Pi (1998)

Verhaal is te simpel, net zoals memento. Maar je aandacht word afgeleid door dit soort trucjes. Voor mij kan het geen meesterwerk zijn. Het is gewoon niet volmaakt.

't is voor mij ook geen meesterwerk, maar what's the point?

Ik kan Rujar wel een beetje volgen eerlijk gezegd. Het hangt er maar vanaf waar je je prioriteiten legt bij het bekijken van een film. Voor de een primeert het visuele aspect, voor de ander het narratieve...of beiden. En het narratieve aspect is nu eenmaal niet het sterkste punt bij Pi. Maar wat mij betreft is dat niet eens zo belangrijk, voor Rujar misschien wel.

Naar mijn idee gebruikt een goede filmregisseur zoveel mogelijk de verschillende kanten van ieder element dat op de voor- of achtergrond meespeelt. Dus niet enkel maar een mooie of interessante buitenkant voor de goede sier. Hij probeert meestal ook iets van de andere eigenschappen van het object, hoe onbelangrijk soms ook, in het kort aan een leek duidelijk te maken. Soms kan die snelle documentaire uitleg eventjes tussendoor als een bijkomstige beeldspraak functioneren.

In de film Pi wordt alleen maar gekoketteerd met getallen. Met dit voor sommigen toch al geheimzinnig cijfergedoe wordt in het verhaal net niets duidelijk gemaakt. In deze film is het tegenovergestelde van een beetje helderheid brengen aan het handje alsof de zon nog nooit geschenen heeft. Alles wordt als het onware in een mystiek groot zwart gat getrokken en daar eventjes zeer lichtzinnig door elkaar gehusseld om het zo op het oog nog moeilijker te laten lijken. Op deze wijze worden wat valse verwachtingen gewekt met enkel maar een kale kabbalistische zwarte hoed zonder dat er een verrassend helderwit toverkonijn tevoorschijn komt met een aardig chaostheorietje. Natuurlijk kun je dit als grote goochelkunst zien. Voor mij was het een zeer lege vorm van kijkersbedrog en is deze film een erg matig broddelwerkje.

Jammer. Eindelijk een film met het prachtige Go-spel als attribuut en dan wordt er zo’n licht aangebrand potje op hoge poten van gebakken. En dit dan ook nog zonder dat er een lekker botje om op te kluiven onder een rekentafel gegooid kan worden voor hondjes zonder één enkel wiskundeknobbeltje.

Een unieke, hypnotiserende film begeleidt door angstaanjagend goede muziek. Pi is eigenlijk één grote tripfilm. Geen drugstrip, maar een reis door het hoofd van een man met een passie. Een onwaarschijnlijke passie die hij zo ver doordrijft dat het hem letterlijk teveel wordt.

Enorm sterk geacteerd, geniale cameravoering, goede editing, visueel zeer sterk (prachtige zwart/wit shots),... Niets dan goede punten.

Deze film moet je ondergaan. Je laten meevoeren door de beelden zodat je kan voelen wat hij meemaakt. Ik vond deze net iets beter dan RfaD, maar dat is louter gevoelsmatig. Een erg indrukwekkende film die alleen bekroond kan worden met het maximum aantal sterren. En een plaats in mijn top-10.

5*

Met Finisterra eens, beste film. Moet gemaakt zijn voor weinig, maar goede keus en een concept doen het em hem.

Dit is tenminste eens wat ander kijkwerk.

Staat bij mij ook in de top 10.

Dat gedoe met de wiskunde is minder belangrijk, is niet zo moeilijk. Het gaat trouwens om het fuzzy, het levende wat blijkbaar niet te vangen is. Als in een slechte droom kan je er net niet bij. Alsof je bijna weet hoe de werkelijkheid eigenlijk in elkaar zit. Maar je krijgt het niet.

Pi eindelijk eens gezien en was zoals ik had verwacht.

Chaos paranoia, veel cijfers en gekloot .

De film wist mij in het begin te pakken en liet mij niet meer los tot op de laatste 20min, de soundtrack was super en de shots ook prachtig. De film kan ik nu net geen 4 geven omdat er heel soms wat saaie scenes in voorkwamen en het op laatste wat oninteressant werd.

3,5*

Geen film voor mij. Kon me er niet toe dwingen deze film uit te kijken.

ik hou van exacte vakken, dus ook wiskunde.

maar dit is absoluut geen film voor mijn.

en trouwens pi is oneidig,

want ieder hoek van inval is 90 graden.

En toch stemmen?

Kan toch? Als iemand een film zo slecht vindt dat hij/zij die niet wil uitkijken, dan kan hij/zij dat toch meenemen in de beoordeling?

In mijn ogen kun je pas een stem uibrengen als je een volledige overzicht hebt gekregen van de film. Ik ken genoeg films die mij het eerste gedeelte niet weten aan te spreken, maar me achteraf toch weten te verrassen (en andersom).

Ik heb ook lord of the rings gezien, voor 10 min. Ik voel me niet in de positie om de film daarop te beoordelen.

Je neemt het in dit geval niet mee in de beoordeling, maar je laat je beoordeling er van af hangen.

10 minuten is inderdaad erg weinig. Maar ik ken genoeg films die ik na een halfuur heb afgezet, en ik zou het perfect logisch vinden moest ik die een negatief stemoordeel geven.

Ik wist na 10 minuten van Nutty Professor 2 zeker dat het een 0,5 verdiende...

Stokoude off-topic discussies... Houd het toch eens bij de film.

heeft iemand een idee waar ik deze film kan kopen?

In principe overal. Ik heb hem gewoon zien liggen bij de grote platenzaken (FRS, van Leest, Music Store enz.), dus dat moet wel te doen zijn.

Prioriteiten moeten worden aangepast van film tot film. Zo simpel is het volgens mij.

Als je op voorhand weet wat je kan verwachten misschien wel. Maar dat is niet altijd het geval.

Mooie originele film.

Zijn vriend de Prof. heeft weer een beroerte: het briefje op het Go-bord bevat een getal (hetzelfde wat hij ook gevonden heeft?) maar het interessantst is de afbeelding van wat die Go-steentjes vormen: een grote golf. Die volgens mij duidelijk verwijst naar één van de beroemde Japanse zeestorm prenten van Hiroshige: een prachtige uitbeelding van een spiraalvorm: het lijkt te ontspringen uit het oneindige en het verdwijnt weer in het oneindige....(bijna fractal-achtige precieze kunst uit de 19e eeuw: de schuimkoppen zijn ook weer spiraaltjes!)
Pijnlijke herzengolven, de neerwaartse spiraal van een obsessie, als je een fundamenteel getal vindt ben je het begin en middelpunt, het oog dus, van een maatschappelijke orkaan...uitverkoren zijn... parannoia...dit alles wil de doordraaiende Cohen uitboren: en inderdaad een boor heeft ook een spiraalvorm....

De muziek en beelden werken koortsachtig: de obsessie is voelbaar....niet alle details hoeven duidelijk te zijn...

Het sympathieke sensuele buurmeisje, die hem eten brengt, zet hem extra in een schril daglicht. Ondanks zijn extreem gezochte isolement weten de insecten hem toch nog te storen......in feite is hij op het eind zelf een maatschappelijke "bug" geworden: als Gregor Samsa uit die "Verwandlung" van Kafka. Zijn noodlot is teveel licht en dus later ook nog een getal vinden dat teveel "verlichtende" data bevat....

Omdat Pi geen patroon bezit, geen regelmaat en een oneidige reeks getalllen achter de komma bezit is het een fascinerende, je zou haast zeggen een paranoide, waarde, die toch menig formule waar maakt: de film zelf heeft ook een onvoorspelbare afronding....hij leeft nog met een geheugen waar algabra schijnbaar is uitgewist: macht van het getal lijkt bij Cohen eindelijk uitgewerkt.
Desondanks: 4,5 of een 5 of een 4,5 of een 5 of een 4,5 of een..bzzz..5*

Ik kan mis zijn, maar is het niet gewoon de spiraal gevormd door gulden snede ? Waar ze het eerder ook al over hadden.

tis gewoon 3,14 wat mij betreft.

Dit blijft toch echt wel de slechtste film die ik ooit gezien heb, bizar irritant gewoon.

Ik maakte associaties met de raadgeving van de Professor over Archimedes en de waterverplaatsing en de vissen en het bezoekje aan Coney Island, met
de shots van stromend zeewater en de gevonden schelp, met een spiraalvorm. De (dubbele) spiraal is gevormd door wit en donkere steentjes en de kanten opgevuld: het riep bij mij direct het beeld op van die beroemde klassieke afbeeldingen......maar het kan toeval zijn... de steentjes geven niet precies de bedoeling weer.

Ik heb de scéne even weer bekeken: de gulden snede is het heel duidelijk......mijn japanse prent is misschien meer een projectie van mijn kant: ook dat heb ik even nagekeken: de bekenste prenten zijn van Hokusai met "Vloedgolven
aan het strand van Kanagawa".....ze krullen net niet genoeg...hélaas. Maar die van Hiroshige bevat mooie draaikolkjes.....ook spiralen dus. En die Japanse kunstenaars waren zeer exact en precies in hun kunst....
om Cohen even aan te halen: "I'm close" en het is natuurlijk maar een persoonlijke benadering.

De ronde lichtjes die aan en uitspringen met de beurscijfers en..... het go-bord....mooi gevisualiseerd:... zwart//wit.... licht/donker..... geniaal/gek.... leven/dood... echt prachtig koortsachtig in beeld gebracht: 0/1 digitale verhoudingen dus.

Met dit commentaar wil je deze intrigerende film afronden?

Misschien dat je later iets meer achter de "komma" wil kijken.

Maar niet te ver natuurlijk.......

Weet iemand waar deze nog te koop is? Bij boudisque, play en de gewone winkels als van leest hebben ze hem niet. (meer)

Ik zie hem nog regelmatig bij de FRS in de bakken liggen.

O nou dan zal ik daar maar eens informeren, heb hem zelf er nog nooit gezien.

intelligentie is ontzichtbaar voor hen die het zelf niet hebben

A.Pope.

mooie film...intrigerend..

bedrijf de wiskunde , en vermenigvuldig.