My Week with Marilyn (2011)

Wat een heerlijke film zeg. Hoewel ik Williams nogal hoog inschat als actrice had ik niet verwacht dat ze Tilda Swintons rol in We Need to Talk About Kevin zou kunnen overtreffen en ook een écht overtuigende Marilyn Monroe neer zou kunnen zetten. Williams kan qua looks en charisma niet aan Monroe tippen natuurlijk. Maar ze weet desondanks echt de magie van Monroe over te brengen in de film. Echt een waanzinnige acteerprestatie.

Ze maakt de hele film en verdient de Oscar echt. Als zij als Monroe lacht in de film dan smelt ik ook, en ze weet een complex karakter zeer overtuigend neer te zetten. Ongelofelijk knap hoe ze moeiteloos omschakelt van de zeer extreme gemoedstoestand van Marilyn naar de ander.

Een echt heel vastomlijnd verhaal zit er niet in de film, maar de plot is toch wel erg interessant, en dit is echt een film waar je gewoon kunt genieten van de acteerprestaties en de klik die ze vaak hebben. Naast Williams zet ook Branagh met Laurence Olivier een historisch en flamboyant personage enorm overtuigend neer (ook hier een dikverdiende Oscarnominatie, maar alle bijrollen worden eigenlijk al sterk vertolkt, en Redmayne is echt perfect gecast voor zijn rol. Een zeer sympathiek en onschuldig ogend personage die zijn rol echt perfect speelt zo'n beetje.

De soundtrack is ook passend en leuk om te horen en de film heeft gewoon iets magisch. Het is ergens misschien wat raar omdat Monroe ook een tragisch personage is, maar vind het echt een feelgood-film. Bij meerdere scènes liep ik toch echt wel te glunderen. Het is niet eens alleen de rol van Williams eb de resr van de topcast. De film heeft gewoon de juiste toon en het juiste sfeertje. Een grote aanrader en op het laatste moment toch nog een echte persoonlijke favoriet erbij onder de Oscargenomineerden. 4.0*.

Mooie film met een erg boeiende Michelle Williams. Erg goeie actrice. Bij vlagen grappig maar overall tragisch.

Ik hou van dit soort films over het maken van film.

Enige die ik een beetje vond tegen vallen was Emma Watson. Leuke actrice maar ondanks de minimale rol had ik graag iemand anders in die rol gezien. Iemand met net wat meer acteertalent.

Emma wist me niet echt te overtuigen.

De film had van mij langer mogen duren, met hoe het verder met Marilyn ging.

Fantastisch nagespeeld!

Als je wilt weten hoe het verder met Marilyn verloopt, Marilyn Monroe: The Final Days (2001) is een erg interessante documentaire en is in België (en waarschijnlijk ook wel Nederland) erg makkelijk te vinden

Prima film en met momenten een mooie Michelle Williams als Marilyn maar we weten allemaal dat Marilyn niet te vervangen is de echte ster in deze film is voor mijn toch weer Eddie Redmayne die in de mini-serie The Pillars of the Earth al veel indruk maakte en dit nu weer doet ook de kleine rol van Judi Dench werd met verve neergezet.

aparte en interessante film! de film was wel anders dan ik had verwacht maar hij wist me erg te boeien! de film is een combo van drama, humor en een beetje romantiek.

Vond de rol van marilyn ook erg goed gespeeld.

hele aparte film om te zien, 3.5 *!

lekkere film. Niet echt mijn kopje thee, maar was erg vermakelijk. Goed acteerwerk en een lekker verhaal. Michelle is gewoon een plaatje, en prima als een Monroe. Niet te lang en het tempo was goed. Nergens zakte het in. Over het algemeen genomen een dikke prima. Voor de liefhebber van romantische drama's.

4

Ik ben van mening dat Michelle Williams niet veel gelijkenis heeft met Marilyn Monroe, maar haar geweldige acteer prestatie in deze film maakt alles meer dan goed. Ook Eddie Redmayne vertolkt de rol van Colin Clark op een boeiende wijze. Voor mij een film die je gezien moet hebben!

Bij deze film had 'k niet echt verwachtingen, maar eigenlijk is hij me goed bevallen. Dit is geen volledig levensverhaal over Marilyn (op het einde sterft ze bv. nog niet), maar een korte periode uit haar leven. Ondanks dat het maar een korte periode is, weet de film toch van begin tot einde te boeien. In het eerste deel van de film komt Marilyn erg "diva-achtig", maar ook kwetsbaar over. Halfweg slaat de film een iets andere weg in met dan meer de interactie tussen Marilyn en Colin.

De cast deed het goed en speelden overtuigend. Naast de hoofdrollen waren er ook nog plaats voor twee verrassende kleine bijrollen, nl. Judi Dench en Emma Watson.

De hoofdmoot is natuurlijk drama, maar er is ook wel wat ruimte voor een lach. Onlangs had 'k "The Iron Lady" gezien, maar eigenlijk vind 'k deze film beter.

Bravo voor de acteerprestaties, met name van Williams!!

Leuk om Branagh in een andere film tegen te komen!

Natuurlijk ook de vele bijrollen die waren weg gelegd voor bekende zoals: Dench; Watson; Cooper; Ormond!

Qua verhaal interessant om te zien, ben wel benieuwd naar meer over Monroe.

Ligt niet aan jouw. In deze film die hier nogal goed uit de bus komt gezien de puntenwardering en de lovende verhalen vind ik Marilyn maar een infantiel irritant figuur.En zat ik maar te wachten op dat punt waar je word meegevoerd en je in het verhaal mee voelt stromen , waarbij tijd je los maakt en je er voor altijd in zou bij willen wegdromen. Dat kwam op het eind toen ze Colin Clark nog een laatste afscheid kwam brengen en misschien ook omdat dat magische gevoel voor mij niet meer inzat.

Meerdere keren werd in de film om haar natuurlijk talent het acteren geroemd. Iedereen moest maar voldoen aan haar tijdsindeling. Tot woede bij de producer . Kwam niet op tijd op de set , en niet een paar minuten maar om uren ging het. Kende haar tekst keer op keer niet. Reageerde als een klein kind bij een beetje terleurstelling en moest dan door een soort mental coach worden opgepept.Ik had zo iets van waarom gooi de producer dat figuur niet gelijk uit de deur, en ga iets anders filmen. Goh wat een natuurlijk talent. Met haar figuur en als sexsymbool zou je bedoelen.

Nee deze film doet me niets

Heb je überhaupt een film van Marilyn Monroe zelf gezien of baseer je je waardeoordeel over haar puur op deze film en de paar bekende foto's die iedereen kent? Ze wordt een natuurlijk talent genoemd omdat ze één van de weinige actrices was die eens ze gefilmd werd de aandacht zonder moeite naar haar kon trekken, wat volgens mij zelfs door Laurence Olivier in de film wordt gezegd.

Agree. Nee, ik weet bitter weinig over de echte Marilyn Monroe, al vind ik het mysterieuze en tragische aan haar leven best fascinerend.
Maar als ze echt was zoals deze film liet uitschijnen, dan had ik haar -sorry Marilyn fans - allang van de set gedropt. Ze wist haar teksten niet, was wispelturig als de wind, totaal onprofessioneel, geen greintje zelfvertrouwen... wat me dan nog het meest verbaasde waren de steeds weer ophemelende reacties aan haar adres die in scherp contrast stonden met haar povere acteerkunsten. De scènes die ze goed deed, had blijkbaar alleen te maken met haar gemoedstoestand. Volgens mij heeft vooral de media haar groot gemaakt. En haar uiteindelijk ook ten gronde gericht. Wat ik wel vind, is dat Marilyn over een enorme dosis charme beschikte, en dat zag ik zeker terug in de rol van Williams.

Hoewel ik niks heb aan te merken op de acteerprestaties (Brannagh, Williams en Dench vond ik super) boeide de verhaallijn langs geen kanten bij me. Er werd teveel op Colin (ik ergerde me dood aan die kerel) gefocust en ZIJN relatie met Marilyn, ipv Marilyn zelf. Maar we krijgen maar een oppervlakkige en cliché schets over 'het gezicht achter het masker'. Mijn vriendinnen en ik waren trouwens ongelooflijk verontwaardigd dat die Colin Emma Watson liet zitten voor Marilyn, en dan vooral dat hij zonder veel gene terug bij haar aanklopte
Anyway, lang geleden dat ik nog zo ontgoochelend de cinemazaal verliet.

2*

Weet iemand toevallig vanaf wanneer deze op dvd te koop is?

Misschien helpt het een beetje:

Overal waar je hem eventueel zou kunnen bestellen geeft ie aan: 2-3weken verzendtijd..

Dus binnen die periode, geen precieze datum kunnen vinden..

dat is zeker niet in de nederlandse winkels of dan de nederlandse release..dat is gewoon een import exemplaar zonder ondertiteling..als dat is wat je zoekt kan je hem bij Amazon vast vinden

oh sorry dan.. Bestaat dat nog? Zonder ondertiteling.. wow! (Beter!)

Gewoon een heerlijke film. Michelle Williams is grandioos.

Wel een leuk, hoewel nogal erg luchtige film. Probleem is echter dat de charisma en charme van Monroe vrijwel onmogelijk te vangen is en dit leidt tot een nogal ondankbare rol van Williams.

Je ziet haar toch als een soort typetje, maar de beste momenten in de film zijn toch die waarin wordt verbeeld hoe Marilyn werkelijk iedereen en op elke plek de omgeving verblijdt met haar enorme presence en aanwezigheid. Op die momenten probeer ik me toch telkens de echte Marilyn voor de geest te halen.

Buiten dat is het idee van de volstrekt tegenstrijdige karakters van elitaire Olivier en Marilyn wel erg lollig. heb wel zin om Prince and the Showgirl weer eens te herzien.

Mooie film! Erg vermakelijk om te zien hoe Marilyn naar mijn idee iedereen manipuleerde. Ik moet bekennen dat ik vrij weinig van haar af weet, maar op mij komt het over dat zelfs als ze wel haar zogenaamde echte ik is, dat ze dan nog donders goed wist hoe ze mensen om haar vingers aan het winden was...Neemt niet weg, zoals al gezegd: film is de moeite waard!

Een appetijtelijke backstage komedie en een fantasierijk sprookje, dat inhoudelijk zwak en clichématig is en geen karakterstuk wil worden, maar het moet gezegd: 'zijn' momenten heeft. Het probleem is dat de regisseur ogenschijnlijk teveel facetten uit het leven van Marilyn Monroe in een week heeft willen proppen. De cast daarentegen is geweldig en Michelle Williams domineert deze film.

Netjes, mooi en afgewerkt. Sterk acteerwerk, met hoogtepunt natuurlijk Michelle Williams. Ook genoot ik van de weinige tijd van Emma Watson.

Duurde 100 minuten. Maar, fuck, wat leek dat lang zeg!

Krappe 4 sterren.

Ik ben al tijden zeer geinteresseerd in de jaren 60 en haar film(sterren) en daarom wilde ik deze film graag zien. Ik wist al redelijk wat van Marilyn Monroe af en ze is fantastisch neergezet. Uiterlijk lijkt Michelle Williams niet zo veel op Miss Monroe maar ze heeft haar op fantastische wijze gespeeld. Overigens deden de andere acteurs het ook prima. Verder een heerlijk klassiek sfeertje. De film was wel een beetje dromerig, maar het werd nergens ergerlijk. De film was verder best luchtig, en persoonlijk vond dat ik dat wel prettig, aangezien ik nooit zo'n fan ben van die tranentrekkende biografische films. Tot slot was grappig dat de film af en toe aanvoelde als typisch Hollywoodproductie, maar bij sommige scenes toch meer als een arthouse-film. Leuk zo'n film die niet te veel naar een kant toe neigt.

Ik kreeg helaas totaal geen binding met de hoofdrolspelers. Iets wat voor mij cruciaal is in films als deze. Hierdoor werd het allemaal vrij saai en langdradig. Acteerwerk is verder dik in orde, dus slecht is het zeker niet. Maar geen film die ik snel zal herzien.

2,5*

Michelle Williams stond voor de zware taak om een van de meest legendarische, meest onzekere en daarmee meest onhandelbare actrices uit de filmgeschiedenis te spelen in een lichtvoetig verteld verhaal over het maken van The Prince and the Showgirl (1957).

Het moet gezegd: Williams kwijt zich met verve van die moeilijke taak. Sinds haar rebelse jaren in de tv-serie Dawson’s Creek is zij als actrice enorm gegroeid.

Zoals Marilyn Monroe vroeger moeiteloos het middelpunt vormde van de films waarin zij speelde, zo is Michelle Williams de ster van déze film met een heel overtuigende vertolking, waarvoor zij terecht - voor de derde keer alweer in haar nog korte carrière - een Oscar-nominatie heeft gekregen. Het is vooral dankzij haar dat deze film enorm aan geloofwaardigheid wint en het bekijken meer dan waard is.

Poupoupidou.

My Week with Marilyn is een aardig romcom-tussendoortje, wat voor de fans van de seksbom waarschijnlijk niet als zodanig zal worden gezien. Voor hen is elk extra tipje van de sluier dat wordt opgelicht natuurlijk interessant. En dat is deze korte periode, al dan niet aangedikt, uit het korte leven van de mannenmagneet sowieso wel. Een en ander is immers moeilijk verifieerbaar inmiddels en het verhaal werd destijds, in het jaar 2000, ook met sceptische ogen gelezen.

Het zogenaamd domme blondje versus de intelligente ‘sir’ levert eigenlijk het meeste plezier op. Het uiteindelijke verhaaltje waaraan de titel refereert is echter het romantische plot omtrent Clark. Zijn vermeende affaire met de beeldschone filmactrice is hier het hoofdthema. Ze schijnt hem in het echt nog nèt niet de beroemde zangzinnen, die eindigen met ‘poupoupidou’, te hebben ingefluisterd.

Hoe hoog het waarheidsgehalte wel of niet is, de film hapt er niet minder luchtig om weg. De kijker kan anderhalf uur lang wegdromen met de jongen die zijn misschien wel eerste echte romance beleeft, met niemand minder dan de meest sexy vrouw ter wereld. Zo wordt ze zelfs heden ten dage nog door menigeen gezien. Hij maakt haar voor de kijker bereikbaar. Ook al kan dat niet.

Ondanks de goede performances, met Branagh en Dench voorop, is het juist Williams als Monroe die een beetje teleurstelt. Nu is het natuurlijk ook lastig om een van de meest knappe en beeldvullende vrouwen ooit vorm te moeten geven door middel van de bekende kenmerken als het blonde pruikje en de moedervlek. Ga er maar aanstaan. De actrice komt ver, maar niet helemaal. Echt zwoel was er namelijk maar één.

Redelijk.

Met dank aan Paradiso voor het recensie-exemplaar.

Ik ben het niet eens met die conclusie.

Monroe was natuurlijk uniek en Michelle Wiliams heeft tegen dat zij niet echt een look-a-like is van MM (wie wel?), maar mij Monroe's films voor de geest halend (en ik heb er heel wat gezien) vind ik dat Williams met haar acteren en maniertjes toch heel dicht in de buurt van het origineel komt. De talrijke waarderingen, die Williams voor deze rol heeft gekregen, o.a. een Golden Globe en een Oscar-nominatie (bij velen was zij zelfs favoriet voor een Oscar), vind ik volkomen terecht. In hoeverre deze film op waarheid berust kan ik niet beoordelen, maar dat Michelle Williams de absolute ster ervan is, staat voor mij als een paal boven water.

Goed geacteerd drama over toch wel een uitzonderlijk week uit het leven van een nog meer uitzonderlijke Marilyn Monroe.

Ondanks dat dit een film is die vooral lijkt te focussen op Marilyn Monroe, haar onzekerheden en grillen en grollen, is het uiteindelijk vooral de jonge Colin Clark die me als karakter intereseerde. Monroe werd toch vooral neergezet als een onzekere, lastige en, eerlijk gezegd, mateloos irritante diva met haar vreselijke assistente. Daarmee vind ik dat er een enorm plat figuur werd neergezet dat me al vrij snel verveelde. Clark echter, die zero to hero transformeerde, ten afgunste van ongeveer de gehele mannelijke entourage, werd gaandeweg de film een boeiend figuur. Het duurde echter lang voordat dit op gang kwam.

Het is niet zo dat ik vind dat Williams haar rol slecht speelde. Ik ken slechts een filmrol van Monroe en vind dat te weinig om daarop gebaseerd een oordeel te vellen over haar acteer prestatie. Maar afgezet tegen sommige anderen vond ik haar niet de sterkste, wat denk ik meer een manco van het script dan van het acteerwerk an sich is.

Al met al is My week with Marilyn een redelijk vermakelijke film voor een keertje. Niet goed, niet slecht maar al met al niet boeiend genoeg om nog eens op te zetten.

Hoezo staat hier vanaf 24 Juni. Hij ligt al lang in de winkel.