Karakter (1997)

Is niet uit het verband getrokken, heb het bijna letterlijk opgetekend. Maar ik zag net ook het Film Festival Journaal waarin Van Diem zei dat hij, ondanks het verschrikkelijke Nederlandse filmklimaat, misschien wel weer wilde werken met Nederlandse acteurs.

Juist, dat stukje bedoelde ik ook.

Sorry, het stukje is misschien niet uit zijn verband getrokken, maar het loopt iig alweer achter ivm. met M.van Diem zijn laatste uitspraak.

Goede film met goed acteerwerk en met een sterke regie.

Ik vond het script ook zeer boeiend.

De jaren 20 en 30 worden mooi weergegeven.

Samen met 'Van God los' vind ik dit de beste film van deze bodem (hoewel dit natuurlijk een Nederlands-Belgische film is)

Huh, nogal onzinnig lijkt me? Van Diem is juist een van de weinige voorbeelden, wat natuurlijk enkel en alleen op toeval berust; gebeurt overal.

Ik denk dat van Diem en anderen na een succesfilm weinig zin hebben hun nieuwe project door omhooggevallen dramaturgen beoordeeld en veranderd te zien worden. Iedereen gaat zich met het project bemoeien en uiteindelijk blijft er vaak een flauwe consessie over van het oorspronkelijk idee. Dit was in ieder geval bij Verhoeven de drive om naar het buitenland te gaan. Ik weet niet meer precies welke film het was, waar hij een schaduw script liet beoordelen om vervolgens toch gewoon zijn eigen script te draaien.

Dat gebeurde niet alleen bij Verhoeven hoor. Heb zo'n verhaal ook al eens bij een film van Frans Weisz gehoord...

Wilde Mossels is ook zo gemaakt. (Bij Verhoeven ging het om Spetters)

Bij Mike speelt dat niet, denk ik. Overigens heeft hij onlangs een nieuw scenario geschreven dat hij wil verfilmen.

Dat er twee verschillende scenario's voor Spetters bestonden (een voor het fonds en een om te draaien) is een fabeltje, is al meerdere malen ontkracht door Soeteman en Verhoeven zelf.

Ik heb het Verhoeven anders zelf in een documantaire horen vertellen.

In zijn biografie wordt het anders weer ontkracht ...

Héél lang geleden, maar toch even reageren. Hij schijnt de de rol van Syndey Pollack in Eyes Wide Shut (die van de kledingverhuurder) en de rol van Jonathan Pryce in Tomorrow Never Dies hebben afgeslagen, omdat ie beide keren op toneel stond. Weet niet hoeveel ervan waar is hoor, maar het klinkt wel leuk.

Dus toen Decleir niet kon naam hij Keitel maar? (Om die weer te vervangen voor Pollack?)

Uit een interview met het Belgische Nieuwsblad:

Decleir: ,,Er is ook een aanbod geweest van Stanley Kubrick voor Eyes wide shut, maar mijn goede vriend die mijn zaken behartigde is zo lief geweest me dat toen niet te vertellen. Ik zat toen contractueel vast aan andere projecten. Jammer, maar toch leuk dat ze ’t gevraagd hebben. Een troostprijs voor het ego dat ik ook heb, helaas.’’ (lacht).

Was dat inderdaad niet bij Heb Medelij Jet?

Foutje. Dat was Rade Serbedzija. De rol van Pollack zal echt te groot zijn geweest voor Decleir.

I stand corrected. 't Is al weer een tijdje dat ik hem zag en in mijn veronderstelling speelde Pollack die rol...

Inderdaad een zeer goede film. Een verademing om een dergelijke film te zien na slappe films van Nederlandse makelij als alles is liefde en dergelijke.

Kom op nou...iedereen die films als Karakter, Simon en De Dream heeft gezien weet dat Nederland klassefilms maakt, voor een helaas te klein publiek. En er is niets mis met Alles is Liefde.

Intrigerende film over de relatie tussen een vader en zoon van Nederlandse bodem.

De manier waarop Karakter begint is bijna magnifiek. Terwijl Katadreuffe (een mooie rol van Van Huet) naar Dreverhavens kantoor loopt merk je meteen de prachtige decors en het eveneens prachtige camerawerk op. Begeleid door zeer mooie muziek komt Katadreuffe aan in het kantoor van Dreverhaven. Jan Decleir vertolkt de rol van Dreverhaven en dat doet ie op fantastische wijze. Die kille blik van hem is zo machtig dat je er zelf kippenvel van krijgt. Daarna zie je enkele stukken niet en wordt er overgeschakeld naar een verhoor waar Katadreuffe moet vertellen hoe zijn relatie met Dreverhaven was. De regie door middel van terugschakelen naar stukken in het verleden en een fijne vertelstem werken prima. Dit was Van Diems echte speelfilm debuut maar dat is er niet vanaf te zien. Het had net zo goed iemand kunnen zijn met 20 jaar ervaring achter de camera's. Karakter ziet er zo goed verzorgd uit dat je niet zou denken dat dit een Nederlandse productie is.

Maar helaas behoud de film niet het niveau van het fantastische eerste gedeelte. Het tweede deel van de film heeft een stuk minder vaart en is ook wat onduidelijker. Zo had er beter uitgelegd kunnen worden waarom Katadreuffe zo tegen zijn vader wou opboksen want hij liet hem uiteindelijk met rust. Jammer dat hier niet nog verder op ingegaan werd want dat zou de film nog beter maken.

Van Diem heeft hier een zeer goede film afgeleverd maar er had toch meer in kunnen zitten. Ik vind het heel knap en ook dik verdiend dat hij de Oscar Beste Buitenlandse Film heeft gewonnen. Jammer dat hij niets meer van zich heeft laten horen, en zich op tv-reclames heeft gestort. Misschien tekort aan interessante scripts? Of bang dat hij deze film niet kan overtreffen/evenaren? Deze film is in ieder geval een topper, en helemaal voor Nederlandse begrippen. Prachtige decors, muziek, camerawerk, regie en een uitstekende cast. Naast Fedja van Huet en Jan Decleir is Victor Löw ook het vermelden waard. Superrol! Die Kaak!

4*, en behoort zeker tot de top van Nederlandse Cinema.

Veel verwacht van tevoren van deze film en gelukkig ook gekregen. Wat een goede Nederlandse film is dit zeg. Het scenario is uitstekend en dat wordt aangevuld met uitstekend camerawerk, mooie muziek en een prima aankleding van de film, die de kijker doet denken alsof we daadwerkelijk in de twintiger jaren zijn aanbeland.

Mooi ook hoe de relatie tussen vader en zoon zit. Aan de ene kant willen ze niets met elkaar te maken hebben, maar aan de andere kant kunnen ze ook niet zonder elkaar. Hoofdrolspeler Fedja van Huêt, doet het zeker niet slecht, maar is eigenlijk het zwakste punt van de film. Dit is eigenlijk alleen maar een compliment aan de andere spelers, die subliem acteerwerk tentoonspreiden. Jan Decleir is geweldig op dreef als norse deurwaarder, die geen enkel medelijden lijkt te kennen. Het is echter Victor Löw, die de show steelt. Zijn manier van praten, lopen, zijn houding en vooral die kin , zijn echt subliem gedaan.

Jammer dat de film in de tweede helft iets aan snelheid inlevert en daardoor soms iets inzakt. Neemt niet weg dat deze film zich terecht bij de beste Nederlandse films ooit mag scharen. Eindelijk heb ik weer eens een Nederlandse film gezien, die ook internationaal niet misstaat. De Oscar voor beste buitenlandse film destijds in is mijn ogen niet meer dan terecht!

dikke 4,0*

Typisch Bordewijk... Hele goede film ... Na deze film ga ik het boek ook lezen, zeker weten..

Alleen zo jammer van de te lange donkere scenes...

Hele goede, intrigerende, visueel hoogstaande epische film wat me hier en daar aan paul verhoeven deed denken. Het camerawerk is subliem (de continue bewegende shots door de geweldige settings).

De karakters zijn mooi uitgediept en hun handelen verklarend. Het verhaal is uiterst interessant verteld door middel van flashbacks tijdens een verhoring. Het einde is daarom ook super omdat ik op het verkeerde been was gezet. Heerlijke psychologische triller.

Spetters. Had hij gelijk...?

Geen idee welke het was. Het kwam van iemand die aan meerdere Weisz films meewerkte...

Het is één van mijn verfoeilijke reflexen geworden, maar naar dit soort boek-verfilmingen kijk ik altijd met het nodige sceptische. Hoe zou de mij onbekende Mike van Diem het stoffe verhaal van Bordewijk omzetten naar een film die maar liefst twee uur lang moet prikkelen? Het lijkt, voor wie het nogal stroeve boek gelezen heeft, een lastige opgave, maar de groots opgezette aanpak van van Diem werpt hier zonder meer zijn vruchten af. De aanzwellende strijkers zijn alomtegenwoordig, het camerawerk is ontzettend verfijnd en zelfs Jan Decleir wordt een keertje niet de ster van de film. Dat moet wel een goede Nederlandstalige film zijn, niet?

Ondanks de nogal Hollywoodiaanse aanpak en bijhorende zeemzoeterigheid draagt ‘Karakter’ zeker het hart op de goede plaats. Jacob Willem is plots geen half-neurotisch romanpersonage meer, maar komt werkelijk tot leven via een sympathieke en vooral frisse vertolking. Ook de “randpersonages”, zoals Joba of Jan Maan, worden charmant en menselijk neergezet, zonder al te regionaal over te komen. Zo krijgt ‘Karakter’ het aanschijn van iets universeels, en dat werkt nog goed ook.

De fans van het boek zullen ongetwijfeld moord en brand schreeuwen bij het nieuwe einde, dat inderdaad schaamteloos voorbijschiet aan de bedoeling van Bordewijk. Anderzijds slaagt deze toegift voor het grote publiek in zijn doel: het slot is nu aandoenlijker, en past ook in het opzet dat Mike van Diem voor ogen had. Van ‘Karakter’ sterke cinema maken, die losbreekt uit het provinciale kader van Rotterdam; een film die tegelijk spannend is, en iets te vertellen heeft. Best sterk.

3,25*

Ik ben nog niet zo lang bezig films te kijken dus ga ik me ook niet verontschuldigen dat ik Karakter nog niet had gezien , maar wat was dit een aangename ervaring. Ik heb'm twee keer achter elkaar gekeken (no joke). Hou zowieso van die jaren 30 sfeer in films zoals Road to perdition of m'n favoriet Miller's Crossing om een paar voorbeelden te noemen en Karakter heb ik op deze lijst bijgeschreven.

Het eerste wat opviel was de prachtige setting. De film is mooi donker. Alle acteurs spelen voortreffelijk maar de actrice die Joba speelde was voor mij toch echt een genot om naar te kijken. Ze had niet veel tekst en het kwam toch allemaal sterk over. Een van de mooiste scenes: De confrontatie tussen Kattadreufe en Dreverhaven in die donkere steeg.

Wow, is dit werkelijk een Nederlandse film? Echt waar? Ja, hoor! Maar niet in de gewoonlijke Nederlandse stijl. Mike van Diem beloofde, voordat hij aan Karakter begon, dat hij eens een niet-saaie literatuur film zou maken. En ik moet zeggen, dat is hem ook nog eens goed gelukt. Ik heb geen moment op de dvd-speler gekeken hoelang hij nog duurde.

Spanning: De film had een rode draad en dat leverde spanning. Wat gebeurt er wanneer Katadreuffe op Dreverhaven uithaalt op het begin. Wat is er echt gebeurd?

Jacob Katadreuffe vertelt de politie hoe het tot zover is gekomen. Hoe de relatie tussen zijn vader en hem was.

Boeiend: Ontzettend! Mike van Diem levert een drama, met alleen maar interessante scènes. Iedere stuk, ieder shot is gewoonweg interessant. De hele film verveelt geen moment. Niet veel Nederlandse films hebben dit. En zeker niet veel Nederlandse regisseurs hebben deze gave om iedere scène boeiend te maken. Mike van Diem krijgt van mij een dik compliment.

Kortom: Heerlijke drama, dat nooit héél zwaar wordt, maar ook zeker niet te luchtig. Genietbare, mooie en ook vaak wel harde scènes. Fedja van Huêt en Jan Decleir acteren voortreffelijk. Ook de vrouw die Joba speelde! Om je vingers bij af te likken!

Mike van Diem, jij hebt terecht je Oscar gewonnen voor "Beste Buitenlandse Film" en wees er trots op, want er zal geen zijn, die jou dit na doet.

4,5 sterren.

Weer een erg geslaagde Nederlandse film met een erg knappe vertelling. De film is eigenlijk gewoon het hele verhoor van Fredja van Huet aan die twee agenten en is een en al een flashback. En dat maakt het juist zo mooi. Verder vond ik van Huet wel mooi acteren voor de korte momenten. Verder was Jan Decleir ook weer erg goed als een duister zwart gekleede type. Ook de troosteloze settings van Rotterdam van de jaren 20 en 30 zorgde ook voor een grauwe en depresieve sfeer. En ook al die narigheid die speelde en die Jacob in verzijld raakt van kinds af aan. Ook is Karakter niet voor de poes want geweld en pijnlijke scenes zitten er hier en daar nog wel in. De film doet wel een beetje denken aan Kruimeltje maar dan de volwassen versie ervan. Verder vond ik Victor Low ook erg leuk met zijn onderkaak helemaal naar voren.

Film deed me soms ook wel een beetje aan Keetje Tippel denken met die opstanden.

Maar al met al toch weer een zeer meeslepende Nederlandse film. Echt geen feel good movie maar wel zeker te doen. Karakter is heel intens en ook ontroerend met ook een perfecte verzameling acteurs en hele mooie sfeervolle maar depresieve achtergronden. Gewoon weer zo'n typische Hollandse film.

4,0*

Een Nederlandse prent uit de buitencategorie: 3.50 (3.70)

Er is al veel gezegd en geschreven over Mike van Diem, maar het wekt verbazing alom dat zijn talenten slechts tentoon zijn gesteld in één enkele prent. 8 jaar na zijn afstuderen kreeg hij de kans zich te profileren, hetgeen glansrijk is geslaagd, om vervolgens de filmwereld net zo hard de rug weer toe te keren. Toch geeft het hem wel iets unieks, net zoals hij dat weet over te brengen in Karakter. De grauwe en kille sfeer doen het goed, het acteerwerk is bovengemiddeld en ook technisch scoort een Nederlandse prent zowaar een ruime voldoende. Wat met name opvalt aan Karakter is het zeer trage tempo waarin de prent voort kabbelt, maar het moet gezegd dat dat juist in deze film erg goed is uitgepakt.

Ook het script steekt goed in elkaar. De personages worden goed uitgediept, al had het spel tussen Katadreuffe en Drevenhaven best iets meer de grenzen mogen opzoeken. Het blijft allemaal nogal braaf, waardoor het zomaar kan gebeuren dat een personage in een bijrol naargelang de film vordert naar mijn idee teveel de aandacht begint op te eisen. Natuurlijk doel ik op de rol van Victor Low als Gankelaar. Sterk neergezet, dat zonder meer, zo heb ik Low zelfs nog niet eerder gezien, maar zijn rol wordt te ver doorgevoerd en daardoor ietwat misplaatst. Zeker als we het totale plaatje van Karakter naast de rol van Low leggen, het wrijft, en dat is jammer. Verder overtuigt Fedja van Huet redelijk, zei het dat hij geen topprestatie levert. Echter geen schande, het was pas zijn eerste echte grote rol. Verder goede bijrollen van Jan Decleir, Betty Schuurman en Tamar van den Dop.

Ook technisch steekt Karakter sterk in elkaar. Het bijstellen van de kleurniveau's is zichtbaar met grote zorg uitgevoerd, wat zijn doel zeker niet heeft gemist. Het draagt bij aan de goed getroffen, kille sfeer in combinatie met de zorgvuldig uitgekozen opnamelocaties. Waar Van Diem in het scenario niet de grenzen verkent doet hij dat wel met het camerawerk. Hij legt een lekkere brutale 'jeugdige' swing in het camerawerk dat nergens wordt overdreven. Voeg daar de toepasselijke, met het juiste gevoel gemonteerde beelden en een stijlvolle soundtrack aan toe en Karakter doet zeker niet onder voor een bovengemiddelde prent uit Hollywood. De grootste winst zit hem misschien echter nog wel in het feit dat Van Diem uitstraalt dat hij weet wat hij aan het doen is en waar hij met Karakter naartoe wil. Juist datgene weet hij feilloos over te brengen op het witte doek.

Script / Verhaal:................ 3,50

Acteerwerk:....................... 3,50

Regie / Speelduur:...........3,50

Realisme:......................... 4,00

Cinematografie:............... 4,00

Positie: 74/352

Karakter staat daarmee voor 'Legends of the Fall' en achter 'The Longest Day'

Na herziening op het filmfestival in Utrecht wist ik het zeker, dit is mijn nr. 2 favoriete Nederlandse film. Het is allemaal zo slick gefilmd en geschreven dat je niets anders kunt doen dan ademloos toekijken. De momenten tussen Fedja van Huet en Jan Decleir waren fenomenaal en zorgden meermaals voor kippenvel. Vooral de laatste scene deed me enorm veel en bij de aftiteling moet je haast wel woedend worden op Mike van Diem omdat hij hierna niks meer heeft gemaakt. Prachtfilm.