Pi (1998)

Moet ik nog steeds bekijken. Ik heb er hoge verwachtingen van, omdat RFAD al in mijn top 10 staat. Kan me niet voorstellen dat 'Pi' beter is, maar ik ben erg benieuwd. Ook naar The Fountain die eraan komt..

Ik zou hem niet kijken. Dit is echt de reinste klerezooi die er bestaat op deze wereld. Ik krijg alweer koppijn als ik eraan denk. Helemaal dat belachelijke eind. Gaat echt helemaal nergens over.

Tuurlijk gaat het wel ergens over. Een man die de grens tussen passie en obsessie overschreidt en in een neerwaartse spiraal terechtkomt. Niet zo'n vreemd gegeven verder, alleen voor een keer erg sterk uitgewerkt

Ach, als je bedenkt wie het zegt....

Gisteravond deze film bekeken. Wat een goede, intrigeerende film zeg ! Snap best dat tie af en toe moeilijk te volgen is, maar des al niet te min, een zeer onderbouwende film. Hij lijkt ook erg op "My Beautiful Mind". Alleen vind ik deze beter !!

Ik geef hem lekker een 4,5 !!

Een bizarre, maar sfeervolle film. De film begon best goed, maar halverwege begon de film in mijn ogen minder boeiend te worden. Ik heb me over het algemeen best vermaakt, maar toch is deze film niet geheel voor mij weggelegd.

3*

.....Ik deel de mening van bovenstaande poster. Ik ervaarde de film net zo. In het begin was ik geboeid en later zwakte mijn aandacht af. Paranoía-achtig verhaal. Bizarre sfeer, ik voelde bijna de migraine aanvallen van de hoofdrolspeler. Toch niet echt voor mijn weggelegd deze film. Niet slecht maar ...ach.....

** en een halfje.

Misschien was het omdat iedereen die ik sprak zei dat dit een geweldige film is, maar uhmmm...hij viel gewoon ordinair tegen!

Inderdaad een 'klassieke' cultfilm met stijl. Maar niet een stijl waarvan mijn hartje sneller gaat kloppen helaas.

Eén van de weinige films die me persoonlijk behoorlijk raken.

Helemaal perfect.

Schitterend debuut van Aranofsky. Intelligente rollercoaster die met een harde klap tot een waanzinnig einde komt. Bizar en vernieuwend, een klassieker.

4,5*.

Prachtige op een merkwaardige manier indringende film.

Het zal wel een love-don't love film worden denk ik, door het eigen aanpak van verhaal en beeldmateriaal.

Als je een hap-slik-weg-film wil met makkelijke beelden en een vlot verhaal en van duidelijke onduidelijkheden houdt (a la startrek) zal je hier misschien niet veel aan vinden. In deze film wordt de psychologische toestand op een directere manier op de kijker overgebracht, zoals in Memento.

Op een goede manier wordt de toestand van de hoofdrolspeler neergezet. Ik vond ook het Go-spel er mooi in passen (zwart-wit). Bij Go omsingel je een gebied, maar op het moment dat je een foutje maakt kan je veel tegelijk verliezen. Het wordt echter steeds ingewikkelder op het bord en een spel kan lang duren. Dat geeft een aanslag op je concentratie. Meestal verlies je ook omdat je hoofd het spel niet meer aankan.

Ik vind het een toppertje, vooral omdat weer eens gekeken kan worden naar een andere manier van filmen, zonder dat de manier van filmen de hoofdrol speelt.

Een paar maand geleden, puur om de plot omschrijving, gekocht. Na de aankoop de trailer even bekeken en me kapot geschrokken. Zo'n film is namelijk op voorhand gedoemd om te mislukken bij mij. Al helemaal als een lid genaamd Onderhond deze film op een 5 ster heeft staan. Laten liggen dus, geld verspild. Vandaag toch alle moed bij elkaar weten te schrapen en Pi bekeken.

Pi (1998) bevat duidelijk de stijl van regisseur Darren Aronofsky. Hier en daar namelijk wat stijlen die Darren Aronofsky ook bij zijn tweede film Requiem for a Dream heeft gebruikt. De cinematografie is fascinerend, zo past elke stijl bij een thema. Chaos, orde en paranoia worden namelijk op hoge snelheden afgewisseld, net zoals in het verhaal.

Ondanks dat Pi voornamelijk draait rondom het hectische gebeuren van Max Cohen vind ik de wiskundige formules en bedenksels ook machtig interessant om te volgen. Oké, ik moet eerlijk toegeven dat ik er geen flikker van snap, maar het is hoe dan ook interessant om te volgen. Net zoals de gesprekken tussen Sol Robeson en Max. Erg interessant.

De chaos dat Pi uitstraalt komt in vele scènes duidelijk naar voren, denk hierbij bijvoorbeeld aan de scène met de boor, of de scène waarbij Max helemaal doorslaat. Erg sterke scènes, meteen ook de sterkste uit Pi.

Over de soundtrack, waar vele positief over zijn, kan ik nog geen mening geven. Het was allemaal zo adembenemend dat ik mij helemaal geen soundtrack meer kan herinneren. Binnenkort dus zeker nog eens beluisteren, dan zal het ook wel bekend voorgekomen.

Pi is gewoon een meesterwerk van regisseur Darren Aronofsky, een heerlijk origineel apart verhaal met een heerlijke stijl van cinematografie. Chaos, orde en paranoia, Pi straalt het allemaal uit.

5*

Typische cultfilm, die je omarmt of uitkotst. Ik vond er niets aan. Te bizar, onwerkelijk, ver van mijn bed show. Waar eindigt genialiteit en begint waanzin? Tegenvaller. 1.0.

Ik sluit mij hier ook bij aan.

3*

Overgewaarde C.R.A.P van de bovenste plank.

Waarom dan?

Het is gewoon ziekmakend, dan hebben we het dus over het onderwerp en het verhaal, om over het beeld, geluid en het "acteerwerk" maar te zwijgen.

Allemaal van de bovenste plank.

Het onderwerp is Ziekmakend Ben je allergisch voor wiskunde of zo????

Ik denk dat de films die Aranofsky maakt nou niet bepaald 'laagdrempelig' zijn, je moet zijn manier van filmen en vooral de onderwerpen wel kunnen waarderen.

Persoonlijk vindt ik RfaD een fantastische film, onderwerpen zoals drugs(verslaving) spreken mij dan ook enorm aan, de film zelf ervaar ik als zeer intens en heftig, het huilen stond mij bij sommige scenes nader dan het lachen.

De film Pi vindt ik ook een zeer heftige film, ontzettend moeilijk en ondoorgrondelijk onderwerp (wiskunde/natuur) wat mij persoonlijk een stuk minder aanspreekt.

Dit neemt natuurlijk niet weg dat de film Pi een uniek meesterwerk is, absoluut, maar ik vind 1 hoogstens 2 keer zien wel meer dan genoeg.

LOL

Net voor de tweede keer gekeken, en mn stem is van 2,5 naar 4,5 gegaan. Vond ik hem de eerste keer nog wat pretentieus en vaag, de tweede keer kwam 'ie als een mokerslag aan.

Vooral dat einde, wanneer we zien dat Sol uiteindelijk toch weer zijn speurtocht naar het heilige getal heeft hervat, en het niet overleeft. En vervolgens Cohen die op het punt staat de getallenreeks (God) aan te roepen, maar besluit om het toch niet te doen, en het getal te vernietigen. Fenomenaal.

Dit is geen film voor mij. Wiskunde was al mijn slechtste vak dus ja . Acteerwerk is redelijk, camerawerk is voor velen fantastisch. Zelf vind ik er weinig aan. Het zwart-witte beeld is ronduit irritant en voegt wat mij betreft geen ene donder toe. Het verhaal is naar mijn mening origineel en te vaag tegelijkertijd, het boeit me totaal niet. Sowieso de hele film is een slaapverwekkende, en zinloze bedoeling. Bah bah bah. 1* voor de muziek, die is goed.

Om een oude uitspraak van Jordy te quoten:

Ik ben het er van harte mee eens.

Vandaag gehuurd in de videotheek, maar heb eerst Amores Perros bekeken. Vanavond geen tijd, maar ga hem vlug deze week een keer bekijken.

Verwachtingen hooggespannen bij deze eerste film van Darren Aronofsky. Verder ben ik benieuwd of hij RFOD kan evenaren die me bijzonder goed was bevallen.

Deze film begon erg sterk. Ik was meteen gepakt door het verhaal en door de bijzondere filmwijze. De korte opeenvolgende shots (ketting slot, pilletje) herkende ik uit RFAD. De waanzin van de geleerde kwam sterk over, mede door weer flitsend camerawerk. Maar naarmate de film vorderde verslapte mijn aandacht ook sterk. Het verhaal dat zo sterk begon kon me niet meer boeien; jammer, want er had meer ingezeten.
Deze film kan RFAD lang niet evenaren, maar hij is wel een voldoende waardig.
***

Pi is niet uit te rekenen. Oneindig.

Degene die ook een dergelijk patroon in het 'leven' probeerde te begrijpen zijn dood. Max (is er dan optijd mee gestopt), Sol, de computer! Ze slaan allemaal op tilt.

Ik snap ook echt niet dat velen hier spreken van een meesterwerk terwijl ze niet eens weten waarom. Allemaal kreten van 'oh zo boeiend, geniaal, etc. Maar niemand geeft aan waarom. Beetje interresant lopen doen.

Ik weet het zelf ook niet echt wat nou de clou en symboliek van de film is.

Wie kan mij dit uitleggen? Ik ga denk berichten sturen aan iedereen dit het meesterwerk vinden.

Film is gevoel geen exacte wetenschap! Het meesterwerk zit 'm dan ook vooral in de sfeer, de muziek, de montage, niet in het snappen waarom...... of die futiliteiten die jij aanhaalt.

Ik vind het achterliggende thema vooral erg boeiend bij deze film, de sfeer heb ik wel beter gezien bij meneer Lynch e.d.

Dus een goed verhaal vind jij een futiliteit?

Futiliteiten die jij aanhaalt zijn bedoeld om het slechte script te verbergen.

Nee, dat zeg ik helemaal niet, maar de link tussen het feit dat Pi een onuitrekenbaar getal is en het feit dat iederen die het bijna begrijpt sterft /op tilt slaat is imo een futilietit aangezien de kracht van de film meer in de vormgeving ligt dan in het totaal begrijpen / in zien van alles.

Zo heb ik een vriendje die natuurkunde professor is en volgens hem kloppen een paar beweringen niet / worden een aantal (volgens hem) voor de handliggende wiskundige vergelijkingen en inzichten niet aangehaald en daarom vindt hij de film niet goed. Big deal, dat maakt de film niet minder bijzonder.

En hoezo slecht script? Vond het juist een hele aardige propositie. Maar net als bij Requiem for a Dream is het vooral de sfeer, de muziek en de ritmische montage die de film groots maakt.