• 10.612 nieuwsartikelen
  • 161.869 films
  • 10.116 series
  • 29.689 seizoenen
  • 613.521 acteurs
  • 192.989 gebruikers
  • 8.969.201 stemmen
Avatar
 
banner banner

Die Mörder Sind unter Uns (1946)

Drama / Romantiek | 85 minuten
3,52 41 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 85 minuten

Alternatieve titel: The Murderers Are among Us

Oorsprong: Duitsland

Geregisseerd door: Wolfgang Staudte

Met onder meer: Hildegard Knef, Elly Burgmer en Erna Sellmer

IMDb beoordeling: 7,4 (2.524)

Gesproken taal: Duits

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Die Mörder Sind unter Uns

Susanne Wallner keert vlak na het einde van de Tweede Wereldoorlog terug naar haar oude appartement in Berlijn. Daar treft ze de huidige bewoner aan: de immer dronken en getraumatiseerde Dr. Hans Mertens. Susanne vraagt hem beleefd of hij zo snel mogelijk op zoek wil naar een eigen woning; tot die tijd mag hij blijven. In de daaropvolgende periode ontstaat een wederzijdse sympathie en uiteindelijk zelfs liefde tussen de twee huisgenoten. Het gaat steeds beter met Hans, tot Susanne op een dag een brief vindt van kapitein Ferdinand Brückner, welke Hans na diens dood aan diens vrouw zou moeten bezorgen. Als hij later van Susanne hoort dat Brückner nog in leven is, knapt er iets bij Hans en wordt het langzaam duidelijk waarom hij zo getraumatiseerd is.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Susanne Wallner

Dr. Hans Mertens

Hauptmann Ferdinand Brückner

Gustav Mondschein

Bartholomäus Timm

Carola Schulz

Fritz Knochenhauer

Frau Brückner

Herbert Brückner

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 72458 berichten
  • 5758 stemmen

Is dit een goede samenvatting van het verhaal?


avatar van EmDee

EmDee

  • 7193 berichten
  • 1417 stemmen

Als de film zich in Zuid-Amerika afspeelt wel.


avatar van Spiekercoen

Spiekercoen

  • 326 berichten
  • 1415 stemmen

Ik vind dat er eigenlijk te veel informatie in deze filmbeschrijving staat. Ik zou de gehele laatste zin weglaten.

Mooie film overigens met invloeden uit het neo-realisme en het expressionisme.


avatar van Knisper

Knisper

  • 12992 berichten
  • 1250 stemmen

Is de plotomschrijving zo beter? Als er te veel informatie in een plotomschrijving staat, kan je trouwens een correctie indienen en dan accepteren we die van harte (ik heb de film immers niet gezien).


Ja,die laatste zin moet absoluut weg,als je het nog een beetje spannend wil houden tenminste.

Ter zake:trümmer-expressionisme,een ondergewaardeerd genre.Deze de facto eerste DDR film uit de geschiedenis afficheert zich meteen als expressionistisch met een camera die even groggy lijkt te zijn als de getraumatiseerde personages.Als je dacht dat GAZ van Rossellini een troosteloos decor had,ken je deze nog niet.

Mertens is een zeer overtuigende verlopen cynicus die een en al verbetenheid uitstraalt,terwijl Knef de rol speelt van dappere Trümmerfrau die meteen met de wederopbouw wil beginnen.

Qua structuur heeft DMSUU veel weg van een noir-mysterie met een ruige held die op zoek gaat naar de oorsprong van zijn precaire conditie,oorsprong die in bovenstaande spoiler afdoende is aangewezen .Overigens:als je Bruckner ziet weet je al genoeg,want de man is de spitting image van Heinrich Himmler.

Naar het slot wordt de film een stuk minder omdat de specifieke oorzaak van Mertens'trauma geen verrassing genoemd kan worden(en dan doel ik op de gebeurtenis,niet Bruckner),al zal het publiek deze realiteit ongaarne onder ogen hebben willen zien.De laatste sequentie is eerder te duiden als een product van censuur door de autoriteiten en is dan ook niet echt overtuigend in zijn "opbouwende"boodschap.


avatar van aSMoDeuS

aSMoDeuS

  • 1064 berichten
  • 4885 stemmen

Voor de film zelf een 3,5*, maar na er even over nagedacht te hebben, toch maar een extra puntje voor het gewaagde scenario. Het vergt ballen om zo'n verhaal te filmen in 1946. Zoals Padd0 al zei: wie weet wat het voor onrust het had kunnen veroorzaken.

Opvallend is hoe nuchter de personages het over de oorlog, die nog maar net voorbij is en waarvan de wonden nog behoorlijk vers zijn, spreken. Zeker gezien de krampachtige houding van veel mensen die het er nú over hebben.


avatar van Jan met de pet

Jan met de pet

  • 998 berichten
  • 1182 stemmen

Hildegard Knef is het enige positieve aan deze film, dacht echt dit is een prima film.........maar viel echt tegen: 2,0


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12725 berichten
  • 7601 stemmen

Beklemmende film over het leven in Berlijn kort na de capitulatie. De beelden van de kapotgeschoten stad zijn ijzingwekkend. Dat geldt van lieverlee al evenzeer voor het verhaal, waarin een voormalige Duitse legerdokter weer oog in oog komt te staan met de personificatie van een levensgroot trauma uit de oorlog. De verhaallijn over zijn relatie met een jonge vrouw komt niet echt uit de verf, maar dat is van minder belang en kan dan ook niet verhinderen dat ik dit een indrukwekkende film vind, mede gelet op de tijd en de omstandigheden waaronder hij gemaakt is. Te meer ook omdat de boodschap van Wolfgang Staudte over oorlogsmisdadigers, die na de oorlog vrijwel meteen weer met succes aan de slag konden, niet mis te verstaan is.


avatar van Movsin

Movsin

  • 7654 berichten
  • 8074 stemmen

De eerste Duitse oorlogsfilm na WO II ? Naar verluidt waren de geallieerden niet zo opgezet met deze film (waren het de beelden van het in flarden gebombardeerde Berlijn en/of de ellende van de burgerbevolking ?) die het heeft over na-oorlogse trauma's en zeker over het feit dat misdadigers in het gebeuren daar achteraf geen hinder van ondervonden en zelfs als gewaardeerde burgers verder zelfgenoegzaam door het leven stapten.

Knappe, realistische film. Lang geleden dat ik nog "der Knef" aan het werk zag.


avatar van Raspoetin

Raspoetin

  • 204 berichten
  • 1547 stemmen

Film: Die Mörder sind unter uns - Goethe-Institut Niederlande vanavond en dinsdag 21 mei in Filmmuseum Eye in Amsterdam.


avatar van Bobbejaantje

Bobbejaantje

  • 1830 berichten
  • 1823 stemmen

De eerste speelfilm in Duitsland na de beëindiging van de tweede wereldoorlog en wat een binnenkomer! Meesterlijk werk van Wolfgang Staudte die zowel instond voor de regie als het scenario. In de jaren dertig mag dan het allergrootste talent Duitsland ontvlucht zijn, wie achterbleef wist verdomd nog steeds goed genoeg hoe een film te schieten. Die Mörder Sind Unter Uns wordt qua genre gerekend onder de Trümmerfilme maar in feite gaat het stilistisch om een diep expressionistische film. Heel de film lang wordt een wondermooi spel van licht en schaduw gespeeld, versterkt door de spookachtige uitstraling van de puinhoop die Berlijn op dat moment is. Er zijn de lage hoek camerastandpunten die dreiging benadrukken en er wordt gebruik gemaakt van beklijvende close-ups. Ook de kadrering van de camera draagt bij aan de expressionistische feel, alsof alles schots en scheef staat. Das Cabinet des Dr. Caligari (1920) is nooit ver weg. Eveneens opvallend vind ik de wijze waarop scènes dikwijls in beeld worden gebracht met op de voorgrond één of ander (uitgezoomd) voorwerp of deel van een persoon, wat bijdraagt aan de ruimtelijke oriëntatie van die scènes. Staudte zal wel niet de eerste geweest zijn die het zo in scène zette maar toch.

Het scenario zelf is een catharsis voor het trauma dat Duitsland te verwerken heeft, en dit met het oog op de wederopbouw die eraan komt. Elk personage heeft zijn of haar geschiedenis en moet met de anderen trachten samen te leven of te overleven. In hoofdzaak draait deze film rond Ernst Willem Borchert, getraumatiseerd soldaat/arts, die zijn ex-kapitein Arno Paulsen terugvindt in het burgerleven en met enkele demonen wil afrekenen. Schitterende rollen van de heren alsook van Hildegard Knef als ex-concentratiekampgevangene (al blaakt ze misschien wat veel van gezondheid voor die rol). Zij heeft in de film een soort relatie met Ernst Willem Borchert waarvan de uiterlijke verschijningsvorm evenzeer de innerlijke toestand van Borchert weergeeft.

Conclusie. Die Mörder Sind Unter Uns knoopt aan bij de traditie van de grootste (vooroorlogse) Duitse filmmakers en vertelt binnen een uniek kader een verhaal dat zeer de moeite waard is om verteld te worden. Interessant ook dat de film gemaakt werd in een scharnierpunt van de recente Duitse geschiedenis (1946-1949) op een moment dat het land nog in puin ligt, en de verdeling in een oostelijk en westelijk deel nog niet definitief beslecht is.


avatar van Flavio

Flavio

  • 4441 berichten
  • 4710 stemmen

Goed spel van de cast en indrukwekkende beelden van kapot geschoten Berlijn, en een verrassend scenario: terwijl de meeste inwoners berooid en getraumatiseerd zijn is een oorlogsmisdadiger alweer met frisse moed aan de toekomst begonnen. Jammer genoeg wordt de film ontsierd door het einde, kennelijk te danken aan de Sovjet-censuur. Niet eens zozeer dat Brückner wordt gespaard, maar dat laatste gesprekje tussen Susanne en Hans, als een soort Postbus 51 boodschap in de film gefrommeld, het valt totaal uit de toon. Jammer, want zo is het toch een beetje een anticlimax.

Ik dacht trouwens eindelijk mijn eerste Oost-Duitse film te hebben gezien, maar had even over het hoofd gezien dat de DDR pas in 1949 werd opgericht. Schade. Dan zal het Sterne (1959) moeten worden.