One Flew over the Cuckoo's Nest (1975)

Lees goed verwarde man. Laten we eens volwassen gaan doen.

Ik ben hier niet om vriendjes te maken en om over iemands diepgang te gaan praten.

Dat jij nou snel op je teentjes bent getrapt omdat ik een film afkraak met tekst en cijfer zegt al genoeg over jouw gedachtengang.

Dit is immers een site waarbij iedereen zijn mening mag en kan uiten.

De film sprak me niet gewoon niet aan. (punt!)

Hippie tijd duurde van mid '60 tot mid '70. Na fijn.

Nog iemand die slecht tegen kritiek kan.

Ik ga niet eens met je in discussie. Ik bedoel... Matrix op nummer 1. :S

Toch misschien iemand waarmee ik normaal kan comuniceren.

Ooit van sarcasme gehoord?

Btw leuk dat je Ong Bak in je lijstje hebt. ^ ^

Een leuke no brainer movie!

Volwassen reacties. Verder zie ik ook nergens uberhaupt enige leidraad om dit te linken aan 'hippies'. Aangezien je zelf komt aanzetten met een periode (mid sixties - mid seventies) is het opmerkelijk dat de film gebaseerd is op een boek geschreven begin jaren 60. Waar zie je die typische eind van de hippie-tijd kenmerken?

Deze film heeft heeft helemaal niks met hippies te maken, en volgens mij is hippietijd jaren '60. De jaren '70 is het beste decennium uit de Amerikaanse cinema denk ik, in ieder geval m'n favoriete. Dus staat eerder garant voor kwaliteit dan voor saaiheid.

Voor de rest: ieder z'n smaak natuurlijk.

Ik en anderen hebben kritiek op jouw beredenering over deze film.

Dat je nu gaat roepen dat ik op m'n teentjes ben getrapt is echt zo'n typische verdedigende reactie.

Als het niet jouw soort film is onthoudt je dan van commentaar.

Deze film is gewoon tijdloos door zijn grote portie menselijkheid die erin ligt. Natuurlijk móet iedereen zijn eigen smaak hebben, maar ik kan er toch niet omheen dat wie deze film niet goed vindt, en zéker iemand die in zulke opzettelijk provocerende, simpele woorden (Kijken naar een stel debielen die in een gesticht gek doen. Typisch een film uit de hippie-tijd. Kan best voorstellen dat als je onder drugs zit, je deze film hallucinerend fantastisch vindt; quote Torcida) deze film beoordeelt, je eigenlijk gewoon inlevingsvermogen, meelevendheid mist om deze thematiek te kunnen doorgronden. De dialogen zijn zéér realistisch, briljant geacteerd (zeker niet over the top, zoals sommigen waarschijnlijk denken) en getuigen van een grote dosis nuancering en , weeral, menselijkheid. Ondanks de zeer beperkte locaties (idd saai, maar tja, wat verwacht je van een instelling), de totaal onspectaculaire camerashots en het gebrek aan special effects, flashbacks; blijft dit voor mij waarschijnlijk de boeiendste film ever. Na zo'n 7 maal gezien te hebben, zou ik zeker geen nee zeggen als iemand die hem nog niet gezien heeft beslist hem te huren om samen te bekijken. Provoceren kan, maar getuigt nu eenmaal vaak van een hard en cynisch karakter en wat dat betreft, is dat nu eenmaal typisch vandaag de dag!

Mooi gezegd Razorcut, helemaal mee eens, deze film heeft niets met drugs-cultuur te maken, maar idd met menselijkheid in een onmenselijke omgeving, prachtig en tijdloos. Als je deze film afdoet als een stelletje gekken en een hippie ben je imo toch wel erg afgestompt.

Ongeëvenaard mooie film!

Idd op je kleine teentjes getrapt

Maar goed heb de film dus gezien en geef mijn bevinding erop.

Zijn meerdere films die bij mij niet in de smaak vallen, en die geef ik dan gewoon een slecht cijfer.

Is het verboden om een film te bekritiseren? lol.

Idd... ieder zijn smaak.

Wauw! Echt fantastisch! Aanrader!

4,5

@Torcida: Nog steeds niets inhoudelijks, jammer. Een film mag natuurlijk bekritiseerd worden, MovieMeter is niet voor niets een discussiesite. Maar sta dan ook open voor kritiek en tracht jouw visie beter te beargumenteren ipv iets te schreeuwen en de onschuld van je handen proberen te wassen met het nietszeggende 'het is mijn smaak' en anderen aan te vallen op hun smaak. Nogmaals een poging: wat is er hippie-achtig aan de film, danwel wat is in jouw ogen typisch het einde van de hippie-periode?

Netjes verwoord hoor. Razorcut! Je leraar NL zou er blij mee geweest zijn. Om te beginnen was mijn bericht niet opzettelijk. Het was een gevolg naar aanleiding van de onintressante film. Het toepassen van simpele worden klopt. Dit omdat niet iedereen hier van niveau is zoals onze vriend Gletcher.

Inlevingsvermogen en meelevenheid was bij mij op een gegeven moment niet van toepassing. Film werd me te langdradig en saai om naar te kijken. Het decor/set van de film heeft hierin idd mee geholpen. Desondanks vond ik het acteer werk van beplaade acteurs goed maar niks nieuws. Nuanceren ^ ^ . Hoe verzin je het. Dat jij je zo kon inleven in de details en realisme van de dialogen vindt ik indrukwekkend. Smaken verschillen zo te zien.

In vergelijking met welke films vind je het acteerwerk niks nieuws?

(Voor mij is het acteerwerk misschien ook niet echt vernieuwend voor zover ik weet, want ik vind dat nogal moeilijk om te vergelijken. Het is zeker een breuk met het klassieke Hollywood, dat om te smullen was qua dialogen en spitse oneliners, maar misschien ietsje minder écht. Ik denk dat deze film dan ook goed past in de jaren '70 cinema, waar volwassen films werden gemaakt die van de kijker misschien ietsje meer vroegen.

Wél vind ik de acteerprestaties in deze film zonder weerga in de geschiedenis van de film. Telkens ik de film zie, prent ik mezelf in: 'Dit zijn acteurs. Hun tekst staat merendeels op papier. Deze situatie is geconstrueerd. En toch: elke keer weer word ik getroffen door de werkelijk sublieme inleving. ( Op dit vlak is de Dvd zéér interessant, waar verhaald wordt hoezeer de acteurs ook in hun rol bleven, toen de camera's ophielden.))

Onder nuanceren versta ik een houding die niet getuigt van zwart-wit denken. Dit is nu eenmaal een film die volgens mij enige vorm van volwassenheid vereist (waarmee ik niet wil gezegd hebben dat jij dat niet bent, no misunderstandings!), want het draait totaal niet om lekker smoothe oneliners en pseudofilosofische beweringen (zoals in Matrix, trouwens ook goede film). Toch bevat de film mijns inziens veel drama en is zeker niet zo (weet niet of dit woord hier nu wel past) hyperrealistisch op het vlak van menselijke relaties als een Bergman-film (Iets zegt me dat dat niets voor jou zou zijn). Want bij Bergman-films moet ik ook moeite doen om de zware dialogen te verteren (desondanks vind ik vele films van hem goed), terwijl deze film ondanks de zware thematiek voorbijraast. En wat mijn opmerking over cynisme betreft, blijkt gewoon de waarheid na je reactie op mijn bericht. Maar ook dat is geen verwijt, maar een nuchtere constatatie.

Het acteerwerk: zeer goed!

Het verhaal: simpel, langdradig, eentonig

Ik kan heus wel goed tegen kritiek hoor , ik geef alleen aan dat ik de connectie tussen deze film met hippies totaal niet zie. Waaruit blijkt dat volgens jou? Ik geloof eerder dat jij niet tegen kritiek kan, omdat je aangeeft niet verder in discussie wilt gaan .

Dit is een prachtige film, daarom staat hij ook in mijn top 10

One Flew over the Cuckoo's Nest heeft een hele unieke sfeer met steengoede acteerprestaties. 5 sterretjes dus en nummer 1 in mijn top 10.

5,0*

Deze film is natuurlijk niet van Bert en Ernie niveau, maar dat lijkt me toch niet heel moeilijk te begrijpen.

Dan eindelijk dit 'meesterwerk' gezien en ik kan zeggen dat ik het met deze 'titel' eens ben. Boek moet ik ook maar eens lezen... Verhaal was er dus al, dan zijn er een stel goede acteurs nodig en die waren er zeker. Jack Nicholson speelt natuurlijk de sterren van de hemel, echt subliem.

Ik heb even een paar pagina's terug gekeken en mensen schijnen de ontsnapping van Chief niet te snappen aan het einde? Naar mijn idee doet hij dit mede voor McMurphy. Zoals je gaandeweg de film ziet komt McMurphy steeds nader tot Chief en uiteindelijk maakt hij zelfs iets in hem los waardoor tegen hem begint te praten en hij weggeeft dat hij helemaal niet doofstom is, dus niet gek... Net nadat ze zijn begonnen te praten maakt McMurphy al duidelijk aan Chief dat hij wil ontsnappen, en het liefste samen. Chief zegt hierop dat hij dat niet wil, hij is er niet klaar voor. Maar Chief wordt meegesleept in die drang van McMurphy om te ontsnappen, alhoewel het lijkt alsof McMurphy niet de meeste moeite doet aangezien die mislukte poging. Uiteindelijk wordt McMurphy dus zo toegetakeld en Chief zegt dat hij klaar is om te ontsnappen, maar McMurphy is een kasplantje geworden. Nu denk ik dat omdat McMurphy zo aangepakt is door de inrichting en in zo'n staat gebracht dat hij zelf niet meer in staat is om te ontsnappen Chief dit ook een beetje voor hem doet, misschien daarom ook de manier waarop hij het doet? Dit was een idee eerder geprobeerd tot uiting te brengen door McMurphy zelf. Ik verwachtte namelijk dat Chief ook niet meer zou willen ontsnappen omdat McMurphy de hele tijd die drijvende veer is geweest, maar hij doet het toch. Nogmaals; zo intrepeteerde ik het.

een geweldige film. hij was laatst op tv met jack nicholson week. is overigens de enige die ik gezien heb. op zich is het een heel simpel onderwerp dat tot een geweldige film is gesmeed!

Eigenlijk moest ik maar een keer lachen omdat een zo´n opa op een tegen een boksbal begint te meppen

een hele goede film, geweldige acteur jack, film is van begin tot eind boeiend, scene dat ze in therapie zitten en een van hen een sigaret in de broeks pijp krijgt, geweldig 5 sterren!!!!

Schitterende film Vooral het laatste half uur

Ik had blijkbaar zin in zware kost, deze dag. One Flew over the Cuckoo's Nest is zwaar, net als A Clockwork Orange écht geen film die je gezellig even voor een middag opzet. Behoorlijk zware thema's die hierin worden vormgegeven. Ik dacht bij het begin nog echt dat degene die Chief Bromden speelt, nurse Ratched was ....

Jack Nicholson zet een meesterlijke rol neer, die mij met rillingen achterliet. Ik herken wel iets van wat ik in deze film zag, omdat ik ervaring heb met psychiatrische instellingen, gesloten afdelingen. Mensen die daar verbleven en zo. Dat is wat dit ook is, een meesterlijk psychologisch spel. Psychologie is iets wat mij al tijden bezighoud eigenlijk. Hoe een mens tot bepaalde gedachten komt, waarom iemand tot een bepaald iets in staat is, waarom sommige mensen hun kinderen iets ergs aan doen, waarom andere mensen elkaar zoveel pijn kunnen doen. Ik ben er constant mee bezig om te bedenken waarom, maar daar word ik op den duur toch ook niet gelukkiger of blijer van.. Want het waarom van iets, dat weet je gewoon niet.. Waarom mensen sterven, waarom mensen scheidden, waarom mensen verdriet en leed moeten meedragen. Ik zou echt veel van het leed van mensen willen dragen, dan hoefden ze dat niet zelf te doen, maar ik ben maar beperkt. Ik kan niet alles, en dat werkt zo frustrerend...

Ik had een 4* in gedachten, de hele film door. Maar toen kwam ik bij het einde, en kreeg ik rillingen en weer tranen in m'n ogen omdat het einde zo was zoals het was. 4,5* dus, echt wel .

Briljante film! Al vin ik t boek van Ken Kesey beter.

Jack Nicholson is heel goed hierin, maar vooral de bijrollen blijven je bij.

Super film! Echt genoten. Aanrader voor een wat zwaardere avond.

Ik ben het helemaal met je eens .

Ja dit is natuurlijk een echte klassieker. Goed geacteerd en leuk om de toen nog redelijk onbekende DeVito te zien spelen. Nurse Ratched is geweldig gespeeld door Louise Fletcher. Echte aanrader.

Geweldige film. Echt... De acteerprestaties zijn fenomenaal en het verhaal is erg sterk. De muziek in de film is overigens heel apart, maar wel heel mooi. Heel anders dan in andere films. Ook Louise Fletcher speelde heel goed in haar rol als de hoofdzuster. Heel koelbloedig en vals. Ook Jack Nicholson's acteerwerk was in deze film beter dan in andere films van hem. Het wordt allemaal ook erg realistisch weergeven, en aan de inrichting zit een aparte sfeer. Als ik Requiem for a Dream en American History X nog niet had gezien was hij vast en zeker 5.0* waard. Maar nu geef ik toch 4.5*, omdat hij minder dramatisch was naar mijn mening

Cijfer; 4.5*

Geweldige kwaliteits film met een geweldige cast en mischien wel de beste acteerprestaties die ik in een film heb gezien.

Hele aparte goede film met een super setting,muziek die bijna perfect aansluit op het geheel.

Jack Nicholson was in de film op zijn best en wist me te overtuigen in deze film.

Grandioos stukje film.

5*