Snuf de Hond en het Spookslot (2010)

Vandaag aanwezig geweest bij de premiere van deze film. Echt een leuke Hollandse film voor het hele gezin. Ik vind wel enkele scenes in de film niet heel sterk. De hoofdspelers mogen 'zomaar' het huis inlopen waar die nacht een inbraak is gepleegd... Aan het eind van de film gaat de bende toch een inbraak plegen, ondanks dat Tom ontsnapt is en weet wat de plannen zijn... Maar...de echte hoofdrolspeler, Snuf, is geweldig. Die wint wat mij betreft het 'Gouden Bot'.

Matige film, maar wel een stukje beter dan Snuf en de IJsvogel, dus dat is al heel wat.

Waar Snuf en de ijsvogel bol stond van de onlogische zaken, heeft deze film daar iets minder last van. Deze film is sfeervoller en kent zelfs bij vlagen een aardige regie, waarbij vooral de flashbacks in het verleden er positief uitspringen. Helaas is het acteerwerk in deze film ook erg matig, met als dieptepunt de hoofdrolspeler, die Tom echt dramatisch neerzet. Verder kijkt het wel aardig weg, ook omdat het verhaal deze keer wat interessanter is, al lagen sommige scènes er wel weer erg dik bovenop.

De eerste twee delen blijven het best, maar deze komt tenminste enigszins in de buurt.

2,0*

Het zijn niet de scenarioschrijvers die dit hebben gedaan. Ken uw klassiekers, Snuf de Hond is veel ouder dan de films. Sterker nog, Snuf de Hond is nog veel ouder dan ikzelf ben. Goh, wat las ik die boeken vroeger graag. Jeugdsentiment. En geloof me, in die tijd dat de boeken geschreven werden (de jaren '50 werden de eerste boeken geschreven), dacht men nog niet heel erg diep na over het thema racisme. Toch werd de serie wel veelal verkocht in christelijke boekhandels. Volgens mij is de grote reden erom dat er soms aan de eettafel gebeden wordt in zowel de boeken als de films. Maar ja...

De reden dat ik deze film slecht vind, heeft niets te maken dat men zich eigenlijk goed aan de boeken houdt in alle delen (want het plot is niet door de scenarioschrijvers van deze films gedaan maar door de boekenschrijver Piet Prins). Maar mijn reden is dat ik de eerste twee films zo goed vond, dat als de regisseur al zo nodig twee andere acteurs moest gebruiken voor de hoofdpersonages, dat hij beter acteurs had kunnen kiezen die op zijn minst zouden kunnen tippen aan de eerste twee. Miriam valt nog wel te pruimen. Maar Tom... deze acteur heeft zijn teksten gelezen en probeert ze gewoon uit zijn hoofd op te dreunen. Misschien hebben ze wel net buiten beeld zelfs zijn teksten opgehouden. Het komt zo ongeloofwaardig over... zo slecht... het acteerwerk is zo dramatisch dat ik nog niet halverwege ben afgehaakt. En mensen die zeggen "Het is een kinderfilm, neem het niet zo nauw" het is wel jeugdsentiment voor vele volwassenen. Dus vaak heb je wel hogere verwachtingen van een verfilming van jeugdsentiment, het is dus niet iets wat alléén kinderen trekt of hoort te trekken maar ook mensen die kind zijn geweest en toen de boeken in handen hielden.

En dan nog een allerlaatste afknapper van deze film waar de regisseur ook wel rekening mee had mogen houden: het speelt zich af eind jaren '40. Ik kan mij niet voorstellen dat tussen het tijdperk waarin Snuf in Oorlogstijd zich afspeelt (1940 tot 1945) en de tijd waarin deze film zich afspeelt 20 jaar zit. Want dan zouden Tom en Miriam ergens in de 30 zijn ofzo. Dus het is logisch: het speelt zich af in de jaren '40 na de oorlog. Maar... spijkerbroeken werden pas door vrouwen gedragen vanaf het begin van de jaren '60 (en toen was dít deel al geschreven!). En geloof mijn ouders maar die de hippietijd meegemaakt hebben, daar had de oude stempel toen nog heel wat moeite mee. Hoe zou het zijn geweest als een jonge vrouw eind jaren '40 een spijkerbroek droeg, 10-15 jaar op de mode vooruit? Zou ze niet zijn uitgemaakt voor dochter van de duivel (Miriam is niet echt bepaald het type om haar reputatie zó te verpesten)? Dus ook het tijdperk is in deze film vreselijk slecht neergezet. Het lijkt eerder jaren '60 dan '40.

De jonge castleden ademen plezier en oprechtheid uit en het idee is leuk gevonden, maar regisseursduo Steven de Jong en Erwin van den Eshof dirigeren wel erg nadrukkelijk volgens de boekjes. Uiteraard zit een film als deze vast een geschreven bronmateriaal, maar het weinig sensationele verloop nodigt hoe dan ook niet bepaald uit voor een adaptatie. Zo krijgt het Spookslot betrekkelijk weinig aandacht en zitten de volwassen castleden veel te veel vast aan (slecht uitgevoerde) stereotypes. Kinderen zullen zich mogelijk vooral storen aan de afwezige spanningsboog en het voorspelbare verloop, waardoor de makers voor alle doelgroepen weinig materiaal garanderen om te onthouden. Om nog maar te zwijgen over de zeer matige visuele opmaak van de film.