A Foreign Affair (1948)

Ongelofelijk goede film van Billy Wilder. Het eerste half uur bevat enkele zeer bijzondere beelden van Berlijn in ruines wat vooral vanuit geschiedenistechnisch oogpunt erg belangrijke opnames zijn. Het liefdesverhaal wat zich ontwikkeld is één van de beste romantische verhalen die ik ooit heb gezien. De karakters ontwikkelen zich zon ontzettend sterk en de manier waarop informatie wordt vrij gegeven is ook enorm goed gepland. Vooral Marlene Dietrich die weer iedere seconde dat ze in beeld komt straalt is schitterend om te zien. Een absoluut meesterwerk!

En opnieuw een fantastische Wilder. Verrassend genoeg bijzonder komisch, in het begin al, wanneer de congresleden over het gebombardeerde Berlijn heen vliegen.

Daarnaast blijft de driehoeksverhouding uitermate spannend en zijn het vooral Dietrich en Arthur die schitteren.

Heeft Wilder al een standbeeld in Nederland?

4,5*

Geweldig film opnieuw van Wilder. Volgens mijn heeft die man alleen maar op zijn minst leuke films gemaakt. A Foreign Affair is ten eerste indrukwekkend omdat het zich afspeelt in een kapotgeschoten Berlijn. Heel apart en alleen daarom is deze film al monumentaal. En wie kan die achtergrond beter gebruiken als verpakking voor een komedie over een geestige driehoeksverhouding dan Wilder? Hoog tempo en veel erg leuke scenes alle scenes in de nachtclub zijn geweldig, het niet te verhinderen onderzoek, de hakenkruizen tekende jongen en veel meer. Erg om gelachen. Misschien niet zo goed dan zijn latere komedies, maar het scheelt niet veel. De dvd kost geen drol, iedereen die een beetje van Wilder houdt moet hem gewoon kopen. 4 sterren.

Uitstekende film waarin een groep congresleden het moraal onder de Amerikaanse bezettingsmacht controleert aan het einde van de oorlog. Het begin bevat een aantal historisch interessante beelden van het na-oorlogse Berlijn. Een onderhoudend verhaal met veel goeie dialogen en een flink portie onverwachte humor. Marlene Dietrich en Jean Arthur zijn bijzonder goed gecast.

Weer een van Wilders betere films gevonden. A Foreign Affair schijnt te zijn gemaakt omdat Wilder, toen hij in de oorlog aan het filmen was bij het leger beloofd werd dat ze hem zouden helpen mocht hij na de oorlog een film willen maken in Berlijn. Daar hield Wilder ze aan. En dus kwam hij een paar jaar later met een romantische komedie die tegelijk een scherpe, intelligente en actuele film over de rol van de VS in dat bezette en kapotte Berlijn. Zet overdreven idealistisch moralisme te kijk en zit vol met zwartkomische dialogen.

Arthur zet Phoebe net iets te dik aan, Lund is goed gecast als Pringle (want niet overdreven aantrekkelijk wat de film geweld aan had gedaan) en Dietrich is niet bepaald een actrice die alles kan, maar deze rol lijkt voor haar gemaakt. Fantastisch.

Erg goed.

4.0*

De films van Billy Wilder staan over het algemeen bij mij hoog aangeschreven. Dit is evenwel een tegenvallende romcom, gesitueerd in het zwaar beschadigde Berlijn kort na de oorlog. Het verhaal is eerder aan de slappe kant en ook het acteerwerk houdt niet over. Jean Arthur is duidelijk op haar retour, John Lund heeft altijd al moeite gehad om mij te bekoren en ook de grote waardering voor Marlène Dietrich heb ik eigenlijk nooit begrepen, al kan ik de inside joke in deze film over haar vermaarde benen wel appreciëren.

Een geweldige film met Marlene Dietrich en Jean Arthur in de hoofdrol. Beide actrices hadden hun middelbare leeftijd bereikt bij het maken van de film. Dit in tegenstelling tot John Lund. Hij was ongeveer 37 jaar jong.

Dietrich wilde aanvankelijk niet meespelen, omdat ze weigerde haar personage een nazi-verleden mee te geven. Regisseur Billy Wilder bleef aandringen, en kwam haar met een hoger salaris tegemoet. Verder maakte hij de belofte dat Dietrich's nummers geschreven zouden worden door haar oude vriend en componist Friedrich Hollaender. Dietrich was persoonlijk niet onder de indruk van haar tegenspeelsters. Zo heeft ze zich destijds negatief uitgesproken over zowel Arthur als Lund. Wilder liet op zijn beurt weten dat hij met 2 lastige actrices moest werken.

Ondanks de spanningen tussen Dietrich en Arthur, komt dit de film alleen maar ten goede. Opnames duurde ruim 1 maand, en de kijkers worden geconfronteerd met een in puin liggend Berlijn. De nasleep van de Tweede Wereldoorlog hebben eveneens voor wat spanningen op de set gezorgd. Sterke acteerprestaties, aardige humor en volop romantiek. Genomineerd voor 2 Oscars, maar helaas nooit gewonnen.

3,5 *

Geweldige dialogen redden deze verder wat voorspelbare Wilder-film. De driehoeksverhouding vond ik niet al te realistisch uitgewerkt.

Goede romantische komedie zoals Billy Wilder er wel meer gemaakt heeft.

Uitstekend script dat niet nalaat, doorheen het verhaaltje, gewag te maken van enkele na-oorlogs toestanden : het platgebombardeerde Berlijn en de diverse meningen van de Amerikanen hierover (openingsscène), de bezettingshouding van diezelfde Amerikanen, de Nazzi's die uitweken, de aanwezigheid van Russen...Meerdere grappige gezegden en natuurlijk Marlene die toch weer enkele stemmige liedjes moest brengen. Zeker goed voor de affiche destijds. Jean Arthur incarneert het oppervlakkige en nutteloze van de opdracht van de congresmissie.

Hetgeen deze film nog als belangrijkste punt heeft zijn de beelden van een kapotgeschoten Berlijn enkele jaren na de oorlog. Het puin is geruimd, de mensen hebben hun leven opgepakt, maar de stad moet nog herbouwd worden. Erg interessante plaatjes uit een periode die je niet vaak te zien krijgt,

De film zelf is een gemiddelde Wilder. Vermakelijk met een behoorlijk tempo, veel sfeer (vooral van nachtelijk Berlijn) en vooral goed geschreven dialoog, maar het is ook een film die net niet scherp genoeg, net niet de vaart kent van een One, Two, Three, net niet zo zwartgallig is als enkele andere van zijn films. Misschien dat toentertijd de film wat meer voorstelde met een vreemdgaande militair die een land moet helpen opbouwen, maar nu is dat allemaal zo spannend niet meer. Niettemin houdt de film je wel twee uur van de straat af en vermaakt. Ook de rollen zijn behoorlijk gevuld met twee vrouwen die perfect gecast zijn en waarbij ik bij Lund steeds moest denken aan Brad Pitt, maar allicht ben ik de enige 3,5*.

Alsof je een biljet van 50 euro vindt tijdens het opruimen; zo voelt het als je een Billy Wilder in je collectie tegenkomt die je nog niet hebt gezien. Want Wilder stelt eigenlijk nooit teleur. En A Foreign Affair ook niet. Het is een typische Wilder; scherp en snel met een goede combinatie van komedie, drama en hier en daar zelfs een vleugje spanning. John Lund is uitstekend gecast, maar de aandacht gaat toch vooral naar de twee vrouwelijke rollen. Beide sterke rollen, waarbij Marlene Dietrich wellicht de bekendere naam is, maar Jean Arthur de show steelt en veel bereik laat zien in één rol; ze transformeert gedurende de film van geestig typetje naar mooi, complex personage. A Foreign Affair is niet Wilders scherpste, grappigste of spannendste film, maar wel een uitstekend voorbeeld van hoe sterk hij is in het vertellen van verhalen. Ook als er relatief weinig gebeurd, Wilder houdt je bij de les. Hij ontroert je met weinig en heeft zelfs nog minder nodig om je te laten lachen. Foreign Affair; een klein meesterwerk van een groot meester.

4 sterren.

Prachtige Wilder met als setting het in puin liggende Berlijn, historische beelden. Perfecte casting, Jean Arthur blinkt ook voor mij echt uit. Menig scène tovert een brede glimlach op mijn gezicht!!

Zoals hierboven al is opgemerkt is dit een typische Wilder-film is en dat bedoel ik positief: het verhaal is briljant, de humor is geestig, de film zit vol mooie oneliners en de film heeft een belangrijke kritische boodschap. In dit geval bekritiseert Wilder de rechtse moraalridders en laat de film zien dat oorlog, overlevingsdrang en liefde iedereen wel over de schreef laat gaan.

Beetje bij beetje zie ik steeds meer werk van Billy Wilder die in mijn optiek verantwoordelijk is voor de beste classic comedy films. A Foreign Affair duurde even voor mij om in het verhaal te komen, maar naarmate alle personages zijn voorgesteld begint het vorm te krijgen. Dat Jean Arthur schijnbaar al ouder was in haar rol is mij eigenlijk niet opgevallen, ze ziet er in deze film namelijk nog steeds erg goed uit. Wonderbaarlijk dat ze schijnbaar zo onzeker over haarzelf was in deze film en dacht dat Dietrich de favoriet van Wilder was, voor mij is Jean duidelijk de winnaar.

Het verhaaltje kabbelt Lekker door en het kapot gebombardeerde Berlijn was fascinerend om te zien, dit heb ik nog niet eerder zo in een film gezien. Het liefdesverhaaltje was wel voorspelbaar en eigenlijk ook niet zo bijzonder verder, leuke invulling dat dan weer wel maar voor mij geen masterpiece.

3*

Een vlotte Hollywood komedie gefilmd tussen het nog redelijk verse puin van WO II in Berlijn. Dan moet je als kijker gewoon effe de knop omdraaien. Het helpt dan misschien dat de film gemaakt is door Billy Wilder en met Marlene Dietrich, emigrés. De bij momenten cynische humor is soms geslaagd, soms minder geslaagd. Het heeft er ook mee te maken dat er over de film en de context wat mij betreft een onwezenlijke sfeer hangt. Behalve het puin is de stad op dat moment bezet door militairen en nog ingedeeld in vier zones onder gezag van de Britse, Amerikaanse, Franse en Russische troepen, wat terzijde aan bod komt.

Het scenario heeft lof gekregen (oscargenomineerd maar niet gewonnen) en het zit inderdaad niet slecht in mekaar. Alleen neemt het allemaal wel z’n tijd. Bijna 2 uur is me echt wel te lang voor wat het eindelijk is, de spookachtige ruïnes ten spijt. Het helpt ook niet dat ik geen van de personage echt kon pruimen. Marlene Dietrich doet waar ze goed in is, op haar diva manier natuurlijk. John Lund is ok zonder meer en het personage van Jean Arthur is redelijk onuitstaanbaar.

Zeer geslaagd vond ik de regie en dan vooral ook de b & w fotografie. Dat laatste had zomaar geschikt kunnen zijn voor een film noir.

Wie zich in speelfilms graag vergaapt aan Duits puin van WO II - op het eind van de forties was het toch ook alweer opgeruimd - kan ik nog enkele goeie titels van diverse makelij aanraden: Germania Anno Zero (1948) , Berlin Express (1948), Die Mörder Sind unter Uns (1946) .

Mijn to-see lijstje van Billy Wilder is al stevig aan het krimpen, maar er zitten nog steeds erg fijne films tussen zoals deze Foreign Affair. De driehoeksverhouding Tussen John Lund, Jean Arthur en Marlene Dietrich wordt erg fijn uitgewerkt. Oké, het misverstand met de foto van Dietrich op het bureau van kolonel Plummer haalt het niveau van de misverstanden die we te zien krijgen bij F.C. De Kampioenen, maar Wilder weet het bijna 2 uur erg boeiend en komisch te houden met een erg fijn script. De scènes in de nachtclub zijn heerlijk om te volgen, maar evengoed zijn de beelden van de ruïnes van Berlijn indrukwekkend om te zien.

Toch wel straf dat Wilder het in 1948 het al aandurfde om een dergelijke humoristische film te maken over Nazi-Duitsland, maar ook Marlene Dietrich die hier een rol speelt als zangeres met een nazi verleden. In ieder geval steelt Dietrich hier wel de show als een echte diva samen met Jean Arthur die een uitstekende tegenpool voor haar is. John Lund's prestatie zal ik waarschijnlijk iets sneller vergeten en Millard Mitchell had een leuke bijrol als kolonel Plummer met een reeks leuke one-liners ("That's where he married Eva Braun and that's where they killed themselves. A lot of people say it was a perfect honeymoon").

Alle ingrediënten van een Wilder film zijn aanwezig. Fijn uitgewerkt script, geslaagde humor met sterke dialogen en af en toe wat spanning. Het zit wel niet bij de absolute toppers van Wilder, maar amusant is het wel.

3.5*