Pi (1998)

wat een bagger film!!!! vreselijk!!

requiem voor a dream was wel een goede film, maar deze gaat nergens over!! als je de achterkant van het dvd-eetje leest dat is het verhaal, hoef je de film niet meer te zien dus...

einde ook bagger!!

Dat heb ik dan weer precies andersom.

Pi: zeer aangrijpend sfeertje vanwege de editing en de camera die vaak overal dicht bovenop zit. Mooie shots en composities. Prachtig hoe de belevingswereld van de hoofdpersoon wordt uitgebeeld.

RfaD: vervelende film met volslagen onsympathieke personages. Niet dat dat in Pi echt veel anders was, maar het onderwerp van die film leende zich daar juist voor, terijl dat in RfaD andersom het geval is. Die had juist likeable personages moeten hebben. Verder werkt de stylering in Pi uitstekend, maar vind ik die in RfaD irritant en ongepast.

Weer zo'n depressief sfeertje in een aranofsky film! Heb namelijk rfad eerder gezien dan deze, die was iets minder deprimerend dan deze.

Hier zie je iemand gewoon helemaal compleet gestoord worden.

Niet mijn soort film maar ik vind het wel knap dat een regisseur je zo depressief die film kan laten beleven.

Ik kijk hem misschien ooit nog wel es een keer maar zit liever met een wat vrolijker gevoel een film te kijken.

Gisteren opnieuw bekeken dus kan ik er ietsje meer over zeggen.

In een stikdonkere kamer met het geluid van de Home Cinema flink hard is Pi een nog indringender kijk- en luisterervaring. Wat betreft dat laatste: de soundtrack vind ik gewéldig en is, naast de briljante zwart/witmontage, één van de sterkste punten van de film. De verschrikkelijke hoofdpijnen en paranoïde waanvoorstellingen van Max ga je zo bíjna zelf voelen en beleven.

In de inmiddels ook in Nederland aangezwengelde discussie over 'Intelligent Design' zou een verwijzing naar Pi niet misstaan. Zoals ik het interpreteer komt Max, op grond van het feit dat in alle aspecten van het bestaan een wiskundig patroon valt te ontdekken, tot de conclusie dat 'God' bestaat, maar distantieert hij zich onmiddellijk van het specifieke Joods-religieuze godsbeeld (waar de traditionele, ware naam van God inderdaad 3x72 letters heeft, zeg maar 'samengevat' in het veel bekendere YHVH). Max' God is echter zonder religie en is evenmin alleen maar wiskunde. Door dit wegsmelten, of beter nog: samengaan van de schijnbare (door velen krampachtig in stand gehouden) tegenstelling tussen geloof en wetenschap wordt de 'Intelligent Design' theorie ineens inzichtelijk en aannemelijk gemaakt (in de persoon van Max en zijn obsessieve ervaringen), al zal dit vast niet de bedoeling van Aranofsky geweest zijn.

Wel vind ik het einde erg onbevredigend en totaal niet passen. Eerst brengt Pi je in welhaast psychedelische sferen maar knalt je vervolgens ontnuchterend hard weer terug in de werkelijkheid als Max 'het licht ziet' maar vervolgens met een tevreden glimlach constateert dat hij zijn bijzondere vermogens (en de daarmee gepaard gaande hoofdpijnen) kwijt is. Op zich is dat misschien 'logisch' maar mede daarom wel erg teleurstellend. Een veel donkerder, mysterieuzer en open einde zou van Pi in mijn ogen écht een meesterwerk hebben gemaakt.

Geen verhoging van mijn waardering dus, het blijven vier (dikke) sterren.

ik heb deze film nog voor de liefhebber.

stuur hem wel op zonder verzendkosten dan..

hoef deze niet in mijn collectie!!

ik wil toch even aangeven, waarom ik hem bagger vind. De film heeft een vervelende sfeer van begin tot eind. De zwart wit beelden versterken dit nog eens. je hebt redelijk snel door dat de hoofdpersoon behoorlijk gek is en dit gaat de hele film door, daar zit ik dus niet op te wachten. Het verhaal van zijn "beroemde" kode wordt niet verder uitgewerkt, de spaning dat hij onder druk wordt gezet om de code af te geven is er niet..

Erg nare film die bij lange na niet zo geniaal is als Requiem. Wel goed geacteerd en stijlvol gefilmd, de soundtrack is ook weer mooi maar deze film wist me nergens te raken. Het einde met de orthodoxe Joden vond ik wel mooi. 3.5 sterren

Een aparte film over de winskundige theorien. Het ziet er allemaal zeer stijlvol uit. De zwart wit beelden geven een extra dimensie aan de film. Maar ik vind het verhaal in het begin echt boeiend. Zelf ben ik geen mathematicus maar interessant vind ik het wel. Op het einde gaat het iets te snel het had van mij wel iets beter uitgelegd kunnen worden. Het verhaal op de achterkant correspondeert niet helemaal met de film, dat is mijn mening.

3,5* Soundtrack past zeer goed bij de film

Hele vreemde, psychotische film, die met name in het eerste half uur toch een erg spannende sfeer op weet te wekken. Daarna blijft het voor mij allemaal wat in het vreemde hangen, en laat de film mij uiteindelijk met een onbevredigend gevoel achter

2,5 ster

Goede film met een interessant thema, helaas verstrand ie af en toe een beetje in donkere psychotische cultbeelden alà Cronenberg. Niettemin zet het je wel aan het denken (itt dezelfde cronenberg )

3.5*

Heb ook de indruk dat sommige scènes uit Pi gebaseerd zijn op Scanners van Cronenberg.

Ik had af en toe ook wat videodrome dejavu's.. Al dat gekloot van die man in zijn spiegel in dat donkere kamertje.. Eraserhead van Lynch en de films van Cronenberg wisten er wel raad mee

Dat zijn ook de zwakkere momenten van deze film eigenlijk, alleen maar een beetje shok-value en madness in beeld. Tis niet eens interessant gefilmd

Qua filmen en montage vind ik zijn requiem for a dream ook oneindig veel beter.

Veel braver, dat wel. Beter ? Verre van.

Met Eraserhead vind ik deze film nog erg goed te vergelijken, met Cronenberg niet. Misschien enkele thematische links, maar Aronofsky maakt er een audiovisueel geheel van, Cronenberg blijft hangen in TVfilmesthetiek.

Pi gaat trouwens nergens voor shockvalue, nog pure madness.

Je schijnt te vergeten dat er tussen Pi en Cronenberg's toppers een tijdspanne van zo'n 15 jaar zit. Die 15 jaar doen heel wat aan het visuele plaatje van een film en ik vind niet dat je daaruit kan concluderen dat Aronofsky het per definitie beter doet dan Cronenberg. En zelfs al zou je ze vergelijken zonder rekening te houden met de tijd, dan nog vind ik dat Cronenberg zich met gemak staande kan houden.

Niks 15 jaar. Lynch deed het al met Eraserhead in '78. En Cronenberg maakt nog steeds films die op audiovisueel vlak meer weg hebben van een highbudget X-Files aflevering.

Maar ik ben dan ook allesbehalve een Cronenberg fan

Dat geklooi in die spiegel met dat ding wat in zijn hoofd, voor de onoplettende kijker is dat gewoon ordinaire shockvalue (of onaangenaam geklooi). Daar zitten de films van Cronenberg vol mee! Een soort manische waan van de hoofdrolspeler die steeds meer geobsedeerd raakt en begint te freaken. Videodrome staat daar ook bol van hoor, inclusief naargeestige mise-en-scène.

Niets nieuws onder de zon Het enige vernieuwende aan deze film is het thema, dat ik wel interessant vond. Maar de uitwerking trek ik niet zo.

het vernieuwende is vooral de uitwerking. De manier waarop de beelden en de muziek deel uitmaken en zelfs één worden met de sfeer. En Aronofski is zelfs nog steeds één van de enige die een totale electronische soundtrack in een film heeft durven steken. Héél wat nieuws onder de zon dus.

Gaan we nu de onoplettende kijker al als referentiepunt nemen ?

Ik vond dit toch een hele moeilijke film om te kijken. Erg onaangenaam!! Knap gedaan, maar vraag me af wie er op zit te wachten.. Destijds gezien op Veronica filmfan op een laat tijdstip. Misschien nog maar eens bekijken.

Ik vergeleek Cronenberg dan ook niet met Lynch...

Nee, maar het geeft wel aan dat het toen "ook al kon". Geen excuus voor Cronenberg maw.

Kan zijn, maar zoals je wellicht al weet vind ik Eraserhead visueel weinig voorstellen... dus voor mij gaat jouw argument niet op . Zo kunnen we uiteraard blijven disccusiëren.

Laten we het maar bij de gemiddelde SF-kijker houden inderdaad

wat een super vage film,,

zat wel een leuk verhaal in, maar eindigt naar mijn mening beetje abrupt.

wel mooi die combinaties tussen geluid en camera effecten.

3.5*

Voor de zoveelste keer herzien.

Blijf dit echt een briljante film vinden. Een heerlijke soundtrack, prachtige beelden, fijn tempo.

Wat mij betreft toch echt een stuk beter dan Requiem.

5* + top 10 positie blijven zeker staan.

Ook maar eens herzien, was er dit keer duidelijk meer in de stemming voor dan de vorige 2 keer. Anderhalf punt erbij en naar de 4,5* Blijf Requiem toch iets krachtiger vinden, al verdient deze de sympathie vote omdat hier de basis meer dan gelegd wordt.

Niet herzien, maar nu we toch bezig zijn met deze film weer in de top 250 te krijgen

Inderdaad heerlijke film, elke kijkbeurt word die beter naar mijn mening. Eerste keer dat ik hem keek vond ik hem goed maar toen was ik zo moe, erg jammer. Maar door een erg enthousiast verhaal van een vriend van mij, weer herzien. En was toen helemaal verkocht en de 3e en 4e keer steeds weer een stukje meer.

5 sterren, hoorde dat hij na het maken van Fountain weer een kleine film wou maken zou ik geen gek plan vinden. Hoewel ik iets meer geld aan deze regisseur wel toevertrouw.

Weirde film (door verhaal en montage) die me om een onverklaarbare reden (misschien mijn passie voor de wiskunde ) bleef facineren.

Goeie sfeer. Werkt beter dan bij RofaD. Gegeven leuk bedacht maar van de werkelijke fascinatie van mathematische onderlinge verbanden bleef weinig over.

Gek genoeg doet Dan Brown dat in het boek van de Davinci Code beter.

3.5*

Ik vrees dat dat in de film minder gaat lukken...

Ik vrees het ook.