• 145.972 films
  • 7.533 series
  • 23.075 seizoenen
  • 507.436 acteurs
  • 317.666 gebruikers
  • 8.347.829 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Heiress (1949)

Drama / Romantiek | 115 minuten
3,72 76 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 115 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: William Wyler

Met onder meer: Olivia de Havilland, Montgomery Clift en Ralph Richardson

IMDb beoordeling: 8,2 (15.358)

Oorspronkelijke taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Heiress

"A truly great motion picture"

Ze is van goeden huize en heeft nog geen vrijer. Dan komt een uiterst charmante man die haar het hof maakt. Haar vader denkt dat hij alleen fortuin zoekt bij zijn dochter en hij kan weleens gelijk hebben, maar misschien ook wel niet, en dan zou hij zijn dochter erg ongelukkig maken.

imageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Catherine Sloper

Morris Townsend

Dr. Austin Sloper

Lavinia Penniman

Maria Almond

Jefferson Almond

Mme. Montgomery

Elizabeth Almond

Arthur Townsend

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kos

kos

  • 45175 berichten
  • 7945 stemmen

Leuke film (wel wat dramatisch) als je het niet erg vindt om naar oude films te kijken.

Vooral vader (Richardson) is goed. De moeite waard


avatar van Gorro

Gorro

  • 698 berichten
  • 10495 stemmen

Sterk klassiek melodrama wat geheel gedragen wordt door het fantastische acteerwerk van Olivia de Havilland. Ze zet op overtuigende wijze de verlegen, onschuldige rijkeluis dochter neer waar niemand in geïnteresseerd is behalve Montgomery Clift. De dramatische ontwikkelingen weten de aandacht te grijpen en laten tot de uitstekende climax de kijker in het ongewis over de intenties van de personages. ****


avatar van jordybeukeboom

jordybeukeboom

  • 6785 berichten
  • 2411 stemmen

Oscar voor De Havilland


avatar van Driello

Driello

  • 1379 berichten
  • 0 stemmen

Een eigenlijk zeer simpel en voorspelbaar verhaaltje (met een onvoorspelbaar einde) wat toch van begin tot einde weet te boeien.


avatar van AC1

AC1

  • 5687 berichten
  • 875 stemmen

Maakte de eerste keer een geweldige indruk op me. Nu is dat iets verminderd maar het blijft een heel goede film. Vooral de eerste helft is bijna voorbeeldig gebracht.

De filmposter dekt de lading niet.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 10562 berichten
  • 6622 stemmen

Boeiende en veelvuldig bekroonde tour-de-force van Olivia de Havilland aan de hand van William Wyler, zonder twijfel een van de beste regisseurs aller tijden. Meeslepende, authentiek ogende karakter- en gedragsstudie met buitengewoon sterk acteerwerk.


avatar van gauke

gauke

  • 9855 berichten
  • 13069 stemmen

Een boeiend, intens, meeslepend, troosteloos en ook wel chic romantisch drama over de liefde en het hartzeer van een jonge vermogende, naïeve, schuchtere vrouw die gedomineerd werd door haar vader en verliefd werd op een aantrekkelijke, charmante en energieke gelukszoeker. Het overgrote deel speelde zich af in een bijzonder luxueus huis in Manhattan, New York. De gehele cast speelde meesterlijk.


avatar van Dutchfan

Dutchfan

  • 1399 berichten
  • 585 stemmen

Olivia de Havilland won de Oscar voor de beste actrice in 1949 voor deze film :'The Heiress".

De Havilland is inderdaad hier en daar briljant als de verlegen, saaie Catherine, die het hof wordt gemaakt door de knappe Morris (Een rol van Montgomery Clift)...Vraag is; zijn zijn gevoelens voor haar echt of is hij meer geinteresseerd in haar grote erfenis?

Naast De Havilland zijn Ralph Richardson en Miriam Hopkins fantastisch als Haar vader en haar tante.


avatar van John Milton

John Milton

  • 16980 berichten
  • 8986 stemmen

Fijn filmpje, moet ik zeggen, die steeds beter wordt naarmate het verhaal vordert.


avatar van Kiekerjan

Kiekerjan

  • 119 berichten
  • 106 stemmen

Één van de weinige melodrama's die slaagt in zijn opzet: het uitlokken van een emotionele reactie. Normaal gezien blijf ik redelijk onverschillig tijdens dit soort pogingen tot escapisme, maar in dit geval bleef ik niet onaangeroerd achter. The Heiress neemt de eigenschappen van het genre onder de loep en vergroot ze vervolgens dusdanig dat ze haast belachelijke proporties aannemen. Het voelt op bepaalde momenten aan als een parodie, al wordt dat tijdens de laatste act wat teruggeschroefd. Het verhaal is oppervlakkiger dan ooit tevoren, het hoofdpersonage naïever dan al haar voorgangers samen. Het klassieke onschuldige lammetje wordt getormenteerd door haar neerbuigende vader, het eeuwige klassenverschil dringt zich algauw op en uiteindelijk transformeert het hoofdpersonage in een combinatie van al het kwaad dat haar jarenlang heeft onderdrukt. Het is zodanig over the top dat ik zowaar werd overvallen door het perverse genot dat dergelijke producties willen afdwingen. Een decadente belangstelling in een aantal personages die nul komma nul inhoud hebben. De grootste troef is het acteerwerk. De acteurs omarmen de leegte met overtuiging en geven hier en daar zelfs wat dimensie aan hun personages. Montgomery Clift is altijd charismatisch, als cowboy en hier als gold digger. Ralph Richardson is fenomenaal als aristocratische huisarts die zijn ondergeschikten systematisch van al hun eigenwaarde berooft. Ook Olivia de Havilland speelt de rol van geesteloze trezebees goed en vormt net zoals in The Snake Pit een overtuigend slachtoffer. Wyler is geen nieuwkomer en doet zijn best gezien de beperkingen. Opmerkelijk veel long takes. Meevallertje.


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 2506 berichten
  • 6797 stemmen

Na het zien van de theaterversie zou Olivia de Havilland er zelf bij William Wyler op aangedrongen hebben om deze rol te mogen spelen. Met haar wijde, doordringende ogen weet ze perfect de veranderende emoties van haar personage weer te geven. Haar Catherine heeft weinig zelfvertrouwen en is voortdurend met haar handen aan het frunniken. Ze is bang om een ouwe vrijster te worden, laat voorwerpen vallen in gezelschap. Haar onzekerheid is te wijten aan haar vader, die denegrerende opmerkingen over haar maakt en z'n overleden vrouw voorstelt als een niet te evenaren ideaal. Montgomery Clift speelt de klaploper die met z'n natuurlijke charme zowel Catherine als tante Lavinia om z'n vinger weet te winden.

Het toneelstuk was gebaseerd op de roman Washington Square van Henry James, die zich afspeelt in New York halverwege de negentiende eeuw. Er komen enkele archaïsmen in voor, zoals rales - rochels als ziektesymptoom. Alles is op een set in Hollywood geschoten. De kostuums en decors zijn aangepast aan de historische periode, met veel mooie lantaarns met kaarsen. Wyler gebruikte goed geplande long takes. De woordeloze scène waarin De Havilland de draaitrap op stapt, zouden ze meer dan dertig keer geschoten hebben met twee koffers vol met boeken, zodat ze er echt vermoeid uitzag. Voor de inmiddels 103-jarige actrice was dit de hoofdrol waarvoor het diepste moest graven.


avatar van cinemanukerke

cinemanukerke

  • 623 berichten
  • 470 stemmen

meer dan degelijk melodrama over een naïef sociaal onhandig meisje dat verliefd wordt. Is hij (de ridder op het witte paard) oprecht of zit hij achter het geld aan ? Het blijft ambigue. Maar de spanningen komen als een machinegeweer op je af en de confrontaties zijn stuk voor stuk pareltjes (vader die zijn dochter verwijt dom te zijn - vader die de antwoorden van zijn dochter wel bevestigt maar de achterdocht ligt in zijn expressie en in zijn timbre). Het is klassiek doch overtuigend verteld met een vleugje ironie op de klassenmaatschappij want inderdaad, ook ik had de indruk dat de film soms balanceert op het randje van parodie. In de derde act worden mooi de rollen omgekeerd nl dader wordt slachtoffer en slachtoffer wordt dader.


avatar van Movsin

Movsin

  • 6219 berichten
  • 7508 stemmen

"Plaisir d'amour ne dure qu'un moment, chagrin d'amour dure toute la vie..."

De film verrast al onmiddellijk met dit mooie, klassiek Frans liedje en zal nog vele aangename verrassingen brengen, zoals de uitstekende regie (al mag dat van William Wyler niet bepaald een verrassing heten), de prachtige settings, costumes, dialogen en betoverend acteerwerk van Olivia de Havilland (Filmliefhebbers zullen ondertussen wel weten dat deze eredame van het witte doek ons onlangs op 104-jarig leeftijd heeft verlaten).

Merkwaardig in het verhaal dat deze romantisch dramatische film eigenlijk wel een zekere suspens inhoudt.

Oorlog, godsdienstige en culturele verschillen, standenonderscheid, geld zijn vaak barrières voor een liefde maar Henry James "Washington Square" vindt een erg inhoudelijke en knappe uitweg voor deze klassieker, nog altijd een genot om te beleven.

Naast Olivia de Havilland acteren anderen eveneens op hoog niveau.


avatar van mister blonde

mister blonde

  • 11991 berichten
  • 4813 stemmen

Eens! Vakwerk zoals gebruikelijk van Wyler. Olivia de Havilland speelt geweldig, al vind ik haar te mooi (of in elk geval niet lelijk genoeg) als onbegeerlijk muurbloempje. Gezien ivm haar overlijden zoals Ik meestal doe bij het verlies van belangrijke acteurs of regisseurs.


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 28444 berichten
  • 4761 stemmen

Een clash tussen acteerstijlen met Hollywoodster Olivia de Havilland, de modernere Montgomery Clift en de theatrale Ralph Richardson. Blijkbaar konden ze elkaar niet echt verdragen. Het zal ergens tussen clashende ego's en overdreven beeld van de media zijn. Wel goed gedaan, en het doet het verhaal geen kwaad.

De film komt van een theaterstuk en is ook praktisch zo weergegeven in de film. Niets mis met theatrale films, een oude filmstijl waar ik wel van hou. Maar het voelt toch wat gedateerd aan. De personages zijn ook niet bepaald sympathieke figuren waar je je in meeleeft. Gelukkig wel goed geacteerd, maar het geheel mist de nodige charme of sfeer. Het verhaal maakt ook veel goed. Dit zal eens een grote klassieker geweest zijn, maar begrijpelijk dat de titel wat in de vergeethoek geraakt is.