• 15.805 nieuwsartikelen
  • 178.323 films
  • 12.224 series
  • 34.004 seizoenen
  • 647.550 acteurs
  • 199.092 gebruikers
  • 9.377.091 stemmen
Avatar
 
banner banner

Like Crazy (2011)

Drama / Romantiek | 89 minuten
2,87 308 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 89 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Drake Doremus

Met onder meer: Anton Yelchin, Felicity Jones en Jennifer Lawrence

IMDb beoordeling: 6,6 (64.448)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Pathé Thuis Bekijk via Pathé Thuis
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Like Crazy

"I Want You. I Need You. I Love You. I Miss You."

Jacob, een Amerikaan, en Anna, een Britse, ontmoeten elkaar op een hogeschool in Los Angeles en worden smoorverliefd op elkaar. Het is de zuiverste vorm van romantiek – voor beiden is het de eerste betekenisvolle relatie. Wanneer Anna naar Londen terugkeert wordt het koppel gedwongen om een langeafstandsrelatie aan te gaan. Hun perfecte liefde wordt getest, en hun jeugdigheid, vertrouwen en geografie worden hun ergste vijanden.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van The One Ring

The One Ring

  • 29974 berichten
  • 4109 stemmen

Like Crazy is een relatiefilm die charmant begint, maar steeds meer een kwelling wordt naarmate de speelduur vordert. Hoeveel romantische film ken je waarbij je vooral hoopt dat de hoofdpersonen elkaar niet krijgen? En dat al op de helft? Like Crazy is voor mij zo'n film.

Zoals ik al zei begint de film goed. Ik vond al meteen dat de relatie tussen de twee hoofdpersonen iets fundamenteels miste. Ik geloofde wel dat ze elkaar aantrekkelijk vonden, maar dat ze ook werkelijk iets deelde of echt verliefd waren kwam minder sterk over. Niettemin hebben Jones en Yelchin wel chemie en de zijn de dialogen tussen hun twee op een simpele manier wel charmant. Dan scheidt de film het koppel echter en heel even is het nog interessant om te kijken of de twee weer bij elkaar komen. Maar dan gaat het een vreemde kant op: na een half uur, drie kwartier lijkt het erop dat het beter zou zijn als het stel de relatie verbreekt. Allebei vinden ze iemand anders die goed voor hun is, misschien wel beter. Allebei vertrouwen ze elkaar niet meer. Daarnaast gooit de film nog wat kunstmatige obstakels op hun pad. Kennelijk gaan er jaren voorbij. De liefde voelde allang onderkoeld aan. En toch probeert de film ons wijs te maken dat de twee nog bij elkaar horen.

Waarom? De hoodfpersonen worden na een break-up volgens mij alleen maar weer verliefd op elkaar omdat de schrijver het zo geschreven heeft. Hun relatie was al gebaseerd op heel weinig, tenminste voor zover ik weet. Het meest ingrijpende dat ze samen meegemaakt lijken te hebben is dat hij voor haar een bijzonder oncomfortabel uitziende stoel heeft gemaakt. Verder delen ze alleen schattige maar lege dialogen en enkele montagescènes waarin ze in bed liggen of wat lachend over de straat lopen. Bizar is ook dat we ze alleen seks zien hebben met anderen en ook nog eens dat die seks kennelijk goed is. Waarom zou ik iets geven om dit koppel en al helemaal om de relatie die ze hebben? Waarom erkent de film constant dat de relatie niet werkt om vervolgens weer van voor af aan te beginnen? En waar haalt de regisseur het lef vandaan om te eindigen met een scène waarin de toekomst van de relatie onzeker is, terwijl we dat einde in principe al een stuk of vijf keer eerder bereikt hadden? In ieder geval deelt de film zijn eenkennigheid met de personages.

Het grootste probleem is echter misschien nog wel dat ik zo langzaam maar zeker alle sympathie voor de twee hoofdpersonen begon te krijgen. Jones en Yelchin spelen oké, maar hun personages werden hoe langer hoe irritanter. Wellicht is dat volgens de liefhebbers realistisch, maar als het toch al een film is over een oppervlakkige relatie helpt het niet mee als het ook nog om oninteressante mensen gaat. Dus na een dik uur was ik de film, zijn personages en hun relatie meer dan zat en het ging door. Zo langzamerhand begonnen de scènes ook wat absurd te worden, zoals met die Simon die zijn whiskyliehebbende vriendin alcohol verbiedt (met afkeurende blikken van haar ouders) en haar houten stoel inruilt voor iets wat er uitziet alsof je er daadwerkelijk op wilt zitten...

Like Crazy is een beetje een indielievelingetje in Amerika geloof ik en het zal ongetwijfeld een publiek vinden op MovieMeter dat het schattig en wijs te gelijkertijd vindt, maar ik heb mijn romantische film liever over relaties dan over... Ja, wat was het nou eigenlijk wat ze deelden?
1,5*


avatar van s0062423

s0062423

  • 682 berichten
  • 1739 stemmen

The One Ring schreef:

Hoeveel romantische film ken je waarbij je vooral hoopt dat de hoofdpersonen elkaar niet krijgen? En dat al op de helft?

Jeux d'Enfants is er nog zo eentje. Daar kon ik ook helemaal geen sympathie voor één van de 2 personages opbrengen, net als hier.

Het begint allemaal leuk, maar door het al dan niet verkrijgen van een visum als enig structurerend element te hanteren in een liefdesfilm, die niet eens moeite neemt om andere motivaties onder de loep te nemen, kon het mij reeds vóór de helft al allemaal niets meer schelen.

Uiteindelijk mist de film hierdoor, net als zijn personages, elke vorm van passie. En dat is jammer. Al zitten er af en toe nog wel wat leuke visuele ideetjes tussen, toch is het geheel niet meer dan een grijswaarde.

Als je dan als regisseur al kiest om een film te maken over een knipperlichtrelatie, maak het dan op zijn minst interessanter dan een knipperend licht.

1*


avatar van Elineloves

Elineloves

  • 24071 berichten
  • 3631 stemmen

Lang naar uitgekeken, vooral nieuwsgierig naar Anton Yelchin, maar bleek toch een fikse tegenvaller.

Sowieso vond ik dat de hoofdrolspelers, hoe zeer ze het misschien ook proberen, weinig tot geen chemie hebben samen. Ze komen allebei ongeïnteresseerd en nietszeggend over en het was daarom lastig om een band met ze te krijgen. De vurige verliefdheid ontbrak en je blijft als kijker een knagend gevoel houden. 'Stop er toch mee, dit heeft toch geen zin!' Niemand gelooft dat jullie een mooi stel zijn.

Jammer, want het hele afstandsrelatie gebeuren leek me erg interessant. Helaas blijft het allemaal zo aan de vlakte. Bovenal is het ook vrij saai, er gebeurde niets in waarvan ik dacht; 'Wow, goede scène'. Ook de dialogen voelen geforceerd aan.

Dan blijft er helaas weinig meer over..


avatar van james_cameron

james_cameron

  • 7005 berichten
  • 9790 stemmen

Mooi gespeeld, subtiel uitgewerkt liefdesdrama, met Anton Yelchin en vooral Felicity Jones uitstekend in de hoofdrollen. Qua plot stelt de film niet zoveel voor, maar de personages zijn erg goed uitgewerkt en visueel steekt de film prima in elkaar. Vooral de focus op allerlei ogenschijnlijk onbelangrijke details is erg bijzonder. Sterk, toepasselijk einde ook.


avatar van wwelover

wwelover

  • 2605 berichten
  • 3963 stemmen

Hate it or love it. Maar ik vond het een bijzondere film, ondanks dat er niet veel gebeurd is het gewoon prettig om naar te kijken. De chemie tussen de 2 is super. Het is fijn gefilmd, en het sprak me erg aan. Veel liefde dus in deze film. En ook aangrijpend op sommigen momenten, maar gelukkig niet te zwaar.

4*


avatar van Lisanna marie

Lisanna marie

  • 5 berichten
  • 0 stemmen

Ik weet het niet goed, ik vond het een zeer aanlokkelijke trailer maar zoals vaak bevatte de trailer de film en omgekeerd. Ik bleef op mijn honger zitten. Mooi om naar te kijken en vooral de kleuren vd film en de muziek waarop die gedragen werden spraken me aan maar daar bleef het ook bij. Knappe actrice wel die felicity jones ! Voor de inhoud moet je niet gaan kijken, mooi muzikaal prentenboek dus. En idd geen flauw idee wat die 2 gemeenschappelijk hadden, voor de gesprekken moet je zeker niet naar deze film kijken... Maar jah de ware bestaat dan ook niet eh, daarvoor is de wereld veel te groot als je t mij vraagt. Het blijft de keuze op een moment in uw leven voor 1 iemand te gaan. Film wel uitgekeken, jammer want het einde hoefde er vr mij niet meer bij... Lx


avatar van Sergio Leone

Sergio Leone

  • 4412 berichten
  • 3095 stemmen

Matig.

Het begin is best leuk. Hoewel alles vrij snel gaat, is de prille verliefdheid nog mooi om te zien. Helaas gaat het daarna snel bergafwaarts. Het aan/uit-spelletje is nergens gerechtvaardigd, alles gebeurt maar omdat bananen krom zijn.
De twee tortelduifjes die in het begin nog schattig zijn nemen constant de verkeerde keuzes, kunnen niets als volwassenen uitpraten en zijn schijnbaar beter af met anderen.
Het had dan ook beter geweest mochten zij op het einde bij hun "reservelief" zijn.

Anton Yelchin en Felicity Jones hebben wel wat chemie samen, maar wanneer er na een kwartiertje ook nog geacteerd moet worden, blijkt dat ze allebei net wat tekort schieten. Vooral Yelchin vind ik bij momenten verre van overtuigend.
Verder is het fijn om Jennifer Lawrence in een bijrol te zien, niet in het minst om dat benenstel van haar.

Like Crazy is overigens wel leuk geregisseerd. Het losse camerawerk - ik ben geen fan - stoort niet, maar is zelfs van toegevoegde waarde. Het zorgt er voor dat alles down to earth en intiem is. Ook de kleuren zijn mooi en fijn om naar te kijken.
Het muzikale aspect is dan weer een misser van jewelste, met bij elke tegenslag dat pianodeuntje - kan het nog subtieler?

2,5


avatar van blurp194

blurp194

  • 5498 berichten
  • 4195 stemmen

Een stelletje kwezelige tieners die zonodig een moeizame relatie opbouwen, met alle moeilijkheden die er met de haren bijgesleept worden. Helaas, het wordt me absoluut niet duidelijk wat ze daar nou zelf in zien. Na het eerste beginnetje dat nog net leuk is - zij het mierzoet - begint de martelgang naar het einde. En die martelgang is zodanig dat ik van tamelijk afstandelijk oversla in een acute minachting voor de hoofdpersonen - wat een stelletje vervelende klieren is het eigenlijk. En ze verdienen het einde, wat mij betreft.

Mooi gefilmd vind ik het ook niet echt - en teveel het bekende straatje in London dat in ongeveer alle BBC-producties voorkomt. Irriteert me behoorlijk. Zoek eens een andere plek.


avatar van El ralpho

El ralpho

  • 1481 berichten
  • 1092 stemmen

Dichtbij en herkenbaar

Like crazy deed me een beetje denken aan Cosa Voglio di Più die ik vorig jaar gezien had. Ik heb het hier niet over het onderwerp van deze prent maar wel over zijn uitwerking. Ook hier draait het niet echt om het verhaal zelf, maar puur om de emoties waar de personages mee te kampen krijgen. De prent blijft zich enkel op de twee hoofdpersonages focussen en de problemen waar ze tegenaan lopen zijn herkenbaar en echt waardoor je al snel een band met de personages krijgt.

De film duurt ook niet te lang en eindigt vrij abrupt waarbij het einde vrij open blijft voor eigen invulling. Al heb je als kijker wel een idee waar het allemaal heengaat, er wordt niks voor de kijker uitgetekend wat de kijk ervaring mijns inziens alleen maar sterker maakt. Sommigen kunnen dit echter ervaren als een nadeel en een concreet verhaal missen in deze productie.

Persoonlijk vond ik Like Crazy een mooie, realistische uiteenzetting van de liefde die twee mensen voelen voor elkaar en hoe dit in hun individuele leven doorwerkt als ze gescheiden raken.

3,5*


avatar van Decec

Decec

  • 6743 berichten
  • 8588 stemmen

Een mooie drama/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital)...


avatar van scorsese

scorsese

  • 13169 berichten
  • 11078 stemmen

Goeie film waarin een relatie tussen een Brits meisje en een Amerikaanse jongen niet gemakkelijk verloopt vanwege visum-problemen. Zeker een niet al te zoetsappige liefdesfilm, maar een meer reële kijk op de liefde tussen twee personen die niet bij elkaar kunnen zijn. Die liefde komt oprecht over, en dit is ook te wijten aan de chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Soms wat eentonig, maar de film oogt redelijk fris en duurt niet te lang.


avatar van cordiacovens

cordiacovens

  • 1526 berichten
  • 1447 stemmen

Prima film over een langeafstandsrelatie. Goed geacteerd met name door Felicity Jones, maar de cast is erg goed in orde. Wel ben ik het niet eens met keuzes die de hoofdkarakters maken, hierdoor niet de band met ze kunnen krijgen. Verder prima beeld over het leven van deze karakters wat realistisch overkomt. benieuwd wat deze regisseur gaat doen hierna, interessante film Like Crazy.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12893 berichten
  • 7675 stemmen

Film begint alleraardigst, maar kan dat niveau niet vasthouden. Vooral in het middengedeelte, waarin de beide hoofdpersonages gescheiden leven, gebeurt er weinig, mist het verhaal diepgang en is daardoor aan de langdradige kant. Het open einde daarentegen is weer erg sterk.

Het acteerwerk kan er mee door, maar is niet bijzonder te meer omdat Anna (Felicity Jones) en Jacob (Anton Yelchin) de nodige chemie missen. Leuk weerzien met ER-dokter Alex Kingston.


avatar van ibendb

ibendb

  • 5038 berichten
  • 3221 stemmen

Een kil en leeg liefdesverhaal.

Ik ben echt wel voor romantische films. Ik kan erg genieten van The Notebook of 50 First Dates. Het mag melig zijn, ik geef er niks om. Maar waar ik echt niet tegen kan, en dat is hier dus wel het geval, is dat de twee geliefden echt niet samen passen. Er is echt geen chemie tussen Yelchin en Jones. Het zijn twee acteurs die te geforceerd spelen. Ik voelde de liefde niet.

Het verhaal is niet echt speciaal. Twee geliefden die door een lange-afstandsrelatie in de problemen komt. Je ziet hoe ze met elkaar en anderen omgaan om dit te verwerken. Je ziet hoe ze nieuwe mensen leren kennen en elkaar proberen te vergeten. Die scènes zijn net het vervelendst. Je wilt dat ze gewoon verder gaan met hun leven. Maar neen. Dan trouwen Yelchin en Jones. Dan zit het weer vast en zijn ze wéér aan elkaar verbonden. Ik heb me steeds zitten vervelen. De film herhaalt zichzelf te veel.

Het acteerwerk was niet al te best. Dialogen kwamen uit het niets en sommige acties waren echt niet geloofwaardig. Toch doen Jones en Yelchin echt hun best, ze kunnen niet tippen aan Jennifer Lawrence. Die is toch één pluspunt in de film.

Een kleine 2*


avatar van Naomi Watts

Naomi Watts

  • 54554 berichten
  • 3155 stemmen

Aardige film over afstandrelaties. Doremus belicht goed wat er allemaal komt kijken bij een LAT relatie maar is hierin wel erg pessimistisch. De nadelen toont ie maar de voordelen niet maar desalniettemin benaderd hij het fenomeen best aardig.

Helaas ontbreekt er wel enige chemie tussen de hoofdrolspelers, waardoor je hun relatie niet echt geloofd. Ook had Doremus nog meer de diepte mogen opzoeken, de conflicten ogen toch wel wat oppervlakkig.

Toch wel een aardige film met een veelbelovende premise, maar de uitwerking had beter gemogen. Toch we leen aardige film, en Doremus is wel een talentvolle regisseur voor dergelijke kleine drama's.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 27517 berichten
  • 4085 stemmen

Qua acteurs is er niets aan de hand. Jones is prachtig als altijd en Yelchin doet het ook naar behoren. Alleen de besluiteloosheid duurt maar voort. Een aantal keren zijn de twee op punten beland dat ze al verder zijn met hun leven, gevolgd door een aantal terugslagen waardoor ze toch weer bij elkaar belanden. Daarna komt een eind dat net zo besluiteloos is als de relatie tussen de twee en dat maakt Like Crazy uiteindelijk best een frustrerende zit.

2,5*


avatar van IH88

IH88

  • 9733 berichten
  • 3185 stemmen

“I don't feel like I'm part of your life. I feel like I'm on vacation.”

Like Crazy is een mooi en ingetogen romantisch drama over de obstakels die twee jonge personen ondervinden bij het in stand houden van een lange afstandsrelatie. Iedereen die ooit een lange afstandsrelatie heeft gehad zal veel dingen herkennen. De eerste periode waarin alles nog rozengeur en maneschijn is, het afscheid nemen, de steeds moeizamere en oppervlakkigere telefoongesprekken, het opbouwen van een leven zonder die persoon, een nieuwe liefde, het idealiseren van die eerste periode waarin alles voor eeuwig leek, beslissen over verhuizen naar nieuw land etc.

Alles komt in Like Crazy voorbij en wordt op een ingetogen maar wel krachtigere manier gebracht door regisseur Drake Doremus en de acteurs. Felicity Jones is een prachtige actrice en acteert hier erg naturel en overtuigend. En dat Brits accent maakt alles beter. Anton Yelchin is iets minder maar heeft een mooie chemie met Jones. Like Crazy heeft jammer genoeg ook wat minpunten die de film van een topscore afhouden. De opbloeiende liefde tussen Jacob en Anna wordt erg kort aangestipt en de film gaat snel over op een deprimerende toon. Dat Doremus hiervoor kiest is niet erg maar hierdoor is het wel moeilijk om als kijker overtuigd te raken van de allesomvattende liefde tussen de twee. Na twintig minuten heb je al het idee beide beter af zijn zonder elkaar en dan heb je nog ruim een uur te gaan. De film oogt ook wat fragmentarisch op het laatst. Er gaan jaren overheen maar in de film zijn Jacob en Anna in de ene scene weer bij elkaar om in de andere scene weer bij een nieuwe liefde te zijn. Het is duidelijk dat zowel Jacob als Anna hun begintijd samen idealiseren en romantiseren en dat komt gelukkig wel goed over. De laatste scene in de douche is prachtig gedaan en een geweldige afsluiter van een wat onevenwichtige film die in zijn intiemste momenten wel indruk maakt.


avatar van tbouwh

tbouwh

  • 5811 berichten
  • 5402 stemmen

Prettig minimalistische film over de manier(en) waarop afstand een liefdesrelatie kan beïnvloeden. Felicity Jones en Anton Yelchin acteren zeer naturel, waardoor het de mimiek en de kleine gebaren zijn die grote gevoelens overbrengen. Ook de muziek draagt de wisselende gemoedstoestanden van de personages goed uit. Een groot minpunt is dat het script durf en spanning mist. Visueel heeft de film daarnaast een gebrek aan karakter. Het camerawerk vond ik matig, en de cinematografie is voor een romantisch sfeerstuk wel erg licht en grauw.

Voor wie deze film goed kon waarderen (laten we zeggen meer dan ik in ieder geval), Porto (2016) is vrij soortgelijk (mn qua scenario). De inmiddels overleden Yelchin speelt daarin ook de mannelijke hoofdrol. De film draaide op het IFFR en komt komende zomer waarschijnlijk regulier uit in NL.

3*


avatar van mrklm

mrklm

  • 11437 berichten
  • 9929 stemmen

De intelligente Britse studente Anna [Felicity Jones] valt voor de Amerikaanse Jacob [Anton Yelcin], maar maakt de naïeve beslissing langer te blijven dan haar visum toelaat om de zomer met haar lief te kunnen doorbrengen. Wanneer ze na een verblijf in haar ouderlijk huis wil terugkeren naar de VS, kan ze vanwege haar overtreding van de wet het land niet meer in.

Meer verhaal is er eigenlijk niet en regisseur Drake Doremus had de hulp van beide hoofdrolspelers nodig om er nog iets van te maken. Jones en Yelcin mochten hun dialogen grotendeels improviseren en het is louter aan hun te danken dat deze film überhaupt uit te zitten is. Sterk gespeeld liefdesverhaal, maar het gebrek aan diepgang voorkomt dat dit boven de middelmaat uitsteekt.


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 87597 berichten
  • 12851 stemmen

Erg fijn weer.

Derde Doremus en z'n stijl is makkelijk te herkennen. Hij lget de grote gebaren en het overdadige zoete sentiment naast zich neer, maar richt zich op subtiele lichaamstaal en zoomt in op kleine momentjes en interacties. Het maakt romances zoveel makkelijker te verteren, het leunt ook veel dichter aan bij een hoop Aziatisch werk dat ik prefereer.

Jones en Yelchin doen het verder ook perfect, alleen jammer dat je wel merkt dat dit een iets oudere film is. Doremus z'n stijl mag dan erg herkenbaar zijn, het is nog net iets minder verfijnd. Visueel had het wat meer mogen zijn, ook de soundtrack had nét wat strakker gemogen. Maar dat kleine puntjes die de film verder niet echt in de weg staan.

Verder toch ook wel een mooie illustratie hoe onze regels, die alles maar verbieden en tegenhouden uit schrik voor een paar rotte eieren , vaak gewone, goedbedoelende mensen in de weg staan. Het idee wordt misschien iets te hard uitgepuurd, maar in z'n kern vind ik de boodschap zeker niet verkeerd en als basis voor een romantisch drama ook uiterst geschikt.

Fijne film dus weer, gelukkig heb ik er nog een paar te gaan. In Amerika kent Doremus in ieder geval geen gelijke.

3.5*


avatar van Ste*

Ste*

  • 2072 berichten
  • 1387 stemmen

Ik vond dit een ongelooflijk goede film in zijn genre, ben er echt een beetje ondersteboven van. Het stemgemiddelde hier doet me dan ook bijna pijn, zo onterecht.

Ik vind het enorm knap dat er met zoveel (ogenschijnlijk) gemak en realisme iets wordt neergezet dat zo spot-on is en je zo laat meevoelen, zonder dat dingen extra dramatisch of extra 'filmisch' worden gemaakt. Exemplarisch is die scene dat ze op dat marktje rondlopen en zich afvragen of ze iets zullen eten of naar huis gaan. Is op het eerste gezicht natuurlijk een simpele banale situatie maar het laat hun gevoel en de situatie 100x beter zien en voelen dan een of andere dramatische film-dialoog dat ooit had kunnen doen.

Er zit ook echt geen scène teveel in. De film laat eerder niet meer zien dan nodig is, maar laat het aan de kijker over om in te vullen wat er precies gebeurd is in de tussentijd, wat ook telkens prima in te voelen is.
Enige nadeel daaraan is misschien dat het wat onduidelijk is hoeveel tijd er precies verstrijkt. Het lijkt daarom soms wat raar en wat snel gaan dat ze beide telkens weer met iemand anders daten, maar de tijd die verstrijkt is volgens mij eerder jaren dan maanden.

Het einde vond ik ook 100% spot on. Ja, ze zijn eindelijk bij elkaar na jaren van toch maar doorgaan met hun eigen leven, maar dan dat ontheemde gevoel van beiden als Anna eindelijk in zijn veel te grote en kille loft is en maar vacatures gaat zoeken. Ja, hun situatie is eindelijk op zijn pootjes terecht gekomen, ze zijn getrouwd en bij elkaar, maar de rek is eruit en ze weten het. Prachtig open einde, wat ook het enige passende einde is voor een film als dit.

Vond dit echt zeer goed en kraakhelder in de realistische gevoelens en situaties die het weet over te brengen. Heb er gewoon een beetje een naar gevoel van, alsof ik het zelf heb meegemaakt.

dikke 4,5*


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 14534 berichten
  • 4518 stemmen

Film ziet er mooi uit. Fijn dromerig met enorm sterk gebruik van jump cuts en soms leuke ideetjes van de regisseur. Ook een fijn sfeertje en een prettige soundtrack. De film verveelde zeer beslist niet.

Maar ik geloofde de relatie niet. Hoewel beide acteurs los erg goed en fijn naturel acteren en goed emotie overbrengen vind ik hen samen geen enkele chemie hebben. Enkel helemaal in het begin met een soort van eerste afspraakje en de onwennigheid daarbij, enorm sterk en herkenbaar. Maar eenmaal als de liefde is opgebloeid voel je dat niet. Verder is de film te gescript. De reden dat Jones geen visum kan krijgen is gewoon dom van haar, geen idee waarom Yelchin niet gewoon in Londen gaat wonen en ook die andere relaties passen niet helemaal. Ergens lijkt me dit nog wel een gevalletje dat ze niet met en niet zonder elkaar kunnen, maar ja, dat ze niet zonder elkaar kunnen wordt dus niet invoelbaar gemaakt. Dan kan Ste* hierboven nog zo duidelijk beschrijven waarom die eindscène mooi is (en ik zag dat ook wel wat Doremus bedoelde) maar het is nooit gelukt dat echt over te brengen als beleving. 3,0*.


avatar van SmackItUp

SmackItUp

  • 3505 berichten
  • 2629 stemmen

Wederom erg fijne en pure film van Doremus. Heerlijk in zijn eenvoud. Sfeervolle plaatjes en muziek, zeer naturel geacteerd en zonder poespas, zoals een romantische film hoort te zijn. IJzersterk op gevoelsniveau. Doremus blinkt daar in uit.

Ruime 3,5* en stiekem een beetje verliefd op Felicity Jones.


avatar van Alathir

Alathir

  • 2130 berichten
  • 1636 stemmen

Nadat ik Equals had gezien van Drake Doremus wist ik dat ik meer van deze regisseur moest zien. Maar ik moet er zin in hebben en vooral ook tijd voor hebben. Like Crazy was ik een keer begonnen en ik heb dan niet doorgezet om hem af te kijken. Het sprak me allemaal wat minder aan dan Equals. Nochtans ben ik fan van Felicity Jones en van Anton Yelchin (veel en veel te vroeg gestorven, wat een tragedie voor de filmwereld).
Ik vond ze wel een redelijke chemie hebben met elkaar maar je vraagt je af waarom ze al die moeite blijven doen. Liefde is toch iets gek. Uiteindelijk kom je dan bij het einde waarbij je voelt dat het niet meer is wat het geweest is. Schrijnend.

De song van de credits vind ik overigens wel erg mooi. Dead Hearts (Stars) - Like Crazy (Music from the Motion Picture) - YouTube


avatar van Filmreiziger

Filmreiziger

  • 588 berichten
  • 512 stemmen

Ben ooit begonnen met deze film, maar heb 'm toen na een minuut of 10 afgezet. Ik was niet in de stemming. Nu opnieuw opgezet. Wat een juweel. Ik heb zelden twee personages zo geloofwaardig een liefdesverhaal zien vertolken. Een fantastische chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Je gelooft het spel volledig. Ook de regie en het camerawerk is origineel, maar nooit geforceerd. De boodschappen komen heel goed binnen. De film heeft een korte speelduur, maar voelt niet te kort aan. De tijd is perfect gebruikt. Er worden af en toe wat grotere stappen gezet, maar dat gebeurt op de juiste momenten. Maar de echte kwaliteit zit toch wel in de acteerprestaties. Om stil van te worden. De blikken, de kleine gebaren. Je voelt de spanning, het verlangen, de dilemma's. Ook het einde vond ik prachtig (wat mogelijk niet voor iedereen zal gelden).

Niet iedereen zal deze film weten te waarderen. Je kunt argumenteren dat er niet zo heel veel gebeurt. Er zijn geen grootste drama's die met veel bombarie worden uitgespeeld. Dit is een kleine film die het moet hebben van subtiliteit. Leuk detail: de film is zonder script gefilmd en is geïmproviseerd (uiteraard wel binnen kaders en met een omlijnd verhaal). Dit heeft zeker bijgedragen aan de natuurlijkheid die de twee weten over te brengen. Ander leuk detail: hoewel de film niet autobiografisch is, heeft de regisseur geput uit eigen ervaringen mbt zijn eigen langeafstandrelatie met zijn (inmiddels) ex-vrouw.

Misschien geen film voor iedereen, maar ik heb er helemaal niets op aan te merken. 5 sterren. Geweldig.