Taxi Driver (1976)

Ja, daar gingen mijn hoge verwachtingen dan. Zo door de plee gespoeld. Aanvankelijk wordt de sfeer in de film erg goed neergezet, het verhaal begint rustig en er wordt een indruk van de hoofdpersoon neergezet. Je leert hem een beetje kennen, voornamelijk als sympathiek iemand die agressief wordt bij onrecht.

De film had misschien heel de film de rust van het eerste half uur vol moeten houden, Scorsese nam hierin de tijd om dingen uit te leggen en dat kwam het eerste deel van de film ten goede. Daarna wordt het één vage boel voor mij.

Zijn poging tot aanslag op de president was voor mij wel het dieptepunt. Het wordt uiteindelijk mooi gecombineerd op het einde ja, omdat hij nu de held is ipv de vijand, dat is duidelijk. Maar het waarom wordt mij nergens echt duidelijk. Verder vind ik de opeenstapeling van irritaties door de film heen nou ook niet zo heel groots. In films als Straw Dogs en Harry Brown gaat het door en door en loopt de emmer op een gegeven moment over, hier zie je nergens echt waarom het nou zo uit de hand loopt.

Geen hoogtepunt deze film, integendeel.

Het loopt hier op een veel subtielere manier uit de hand dan in de films die jij noemt, maar het proces is toch wel duidelijk?

Kijk, uitstekende uitleg!

Overigens had ik wel degelijk door dat het een film werd over de neerwaartse spiraal van Travis. Misschien wat onduidelijk vermeld, maar dat had ik wel door.

Ik ben het overigens niet helemaal met je uitleg eens, maar oke..

Dat deek van de afscheidsbrief lijkt me correct, maar dat had ik ook wel door. Maar ik vind het neerwaartse spiraal verhaal van hem wat matig.

Misschien omdat hij aan't begin van de film al zodanig verzonken was in zijn zelfdestructie?

Precies, en hoewel het een film is, is het een behoorlijk realistisch beeld van een man met niets te verliezen (depressief zo je wilt). In de meeste films worden psychische problemen geromantiseerd. In deze is het behoorlijk waarheidsgetrouw (heb een tijdje psychologie gehad voor mijn studie). Scorsese had het naar het einde toe wel wat minder snel moeten doen, maar over het algemeen is het prima uitgewerkt. Ook de zoete melancholie wanneer hij Betsy weer heeft afgeleverd en wegrijd. Soms kreeg ik bijna een narcistisch beeld van hem. Genoeg psychologische info dus in deze film. En uiteraard, de rode draad is droevig.

Deze film is de reden dat ik m'n beamer kocht, ik wilde deze film altijd al zo graag in ''de bioscoop'' zien, het kleine bioscoopje hier om de hoek afhuren kost 150 euro en toen dacht ik laat ik daar 200 euries bij leggen en zelf een beamertje kopen, dat was genieten zeg kan me geen betere avond voorstellen. O o o wat een film zeg, PRACHTIG!! 5 plus!

Wat geweldig dat de originele poster van Taxi Driver hier in ere is hersteld.

Deze beroemde zwart-wit foto hing jaren in mijn kamer en hoort bij de film.

Chapeau voor degene die deze terechte wijziging en het verwijderen van de kleurenfoto op zijn geweten heeft.

Had hij de film ook maar in zwart-wit gefilmd, hè.

Hè, jongens? Kom, kom, kom, geef het maar toe. Dit had een B&W film moeten zijn.

en dan de talloze kleurige reflecties van al die neon-signs en straatverlichting in de ramen van Travis Bickle's taxi moeten missen? - Hè, jongens, ik denk het toch niet.

Neeje, het floue, korrelige, smoezelige kleurgebruik maakt de film niet na te maken seventies. Dat maakt het groezelige plaatje New York he-le-maal compleet.

Maar ja, die jaren zeventig NY neonkleuren zijn uiteindelijk toch onmisbaar.

Dat 'nepbloed' was een gevolg van gedwongen censuur. De 'realistische' kleur van bloed moest worden aangepast om een juiste rating te krijgen voor de filmkeuring. Dit wordt verteld op een van de vele prachtige featurettes op de dubbel dvd uitgave.

Aardige film, met een prima acterende DeNiro. De film zelf greep me niet helemaal. Bickle is een af en toe onnavolgbaar karakter, maar je ziet hem gedurende de film wel duidelijk meer en meer afglijden. De schietpartij op het eind vond ik niet geweldig in beeld gebracht, in tegenstelling tot de rest van de film, waarin het camerawerk prima was. De soundtrack paste goed bij het sfeertje van de film. Ik vond het verhaal eigenlijk niet zo heel bijzonder. Het is vooral het acteerwerk van DeNiro, die de film de moeite waard maakt.

3*

Taxi Driver zou uit moeten zijn op Blu-ray maar ik heb 'm nog niet zien liggen in de winkels. Ik ben benieuwd of ze 'm eerst gerestaureerd hebben.

Ja voor een film van 35 jaar geleden zal het wel goed geweest zijn. Voor mij niet echt een super film, gewoon gemiddeld. Robert De Niro acteert wel goed, de mohawk op het eind vond ik ook wel grappig.

Oké, de Blu-ray ligt in de Fnac. Volledig digitaal gerestaureerd in het bijzijn van de cinematograaf. Dat klinkt interessant! Prijs is 15 Euro, dacht ik.

Op blu-ray uit? Dan ga ik die z.s.m. kopen, bedankt voor de tip.

Gisteren voor de derde keer gekeken. En ontdekte een foutje. Als Travis praat met de man van de Secret Service heeft ie kort haar. Paar scenes die erop volgen heeft ie weer lang haar. Niet helemaal goed geedit. Maar ach, klein detail wat verder niet van belang is in deze geniale film. Hoe Travis langzaam maar zeker dieper en dieper zinkt en helemaal in zijn eigen wereldje zit had alleen de Niro zo kunnen neerzetten, grandioos. Naast de klassieke "are you talking to me?" scene, vind ik vele andere scenes uit de film ook memorabel. Zoals de eerste keer dat Travis op Batsy afstapt, dat ie de overvaller neerschiet, dat ie de pooier neerschiet. En het geweldige einde, waarbij Travis iets verschrikkelijks doet (moorden) om iets goed te doen (Iris redden). De setting, het grauwe New York van de jaren 70, is ook geweldig. Vond gisteren dit: New York, You’ve Changed – Taxi Driver (Part 1) « Scouting NY - scoutingny.com
Filmlocaties uit de film, met foto's hoe het er nu uitziet. Wel leuk om even te zien!

Prachtige film met De Niro in zijn jongere jaren, waar hij wat mij betreft zijn beste acteerprestatie neerzet. Zoals anderen al aangaven viel me ook op dat het slot zowel een droombelevenis in zijn coma kon zijn of dat het echt gebeurde. Zelf neig ik naar het eerste, wat dan weer zorgt voor een vrij droevig einde. Het leverde voor mij in ieder geval gemengde gevoelens op.

Ook het eerder genoemde schoonheidsfoutje van zijn haar (eerst redelijk lang, daarna ineens een scene kort, en dat herhalend) viel me gelijk op, maar dat doet verder niets af aan de film.

4,5*

Verwacht niet teveel van de beelden, het viel een beetje tegen. Logisch ook, 1976 !

Leeftijd heeft er niet altijd iets mee te maken. Veel films uit die tijd en ouder zien er beter uit dan Taxi Driver. Ik vermoed dat het hier gaat om slechte film stock (Close enounters Of The Third Kind is er ook slachtoffer van). Ik heb de Blu-ray wel niet gezien maar baseer me op de kwaliteit van de DVD.

Hoi, ik had hem inmiddels al gekocht maar inderdaad het beeld viel mij ook erg tegen dat was namelijk maar een hééél klein beetje beter dan de dvd.

Het geluid vond ik echter wel een stuk beter klinken bij de blu-ray vergeleken met de dvd die ik al had, dat was dolby digital nu dts-hd, dts vind ik tot nu toe dan ook bij elke film beter klinken dan dolby digital veel voller, zwaarder en dynamischer.

Prachtige film. Een klassieker. Deze film blijft hangen en daar gaat het om bij mij.

Heerlijk dat muziekje, duistere sfeer, actweerwerk en de stad ny.

De film is niet zo sterk als ik had gehoopt

Ik wil als eerste een diepe buigingmaken voor de prachtige film-opening die Martin Scorsese hier presenteerd is een mooi artistiek filmkunst.jammer dat Taxi Driver het nalaat een plekje in mijn persoonlijke top 10 in te nemen, want de film opening verdient het.

Je merkt algauw in de film dat je midden in een persoonlijke mentale proces zit van Travis die het moeilijk heeft ( sociale omgang ? ). Ik kwam naar mijn beleving ook niet veel te weten waar het met hem de mist inging. Ik lees ook dat hij in het leger heeft gezeten ? In de film zag ik het niet echt terug. De rustige opbouw in het eerste gedeelte van de film had daar mischien even wat aandacht aankunnen geven, want buiten zijn colega's kent hij niemand persoonlijk. Dat toch een oorzaak moet hebben,daar baalde ik wel wat van,gemiste kans.

De film richt zoch ook voledig op Travis ( onder begeleiding van een weergaloos Robert de Niro) Je zult dus met niemand anders de '' diepte'' in worden gegooit, wat ik wel had verwacht.Ik werd een beetje op het verkeerde been gezet omdat achter op mijn dvd hoesje stond. de wanhopige relatie met een 14-jarige prostituee. Hier had ik wel wat meer diepgang verwacht want dit bleef net als de andere '' relatie'' behoorlijk oppervlakkig.Ik moet wel toegeven dat deze meisjes voor hem veel betekende. Ik had op zulke momenten ook wat andere momenten juist als kijker best moeite. Omdat je als kijker heel veel inlevingsvermogen met hem moet hebben omdat je door '' zijn ogen'' bent aan het mee kijken. Daarom zal het bij de eerste kijkbeurt wat oppervlakkig overkomen,maar zal je bij de 2de kijkbeurt zien dat deze film vrij diep is. ( Hoop ik tenminste) Dat doet niet af dat het verhaal wel wat structuur of houw-vast mag hebben. Ik bedoel soms gaat het behoorlijk op de hak en de tak of is de gedachtegang van Travis dom/gedenkwaardig.
Voorbeeldje. Mooie Betsy meenemen naar een gore pornofilm Wat beziel je dan ?

Of laat ik een aanslag plegen om de ''rommel'' op te ruimen anders doet niemand het ?

Je voelt als kijker dat deze film richting een climax gaat...... Die komt er ook en wat voor een !
De aanlijding er naartoe is wel wat appart en vrij onverwacht,maar de shoot-out is gewoonweg prachtig en de scene daarop is ook verrukelijk, dan geniet je als liefhebber. Jammer van het einde dan wat die behoorlijk hollywood/moralies aandoet.

De film is vrij sterk. Aleen ook wel wat appart door de onberekenbaar karakter van Travis

Mijn cijfer kan nog alle kanten op 3,5 op dit moment

( Deze film heeft wel wat weg van Film-noir )

Eindelijk!
Daar lag ie dan op de deurmat.
"Taxi Driver"

En ja jongens, ik voel me inderdaad beschaamd dat ik deze film nu pas gezien heb (en ik ben AL 31 jaar ).

Maar goed, dan nu toch eindelijk gezien:

De film begint prima, een eerste introductie van het personage Travis (een uitstekende De Niro), prachtige settings van New York (inclusief het verrotte deel van de grote stad bij nacht), mooie jazz invloeden (als fervent liefhebber van Miles Davis), een boeiend maatschappelijk thema, een mooie Betsy, zeer uitnodigend allemaal voor een top film is spé, waarbij ik toch onbewust in mijn achterhoofd de tekst telkens teruglees op de achterkant van de DVD hoes:

"De climax van dit verhaal is 1 van de krachtigste en meest aangrijpende scenes uit de filmgeschiedenis".

Misschien heeft dit gegeven ervoor gezorgd dat mijn verwachtingen TE HOOG GESPANNEN waren, en ik te geforceerd / optimistisch aan deze film ben begonnen.
Daardoor valt deze film bij mij denk ik toch iets tegen.
De reden dat deze film zo hoogt scoort is denk ik ook voornamelijk door de nostalgische waarde hiervan.
Voor die tijd was deze film denk ik heel vernieuwend (een soort Tarentino die ik heb leren kennen in mijn tijd). Maar wel overduidelijk een film waar Tarentino zijn mosterd en acteurs vandaan heeft gehaald
Maar misschien ben ik in dat opzicht wel te verwend met de hedendaagse filmtecnieken van nu. Dat is dan tevens de keerzijde als je deze film pas zo laat gaat bekijken

Vond het einde qua actie dan ook behoorlijk teleurstellen (maar daar beoordeel ik mijn cijfer ook niet naar voor een film uit 1976), maar de verwarring die onstaat over het daadwerkelijke einde is natuurlijk schitterend in kaart gebracht (droombeeld of werkelijkheid?).

Het zijn de meer de onnavolgbare acties van Travis die mij storen.
Er had hier naar mijn mening veel meer uitgehaald kunnen worden. En dan doel ik vooral op de opbouw en climax van het verhaal / personage (zijn daden / beleving).
Iemand met zware mentale problemen, die steeds verder neerwaarts wegzakt van de maatschappij lijkt mij op een gegeven moment als een complete psycho te moeten flippen.
Dat doet hij natuulijk ook wel, maar niet op de manier waarop ik stiekem op gehoopt had.
Vind hem daarin nog iets te braaf overkomen (vooral als hij nog als een soort nobele vader-figuur optreed tijdens de lunch met Iris). In dat proces zou hij al veel verder moeten zijn in zijn gemoedstoestand lijkt mij? En dan maar te zwijgen over de aanslag die hij wou plegen op de presidentskandidaat, of misschien is dat nu ook weer het sterke van deze onverklaarbare actie (komt net in mij op terwijl ik dit typ)??. Dat je nooit weet wat er in zijn hoofd omgaat?
Dit geef natuurlijk ook maar weer gelijk aan dat dit een groeiertje van een film is, en je wel eens van je eerdere conclusie terugkomt en er de volgende keer totaal anders over denkt?

Al met al ben ik blij dat ik hem eindelijk gezien heb en ik nu kan meepraten over de (nostalgische) klassieker "Taxi Driver".

Tarantino heeft hier de mosterd vandaan gehaald? Wat?

Dat heb ik inderdaad niet al te goed verwoord, doelde eerder op de acteurs De Niro en Keitel.

Weinig bijzonders gezien in deze film. De film begon goed, personages werden voorgesteld en waren ook zeker wel boeiend om te volgen. Het tweede deel van de film was ook zeker niet slecht, maar het had allemaal net wat vloeiender in elkaar over kunnen lopen. Ik heb nog steeds het idee dat ik gisteren naar 3 films heb gekeken. Het einde was voor mij 1 grote teleurstelling, het kwam helemaal out of the blue zonder dat ik verrast werd. De film moet het vooral hebben van het eerste uur, het fantastische camerawerk, de sfeer en het acteerwerk. De film faalt naar mijn idee op de soundtrack en de overgangen in de film. Zeker de moeite waard om te kijken, maar niet meer bijzonder als vele andere films. 3,5*

Ik vind 'm eigenlijk tegenvallen,de muziek,.gehakkelt gefilmd regelmatig,en het duurt te lang voordat er iets gebeurt.

De Niro speelt dit natuurlijk wel goed.

daarom nog 3**