One Flew over the Cuckoo's Nest (1975)

Een van Jack Nicholson's beste rollen!

Knappe film met een goed opgebouwd verhaal. Naarmate de film vordert wordt de film steeds interessanter.

Het einde is origineel, had ik niet zo verwacht.

Voor de eerste keer gezien en fantastische film. In mijn ogen meer een ode aan het individu dan een aanklacht tegen de psychiatrie. Werkelijk alle acteurs lijken boven zichzelf uit te stijgen in deze terechte klassieker.

4.5*

Een geweldige film, ik was zeer onder de indruk!

Vooral ontzettend sterk geacteerd, met voortreffelijke rollen voor Brad Dourif, Christopher Lloyd, Danny DeVito en natuurlijk een geweldige Jack Nicholson. Prachtige rol. Het verhaal was compleet en prachtig uitgewerkt, het wist me geen moment te vervelen en ik heb aan één stuk door geboeid zitten kijken.

5 sterren.

Veel hilarische scènes, het was voor mij echt een feel-good-movie totdat dat afschuwelijke maar o zo indrukwekkende einde werd ingezet. Met gemak een 4,5. 5 kan altijd nog, dan kan ik hem tenminste nog ophogen.

En WAT een prestatie van Nicholson zeg, niet te geloven zo goed (rest ook natuurlijk). Vooral die scène waarin hij ontdekt dat Chief de boel belazert of die scène waarin hij langzaam tot inkeer komt over zijn ietwat opportunistische ontsnappingsplan, of die scène waarin....

Tegenvaller. Waar het boek een weelderige en fascinerende inkijk geeft in de psyche van de patiënten (met de Chief, die 'machinery' in de muren van het gebouw meent waar te nemen, voorop), en veel overlaat aan de fantasie van de lezer, blijft de film een tamelijk zwak heldenverhaaltje. Met een onsympathieke held ook nog eens: is McMurphy in het boek een welbespraakte stuntel die zich steeds weer per ongeluk in moeilijkheden heeft gebracht, in de film lijkt hij eerder een ongevoelige klootzak die mensen de nesten in werkt zolang hij er zelf maar plezier aan beleeft (zoals bij Billy en Turkle).
Het meest frappante verschil tussen het boek en de film vond ik trouwens de Big Nurse, in het boek een manipulatieve heks, in de film niet meer dan een strenge vrouw die de situatie onder controle probeert te houden. Op het moment dat McMurphy haar aanvliegt, kon ik dan ook maar weinig sympathie voor hem opbrengen, zeker omdat McMurphy zijn situatie helemaal aan zichzelf te danken had en zij niets heeft gedaan om hem het leven extra zuur te maken.
Nee, dan Billy en The Chief, dát waren de echt kleurrijke personages in deze film. En het einde was precies zoals het verfilmd had moeten worden. Toch kom ik niet hoger dan 2*.

Merkwaardige film.

Erg traag maar buitengewoon boeiend. Nicholson acteert geweldig maar ook de rest van de cast is goed. "Nurse Ratched" steelt vooral de show.

5 sterren.

Aardig verhaaltje.

Nicholson doet het goed, de rest ook. Film is aardig om volgen, gekken maken het sowieso iets interessanter.

Die top 10 notering begrijp ik dan weer niet. Het geniale ontglipt mij volledig. Een film die waarschijnlijk wel bijblijft, want erg kundig gemaakt, maar niet iets waar ik wild enthousiast van wordt. Meer heb ik er dan ook niet over te vertellen eigenlijk.

3*

De jaren `70 hebben echt goede films voortgebracht!Aanvankelijk was ik een beetje sceptisch over deze film, onterecht natuurlijk....

Een lekker zooitje ongeregeld dat steeds meer gaat huishouden in een verzorgingstehuis, tot onvreden natuurlijk van een strenge zuster. Erg goed uitgewerkt, elk personage heeft weer een andere tic. Vooral Danny De Vito is geweldig als neurotische patiënt. En dan die man die de hele tijd moe is, en hoe hij telkens op een leuke manier belachelijk gemaakt wordt door Jack Nicholson, die overigens ook weer een geweldige rol neerzet als vrijbuiter is prachtig om te zien.

Alleen het personage Billy vond ik niet zo denderend. Wel schokkend hoe er soms met psychiatrische patiënten wordt omgegaan.

En het einde is natuurlijk onovertroffen, een van de prachtigste scènes in de filmgeschiedenis. Totaal onverwacht en dus verassend! Een dikke 4,5*

Dank je eRCee

Ga hier toch maar weer op terug komen na uitvoerig en vooral wijs beraad met mezelf

Alhoewel ik objectief best wel wat tegen de film in te brengen heb is One flew... echt wel een film die onder je huid kruipt (bij mij tenminste). En aangezien film in de allereerste plaast toch emotie is hoort dat halve puntje wat ik met m'n verstand weggehaald heb gevoelsmatig gewoon bij de film. Een "simpele" 4* doet niet genoeg recht aan deze prachtige film met een geweldige Nicholson in de hoofdrol.

Sterke film zonder echt te excelleren; iets overschat derhalve in mijn ogen. Nicholson is wel perfect natuurlijk maar andere films raakten me meer; misschien doet een herziening wonderen want het is toch alweer een paar jaartjes geleden dat ik hem voor het laatst zag.

3,5*.

Nicholson in topvorm. Hij is geweldig in deze film, maar bijna iedereen komt zeer goed en geloofwaardig over. Alleen de hoofdzuster vond ik iets minder, maar wel acceptabel. Heel sterk aan de film vind ik dat je van alle belangrijke personen al snel kenmerken en eigenschappen ontdekt. Vooral tijdens de groepssessies die ze houden. Prachtig om te zien hoe het regime in de inrichting is en hoe Nicholson het dagelijkse ritme zo gemakkelijk verstoort. Het einde van de film is ook zeer goed. Wat ook erg mooi is; is Nicholson nou gek of doet ie alsof? Je kunt de film op twee manieren bekijken.

De film wisselt een goed verhaal, met komische elementen af met drama en zeer goed acteerwerk van Nicholson. Het einde vond ik goed, maar 't laat je als kijker wel met een brok in de keel achter. 4,5*

Hmm, een tegenvaller. Verhaal is goed uitgewerkt, de acteerprestaties zijn superieur maar aan het verhaal is weinig aan. Men laat bijvoorbeeld de maatschappij zien dat de vrijheid beperkt wordt. Kritiek leveren door middel van een film, leuk, maar daarom is deze film niet geniaal. Sommigen vinden dat deze film prachtige scènes en humor bevat. Sorry, ik vind ze met moeite. Het einde was wat onverwacht, maar zo een goed idee was dat ook weer niet. Later we even op Mac wat lobotomie toepassen en dan van zijn lijden verlossen!.

Zeer mooi drama met een schitterende spelende Jack Nicholson. Het verhaal is zeer mooi en ook zeer boeiend. Ik had wel gehoopt op een beter einde, maar dat is misschien ook wel de charme van deze film.

Leuke film met erge goed inbeeldgebrachte scenes, schitterend geacteerd, leuke rol voor Danny DeVito trouwens

4,5

Eerst en vooral: zonder twijfel een tijdloze film. Hoewel hij meer dan 30 jaar oud is - toen bestond Moviemeter nog niet eens - heb je nooit dat gevoel.

Het eerste deel van de film valt in mijn ogen eerder onder de noemer tragikomedie, omdat er ondanks de uitzichtloze situatie van vele "zotten" (mede veroorzaakt door elektroshocks, operaties en medicamenten om ze rustig te houden) enkele momenten waren waarmee ik enorm hard moest lachen.
Het tweede deel vereiste wat meer denkwerk om bepaalde scènes te begrijpen. Nu ik echter hier een paar reacties gelezen heb begrijp ik dat ik eigenlijk de volledige film doorhad. Wel vind ik dat er bij het einde iets langer stilgestaan mocht zijn. Zo begrijpt niet iedereen wat een lobotomie is en wat het effect ervan is. Het is echter wel schrijnend om te zien dat men er door deze behandelingswijzen in slaagt om quasi normale mensen die mits een beetje hulp een normaal leven zouden kunnen leiden, om te vormen tot kasplantjes. Hopelijk is de zorg voor geesteszieke patiënten nu beter als in de periode waarin de film zich afspeelt..

De acteurs spelen enorm sterk, want hoewel het misschien een dankbare rol lijkt om een zot te spelen, toch is er een heel scala aan emoties en handelingen voor nodig. Dat niet elke persoon in de instelling waar ze verblijven dezelfde is, blijkt al gauw.

Dat de film in de top 250 hoort staat buiten kijf, misschien is elfde echter net iets te hoog wat mij betreft. Voorlopig hou ik het op 4 sterretjes.

Schitterend en bij vlagen zeer komisch drama met een geniale Nicholson en een oersterk verhaal. Meesterwerk.

Zo, ook deze klassieker heb ik eindelijk eens gezien. Ik was benieuwd naar de film, je bent niet voor niets de nummer 11 in de Moviemeter top 250. Daarbij, Jack Nicholson is 1 van de beste acteurs ooit. De interesse is gewekt...

Ik moet achteraf zeggen dat ik die 11e plek wel heel erg hoog vind voor deze film. Zeker, een prima film, uitstekend zelfs met een sterk acteerniveau, Jack Nicholson uiteraard voorop, maar het is niet dat ik na afloop dacht dat ik 1 van de beste films ooit heb gezien. Wel een bovengemiddeld goede film, dat wel.

Kijk, de film duurt 2 uur en in de 1e anderhalf uur vond ik te weinig diepgang bezitten. Er waren dialogen, er was wat karakter uitwerking, Nicholson stal de show met zijn personage en Louise Fletcher was erg goed als de kille dokter maar het was niet grensverleggend in mijn ogen.

Het laatste half uur vond ik dan ook een stuk boeiender. Eindelijk kreeg het verhaal meer lijn waar het naar toe wilde en zeker het sterke einde maakte van het verhaal een mooie afsluiter. Je moet het einde snappen, al kan je hem zelf interpreteren zoals je wilt. Ik lees op de site wat theorien en kan me er wel in vinden.

De film is een beetje een tragische komedie en dat pakt wel goed uit. De bijrollen van de andere patienten vond ik erg goed, er zaten boeiende personages tussen. Regelmatig zaten er grappige of wat ontroerende stukken in terwijl je wel goed ziet wat men in die tijd met patienten in een psychiatische inrichting deed. Gelukkig is het tegenwoordig niet meer zo kil en primitief.

Alles bij elkaar 4*

"One flew over the cuckoo's nest" IS Jack Nicholson.

Sorry, maar ik meen dat zonder deze topacteur, deze film toch wel enkele stapjes terugzet.

Of is het niet zo dat de scènes die werkelijk aangrijpen door Nicholson worden gedragen ?

Als de film dan toch tot doel heeft de onbekwaamheid van het establishment bij de heropvoeding van maatschappelijke randgevallen of sukkelaars, aan te klagen dan is ze best geslaagd.

Onlangs zag ik "Blackboard Jungle" en "A Clockwork Orange" en daar zit een gelijkaardige boodschap in en wat me dan opvalt is dat er geen respect is voorbehouden voor de mensen die in dat systeem worden gedropt en die een job uitvoeren die geen plezierig kanten heeft.

Maar goed, dat heeft niets met film te maken en van film gesproken, dit Foreman product is goed tot zeer goed.

Het eerste deel vind ik magistraal, het tweede een beetje te veel "zoekend naar iets nieuw", zoals bijvoorbeeld die vispartij.

Ik had One Flew over the Cuckoo's Nest weleens in stukjes op de tv. gezien maar gisteren dan eindelijk in een keer gezien.

Hele sterke film met een prachtig aangrijpend verhaal gebracht met veel humor, waarbij je soms erg smakelijk kan lachen om een paar gekken.Tevens bevat de film erg goede karakter ontwikkelingen. Iedereen krijgt zijn moment in de film al pakt dat met Billy Bibbits niet zo goed uit natuurlijk .En dan Chief, wat een leuk karakter is dat. Het einde vond ik erg bitter, maar vond het op de een of andere manier tevens heel mooi gedaan.

4* vooralsnog.

Geweldige film. Erg komisch hier en daar, maar ook ontroerend van tijd tot tijd. Vooral die grote indiaan vond ik een goede rol. Mooi ook hoe die uiteindelijk ontsnapt. Goede rol van Nicholsen (zoals meestal).

Heeft lang in mijn kast gelegen en lang uitgesteld om hem te kijken, maar toen ik het boek voor engels moest lezen heb ik de film toch maar gekeken en ik heb er spijt van dat ik hem niet eerder heb gekeken, wat een schitterende film die je meeneemt en je in het verhaal trekt, ondanks dat er weinig spectaculairs gebeurt blijf je aan de buis gekluisterd. Waarom? Je wilt weten hoe het afloopt en de film wisselt af met leuke, grappige en scherpe naar ontroerende en zielige scenes waar je zo meeleeft met de personages. Dit komt door de acteerprestatie, en niet alleen van Nicholson die er wel bovenuitsteekt, maar iedereen acteert perfect.

De vooruitgang in de film en hoe de personages, vooral de gekken, veranderen is geweldig gedaan. Hoe de charismatische rebel McMurphy daar binnen komt om het werk in de gevangenis te ontlopen en het gekkenhuis helemaal op zijn kop zet. Waar zuster Retchen niet tegen kan en wil laten zien wie hier de baas is en dit doet door de patienten uit te dagen en tegen elkaar uit te spelen. Ze laat de patienten alleen maar lulliger voelen door ze helemaal in de grond te trappen, dit zie je ook op het einde als Billy met dat meisje naar bed is geweest en dan gevonden wordt, dan stottert hij helemaal niet meer en voelt hij zich eindelijk eens trots op zichzelf en dat Retchen dan zegt dat ze dit tegen zijn moeder zal zeggen, hierdoor voelt hij zich weer rot en pleeft hij uiteindelijk zelfmoord. En chief die eerst helemaal moet niemand praat en doof is maar later tegen McMurphy praat en erachter komt dat hij iedereen gewoon voor de gek houdt. Door de film heen raken de gevangenen meer gehecht aan McMurphy omdat hij hun laat voelen alsof ze iets betekenen met hoogtepunten de vissertocht en het feestje op het einde, wat dramtische gevolgen had is zo mooi gedaan. Het einde en de gedachte erachter is zo mooi gedaan, ik kreeg er helemaal tranen in mijn ogen van.

Een sublieme film die iedereen moet hebben gezien en zeker een plekje in mijn top 10 verdient. En nu het boek nog lezen, maar dat is denk ik geen straf.

5*

Omdat de film op numero 10 staat in de top 250-lijst en omdat Jack Nicholson hier de hoofdrol inspeelt vond ik dat het wel eens tijd was om de film te zien. Het enige wat me niet meteen aansprak om de film te zien was het plot, ik heb het niet zo met films die zich voor het grootste deel in een ziekenhuis of een instelling afspelen.

Het verhaal is me gelukkig goed bevallen en kende vele spannende en ontroerende scènes. Jack Nicholson zette een hoogstaande prestatie neer die hij alleen in The Shining evenaart en de andere acteurs uit de inrichting verdienen ook veel lof, ze wisten me zeer goed te overtuigen als gestoorden (je moet het ook maar willen om zo'n rol te spelen).

Maar de film was nu ook weer niet perfect want buiten het schitterende verhaal en het prachtige acteerwerk had de film weinig om het lijf, geen hoogstaande cameravoering, geen indrukwekkende scènes en een irritante soundtrack. De film gaf een beetje hetzelfde gevoel dat ik ook overhield na het zien van The Shawshank Redemption en The Green Mile: een mooi verhaal en goed acteerwerk maar geen impossante, vernieuwende of controversiele scènes, gewoon een goed uitgewerkte doorsneefilm (al vond ik deze film toch nog altijd een stuk indrukwekkender dan SSR en TGM).

4.0 sterren

Ik had al wel een goede film verwacht maar ik vind deze toch wel wat overrated hoor. Film is heel leuk met goede Cast. Jack Nichelson doet het heel goed. Verhaal is zeker heel sterk vooral waarneer ze uit het gekkenhuis ontsnappen en vooral het einde is goed.

4*

Ps. Kan iemand mij even vertellen hoe het nou precies kwam dat Mac op het laatst zelf ook niet meer goed bij z'n hoofd is?

Wat mij betreft heeft Jack Nicholson alleen maar goede rollen gespeeld, maar twee springen er ver boven uit, en dat zijn: The Shining uit 1980 en deze uit 1975 afkomstige film waarin Nicholson terecht komt in een psychiatrische inrichting waar een zuster met de scepter zwaait die er niet om liegt. Maar Nicholson is niet zo snel klein te krijgen, sterker nog: hij motiveert zijn medepatienten en dat tot grote ergenis van de hoofdzuster.

Kan het nog herinneren dat ik samen met mijn vader in een vhs winkel was en dat ik deze film zag liggen. Hij leek mij toen al leuk leek. Mijn vader vond dat we hem moesten kopen want hij vond het ook een leuke film en het was zijn favoriete film, zei hij. Jack Nicholson deed zijn rol erg goed. Nurse Ratched is een echte bitch en goed gespeeld door Louise Fletcher. Brad Dourif deed z'n rol als Billy Bibbit erg goed. Eigenlijk deed iedereen het erg goed dus 5,0.

Een van mijn vijfsterrenfilms! Uit Jack Nicholons rijk gevulde oeuvre zou ik deze film kiezen, als ik de film moet kiezen waarin hij het best acteert. Hij is tegendraads, ietwat gestoord, maar op sommige momenten heel serieus en meelevend. Zo'n mix bevalt me wel .

Wat ook meehelpt in deze film, is dat alle bijrollen zo goed uit de verf komen. Vanaf het eerste kringgesprek met opperbitch en grootste trut uit de cinema, Louise Ratched, heb je duidelijk door hoe de patiënten van de kliniek in elkaar steken. Je lacht en treurt met de verschillende karakters, waarvan sommigen een leuke verrassing in petto hebben. Er is werkelijk niets aan te merken aan One Flew over the Cuckoo's Nest. Alles zit picobello in orde

Met One flew over a Cuckoo's Nest heb ik de 1e 25 van de top 250 gezien, en ook deze film heeft zijn plek daar dik verdiend.

Deze film wordt vooral gemaakt door de acteurs, want ze zijn werkelijk geweldig! De hier nog jonge Nicholson is uiteraard een fenomenaal acteur, dat weten we allemaal, maar zijn vele medespelers doen zeker niet voor hem onder.

De personages zijn uitermate interessant door de leuke gekkenhuis-setting. Heb erg vaak kunnen lachen en dat houdt de film heerlijk luchtig en bovenal boeiend.

Veruit het beste van de film vond ik het samenspel tussen de acteurs. Die magische chemie is er! En dat doet de film zoveel goed! Dat ultieme, natuurlijke spel tussen de acteurs, zo ontzettend knap. Een hele dikke pluim voor de casting!

Die chemie mis ik zo erg in de hedendaagse films. Lost in Translation is het meest recente voorbeeld dat ik kan bedenken die ook die chemie heeft. En ook mede daardoor is het mijn no.1 film geworden. Dat zie ik hier ook in terug.

Met het acteren zit het meer dan goed, de cinematografie vond ik ook goed maar viel in het niets tegenover de acteerprestaties. Daar had meer in gezeten ben ik bang.

Nou is Forman een uitstekende regisseur, maar ik had deze acteurs liever in de handen van bijv. een Kubrick gezien. Ik vind deze film namelijk best wel in zijn straatje passen.

Geweldige film met een geweldige Jack nickelson.

zeker een van de betere films die ik ooit heb gezien en wat een hekel ga je aan die verpleegster krijgen zeg.

Ook de soundtrack is goed en het einde is

prachtig