My Week with Marilyn (2011)

Geen idee, vroeger liep het redelijk gelijk met Nederland had ik de indruk maar tegenwoordig beginnen de releases echt later en later te vallen. Suckt wel enorm dat een buurland de film zo'n dikke 2 maand eerder te zien krijgt.

Als ik me niet vergis hebben de Belgen dan weer geluk gehad met Hugo, die draait daar toch al een tijdje?

Vind anders deze actrice er mooier uit zien dan Monroe. Monroe is overhyped.

Overhyped nog wel. Ik ken geen actrice die meer onderschat is dan Marilyn en wat betreft looks (haar presence is ongeëvenaard), een kwestie van smaak maar niet voor niks dat Marilyn een mode- en imagoicoon is.

Misschien qua gezicht (hoewel ik het daar niet mee eens ben) maar qua charme en uitstraling is er niemand die nog maar in de buurt komt van Monroe.

Net gezien in The Movies: The Prince and the Showgirl en direct daarna My Week with Marilyn. Niet verwacht maar het was een topavond. Door de films samen te zien zegt het zoveel meer. Marilyn spettert van het scherm in een verder luchtige komedie en Michelle Williams levert een acteerprestatie van jawelste. Sluit me wel aan bij de vorige schrijver; qua uitstraling en charme komt niemand in de buurt van Marilyn.

Inderdaad. Echt zeer ongrijpbaar, ook intellectueel enorm ongekend. Zelfs na jaren een groot fan te zijn word ik er nog sprakeloos van.

Overhyped inderdaad en dat heeft Marilyn dan wel helemaal aan zich zelf te wijten. Waarom speelde ze anders toch altijd van die domme rollen? Ik hem nog nooit een film gezien met Marilyn in een serieuze rol. Films als Gentlemen Prefer Blonds, The Seven Yeras Itch, Some Like It Hot etc zeggen volgens mij genoeg. Ik vraag mij af of Marilyn achteraf zelf zo blij was met die rollen die haar bekendheid gaven. Haar tragische dood is voor mij altijd nog een raadsel.

Probeer The Misfits eens.

Wel eens gehoord van getypecast worden? Zij kreeg bijna geen serieuze rollen (alleen in The Misfits, haar laatste full feature), terwijl ze die ambities wel had. Ze was niet voor niks lid van de Screen Actors Guild. Haar liefde voor acteren was te groot om weg te lopen maar zeh eeft voldoende pogingen ondernomen.

Als je je een beetje verdiept heb je al snel je antwoord (en vooral na deze film zou dat duidelijk moeten zijn). Marilyn kon niet omgaan met het feit dat ze zowel niet gewaardeerd werd als mens maar alleen als een seksbom en celebrity werd gezien, niet serieus werd genomen als actrice, de misvattingen rond haar als persoon, haar moederdroom die tot twee keer werd vernietigt door miskramen (1957 en 1958).

The Misfits heb ik heel lang geleden een keer gezien maar ik kan mij er niets meer van herinneren. Mijn waardering daarvoor (2,0*) laat dus duidelijk zien dat ik over die film niet bepaald enthousiast was. Maar misschien heb ik het mis en was Marilyn wel dusdanig gefrustreerd dat zij alleen maar als sexbom gezien werd dat zij het niet meer zag zitten en dat dat mede oorzaak was van haar vroegtijdige dood. Ik weet het verder niet. Het beeld dat ik van Marilyn heb is het beeld zoals zij acteerde in komedies die ik vroeger best wel kon waarderen maar nu bij mij zeer flauw overkomen.

Mocht je geïnteresseerd zijn in wat er zich afspeelde in de psyche van Marilyn is het boek Fragments een must have (een bundeling van haar poëzie, haar verlangen naar respect, liefde, succes, kinderen, de dood etc. komen hier allemaal erg treffend naar voren). Een enorm intiem boek en zonder meer mijn meest dierbare en waardevolle Marilyn bezit. De Nederlandse druk heet "Ik Ben Alleen".

Gedeeltelijk kan ik het wel meet je eens zijn, maar niet volledig over dat type-casting. Sure, ze is voornamelijk gecas voor de 'typische' rollen, maar haar imago heeft ze toch ook wel zelf erg in de hand gespeeld, getuige bijvoorbeeld haar vertolking van 'Happy birthday to you, mister president'. Dat was geen filmrol, maar ook daar komt ze nou niet erg intelligent over en onderstreepte ze met verve haar 'domme blonde bimbo' imago. Ergo, ik heb sterk het vermoeden dat ze haar imago voor een belangrijk deel ook aan zichzelf te danken had.......Ik wil hiermee verder niets aan haar kwaliteiten als actrice afdoen, want die beoordeling kan ik dan slechts baseren op een filmrol, en dat zou niet fair zijn.

Oh ja, ik hoop dat deze film in de bioscoop uitkomt hier, want ik ben erg benieuwd!

Ik heb ook nooit begrepen wat er nu zo geweldig was aan die Monroe, zowel qua looks, persoonlijkheid als acteertalent. Maar dat neemt niet weg dat dit best eens een goede film kan worden.

Ook puur omdat het publiek alleen seksbom Marilyn wou en geen behoefte had aan Norma Jeane. Ze was ook min of meer gedwongen hiertoe, bovendien was Marilyn ook één grote rol. Dit was dan ook in 1962, ze was hier ook al bijna dood als het ware.

Tegen die tijd kon ze al niet anders. Ondanks dat het geen film was, was Marilyn één grote rol. De grootste acteerprestatie ooit. Je hebt ook deels gelijk maar haar liefde voor acteren was zo groot dat ze om haar passie te kunnen blijven beoefenen ze graag iemand anders was, wat haar, helaas, wel fataal is geworden. Dat zag Colin Clark ook. Dat maakt deze film nou ook zo interessant voor niet Marilyn fans. Deels kan je dat haar fout noemen, al vind ik van niet. Terwijl ze depressief was wist ze heel de wereld voor de gek te houden door de meest gelukkige vrouw van de wereld te spelen, daarom was iedereen ook zo geschokt door haar dood. Daarom vind ik haar ook de beste actrice ooit, niet door haar filmrollen.

Ja, overhyped qua uiterlijk. Ik zie soms op straat vrouwen die mooier zijn dan haar. Neemt niet weg dat ze natuurlijk wel een mooie vrouw was, maar zeker niet de mooiste.

Ah ok, snap ik wel dan. Haar looks worden als iconisch gezien, als je dat niet ziet snap ik dat je het als overhyped ervaart.

Erg leuk dat omdat het om Marilyn gaat er veel 50 plus volk op af komt. Gemiddelde leeftijd hier in de zaal is zonder twijfel 50+ .

Verdomme Watts, ik ben echt jaloers dat ze hem ginder al draaien. Misschien maar eens een tripje naar Nederland doen

edit: alleen de Japanners en de Fransen hebben een nog latere release maar toch, ik blijf het bizar vinden

Ik zie met mijn twee ogen net zoveel als jij ziet. Als het gaat om looks dan is Lady Gaga ook mooi, terwijl ze dat niet is.

Je ziet misshcien hetzelfde als ik maar je perceptie is veel anders dan die van mij.

Bizar maar het tripje meer dan waard. Hoelang is het bij jou vandaan? Een uur?

All people'll ever see is Marilyn Monroe


Een werkelijk briljante verfilming van de Diary's die Clark in respectievelijk 1995 (The Prince, The Showgirl & Me) en 2000 (My Week With Marilyn) liet uitgeven. Jarenlang stil gezwegen maar om de criticasters die er nu nog steeds zijn de mond te snoeren. Curtis weet van de diary's een samenhangend geheel te maken. Niet te lang op te bouwen maar de sterke elementen uit die boeken samen te smelten. Als klein kritiekpunt dat de film wat milder is voor Laurence Olivier en Clark zelf terwijl Clark zelf in deb oeken enorm uithaalt naar SLO en zichzelf (hield zichzelf zelfs verantwoordelijk voor haar dood). Intiem, oprecht en heartbreaking. Voor het casual publiek een overtuigend drama met een magistrale Michelle Williams, voor Marilyn fans en de fans die het boek kennen een emotioneel zware confrontatie met de tragiek rond Norma Jeane maar wel een film om te koesteren die o zo mooi is.


Het eerste deel gaat om The Prince, The Showgirl and Me. De leuke anekdotes zijn er in verwerkt, de ontmoeting, het wel en wee op de set en daarna gaat de film vloeiend over in My Week With Marilyn. Williams is echt een zeer overtuigende Norma/Marilyn. Vooral als Colin in het begin de filmkamer komt binnenlopen bij Mr. Percival, Williams als Marilyn op beeld, daar kan je als fan alleen maar stil van worden. Spot on. Tuurlijk heeft ze de ongrijpbare klasse, charme en presence niet van Norma Jeane, maar dat is dan ook een oneerlijk referentiekader. Ze lijkt echt enorm op Marilyn. Die charme, haar manier van doen, haar kinderlijke enthousiasme, haar lach, de knipoog en haar manier van praten. Maar vooral de fragiliteit is erg indrukwekkend. Branagh is briljant als Olivier en Redmayne wordt door de pers onterecht niet genoemd als sterkhouder. Hij is geniaal als Colin Clark.


Echt een aaneenschakeling aan mooie scenes. De scenes op Eton College, Windsor Castle, hun onderonsje in het meertje, hun speelse omgang met elkaar, de kleine details die de pijn van Monroe zo treffend weergeven (alleen voor de kenner krijgt dit echt diepe impact), in haar slaapkamer, het moment van het citaat hierboven, hun afscheid, de miskraam erna maar het moment dat Colin Monroe huilend in haar kamer aantreft is toch verreweg het mooiste. Die chemie ook tussen Redmayne en Williams is ongekend, de welbekende spirituele en erotisch geladen romance van Clark en Monroe wordt met succes over gebracht naar het witte doek. Echt tranen met tuiten gehuild. Wat een tragiek kende ze toch, zoveel onzekerheden en demonen. Deze wetenschap blijft door mijn ziel snijden. Het is zowel mooi als pijnlijk confronterend. Al moet je je verdiept hebben in Marilyn zijn om de maximale intensiteit van dit drama te kunnen voelen. Erg mooi geschoten, veel close-up wat resulteert in een intiem portret en een enorm sterk script van Hodges.


Een zeer geslaagde verfilming van de twee diary's van Colin Clark. Zowel Clark als de makers proberen niet te profiteren van de tragiek rond deze zeer ongrijpbare actrice. Zo lief, zo getalenteerd, zo intelligent maar die helaas ook een hele donkere kant kende. Voor de casual filmliefhebber een zeer onderhoudend drama, voor de Marilyn liefhebber een enorm diepgaand en zwaar drama die zowel ontroerend, pijnlijk en enorm confronterend is. Wat wel gaat betekenen dat dit zwaar ondergewaardeerd gaat worden omdat alleen de marilyn sympathisanten die diepgaande kern zullen zien. Een magistrale verfilming, die net als de diary's de persoonlijkheid van Norma Jeane veel eer aan doet. Een godsgeschenk zowel voor de fans van Monroe dan als het publiek die dezerdagen nog steeds gevoed worden door de leugens die er rond haar persoonlijkheid de ronde doen. Bedankt Simon Curtis. Volle mep plus top 10. Hoe kon het ook anders.


O ja, als Streep de oscar wint is dat diefstal.

Zal niet veel schelen denk ik, Breda ligt vrij dicht bij Antwerpen dus waarschijnlijk ga ik hem een zondag aanschouwen

edit: erg goede recensie, ben nog meer nieuwsgieriger geworden

Thanks .

Prachtige recensie weer, as always Nu is het nog moeilijker om te wachten!

Babe, you're too kind .

2 Oscar-nominaties:

- Best Performance by an Actor in a Supporting Role

Kenneth Branagh

- Best Performance by an Actress in a Leading Role

Michelle Williams

Normaal gesproken zou ik een film als deze links laten liggen maar vanwege Emma Watson wil ik hem wel gaan zien. Denk niet dat het een bioscoopbezoekje word dus waarschijnlijk word het wachten op de DVD release.