One Flew over the Cuckoo's Nest (1975)

Het is dan ook geen komedie he

Dat had ik dus wel verwacht na alle reacties die ik er over had gehoord/lezen. Een echte drama-film vind ik het trouwens ook niet.

Wat dan? En wat vind jij dan wel drama?

Natuurlijk blijft het een drama. Maar ik ben het ook wel een beetje met Shockdog eens.Er zit zeker wat humor in en het op het einde na, blijft het allemaal redelijk luchtig.

Een beetje humor in een drama maakt het toch geen komedie of een mindere drama?

Gelijk heb je. Dit is juist de kracht van One Flew over the Cuckoo's Nest. De film voelt vrij lang lekker luchtig aan en er is genoeg reden tot lachen, tot het eindigt met een mokerslag.

Ik ben het met Don Mn eens. Ik zeg ook niet dat de film daardoor slechter word. Het is zelfs een van de beteren dingen aan de film.

Mooie film een interessant uitgangspunt ten volle wordt benut.

Ik wilde even ingaan op de rol van zuster Ratched:

Ze wordt hier een beetje gezien als 'het kwaad', een vertegenwoordiging die in vele films blijkbaar wel nodig is. Maar zo evil vond ik haar nog niet: ze is weliswaar erg punctueel, afgelijnd en in zekere zin naïef, maar wanneer doet ze iets buiten het boekje ? Enkel op het einde waarin ze dreigde het gebeuren te vertellen aan de moeder, dat kan je zien als slecht, maaar verder... Ze redde Mac zelfs een keer door te pleiten voor een verlengd verblijf.

Het einde was totaal onverwacht, geen happy end eigenlijk maar dat versterkt de dramatiek van de film.

4*

Ik zeg toch: ik dácht dat het een komedie was, maar het is een drama-film, wat ik dus niet echt terecht vindt. Het blijft (voor mij) allemaal een beetje luchtig door de komedie-elementen die erdoor zitten.

Wat vind jij dan een drama? Films als Sissi? Drama is een redelijk breed genre.

Zoals je zelf al zegt, drama is een redelijk breed genre, wat ik dus niet zomaar even kan uitleggen. Maar als ik de beschrijving lees:

McMurphy denkt dat hij onder het werken in de gevangenis uit kan komen door te doen alsof hij gek is. Zijn plan keert zich echter tegen hem wanneer hij naar een inrichting wordt gestuurd. Hij probeert de plek wat levendiger te maken door het spelen van kaarten en basketbal, maar de hoofdzuster zit hem telkens op de huid.

dan verwacht ik een komedie, en als komedie schiet deze film gewoon te kort. Het verhaal, de rode draad is te 'komedie-achtig' om als drama te overtuigen. Maar, dit is allemaal mijn mening.

Maar als erboven 'Drama' staat, verwacht je toch een drama?

Heb je de film nu als komedie- of dramafilm beoordeeld?

Als komedie, omdat ik er nauwlijks drama inzie/zag.

Wat is er dan geen drama aan?

en mij niet. Ik probeer júllie er ook niet van te overtuigen dat dit geen drama-film is, ik vindt het geen drama-film omdat daar de rode draad daar te 'grappig' voor is. En dan zit ik steeds te wachten op leuke grappen, die de film te kort schiet.

Dat slaat nergens op. Nu geef je een 'laag' cijfer, omdat je zit te wachten op iets waarvan je van te voren al had moeten weten dat het er niet zou komen.

Schockdog ziet dit als een komedie, laat staan het aspect dat de film onder het 'drama'-genre valt. Ik kan hem hier opzich wel gelijk in geven, deze film bevat erg veel komische elementen.

Daarentegen is het wel zo dat ik wil benadrukken dat wat we hier te zien krijgen eigenlijk een aanval is op de maatschappij. De 'komedie' in deze film is om de boodschap achter deze film niet te zwaar te maken, om het lekker luchtig te houden. In die periode hebben er vergeleken met nu radicale verandering plaatsgevonden met betrekking tot 'gehandicapten'

Ik vind dit echt een drama-meesterwerk, maar je hebt nou eenmaal gelijk als je zegt dat er redelijk veel humor in voorkomt. Als je deze humor nou bij het geheel invoegt, niet alleen de vingers pakt, maar ook de hele hand.

Dan

kan je concluderen dat dit allesomvattende meer bezit dan dat geniale humoristische sfeertje.

Helemaal mee eens. Laten we Alien gaan afkraken omdat we een familiefilm verwachtte zoals E.T.

Spijker op zn kop.

Zo ook het boek.

Bij Alien staat toch geen E.T.-achtige beschrijving? Dan verwacht je ook geen E.T.-achtige film. Bij One flew over the cuckoo's nest wel een komedie-achtige, en ik zie geen drama in deze filim, dus als drama-film kan ík hem niet beoordelen. En voor een komedie zit er te weinig humor in (naar mijn mening).

Ik zeg: spannende dramafilm met zwarte humor.

Is hierbij de discussie voorbij

Het is een drama met hier en daar eens wat humor. Ik ben in elk geval deze niet gaan kijken in de verwachting een komedie te gaan aanschouwen.

Erg leuke film, maar niet zo verbijsterend goed. De personages waren erg grappig en perfect uitgewerkt, het verhaal was goed te doen. Het einde vond ik vaag maar goed gelukt, boeide me erg. 3,5*

Klassieker!

Sterke film met een prachtig eind

4.5

Mooie film, veel drama, zwarte humor, goed acteerwerk, tijdloos verhaal en na het zien van deze film heb ik een zusterfobie opgelopen, wat haat ik deze dame...

Ik had voordien van deze film gehoord, omdat er bij de recensie van the Dream Team naar werd gerefereerd. Toen ik em op een goede dag zag liggen in de winkel besloot ik em eens mee te nemen (dat ie 5 oscars had gekregen hielp, maar interessanter vond ik het dat Jack Nicholson de hoofdrol speelde).

Ik was zeer aangenaam verrast en mag de film inmiddels tot een van mijn favorieten rekenen. Werkelijk alle acteurs en actrices spelen subliem, het script blijft het boek goed trouw (kleine aanpassingen zijn altijd nodig bij boek>film) en ook de regie is geniaal. Je gaat echt met de personages meeleven. Je krijgt, net als McMurphy een hekel aan de hoofdzuster en je bent net zo verbaasd als hij als blijkt dat de chief kan praten. Elke grap en elk droevig moment is perfect getimed en het eind laat je achter met een brok in je keel.

Gebasseerd op het boek van Kesey. Kirk Douglas liet het boek al eerder omzetten in een toneelstuk met een ware topcast, maar zonder succes. Later wou Kirk Douglas het boek opsturen naar Milos Forman. Hij dacht dat Forman er wel iets zou kunnen mee doen in de filmindustrie. Het boek was echter nooit aangekomen bij de regisseur. De censors van de douane hadden het boek in beslag genomen. Maar liefst tien jaar later ontving dezelfde regisseur hetzelfde boek: "One Flew Over the Cuckoo's Nest", deze keer van Michael Douglas en Saul Zaentz (de producer). Ze wisten niet dat Kirk tien jaar eerder al poogde het boek in handen te geven van Milos Forman. Al bij al waren de plannen voor de boekverfilming neergezet, maar geen enkele grote studio wou de film financieren. Met als gevolg dat men de film maakte met een erg klein budget. Na heel wat getreuzel om een gepaste cast te vinden ging heel de crew filmen in een echt ziekenhuis. "One Flew Over the Chuckoo's Nest" was geboren.

Zoals speranza hier al zei: Jack Nicholson draagt de film met zijn acteerwerk. Voor een tijdje is zijn fenomenale acteerwerk ook ruim voldoende om de kwaliteitsmeter en het vermaak hoog te houden. Het werk erg luchtig, waardoor de film nooit verveeld en erg vermakelijk is. Maar later op de film gaan de scènes net iets te over-the-top om nog geloofwaardig over te komen. Hier en daar op het kinderachtige toe, zoals het boottripje.

Wel een mooi einde. Ik had eerder zoiets verwacht van: Nicholson's hart is bij de psychiatrische patiënten en besluit daar te blijven. Maar neen, dit einde is wel van een ander (onvoorspelbaar) kaliber. Op papier erg goed, alleen hebben we hier het minpunt dat het erg sentimenteel is. Het voelt iets te geforceerd aan om de emoties te kunnen laten vloeien, doch is het erg geslaagd.

Acteerwerk is niet alleen van Jack Nicholson maar van de volledige cast schitterend.

Besluit: hier en daar een beetje té, maar al bij al toch één van de betere klassiekers, maar wel zonder echte indrukwekkende bijzonderheden.

Schitterende acteerprestatie van Nicholson idd. Maar maakt dat de film zo goed?

Niet alleen dat ik erg sterk. Maar ook het boeinde plot, de luchtige humor, en het einde wat bij mij als een mokerslag komt. Maarja, je ben natuurlijk niet verplicht om de film vreselijk goed te vinden