Inside Job (2010)

Indrukwekkende, helder gestructureerde documentaire die uiteraard niet vrolijk stemt. Zeker niet wanneer de conclusie is dat alle problemen die ten grondslag liggen aan de meest recente financiële crisis nog steeds bestaan. Complexe materie, dat zeer zeker, maar vakkundig uit de doeken gedaan en vaak droogkomisch. De aaneenschakeling van pratende hoofden wordt nergens saai, mede door het vernuftige gebruik van archiefmateriaal en de doorgaans boeiende interviewfragmenten. Natuurlijk worden bepaalde betrokken personen op weinig subtiele wijze uit hun tent gelokt, maar ach, dan hadden ze maar iets ter verdediging aan moeten voeren. En dat kunnen ze natuurlijk niet.

Iedereen zou deze film moeten zien. Als je deze film gezien hebt en niet ziedend bent van woede dan is er iets goed mis met je. Als er maar genoeg mensen zich bewust zijn van wat er gebeurd is en nog steeds gaande is zal het op een dag veranderen. Maar als mensen hun kop in het zand blijven steken zullen er nog veel grotere crises komen..

Verplichte kost voor iedereen zou je bijna roepen, briljant kijkje in de gaarkeuken van deze "topkoks"...en wat ze ons voorzetten is niet te verteren.

Belangrijk onderwerp, matige documentaire. Qua vormgeving is het vrij standaard, pratend hoofden, grafiekjes met wat beelden tussendoor, en wat muziekjes eronder die ik eerder storend vond. Verder weinig nieuwe onthullingen, als je weleens naar Tegenlicht en aanverwante programma's/docu's kijkt.

Af en toe wordt er een poginkje gedaan om het richting de Michael Moore aanpak te trekken, maar dat mislukt jammerlijk. Zie je hoe gaat Michael Moore eigenlijk is. Inside Job blijft erg droog en komt met weinig nieuws. Maar het bevestigd wel het gevoel van Capitalism a Lovestory, dat de neo-liberalen een hele enge sekte is, die beangstigend veel macht heeft in de wereld, en in feite een stel rovers zijn, die de wereld uitzuigen om zelf schandalig rijk te worden, en er ook nog mee wegkomen, omdat ze enorm veel macht hebben in de VS en de hele wereld.

De schokkendste onthulling was wel dat de sekte ook binnen de Obama regering de touwtjes in handen heeft, zodat de beloofde change uitblijft. Waardoor je je afvraagt wie Obama eigenlijk is, waarom doet hij niks, waarom neemt hij geen andere economen in dienst, in plaats van die bloedzuigers?

Uitstekende documentaire over oorzaak van de economische crisis in 2008. De ongelooflijk ingewikkelde materie wordt vrij duidelijk in beeld gebracht. Een ziek systeem waarin banken geld verdienen door te wedden op het verlies van hun eigen klanten!?!? Het salaris van de directeuren van deze banken is verwerpelijk, en zo ook hun bestedingspatroon (6 prive-vliegtuigen voor 1 persoon). Ondanks de vrij droge stof blijft het onderhoudend. Ook leuk om een aantal mede-verantwoordelijken te zien stuntelen met woorden om zichzelf vrij te spreken.

Wellicht een film die het bewustzijn bij de massa verhoogd, waardoor de verantwoordelijken op het matje geroepen kunnen worden.

Een lange zit voor economie-leken als ik. Leuk om te zien hoe de geldgraaiers zichzelf steeds weer vastlullen omdat de vragensteller met uiterst confronterende zaken kwam aanzetten, schokkend om te zien dat deze zelfde geldgraaiers zelfs Obama hebben weten "om te lobby'en" en ze in veel gevallen nog steeds in dienst zijn en gewoon door kunnen graaien.

Verder was het voor mij een film met veel grafiekjes en berekeningen waar ik vroeger op school ook al slecht in was. Wat ik wel begrijp is dat in zulke gevallen de onderkant van de samenleving, oftwel de "behoeftigen" hier het meest de dupe van zijn. En dat ik de afwaardering van Frankrijk van een triple-A naar double-A in ernstige twijfel moet nemen...

Interessante docu over de financiële crisis.

Het hielp wel dat ik een paar weken geleden Too Big to Fail heb gekeken, waar toch een ander beeld van Hank Paulson geschetst wordt. Hij komt hier een stuk negatiever over dan in die film.

Goed, heel wat namen en statistieken passeren de revue en ik heb er zeker niet alles van begrepen, maar twee dingen zijn me wel bijgebleven: regulatie en toezicht. Regeltjes opstellen en er op toezien dat die regeltjes worden nageleefd. Want onze vrienden van de bank hebben bewezen dat ze zichzelf geen regels kunnen opleggen en de kreet van Gordon Gekko "Greed is Good" is hier geen loze kreet.

Eigenlijk word je als brave burger door deze docu een beetje lam geslagen: gehaaide bankmanagers nemen zware risico's met de spaarcentjes van brave hardwerkende stumperds (populisme mensen!). Ik stel het wellicht wat zwart-wit maar hier komt het wel op neer. Leningen zijn geen eenvoudig tweerichtingsverkeer meer maar een waar financieel kluwen waarbij verschillende partijen bij betrokken zijn (banken, verzekeringsmaatschappijen, investeerders,...). Het wordt zelfs zo erg dat banken gaan inzetten tegen de producten die ze aan hun klanten verkopen, alleen maar om meer poen te scheppen!

Het jammere aan de docu is dat uiteraard geen enkele van de echte hoofdrolspelers in deze crisis aan het woord komen, eenvoudigweg omdat ze niet wilden geïnterviewd worden. Zij die er toch mee te maken hebben en aan het woord komen doen alsof ze het in Keulen horen donderen, zijn er nog steeds van overtuigd dat ze niets verkeerds gedaan hebben of - erger nog - komen gewoon hautain uit de hoek.

Het ergste is nog dat dezelfde geldwolven ook in de Obama-regering de financiële touwtjes in handen hebben. Dat de financiêle sector en de politieke wereld nauw met elkaar verbonden zijn is geen verrassing.

Wat me echter wel enigszins verraste is de rol van ratingbureau's Moody's, S&P en Fitch: zij spelen een behoorlijk smerige rol in dit verhaal, niet alleen door de banken als zeer kredietwaardig te beoordelen, maar ook en vooral hun rommelkredieten. Dit zijn dezelfde instellingen die de kredietwaardigheid van o.a. België niet zo lang geleden hebben verlaagd. Totaal niet serieus te nemen natuurlijk en hopelijk gaan deze instellingen binnen zeer korte termijn over de kop.

"Ingenieurs bouwen bruggen, economen bouwen dromen.

En als de droom een nachtmerrie blijkt te zijn, draaien anderen er voor op"

Een informatieve documentaire, waarin een analyse van de financiële markt wordt gegeven en allerlei zaken worden uitgeplozen en tot een presentatie zijn gemaakt waar je U tegen zegt.

Er worden zeer pijnlijke en genante zaken blootgelegd.

En een mooie toepasselijke song van Peter Gabriel erbij: Big Time.

De docu in één woord: Schande. Nog wat woorden: We leven in een retarded wereld.

Heel aardige documentaire, die goed begint maar tegen het eind meer van hetzelfde wordt.

De introductie in IJsland, met mooie fotografie, de intro met credits en een lekkere soundtrack en het begin met de introductie van vele personen. Dat zat allemaal goed in elkaar, informatief met leuke beelden en goed camerawerk.

Helaas werd het meer en meer die pratende personen waarvan je halverwege wel wist wie de schuldigen waren, dat vele niet geïnterviewd wilden worden (wel leuk doorheen de hele docu steeds weer zo'n bericht te plaatsen), dat banken en bonussen de boosdoeners zijn. De directe vragen, ook op mensen die dit soort zaken rechtvaardigen, waren prima. Vooral als er één zegt dat het interview. Dat de hoofdrolspelers er niet tussen zaten maakt niet uit. Daarvoor waren de beelden van hoorzittingen tussen geplaatst, en er was niet heel veel toegevoegde waarde geweest als zij dat voor deze docu speciaal hadden over gedaan. Geen antwoorden en het enkel ontwijken van de feiten, dat was strontvervelend gaan worden op den duur.

Wel is de docu informatief, met bewegende diagrammen en voorbeelden, waardoor het geheel wel heel helder en duidelijk wordt uitgelegd. Anders dan in boeken of andere teksten die toch statischer zijn. Maar dar zat vooral in het begin. De crisis zelf was niet meer dan een opsomming van al dat bekend was.

3*

p.s. Wie dit alles nog eens wil nalezen kan ik Kapitalisme zonder remmen van Maarten van Rossem aanraden.

Een degelijke documentaire die in heldere taal de onderliggende directe oorzaken van de financiële crisis schematisch probeert voor te stellen. Inhoudelijk frustreert het soms dat hij bepaalde deelaspecten evenveel of meer aandacht geeft dan andere terwijl die eigenlijk maar bijzaak zijn. Dat de CEO van een grote bank enkele honderdduizenden per jaar verdient is niet meer dan normaal (als dat samen zou gaan met degelijk bestuur). Het gemiddelde pensioen van een ambtenaar uit Mississipi plaatsen naast het loon van een topbankier dat is nogal stupide, haalt de rest van de documentaire onderuit.

Een ander zwak punt dat mij enorm stoorde, en dat hier ook al op pagina één werd aangehaald, is de manier van knippen en plakken in de interviews met 'de schuldigen'. Terecht wordt de belangenverstrengeling aangekaart, en de suggestieve vragen om de mensen uit te dagen mogen zeker. Maar de knip erin zetten na vijf seconden aarzelen, nog voor het echte antwoord begint. Dat is een documentaire onwaardig. Dat doet me denken aan de ongein die papzak Moore op de wereld loslaat. Als ik willekeurige letters uit een tijdschrift knip krijg ik ook elke boodschap die ik maar wil hebben.

Man man man, wat een zieke bende zeg. Het is nog erger dan ik dacht. Schokkend dat toezicht eigenlijk niet-bestaande is, en dat de rating bureaus gewoon commerciele pionnen zijn in het spel. Nog schokkender dat een deel van de geinterviewden gewoon nog steeds glashard ontkent dat er dingen fout zijn in de sector. En tenslotte hopeloos dat parlementariers noch de kennis noch de morele integriteit hebben om hier een einde aan te maken. (Jammer ook dat Obama geen schoon schip heeft kunnen maken, al zal de schuld daarvan denk ik voor een deel buiten hemzelf liggen.) Triest werd ik ervan, boos ook wel maar niet echt strijdbaar vreemd genoeg.

Oja; dat proces tegen Strauss Kahn komt voor mij ook in een ander licht te staan door deze docu.

Ik werd bijna letterlijk misselijk na deze prima in elkaar gezette docu over de graaiers in de financiële sector. Ik viel van de ene in de andere verbazing wanneer ik 1 van die monsters nu nog hoorde zeggen dat ze er alles aan hebben gedaan en de bonussen terecht zijn en nog meer van die misselijk makende leugens. Zeer goed en duidelijk in beeld gebracht door Ferguson. Ook de stem van Damon was prettig in het gehoor. Amerika is echt een eng land wanneer je dit allemaal goed in je hebt opgenomen. Of er nou republikeinen of democraten aan de leiding zijn, het is 1 pot nat. Wallstreet en Washington zijn verstrengeld. En het engste is dat de CEO's van banken die met belastinggeld zijn gered nu zelfs nog hogere bonussen krijgen dan in de bubble-tijd zelf. Echt bah, wat krijg je hier een vreselijke slechte smaak van in de mond. En het erge is dat we over 30 jaar of zo weer precies zo'n crisis als nu gaan krijgen wanneer we de deregulering in de financiële sector niet tegengaan. Stelletje %&^%# zijn het. Maar ja, wat kunnen wij er als kleine man aan doen?

Vooral toen Damon "zei nadat een soort onderzoek was geweest: "and they did nothing." Brr daar werd ik pas echt misselijk van , ze wisten ervan en ze deden niets. En nu hebben ze allemaal leuke baantjes waarbij ze dik verdienen.

Hier thuis roepen we dan "Wat doen wij toch verkeerd?" Nou vuil spel spelen, met je ellebogen werken en liegen. En dat is voor ons de 'gewone man' toch echt een bank eh brug te ver.

Interessant om te zien dat de zogenaamde 'experts' eigenlijk helemaal niet zoveel weten als ze doen uitstralen. Anderzijds is het raar om te stellen dat de CEO's van de financiële instellingen de creditcrisis hebben veroorzaakt. De burger heeft er namelijk even hard van geprofiteerd. Blijkbaar is het voor mensen lastig om rationele beslissingen te maken en wordt er toch meer gehandeld in het eigenbelang en de korte termijn successen. Ook interessant om te zien dat het kapitalisme gecombineerd met het neoliberalisme op de lange termijn niet zal werken. Na verloop van tijd zal er toch een ander economisch systeem moeten plaatsmaken om het geheel in balans te houden.

Ook interessant om te zien dat het financiële en politieke systeem in de U.S. compleet met elkaar verweven zijn. De ex-CEO's van financiële instellingen, die de bepalend zijn geweest voor de kredietcrisis, daarvan wordt verwacht dat ze problemen in de toekomst op financieel gebied gaan aanpakken... wat corruptie in stand houdt.

Sterk.

Ondertussen toch al een paar films en docus rond de financiële crisis gezien, deze docu is een mooie aanvulling op The Big Short. Ideaal ook voor een dubbel bill denk ik. Wel een beetje droog, maar dat hoort ook gewoon bij het onderwerp.

Het echte fijne van de hele constructie weet in nog altijd niet na al die films, daarvoor is mijn kennis van de financiële wereld niet grondig genoeg, maar de brede lijnen ken ik ondertussen wel. Daarmee is het begin van de docu toch vooral bekend terrein. Wel interessant om alles netjes opgesomd te zien, maar erg verrassend was het niet meer.

Het zwaartepunt ligt gelukkig op het einde en overstijgt eigenlijk de financiële crisis. Het feit dat "accountability" en "liability" ontbreken zorgt altijd voor problemen, zag je ook bij Brexit en dat zie je momenteel ook bij Trump en z'n gevolg. Mensen in zo'n posities doen eigenlijk maar waar ze zin in hebben en wandelen achteraf rijker weg. Dat blijft toch confronterend. Het mag dan misschien wat goedkoop zijn om sommige individuen op hun loon aan te pakken, het gaat in dat stuk toch vooral met hoeveel ze uiteindelijk wegwandelen.

Iets teveel talking heads en ook iets teveel ontbrekende talking heads. Het is logisch dat bepaalde mensen niet mee wouden werken aan deze film, maar het is en blijft wel een gebrek. Maar verder weinig op aan te merken. Het blijft een maf verhaal, zeker als je van banken nu weer gelijkaardige verhalen begint te horen.

3.5*

Heb meerdere films (zowel fictie als non-fictie) uit dit genre gezien en het blijft triest en verbijsterend hoe de financiële wereld de kredietcrisis-ellende in 2008 heeft veroorzaakt. Ook dat daarna nauwelijks iets geleerd is en we nu al weer een tijdje op de ouwe weg lijken te zijn tot de volgende crisis weer uitbreekt. Als je The Big Short gezien hebt, dan is In Inside Job de docu-versie ervan zeg maar. Veel wist ik al wel, maar dat de academische wereld eveneens zo verweven is met de financiële wereld wist ik niet. Erg schokkend toch wel, want je verwacht dat het onderwijs een vrije en onafhankelijke positie inneemt. Niet dus

Enfin, voor de rest niet veel nieuwe dingen gehoord, maar dit onderwerp blijft interessant en wordt netjes uitgelegd en ja, het is veel interview wat je te zien krijgt. De makers van deze docu hebben echter getracht om zoveel mogelijk verschillende standpunten te tonen. Ondanks wat afwijzingen van mensen die zichzelf niet in de spiegel kunnen kijken, is dat toch redelijk goed gelukt en krijg je een daardoor ook compleet beeld van deze waanzin.

Toen ik deze film de eerste keer zag enkele jaren geleden, zat ik aan de stoel genageld van begin tot eind. Ben eigenlijk niet zo'n documentaire kijker maar deze kijkt echt weg zoals nauwelijks een thriller tegenop kan. Misschien is dat ook wel de kracht van regisseur Ferguson. De voice-over van Matt Damon is ook mooi gekozen.

Deze documentairefilm bewijst op wrange toon dat niet regeringsleiders de wereld regeren maar bedrijven en vooral banken gerund door families op de achtergrond, de Rockefellers, Rothchilds, de Italiaanse Medici familie en ga zo maar door. Dit gestunt met CDO's en CDF-derivaten in de security voedselketen was maar het topje van de ijsberg.

Walgelijk als je er goed over nadenkt. Een zieke perverse stoelendans van figuren en stromannen die steeds maar aan de macht blijven en ondertussen meer en meer geld uit overheden laten wegvloeien als rentebetalingen van staatsschulden waardoor de landen moeten snoeien in eigen sociale voorzieningen terwijl de private sector rijker wordt. Gadverdamme. Bedrijven worden machtiger, landen worden steeds meer geregeerd door stromannen idioten zoals Trump. Kijk maar naar de lage spaarrente tegenwoordig, mijn geld ligt al thuis in een kluis.

Maar laat ik niet afdwalen, mooie docu met top score wat mij betreft in het docu genre.

Geen zak aan. Eenzijdige aanval op de financiële sector, middels matige interviews. Ik kan er helemaal niks mee. Veel statistiekjes en bedragen, en vanuit de bankwereld wil zogenaamd niemand reageren. We weten wel zo'n beetje in wat voor wereld we leven denk ik. Zou me niks verbazen dat wereldverbeteraar Charles Ferguson zelf ook al z'n klanten troep zou aansmeren als-ie daar dikke bonussen voor zou krijgen. Egoïsme, poen, noem het maar op. Bankiers die voor zichzelf kiezen (ten koste) van anderen, wat uiteindelijk - in het grote plaatje - leidt tot grote problemen. Daar had ik al dit oeverloze geneuzel niet voor nodig.

Amper twee jaar na de grootste (wereldwijde) financiële crisis sinds de jaren 30 maakten Charles Ferguson en Audrey deze scherpe analyse van de oorzaken. Een verwoestende aanklacht tegen de financiële markt en bijna 30 jaar deregulatie van die markt waarin vele hoofdrolspelers voor de camera of per telefoon aan de tand worden gevoeld over hun rol en het gebrek aan verantwoording: de veroorzakers van de crisis verdienen zelfs na het instorten van de markt nog miljoenen aan hun wanbeleid. Het is pittige materie en het commentaar van Matt Damon is voor niet-ingewijden lastig te volgen, maar dit demasqué staat nog altijd als een huis. Helaas is er sindsdien bar weinig gedaan om herhaling van deze catastrofe te voorkomen.