Dawn of the Dead (1978)

George Romero's Dawn of the Dead, mijn favoriete film aller tijden, op een (redelijk) groot scherm in Eye te Amsterdam? Dat kon ik niet aan me voorbij laten gaan!

Het bleek uiteindelijk de Argento-cut te zijn, en die had ik in tijden niet gezien dus dat was leuk. En zo'n film moet je echt kijken zoals hij in Eye te zien was, met alle imperfecties en missende frames van dien.

Hoewel mijn voorkeur nog steeds uitgaat naar Romero's cut heeft deze van Argento zeker ook zijn charme. Het is allemaal wat vlotter met meer actie en een soundtrack die bijna volledig van Goblin is. Daarentegen missen er wel een paar sterke emotionele scènes en sommige accidental music had zeker niet misstaan in deze versie. Ook is de zombie die gescalpeerd wordt door de wieken van een helicopter volledig verdwenen.

Aan het eind komt de motorbende wat meer aan bod, wat voor een paar extra grappige momenten zorgt, inclusief een extentie van de scène rondom Savini's snorren-kammetje wat mij meer een outtake lijkt die Argento erin heeft gehouden.

Ik zou alle drie de versies van Dawn achter elkaar kunnen kijken, hoewel de extra lange versie een tikkeltje te lang duurt. Maar voor een actievolle avond is dit absoluut de beste keuze.

Horror? Comedy? Wat mij betreft een beetje van allebei, maar dan wel in hele goede proporties. Ik heb me zeker vermaakt bij deze film, en ongetwijfeld volgen er nog herzieningen. Het acteerwerk was natuurlijk niet top, maar het entertainmentgehalte wel, en dat vind ik belangrijk bij dit soort films. Ik keek de versie van 139 minuten, maar heb me geen enkel moment verveeld. Ook de boodschap achter de film is interessant en de scène waarin één van de vier hoofdpersonen in bed als een zombie opstaat, is werkelijk voortreffelijk. 4 sterren voor een enorm vermakelijke zombiefilm van de meester.

Deze klassieker is helaas bij een herziening flink tegen gevallen. De afgrijselijk lelijk grijs geschminkte zombies met normale kleur lichaamsdelen, het zeer matige eerste uur, personages die de slome zombies gemakzuchtig op hun af laten komen, het gebrek aan spanning, weinig structuur(geen rode draad, stuurloze film), slechte geluidseffecten, een slechte score en vreemde acties van personages(het einde) zijn dingen waar ik me flink aan heb gestoord.

De motorbende zorgt nog voor wat actie, al is de clash en de afloop hiervan ook ietwat teleurstellend. Ook de humor redt op momenten de film nog enigszins, net zoals de vele leuke kills. Maar het zorgt er niet voor dat ik naar een onderhoudende film heb gekeken.

Dawn of the Dead heeft de tand des tijds duidelijk niet doorstaan en de remake van Snyder is een waardige film die duidelijk laat zien dat remakes af en toe wel iets toevoegen t.o.v. het origineel.

4,0* --> 2,5*

Tweede herziening!

En nu weten we het zeker: de ultieme zombiefilm!!!

Daarnaast hoogtepunt in de horror en de jaren zeventig.

Bijna twee-en-een-half uur zombie-pret in de shopping-mall!

Meesterwerk!

Deze film een eerste keer in de jaren '90 gezien. Nu in 2014 vind ik deze nog steeds erg sterk. Het is zo een zombiefilm waar ik kon meeleven met alle hoofdkarakters. In dit soort apocalyptische films waar een kleine groep mensen met hun verschillen gedwongen worden samen te werken tegen een gemeenschappelijke vijand (en) is het nog vaak zo dat er altijd wel een irritant karakter moet zitten dat domme dingen doet of enkel handelt uit eigenbelang. Dit gevoel had ik niet bij deze film, ik denk dat de 4 hoofdpersonages als een goed geoliede machine samenwerkten. Deze heeft wat mij betreft de tand des tijds heel goed doorstaan, veel beter dan zijn voorganger "The Night of the Living Dead". Vergelijkingen met de remake zouden eigenlijk niet mogen, want dat is eigenlijk toch een heel andere film. Noem me old-fashioned maar zombies horen traag te zijn, het zijn nu eenmaal levende doden. Bovendien ergerde ik me bij de remake teveel aan de hoofdkarakters die irritant waren en waar ik weinig sympathie voor kon opbrengen.

Goeie film waarin vier overlevenden van een zombieplaag stranden in een groot, overdekt winkelcentrum. Deze zombieklassieker heeft niet op alle vlakken de tand des tijds doorstaan (voornamelijk de make-up). Aan de lange kant, maar wel onderhoudend ook omdat het winkelcentrum een vermakelijk decor vormt. Een goeie soundtrack en ook een goeie dosis humor.

De zeventiger jaren. Toen zwangere vrouwen nog rookten en Romero, naast z'n gebruikelijke kritieken, z'n beste idee ooit losliet op de zombiewereld. Die van een winkelcentrum. Heb de film nooit gezien als een volbloed horror. In die zin dat het voor mij niet bol staat van de spanning of smerigheid.

Ik vind het veel meer een avontuur, soms zelfs gezellig en vaak best grappig met een hele verzameling aan diverse blauwbleke, slome ondoden. Niet dat ze veel gevaar uitstralen, maar er lopen een aantal lolbroeken tussen. Zombies on ice en de Hara Krishna happer, om maar een paar te noemen.

Logisch dat de vier vluchtelingen ook niet helemaal stijf van angst door de film banjeren en ze er maar het beste van maken met een etentje en andere ongein. Romero's soundtrack is een rommeltje, maar alles bij elkaar weet het wel een vreemdsoortige en unieke sfeer voor iets als dit op te roepen.

Kalme mall muziek in een apocalyptische film, leuk. Als het op knokken en dergelijke aankomt, wil het wel eens knullig worden, maar ik zie daar de charme wel van in en met de (nazi) bikers (Savini!) heeft het een kleurrijke finale in huis. Schat van een film, ik heb me er weer kostelijk mee vermaakt.

Jaren geleden eens gezien maar wist er nagenoeg niets meer van. Nu toch maar voor de theatrical version gegaan en hoewel de 'klassieker'-stempel gerechtvaardigd is ben ik toch geen heel groot fan.

Dawn of the Dead is zo'n beetje de eerste film waarin de zombie-epidemie op zo'n grote schaal is gefilmd. Waar ze in Night of the Living Dead nog een afgelegen huisje binnen probeerde te dringen, komen ze hier in grote getale op een winkelcentrum af. Een ideale locatie waar je veel creatieve wapens vindt en in elk hoekje een dooie kan schuilen. Maar helaas ook een plek voor ongepaste lolbroekerij.

Dat is één ding wat me niet helemaal ligt. Erg spannend wordt de film niet en daar helpt de ongepaste humor niet aan mee. Het was Romero's bedoeling om in de lijn van de comic te blijven maar het is mij hier en daar wat te cartoonesk. De klappen zijn af en toe erg slecht gechoreografeerd en hoewel het een tongue-in-cheek-grap was naar Night vond ik de taartengooi-scene echt enorm storend. De soundtrack is bij vlagen veel te happy waardoor het klinkt alsof je over de kermis loopt.

En dan de zombie make-up; dat blijft toch een beetje jammer. Tom Savini mocht dan wel aan het roer van de special effects staan; de grijze kleur die hij had uitgekozen voor de zombiegezichten bleek uiteindelijk veel te blauw uit te vallen op het scherm. Ongelofelijk ook dat het zo'n drie uur kostte om iemand in een zombie te toveren want buiten een speciaal kleurtje is er helaas nauwelijks iets aan gedaan. En dan lijkt het soms toch meer op een traag stel bejaarden in plaats van vleesetende monsters. Bloed en gore was dan wel redelijk sterk, al miste ik een beetje de details zoals het spelen met ingewanden, wat in de laatste scenes wel gebeurd.

Acteerwerk was naar behoren, en Ken Foree is legendarisch geworden door zijn rol. Helaas doet het geheel net iets te lang, en ben ik blij dat ik niet Romero's uncut heb gezien. Vaak wat traag, soms te clownesk, maar bij vlagen ook vermakelijk als je door sommige dingetjes heen kijkt. De film was 35 jaar geleden waarschijnlijk een stuk enger. Het is misschien als horrorliefhebber niet cool om de remake iets beter te vinden, maar dat is in dit geval wel zo.

"When there's no more room in hell, the dead will walk the Earth."

Heb de langste versie (De Cannes-cut) gezien (achteraf spijt van, misschien was Argento's cut me veel beter bevallen). Niet helemaal wat ik had verwacht.

Na het succes van Night of the Living Dead kreeg Romero tien jaar later weer de kans om een zombiefilm neer te zetten maar dan met een klein beetje meer budget. Dario Argento bewonderde Romero's werk en Romero dat van Argento en daarom besloten ze samen te werken. Argento hielp Romero met het script, maakte met z'n huisband Goblin een groot deel van de muziek en zorgde ervoor dat de financiering rond kwam. Als beloning mocht hij de Europese versie maken, waar een jaar later door zijn landgenoot Lucio Fulci een vervolg op werd gemaakt.

Het acteerwerk kon er prima mee door. Al waren sommige kleine rollen niet erg goed, in het begin van de Cannes-versie zijn er een paar slecht nagesynchroniseerd. De hoofdrollen waren allemaal wel goed gespeeld.

De film is wat minder serieus van toon als Night of the Living Dead, George A. Romero wou de film de stijl van een stripboek geven. Ik vind dat een beetje een misser, sommige stukjes waren erg flauw en onlogisch. Vooral toen ze pret gingen maken in het winkelcentrum en de motorbende kwam opdagen.

De muziek van Goblin/Dario Argento vond ik weer best geslaagd. Alleen jammer dat het nauwelijks word gebruikt in de Cannes-versie. Net als in de vorige film word er gebruikt gemaakt van public-domain muziek en dat is te merken. Vooral in het winkelcentrum is de muziek erg slecht en op sommige momenten verpest de muziek de sfeer of emotie volkomen, vooral aan het einde. Ook vond ik het vervelend dat er op het audiospoor veel ruis zit, moest de hoge tonen op mijn versterker helemaal naar beneden draaien om de film te kunnen volgen.

De make-up Tom Savini vond ik wel geslaagd. Zelf was hij er niet zo tevreden over omdat het er erg blauw uitzag. De zombies die prominent in beeld waren waren best gaaf en de gore zag er sterk uit. Sommige van de extra's - die 20$, een kop-koffie en een t-shirt kregen betaald - deden alleen niet genoeg hun best, maar dat valt nauwelijks op. De film had toch wat meer op gore mogen draaien, nu is het meer actie.

Dawn of the Dead is de eerste film waar op redelijk grote schaal een zombie-apocalyps in beeld word gebracht. Deels doet Romero dat ook erg aardig, vooral de tv interviews en paniek is goed gedaan. Maar aan de andere hand vond ik die mensen die een beetje op zombies gaan jagen een beetje flauw.

Ben benieuwt hoe het laatste deel is, ik hoop beter. De 139 is mij toch veel te langdradig. Een kortere cut zou ik waarschijnlijk beter kunnen waarderen. De Argento versie een keer kijken.

Dawn of the Dead

Daar zijn we weer en ik heb zeker geen spijt van mij keuze om toch maar eens de oudere (eerste) versie van Dawn of the Dead te gaan kijken. Het was mijn idee om eerste Night of the Living Dead (1968) op te zetten. Nu ben ik nog niet ingewijd in de zwart/wit films en wil hier mijn aandacht goed op kunnen richten, wanneer ik tijd en zin heb maar ook vooral concentratie wat ik op het moment mis. Mijn keuze toch om deze toch even iets te wijzigen en aangezien Dawn of the Dead als tweede komt in de George A. Romero reeks en tevens erg vermakelijk. Toch moet ik toegeven dat ik de remake Dawn of the Dead (2004) leuker vond, niet speciaal beter want ze hebben allebij zo z'n dingetjes!

Dawn of the Dead is heerlijk ouderwets waar je gewoon kan zien dat ze het moeten doen met de dingen die ze hebben en- verzinnen waardoor er vaak wel identieke aan zit. Zoals bij Dawn of the Dead: Zombie-Smurfen, heel leuk bedacht en gemaakt waar je, bij de reguliere zombie films vooral hangend vlees ziet omdat, makkelijk gezegd, ze nu meer kunnen dan in '78. Toch erg leuk gebracht en vooral op zo'n manier dat je, je er nier aan stoort!

Dawn of the Dead is in vergelijking met zijn Re-maker totaal niet gelijkwaardig. Ze binden alle twee dan misschien wel het zelfde concept aan de film maar vooral van begin tot eind is de film in veel fronten totaal anders waardoor je het bijna geen Re-make meer durft te noemen. Het enigste wat gelijk aan is, is dat ze alle twee in een winkelcentrum zitten. That's all!

Het verhaal was ook prima. De Zombie apocalypse is uitgebarsten en men probeert te vluchten. Ze komen uiteindelijk in een winkelcentrum terecht waar ze proberen te overleven. Dit gaat ze niet al te makkelijk af en zeker wanneer hun groep kleiner word en er net op dat moment een motorbende komt plunderen is er ietwat paniek.

Toch vond ik de film aan zijn speelduur iets te lang waardoor het wat langdradig werd. Vooral de vele shots met de zombies vond ik na een tijdje wel prima. Die waren er net iets te vaak. Ook de clichématige scene's en keuzes waren er genoeg.

Heb waarschijnlijk er persoonlijk iets meer van verwacht dan daadwerkelijk uitgekomen is en ik deze film toch niet zo speciaal vond, ondanks dat het een klassieker is hij was soms traag maar bleef toch nog wel leuk. Vooral qua bloedgebruik was er geen houden aan. Afijn, prima filmpje maar helaas minder dan verwacht, gebeurd ook eens. Ik weet dat mensen hier niet mee eens zijn maar, ik werd er niet warm of koud van.

3.5*

Eindelijk na al die jaren...special edition gescoord op dvd,en voor het eerst gezien

Ik heb de lange versie gekeken 139 min.

En ik kan met blijdschap concluderen dat dit inderdaad een van de beste zombie films is.

Wat een fantastische sfeer kent deze film,en lekker veel actie en spanning.

Ik ben zelf fan geworden van zombies door games als Resident Evil 1,en Dead rising 1.

En er is niks lekkerder dan er een goeie film bij te combineren zoals deze Dawn of the Dead

This was an important place in their lives

George A. Romero, het is toch een naam met een zekere allure in het wereldje. Het toffe aan hem vind ik dat hij zijn carrière op dezelfde manier is begonnen als dat hij ze heeft geëindigd, namelijk met een trilogie rond zombies. Ooit wel eens Night of the Living Dead gezien, maar ik vond de tweede trilogie (Land/Diary/Survival) eigenlijk over de gehele lijn al beter dan wat hij in zijn debuut liet zien. Dat is waarschijnlijk vloeken in de kerk, maar ik was al langer van plan om de originele trilogie ook eens een kans te geven. Day of the Dead beviel me een aantal jaar geleden erg goed (mijn hoogst genoteerde Romero) en dan was het nu de beurt aan Dawn.

De remake van Zack Snyder had ik in een ver verleden ook al eens gezien en ik verwachtte hier wat meer van hetzelfde. Alleen is het verschieten wanneer blijkt dat Romero zowaar 2 uur en 20 minuten nodig heeft om zijn film tot een einde te brengen! Je kunt zeggen wat je wilt, maar dat is voor dit soort films simpelweg te lang. Eigenlijk alles dat zich afspeelt voor het moment dat ze in het winkelcentrum terecht komen had van mij geknipt mogen worden. Bovendien kiest Romero er ook nog eens voor om de film een stuk komischer te maken en dat resulteert in onder andere een bende belachelijke bikers (enkel Tom Savini is zoals altijd cool) en zowaar een taartengevecht met zombies... Dit alles wordt dan nog eens ondersteund door een niet al te denderende soundtrack (het lijkt wel alsof Asia Argento het enige deftige is dat vaderlief Dario Argento ooit op de wereld heeft losgelaten) die bij vlagen wel erg misplaatst aanvoelt.

Gelukkig is daar nog Tom Savini. Zijn remake van The Night of the Living Dead is sowieso al heel wat beter dan wat Romero er indertijd van maakte, maar ook hier kan de man zich weer eens goed laten gaan. De speelduur is hier echter ook een doorn in het oog, want in die 140 minuten zijn er eigenlijk maar weinig echt memorabele momenten. Ja, er zijn een paar ontploffende hoofden en een biker die absoluut zijn bloeddruk wilt meten, maar dat zijn maar uitzonderingen in een voor de rest makke film. Sowieso kregen de zombies wel een erg vreemde blauw/grijze kleur, dan deed Savini dat later toch beter. Fijn trouwens dat hij zelf ook nog eventjes komt meedoen, daardoor komt er eens wat pit in de personages aangezien het voor de rest maar huilen met de pet op is.

Day of the Dead wordt om de een of andere reden als minste in de originele trilogie bekeken. Ik snap dat niet, want voor mij is Romero er per film op vooruit gegaan. Night blijft de minste, Dawn is een kleine verbetering en met Day kan hij helemaal losgaan. Twee uur en 20 minuten, wat was hij in hemelsnaam aan het denken..

2.5*

Mja ik snap het wel waarom mensen hier zo gek van zijn. En in het begin was ik ook aan het genieten, vettige zombies die tegen twee km/uur worden afgeknald waarna het (overduidelijke) fake bloed in het rond schiet, in combinatie met een leuk muziekje of twee. Het is allemaal best genietbaar. Maar uiteindelijk kon hij me na meer dan twee uur kijken toch niet écht overtuigen.

Jarenlang zag ik Dawn of the Dead als één van de beste zombiefilms aller tijden en sowieso de beste van uit Romero’s trilogie. En daar stond ik niet alleen in, velen vinden Dawn of the Dead Romero’s beste. Maar nu ik de originele trilogie opnieuw heb gezien vond ik Dawn of the Dead veruit de minste van de drie.

Dawn of the Dead opent met een hoop chaos. De situatie wordt daarmee goed neergezet, hoewel ik de eenvoudigere openingssequenties van Night en Day doeltreffender en interessanter vind. Het duurt even voordat onze vier hoofdpersonages hun helikopter pakken en op de vlucht gaan. Vervolgens komen ze in het befaamde winkelcentrum, op veel fronten een ideale locatie. Vervolgens zien we de personages verkennen, plannen en zelfs relaxen. We leren de personages goed kennen, waardoor het extra naar is als Roger uiteindelijk wordt gebeten. Een sterk dramatisch moment is ook als Ken Foree zijn maatje moet neerknallen als deze terugkomt. Het is een mooi hoogtepunt in de film, maar de film gaat daarna nog behoorlijk lang door. Sowieso heeft Dawn of the Dead wel een klein probleem betreft de pacing. Soms is het fijn dat de film de tijd neemt, maar her en der - zeker na Rogers dood - staat de film soms bijna stil.

Dit verandert als voor de derde akte de motorbende binnen komt vallen, maar daar wordt de film alles behalve sterker mee. Ja, er is meer actie en gore, maar deze sequenties zijn vooral ook vrij knullig. Het sterkste moment in de climax is als Flyboy ook wordt gebeten en als zombie op pad gaat richting Peter en Francine. Ook dat bewijst maar weer dat we die motorbende helemaal niet nodig hadden, enkel de vier hoofdpersonages waren sterk zat. Net als in Night of the Living Dead had Romero het prima met enkel die personages kunnen doen - hoewel de rol van Francine het minst interessant is. Daarnaast is de make-up in Dawn of the Dead, ondanks de komst van Tom Savini, ook niet bepaald overtuigend. De meeste zombies hebben wat grijze schmink op hun smoel - dat in de film meer blauw oogt - en het bloed oogt meer als verf.

Desondanks valt er bij Dawn of the Dead nog genoeg te genieten; een toffe locatie, geinige muziek van Goblin, een hele reeks toffe shots, memorabele sequenties en one-liners en vier (met name drie) interessante en sympathieke hoofdfiguren. Maar had niet verwacht dat deze na het herzien van de eerste drie films voor mij als minste van de trilogie uit de bus zou komen.

3,5 sterren.

Tien jaar na Night of the Living Dead komt Romero terug met zombies, die inmiddels hele steden hebben overgenomen. Ten opzichte van het origineel is deze film een stuk vermakelijker, al maken de blauw geschminkte, langzaam vooruit schuifelende zombies maar weinig indruk. Maar het kijkt gewoon lekker weg, hoe de vier zich verschansen in die typisch Amerikaanse mall - de link zombies en mall is natuurlijk ook niet voor niets. Wel een erg passieve rol van de enige vrouw van het gezelschap, die heeft bar weinig te doen. Op het eind komt er nog een grote motorgang aan en kan de make up artist nog even los gaan op ingewanden en andere gore effecten, ook de score van Goblin wordt dan up-tempo, en er volgt een leuke finale. Prima hoofdrol van Foree, de rest was beduidend minder.

George A. Romero vervolgde in 1978 het verhaal van zijn 10 jaar eerder in zwart-wit gefilmde 'The Night Of The Living Dead' met de in kleur geschoten 'Dawn Of The Dead'. Dat betekende dat er geen gesmolten chocola gebruikt kon worden in plaats van bloed en dat de bestelling bij de slager nog verser en groter van omvang moest zijn. 'Dawn Of The Dead' is een perfecte combi van gore, spanning en humor. Het sterke aan deze film is dat het verhaal nog meer dan zijn voorganger aandacht besteed aan de maatschappelijke gevolgen van een grootschalig uitgebroken ziekte (in dit geval de absurde notie van een zombie-plaag). De gekozen setting (een verlaten winkelcentrum) waar alle moderne gemakken van de consumptiemaatschappij voor het oprapen liggen zorgt voor de hilarische achtergrond. Het einde bleef net als bij zijn voorganger uiteraard open. Je wist als B-film-regisseur maar nooit of er ooit nog eens geld voor een opvolger zou komen.

Romero is de godfather van de zombiefilms. Het mag wat meer zijn bij deze film met de nodige actie. Maar de overstap van zwart/wit naar kleur lukt blijkbaar niet goed en zorgt voor slechte effecten. De zombies kennen niet echt dreiging, tenzij omdat ze met zoveel zijn. Een leuke B-film en van invloed op vele opvolgers in het genre, maar het is ondertussen toch wat gedateerd en niet meer dan een guilty cultpleasure.

“Every dead body that is not exterminated becomes one of them. It gets up and kills! The people it kills get up and kill!”

Heerlijke over the top zombiefilm. Dawn of the Dead is echt veel te lang en soms valt de film in herhaling, maar het gaat nog steeds om mensen die zombies te slim af moeten zijn en ze op allerlei manieren afslachten. In een winkelcentrum, wat zorgt voor een ijzingwekkende sfeer. Als dan ook de make-up en de effecten er goed uitzien heb je voor de rest niet veel meer nodig voor een vermakelijke filmervaring. Het acteerwerk is degelijk, en de moordpartijen zijn gruwelijk en lekker goor. Zoals ik dit soort films graag zie.

Zombiefilms zijn nu niet bepaald mijn ding. het is allemaal van hetzelfde. Ook bij dit origineel van Romero.

Je kijkt bijna 140 minuten lang naar langzaam bewegende bloeddorstige zombies, gasten die de hele film schietend die zombies van zich af proberen te houden en dat allemaal in een groot winkelcentrum. Ik was blij dat ik na 1½ uur even die zombies niet te zien kreeg, het was gelukkig even rust in de tent tot er een motorgang kwam opdagen en uiteraard weer die zombies. Op een geven moment begon mij dat toch behoorlijk te vervelen en ik vind eigenlijk dat 1½ uur best wel lang genoeg is voor zo'n zombiefilm waar er eigenlijk al veel te veel van zijn gemaakt. De muziek vond ik goed dat wel, maar voor de rest.....mwah. Niet voor herhaling vatbaar in ieder geval.

3,0*

Kostelijke film die even nodig heeft om op gang te komen, maar dan heb je ook wel wat.

De film komt wat mij betreft nog als stroef opgang omdat je er meteen invalt, de paniekerige sfeer in de studio waar iedereen door elkaar praat, dan het arrestatieteam dat klaar staat ergens binnen te vallen. Oke, we zitten er al midden in, maar als de schietpartij losbreekt blijken dat gewone mensen. Ohw...toch nog geen zombies, verrek die duiken weer in de kelder op. Nou ja, zoals gezegd, erg chaotisch en onoverzichtelijk. Na eenmaal gevlucht te zijn en in het winkelcentrum komt er een bepaalde lijn in de film. Leuk te zien hoe ze de boel opruimen en als koningen leven in het winkelcentrum. De spanning wordt nog even hoog gehouden door de gebeten Roger en de aankomst van plunderaars drijft de spanning nog weer verderop en veroorzaken totale anarchie. Vooral dat laatste vind ik script technisch een goede zet. Op zich toch wel de nodige verschillen met de 2004 versie.

Goed, de zombies, ook de donkere acteurs, zijn in het gezicht grijs geschminkt en bepaalde dingen zoals happen uit armen en kapot gescheurde ledematen zien er best wel slecht uit in deze tijd, maar 1978 in gedachten genomen, en dat het juist niet super gelikt is, geeft de film zijn charme. Geweldig hoe Stephen als zombie de lift uit komt. Zwaar humor ook hoe Roger met zijn grijs gesminkte kop onder die deken uitkomt. Heerlijk stukje ook hoe de laatste bikers kapot gescheurd worden.

Zo als gezegd, ondanks het stroeve begin een bijzondere kostelijke film met de nodige actie en spanning.

Ok.

Versie gezien: Ultimate Final Cut (156 minuten). Dat is ook persoonlijk voor mij een wat veiligere keuze. Als ik de kans krijg, kijk ik altijd de langere versie, ook als achteraf blijkt dat de kortere versies misschien beter zijn. Ik weet niet of dat bij deze film uiteindelijk verschil gaat maken.

Het blijft een relatief goedkoop gebeuren, verpakt in een grootse setting. Maar IMDb geeft desondanks een budget aan van enkel 650.000, dus het is wel knap dat je dat toch zo'n grootste setting in elkaar kan schroeven. Dat komt de film zelf dan ook duidelijk ten goede.

In het begin had ik wel grote twijfels toen ik de eerste hoofdrollen ten tonele zag verschijnen. Achteraf ben ik dan ook geen echt goede hoofdrol tegengekomen. De enige die in de beurt kwam was Foree. En Savini in zijn kortere rol was ook wel te doen. Maar de rest vond ik erg matig acteren.

Grootse setting, bij vlagen goed benut, maar zeker niet ten alle tijden. Voornamelijk de spanning die je eruit kan halen en de mogelijkheden om zo'n setting voor jezelf te hebben worden niet of nauwelijks uitgediept. Spanning was ver te zoeken, en de mogelijkheden worden te weinig laten zien.

Ook de schmink van die zombies is niet bepaald geslaagd, terwijl Savini er normaal gesproken erg goed mee is. Maar dit is nogal afgeraffeld. Blauwe zombies? Ik vond het in ieder geval helemaal niks, het had wel wat grauwer en "doder" gemogen allemaal. De bloeduitspattingen waren dan wel weer leuk gedaan.

Het is niet dat de film ergens spannend wordt of intens is, maar dat is wel te verwachtten als je een echt oude film bekijkt. Zodra er actie is, is het wel weer best leuk. Voornamelijk de sequentie van de motorbende is een stuk waarbij de film opleeft. De film kent wel meerdere momenten die erg entertainend zijn, maar er is niet iets wat er ver bovenuit steekt.

Wat verdieping in de karakters is een begrijpelijke keuze, en het werkt ook wel degelijk. Soms wat te afgeraffeld, maar een solide uitdieping van de karakters zelf. Jammer dat ze alleen zo houterig geacteerd worden, anders was het toch allemaal een stuk beter geweest.

Vaart zit er voor de rest goed in, film is nergens saai. Het kent een paar stukjes die wat inkakken, maar in het algemeen is het een vermakelijk geheel en wat mij betreft wel een film die de klassiekerstatus verdient. De setting blijft natuurlijk erg leuk, alleen kon er voor mijn gevoel meer uitgehaald worden.

De beste film van de drie die Romero gemaakt heeft, denk ik. Van hier komt dus de locatie van the shopping mall die we in vele andere zombiefilms en -series terugzien. Het is de ideale locatie om op je positieven te komen, bij te tanken (letterlijk) en je zelfs te ontspannen. Alle wat je elders ontbeert, heb je hier in overvloed, zelfs aan wapens is er geen gebrek. Maar wat voor jou de hemel op aarde blijkt, is dat ook voor een ander ...

Fijn vervolg op de film uit 1968. Bij momenten zelfs komisch hoe het viertal zich gedraagt. Ook grappig hoe er spelletjes gespeeld werden met de zombies, alsof het tikkertje betrof. De zombies waren gewoon te loom. Alleen in een grote massa zijn ze echt gevaarlijk, of wanneer je in het nauw gedreven wordt.

Fijn plotverloop ook met de motorbende en het uitvallen van enkele musketiers. Verder goede actie, prima sfeer en erg vermakelijk. Nergens zakt het echt in. Leuk!

Een maandje later. Tijd voor de Argento Cut.

Ik moet zeggen, eigenlijk bevalt die me nog beter. Ten opzichte van de Cannes versie is er effectief 22 minuten aan expose on onderlinge relaties uitgeknipt. De toon is daarmee grotendeels verschoven van een sociaal commentaar naar straight foreward horror. Ook de soundtrack van Goblin zorgt voor veel meer gevoel van urgentie en spanning. Ik kan wel zeggen dat dit voortaan mijn favoriete versie zal zijn. Ben nu eenmaal meer fan van horror, dan van sociaal drama. Korter is ook bijna altijd beter. Daarbij blijft de satire (zombies en mensen verschillen bar weinig in hun gedrag) ook in Argento’s versie overeind.

When there’s no more room in Hell, the dead will walk the earth

Qua motief en idee echt wel vrij geniaal natuurlijk. Maar de uitwerking redt het niet echt helemaal tegen de tand des tijds - op zo ongeveer alle vlakken. Ook het zombiegenre heeft niet stilgestaan, tegenwoordig hoort daar toch een heleboel meer humor bij. En meer gore, en ietsje overtuigendere zombies. Ondertussen zijn er toch best wel wat films gemaakt waarin het toch allemaal wel wat beter is uitgewerkt, inclusief het hele mall-concept. Nouja, zodra de bikers op komen draven wordt het wel weer ietsje vlotter, en de volstrekte chaos in het begin is geloof ik ook wel ongeevenaard. Verder ook nogal wisselend. De muziek is het ene moment prima, maar ook af en toe als nagels over een schoolbord - ook dat viel vooral op eens de bikers los gaan. Misschien was het budget toen eigenlijk al op, zoiets.

Dit was dan de Argento, en die ik vond al ruim lang genoeg. De andere versies kunnen wel een jaartje of twintig wachten op hun kans.

Rewatch !

Na een lange tijd een herziening ! Toch iets minder goed dan wat ik in mijn gedachte had. De reden is vooral het lange middenstuk waar eigenlijk niet zoveel gebeurt. Ik heb ook de uncut versie gezien van 139 minuten wat uiteindelijk ook wat te lang is. Maar er is natuurlijk heel wat te beleven vooral als de motorbende in het winkelcentrum komt. 7/10

Ik vond het eerder matig. De kleinschaligheid van de eerste film had in feite meer charme. Door de grootte van het winkelcentrum kan je minder spreken van een pure single locatie film. De personages vond ik weinig aanspreken, al probeert men hier een min of meer zelfde samenstelling als in film 1 te gaan. De gore is overduidelijk fake en komt daardoor wel erg cheesy over. De zombies zijn nog steeds zo loom en zwak als maar kan zijn. Ik heb de extended versie bekeken en vond die toch wel echt te lang. 2u20 zoiets voor een zombiefilm en in feite wordt het er ook niet boeiender op eenmaal Roger sterft aan zijn zombieinfectie. Nee, dit viel toch wat tegen. Het zal misschien doorbijten worden om film 3 er nu nog in te gooien.

Bekeken versie : Argento's versie.

Niet uit te zitten. Veel van hetzelfde vooral : beetje duwen en trekken, schieten, weglopen, verschansen. Doe dit nog tien keer over en je hebt Dawn of the Dead. Verschrikkelijk ééntonig allemaal. Dan die blauwe waggelende zombies die zich (te) makkelijk laten afknallen. Geen weerstand, geen spanning. Gelukkig hebben ze dit in recentere zombiefilms intussen verholpen. Wanneer die bikers hun intrede deden werd het niveau dan toch nog eens omhoog getild. Voor een echt goede zombiefilm moet je wat mij betreft bij Fulci's Zombi 2 zijn... Ik zal mijn hoop maar vestigen op Day of the Dead uit 1985 en de remake.

We hebben de 156 minuten (Ultimate Final Cut) bekeken.

"Dawn of the Dead" is misschien wel het beste horrorvervolg aller tijden!

Het is echter gemakkelijk in te zien dat de gebeurtenissen van Dawn direct na Night of the Living Dead (Film, 1968) - MovieMeter.nl lijken plaats te vinden wanneer de helikopter over het landelijke Pennsylvania vliegt.

Het verhaal en zijn verhaallijn zijn er absoluut en ik vind het prachtig om te zien wat Romero's onderliggende boodschap was voor de film; het consumentisme en de connectie met het politiek kapitalisme.

De zombies hebben een geweldige make-up en logge bewegingen, echt goed gedaan door de choreografen die dat allemaal hebben opgezet. Bovendien heeft Tom Savini uitstekend meesterlijk werk geleverd aan de gore-effecten, die ik vandaag in moderne films mis. Als kijker was ik erg gehecht aan de vier hoofdlijnen en hoe ze de tegenspoed in het winkelcentrum het hoofd konden bieden.

Afgezien van de doden die over de aarde lopen, de sfeer is zeer geloofwaardig en heeft een sterk gevoel van angst.

"Dawn of the Dead" is een bijna horror-meesterwerk en een geweldige film in het algemeen.

Een 8 als waardering!

Een echte klassieker in het horrorgenre. Bijzonder dat ik deze nog nooit gezien heb. Wel ooit de remake gezien en die was op zich niet slecht. Toch was ik benieuwd naar het origineel en de uitgelezen kans natuurlijk om deze tijdens de horrorchallenge te gaan bekijken.

Toch viel het allemaal een beetje tegen. Het begin verloopt chaotisch, het oogt allemaal een beetje traag. De zombies zien er wel belachelijk slecht uit, terwijl de gore weer uitstekend is. Toch een lichte terleurstelling.

3.0*

Een klassieker die me minder is bevallen dan gehoopt. Romero neemt enkele rake thema's en doet er iets uitzonderlijk treffend mee. De dystopische natuur van de zombie apocalyps wordt aangesterkt door de uitdrukkelijk aanwezige kritiek op kapitalistische consumentenmaatschappij. Het zit allemaal wel gelaagd in elkaar maar al de rest stelt nogal teleur.

De Ultimate Cut van 2,5u is echt veel te lang. De personages zijn dan wel voldoende uitgediept maar het is nooit een pretje om zo lang met hun opgescheept te zitten. De muziekkeuzes zijn op sommige momenten echt geweldig te noemen maar op andere momenten dan weer onnodig chaotisch of zelfs afleidend. Het hele knalfestijn naar het einde toe kon me ook echt gestolen worden.

Ik ben enorme fan van wat Romero wil zeggen aan het publiek. De uitwerking is minder mijn ding.

3*