntje is dat de Duitsers Engels met accent praten, verder perfect. 9/10

Voor mijzelf die in 1993 pas 7 jaar oud was is het niet zo gek meer, maar ik kan me indenken dat voor velen het een grote verrassing was dat uitgerekend Spielberg, de man van vermakelijke films met superieur in elkaar gezette actie, hiermee op de proppen kwam. Natuurlijk, hij had zich al eens gewaagd aan drama, maar dat was wel met de bekende Spielberg-dramatiek. Op één moment na blijft deze film daar volledig van weg en werd deze film zijn beste ooit.

Deze film zou ook voor Spielberg zelf een ommekeer betekenen. Datzelfde jaar kwam nog Jurassic Park uit, en ook later begaf de man zich nog wel eens op het actiepad, maar altijd met films die meer inhoud trachtten te hebben dan een film als Duel of Jaws. Ook zou vanaf nu elke volgende film worden gefilmd door Janusz Kaminski, al is deze Schindler's List de enige in zwart-wit. De stijl is echter wel hetzelfde, met vaak diepere schaduwen en opvallend veel binnenvallend licht. Dat geeft de films een mysterieuze sfeer mee, een bepaald cachet, en is ook gewoon heel mooi. Dat Schindler in zwart-wit werd gedraaid is dan dubbel genieten. Die keuze om zonder kleuren te werken is wel een goede. Het geeft een bepaalde authenticiteit mee, naast het feit dat Spielberg echt een historische parabel kan maken door het begin in kleur te filmen, dan het inktzwarte verleden in te duiken, en vervolgens weer kleur te gebruiken voor de epiloog en zo aan te geven dat het verleden geweest is en men nu in de kleurrijke, dus betere, toekomst in kan gaan. En dat is deze film ook, één van hoop.

Naast de mooie plaatjes zijn twee zaken die opvallen: de toon van de film en de montage. Om met dat laatste te beginnen, de Oscar daarvoor was volledig terecht. Je hebt niet alleen de soepel ogende montage die volledig naturel aanvoelt en een mooi ritme in scènes brengt, maar ook de beelden die achterelkaar geplakt zijn, zijn erg fijn. De dovende kaars richting de stoom van een locomotief, maar ook de scène dat Schindler en Goethe zich scheren zo achterelkaar geplakt, alsook vaak beeld en geluid van verschillende bronnen door elkaar heen. Het is allemaal niet per se vernieuwend, maar wel uitstekend in elkaar gezet. Hoogtepunt is overigens het shot na de razzia is de getto, waarin we direct alle kille emaillen pannen van Schindlers fabriek zien. Zo sterk dat beeld. En dan is er de toon van de film die precies goed is. Spielberg toont steeds genoeg om je afschuw om te wekken, maar niet teveel om er een exploitatiefilm van te maken. Je weet en voelt dat het erg is wat daar gebeurd is, maar Spielberg weet zich keurig in te houden. Ook de gesprekken tussen personen onderling gaan nergens de dramatische kant uit maar blijven precies goed onderkoeld of emotioneel, net hoe het moet. Extra pluspunt is de passende en prachtige muziek van Williams die nergens sentimenteel wordt (en waarop in 2014 in Sotsji de jonge kunstrijdster Joelia Lipnitskaja mij nog wist te betoveren).

Drie zaken die me echter van de volle score afhouden. Het is - ondanks het fantastische spel- jammer dat de film niet in het Duits is gedraaid. En het is helemaal gek, zij het minder geforceerd en dus minder irritant dan in The Book Thief, dat er soms op de achtergrond wel Duits wordt gesproken. Verder is de omslag van Schindler tegen het eind me net iets te snel. De hele film kent een juist tempo en zien we Schindler steeds meer aan het twijfelen worden gebracht, maar ineens is hij de redder van de Joden. Alsof ik een sleutelscène miste. En dat is jammer, want naast een film over de Shoah is dit ook een verder uitstekende karakterschets. Niet alleen van Schindler, die heerlijk wordt neergezet door Neeson met charme en flair, maar ook als opportunist. Je ziet hem langzaamaan richting de Joodse zaak (of eerder, de medemenselijke kant) uitgaan. Daarnaast is zijn relatie met Goeth ook mooi. Fiennes maakt er ook een bijster interessant figuur van, tegen het karikaturale aan, maar uiteindelijk is hij net zozeer een mens als Schindler maar net aan de verkeerde kant. Je ziet hem twijfelen, je ziet hem zich vervelen en vooral er maar het beste van maken, maar hij had absoluut liever ergens anders willen zijn. En die twee samen brengt een sterk spanningsveld.

Ten slotte is het einde (niet de epiloog, die wel de juiste toon raakt) me iets te cheesy met Schindler die ineens nog meer Joden had willen redden. Die ring die geschonken werd was goed, dat geneuzel daarna had weggelaten mogen worden. Daar kwam ineens de verkeerde Spielberg weer om de hoek en hoop je even dat hij het bij dino's en ontdekkingsreizigers houdt. Maar verder ben je meer dan blij dat hij dit aandurfde en aanpakte. 4,5*.

Ik heb deze film gister echt pas voor het eerst gezien, en zag inderdaad wat ik had verwacht veel dingen die erg gruwelijk zijn maar waar gebeurd , en we niet mogen vergeten. Deze film raakte mij dan ook erg . Door iedereen is het ook goed geacteerd. Ik geef deze film dan ook 4'5 ster

Hele saaie film die ook nog eens in zwart wit is gemaakt.

Het mag dan allemaal echt gebeurt zijn maar het is nog altijd een film en geen documentaire. Een film moet entertainen en niet als slaapmiddel dienen. De film duurt meer dan 3 uur notabenen! Daar had best wel een uur afgekund!!!

Het acteerwerk is wel okee al word Schindler wel als de ultieme held neer gezet, mensen vergeten dat het ook vieze nazi was die veel heeft geprofiteert over de rug van joden.

De acteur die voldemort speelt in Harry Potter speelt hier de ultieme slechterik. Een duivelse nazi die voor de lol joden vermoord. best aardig gespeeld maar er zit helemaal geen diepgang in zijn personage....

De enige die echt overtuigt is Ben Kingsley. hij speelt zo wel Voldemort en Liam Neeson van het toneel.

De muziek van John Williams is vooral bedoeld om mensen zo snel mogelijk te laten huilen en daar slaagt hij goed in maar dat wil niet zeggen dat het ook goede muziek is.

Steven Spielberg heeft ooit eens gezegd dat hij de film in zwart wit heeft geschoten omdat het anders te gruwelijk zou zijn.... wat een onzin. Kleur had hier juist een hoop realisme aan toegevoegt!!

het verhaal kabbelt rustig voort en er gebeurt vrij weinig. Ja okee, af en toe wordt er een kamp ontruimt en de scene in de trein naar een concentratie kamp was wel spannend. Dit zijn de enige momenten dat Schindlers List als een echte film aanvoelt in plaats van een film verslag.

De duitse soldaten worden allemaal afgebeeld als mensen die zo veel mogelijk joden willen uitroeien en totaal geen eigen gedachten hebben.... Tja, dit is gewoon niet geloofwaardig.

Aangezien Spielberg zelf een jood is zal hij dit wel zo bedoeld hebben, een soort van payback voor wat de Duitsers de joden hebben aangedaan in de 2e wereld oorlog. Het einde van de film ( dat opeens wel in kleur is! ) waar alle overlevenden een steen op het graf leggen is heel goedkoop sentiment.

Nee, Schindlers list is geen goede film, maar komt net onder het gemiddelde uit. Er zijn veel betere en realistischere films over de 2e wereld oorlog gemaakt.

Voor de zoveelste keer ben ik het weer oneens met je, Und3rdog.

Waarom niet in zwart-wit? Er zijn zoveel goede films in zwart-wit gemaakt terwel dat allang niet meer nodig was, kijk maar naar The Elephant Man van David Lynch. Ook vind ik niet dat een film alleen maar moet entertainen, de meeste films van Stanley Kubrick doen dat bevoorbeeld niet. Een film kan je ook aan het denken zetten of slechts enorm fascineren. Ik vind dit ook geen bijzonder vermakelijke film, maar intrigerend vond ik het wel. John Williams is en blijft dé filmcomponist, erg emotionele en mooie soundtrack, maar smaken kunnen verschillen.

Ook vind ik dat je niet perse kunt zeggen dat er alleenmaar 'vieze' Nazi's waren. Veel mensen deden het alleen om de enorme druk die er was en mensen als bijvoorbeeld Schindler doen uiteindelijk toch nog iets goeds, en in het begin is Schindler alles behalve een held...

Ik had ook wat problemen met het realisme, soms was het een beetje te Hollywood maar dat viel toch ook weer mee. Ik kan zo een hoop films opnoemen die veel onrealistischer zijn.

Nee, ik vind dat je geen goede analyse hebt gegeven van deze film. Ik snap de drang om een alom gerespecteerd werk af te kraken op zich wel, dat heb ik ook. Maar als dat niet terecht is zul je toch met goede argumenten moeten komen.

Deze film staat in mijn top 10 lijst. Dit baseer ik wel op de eerste keer dat ik deze in 1993 zag. Opgenomen in zwart-wit vond ik toen goed bij het tijdsbeeld passen. Er is wel kleur in verwerkt dat vond ik mooi gedaan. ( dat is jullie toch niet ontgaan? ) Maar later heb ik de film nog een paar keer gezien en als deze nu gemaakt zou worden zou ik ook kleur preferen. Ik stoorde me meer aan de taal, maar hoeveel films hebben de Duitsers gemaakt over de Tweede Wereldoorlog? Dat heeft toch jaren lang zeer gevoelig gelegen! Ik kan vanwege mijn dubbel gevoel geen sterren geven maar ik begrijp Und3rdog toch wel een beetje

Net als met kunst. Kunst hoeft niet mooi te zijn, kunst moet overtuigen.

Al deel ik je mening niet (zo getuige mijn 4,5 ster) vind ik het verder een heldere mening en de punten die je noemt kan ik zeker begrijpen. Alleen, vanwaar de aversie tegen zwart/wit? De beelden van Janusz Kamiński vond ik zelf vaak borderline oogstrelend.

Inderdaad complete onzin.

Wat een klinkklare onzin allemaal. Ik heb de laatste vijftig jaar tientallen films over de Tweede Wereldoorlog gezien, waaronder een aantal over de Duitse vernietigingskampen. Een betere film over de voor een weldenkend mens niet te bevatten Holocaust ben ik echter nooit tegengekomen. Enkel de Franse televisiefilm Un Amour à Taire (2005) over de vervolging van homo’s is minstens zo aangrijpend.

De fraaie zwart wit cinematografie past perfect bij het thema en bij het tijdsbeeld en dat geldt evenzeer voor de overschakeling naar kleur na het einde van de oorlog.

Dan heb je niet goed gekeken Klaus. De Pianist is veel aangrijpender en realistischer dan het over gedramatiseerde en saaie kleurloze schindlers list.

Polanksi's The Pianist is ook een pakkend drama, maar om die beter te vinden dan Schindler's List is gewoon een kwestie van smaak, denk ik. En over smaak valt niet te twisten.

Rat Race (3/9) Movie CLIP - The Barbie Museum (2001) HD - YouTube

David Lynch is ook een flut regisseur met zijn rare films die nergens over gaan.

Stanley Kubrick maakt ook alleen maar saaie trage films. 2001 a space oddysey bv is 1 van de saaiste films die ooit heb gezien, totaal geen aktie en die apen en robot was lachwekkend. Ik ben 10x in slaap gevallen toen ik die film probeerde te kijken! Alleen de Shining was nog wel te pruimen al kon daar ook wel een half uur van af en de enige goede acteur was de neger.....

Ik heb voldoende argumenten gegeven die voor het voor mij een slechte film van maken. Als mijn argumenten jou niet bevalt dan is dat jou probleem, er is geen standaard handleiding die zegt wat goede en niet goede argumenten zijn......

Als jij die Kubrick goed vond, is er in mijn optiek meer werk dat jou zou kunnen bekoren; Full Metal Jacket en Spartacus bijvoorbeeld. Echter Barry Lyndon en Lolita zou ik in jouw geval laten liggen.

BBarbie ik kan Und3rdog zijn kritiek wel rijmen. Ik denk dat de analyse van Und3rdog de analyse van Terry Gilliam raakt; die een aantal jaren geleden treffend heeft verwoord wat 'het probleem' is met Schindler's List , voor sommigen.

Een discussie die nogal lastig ligt, o.a. hier op de site. Vroeger waren veel documentaires in zwartwit. Toen kwamen er steeds meer stukjes kleurenfilm tevoorschijn, waardoor er ook steeds meer documentaires in kleur over WO2 te zien waren. Kleurentv's waren er eerst ook nog niet...om kort te gaan ik hoop dat het wat duidelijk is. Als zwartwit zo mooi is, hadden we toch gewoon daarmee door kunnen gaan. Inmiddels wat achterhaald vind ik, maar toen in 1993, toen kon het nog wel, maar echt gehoeven had het toch weer niet.

Dat schrijft hij niet. Maar over een vieze Nazi die een ultime held wordt.

Dan had er beter een film gemaakt kunnen worden over een (onbekende) Duitser die zich tegen de Nazi's keerde maar toch nog een groepje mensen wist te redden en daardoor een held werd.

Dat kan, een drang om een film af te kraken. Dat weet ik verder niet. Zo kan het over komen. Ik vind het verder geen slechte analyse. Alleen de film komt wel realistisch over dat wel, maar voor de rest zie ik het niet veel anders.