Insidious (2010)

Enge film, heerlijk creepy . Vanaf het begin beloofd het een echte klassieker te worden.

En toen ongeveer halverwege is de regisseur ontslagen en is de cast uit huis gezet??

De hele film veranderd in een soort Twilight Zone, Poltergeist en een snufje Exorcist achtig iets. Jammer.

Uiteindelijk heb ik me toch prima vermaakt maar wel met een dubbel gevoel.

Mega goeie film! Van begin tot eind aan de buis gekluisterd geweest met een niet te verwachten twist. Aanrader!

Het begint al met het feit dat de familie vrij snel tijdens de vreemde gebeurtenissen in hun nieuwe huis in een ander huis trekt. Het is wellicht een kleinigheid, maar het maakt een film als dit zoveel frisser. Met Insidious weten Wann en Whannel opnieuw een alleraardigste horror neer te zetten. Ditmaal is het vooral een audiovisueel spektakel. De soundtrack is echt ontzettend sterk en er komen een paar geweldige creaties en shots voorbij. Vooral de eerste drie kwartier wordt het uiterste behaald met minimale middelen. Ook al er niets gebeurd, er blijft een akelige sfeer hangen waarin niets zeker is. Je denkt er als kijker in ieder geval geen moment aan om van dat puntje van je stoel af te gaan.

Op een gegeven moment slaat de film een wat andere weg in, waarbij meer humor en surrealisme bij komt kijken. Op zich niet erg, maar het contrast met het eerste half uur is vrij groot. Daarnaast is het jammer dat de film naast zeer effectieve schrikmomenten ook geregeld gebruik maakt van goedkope jump scares. Ik had gehoopt dat men daar ook iets meer had gepoogd clichés te omzeilen, want volgens mij heeft deze film dat niet nodig. Al met al is Insidious zeker een aardig horrorwerkje en bevat zeker een paar uiterst geraffineerde en doeltreffende momenten, die je nog wel even bijblijven. Maar daarnaast blijft er aan bepaalde momenten weer een duidelijk 'been there, done that' gevoel kleven.

3,5 sterren.

Heb deze film gisteren gezien. Ondanks een slecht einde vond ik het begin er goed. Begon meteen met mooie momenten. Maar, het einde is toch teleurstellend.. (evenals alle andere paranormal activity films..) dus vandaar een 3,5.

Lekker enge spookfilm met geslaagde schrikeffecten.

Het plot lijkt in het begin niet echt origineel, maar kent uiteindelijk een paar leuke wendingen, en de laatste scène is ook een lekkere trap na. De humor van de twee spokenjagers in het midden was ook een leuke verademing, ik vond het totaal niet ongepast. Acteren was over het algemeen trouwens sowieso sterk vond ik.

Telkens als er een spook opdook en het geluid aanzwelde schrok ik me een hoedje. Fantastische 'muziek' ook trouwens, geen klassieke score maar meer ambiance-geluiden a la Silent Hill. De spoken zijn echte acteurs, en dat is een dappere set. Een goede ook, want zo geloofde ik ook meteen dat de mensen zich een ongeluk schrokken; de makeup is echt heel eng en gevariëerd. De sets op het laatst zijn ook prachtig; ik vond de hele sfeer gewoon zeer geslaagd.

Zeker een aanrader!

Verschrikkelijk lastig te beoordelen.

Ik heb altijd gezegd dat ik films zonder enge sfeer met schrikmomenten hopeloze horror vind. Bij deze film krijg ik het dan helaas moeilijk. De film heeft zo ontzettend veel schrikmomenten en ze werkten gewoon allemaal. Wan laat zien dat hij ook deze tak van de horror onder de knie heeft. De film moet het volledig hebben van de schrikmomenten en dat is niet fijn kijken. Wan spitst zich er zo erg op toe dat je na een tijdje ''bang'' wordt voor de schrikmomenten zelf. Dit komt doordat ze allemaal uit het niets vielen. Deze moderne poltergeist heeft me zeker weten te vermaken, in ieder geval al meer dan het origineel.

Acteerwerk is wel aardig en de editing, kleurgebruik op het eind is erg mooi gedaan.

Ik zal dit gewoon zien als een uitzondering want eng was deze wel.

4*

2,5

goed begonnen, zeker als je de mosterd bij poltergeist haalt, maar kan de spanning niet volhouden. wordt zelfs beetje belachelijke met de o zo trage geesten... de 2 sidekicks van de oudere vrouw (opnieuw poltergeist) waren helemaal niet grappig, ondanks de stuntelige pogingen. gemiste kans daar om het niveau op te krikken

Vooral het eerste uur van Insidious is echt eng. Dat komt voornamelijk door het gebruik van de point of view en longtake waarmee personages gevolgd worden en de kijker daarom op elk moment iets om de hoek kan verwachten. Ook de composities dragen bij aan de spanning, door expres ellenlang de soft focus te houden op deuren, ramen, openingen etc. in de achtergrond, wederom met het idee dat er elk moment iets tevoorschijn kan komen. En in scenes waar het moet, worden het aantal cuts opgevoerd, alsof die gelijk loopt met het ritme van het hart. Waar Wan in Saw er lustig op los monteerde, gebruik hij de editing nu veel slimmer en effectiever om echt iets engs neer te zetten. Hoogtepunt is toch wel de scène waarin het medium, Elise, die demoon beschrijft die in de hoek van het plafond zit. Haar point of view laat niets anders zien dan duisternis, haar gezicht verraadt pure angst en weerzin. Enorm goed geacteerd en slim omgegaan met suggestie! De geluidsband is ook effectief: het tikken van de klok, het kloppen van een hart, menselijk gekrijs wat overgaat in strijkers en vice versa.

Maar, zodra de film overgaat op het idee van astrale projectie, opzich een cool uitgangspunt, wordt de film stukken minder effectief. Zo vind ik het idee van geesten die letterlijk het gevecht met je aangaan enorm banaal eigenlijk, binnen die astrale projectie, maar ook in real life. Schimmen, reflecties, voorwerpen die bewegen zijn enger dan vieze mannetjes die je af proberen te likken als een boterham. Ook is die demoon, die me eerst zoveel angst inboezemde, uiteindelijk lang niet zo 'insidious' eenmaal binnen die astrale projectie, juist omdat ie zo frequent zichtbaar wordt en het gevecht aangaat. De kracht van een demoon zit hem in zijn gave om de sfeer te bepalen alleen al door zijn aanwezigheid. De suggestiviteit maakt jammer genoeg plaats voor clichématige actie.

Ik had veel van Insidious verwacht en de film heeft deels mijn verwachtigen waargemaakt. Het is een film met enorm veel potentie en goede ideeën, maar oogt helaas soms ook nogal amateuristisch en knullig.

"It's not the house that's haunted...It's your son."

Insidious is één van de engste films die ik ooit gezien heb. Eerst heb ik alle rolluiken naar beneden gedaan en de lichten gedoofd, maar nadat de film 20 minuten bezig was, en het al echt eng was, zette ik de film op stop en keek ik wat naar van die stomme talkshows. Ik was echt zeer geschrokken van de scène waar dat baby'tje Cali begon te huilen en dat die moeder dan een persoon achter dat bedje zag staan. Ik ben een horrorliefhebber en ik vind niet echt snel een film eng, maar tegen dat soort dingen kan ik niet: weten dat iemand (of in dit geval "iets" die je niet kent in je huis zit. Brrrr...

Daarna ben ik doorgegaan met kijken.
De film heeft een snelle opbouw en na een tiental minuutjes zit de vaart er al goed in. Het ene schrikmoment volgt het andere. En omdat ik bang was, zat ik bijina de hele film met m'n handen voor mijn ogen, of ja: met mijn handen het beeldscherm een beetje bedekken in de lucht zodat ik enkel de ondertitels zag. I'm lame, I know...

Verder bleef het echt zeer spannend en ik schrok voor het minste. Dit komt waarschijnlijk omdat ik vannacht echt nied goed geslapen heb (nachtmerries; heb ik nogal veel last van). Echter viel het einde best wel tegen voor mij. Die ene scène in de andere dimensie (of zoiets) met dat huis dat daar mensen stonden die niet bewogen, en plots anders stonden. Brrrr...

Deze film gaat mij wel een paar slapeloze nachten geven... Een mooie 4*.

Bijzonder geslaagde horrorthriller waarvan ik bij het zien van sommige scènes mij echt rot schrok.
En dan te bedenken dat ik deze film nu vanmorgen bij daglicht heb bekeken. 's Avonds en in de bioscoopzaal zouden de schrikeffecten bij mij nog harder aangekomen zijn denk ik. Ik moest ook vaak denken aan mijn eigen jeugd toen ik ontzettend last had van nachtmerries en hallucinaties waarbij ik gillend door het huis rende. Die beelden doen mij nog steeds huiveren en zo ook sommige scènes in deze film. Bij voorbeeld - de kop van de duivel die Renai ineens zag verschijnen achter de kop van Josh. Ik schrok mij werkelijk te pleure. Er valt dus weinig aan te merken op deze thriller die voor mij toch tot de betere films in het horrorgenre behoort. De soundtrack en de special effects waren perfect. Audiovisueel was het allemaal dik in orde. Moest toch maar eens meer gaan bekijken van deze regisseur. Tot nu toe had ik van James Wan alleen de film "Saw" gezien.

4,5*

Bij deze had 'k wel grote verwachtingen, aangezien dit de nieuwste James Wan (Saw, Death Silence) film is en spijtig genoeg is dit de eerste film die me is tegengevallen. Geestenfilms zijn meestal niet echt m'n ding, maar af en toe zit er wel eens een goeie tussen (bv The Others), maar deze was toch maar middelmatig. 'k kon niet echt inleven in de personages en voor mij kwam het niet zo overtuigend over. Het einde van James Wan z'n film zijn meestal erg origineel en ook hier bleef 'k eigenlijk erg op m'n honger zitten, nogal voorspelbaar dus.

Tja het is geen slechte film, maar 'k had toch wel een originelere film verwacht. Zie je graag geestenfilms, dan is dit waarschijnlijk helemaal je ding.

Matige bovennatuurlijke horror. Script, dialogen, decor, belichting en acteerwerk is over het algemeen slecht tot matig en niet overtuigend.

In het begin dwaalden mijn gedachten af en toe af naar andere films, Poltergeist uiteraard , vooral bij de stevige kloppen op de deur. Ook hier een moeder die het behoorlijk voor de kiezen krijgt met een ongelovige wat slappe of is er soms meer aan de hand? papa.
Hoewel de film op zich geen moordend tempo heeft volgen de steeds lijper wordende voorvallen elkaar in een ijltempo op. Helaas boet de film nogal in aan kracht na de intrede van eh tja hoe noem je zulke vaklui. Wanneer vader Josh dan ook nog gaat slapen en een andere dimensie betreedt is voor mij de lol er wel een beetje vanaf. Enfin, een aardige film, redelijk spannend bij tijd en wijlen.

I got the creeps all over me.

Met een beetje fantasy, kom je een heel eind in deze film.

Leuk in elkaar gezet, met af en toe flinke schrik momenten.

Een goed verhaal met opzich een open einde.

Dus wie weet komt er een vervolg, tot nu staat ie op 3 kwart, wat zeker een vier en half waard is naar mijn mening.

Lang geleden dat ik nog zo op het puntje van mijn stoel heb gezeten bij een horrorfilm. Ik had eerst wat schrik voor deze film van James Wan. Z'n Saw is sterk overroepen en Death Sentence (de andere film van hem die ik ook al zag) was niet slecht, maar niet echt een voorbeeld van horror.

De film begint wat clichématig, al kan je misschien wel niet in dit genre. Met Patrick Wilson en Rose Byrne zijn niet meteen geweldige acteurs. Maar de makers mikken gelukkig ook op sfeer en kunnen de kijker bij de kraag vatten op de juiste momenten. De makers van Paranormal Activity (die hier ook aan meewerkten) laten zien dat ze met suggesties op de juiste plaats meer kunnen dan wat ze eerder hadden afgeleverd.

Het vergelijk met Poltergeist is al eerder gemaakt, al is de sfeer hier veel beklemmender. Maar ondanks die goeie sfeer wordt het nooit een ware klassieker en ook het einde is deels wel voorspelbaar. Maar in elk geval een tophorrorfilm en één van de betere films van de voorbije jaren.

Ik ben geen fan van ghoststories, Vanwege het element dierbaren verliezen en aan gene-zijde terugvinden knap ik vaak af op dit soort verhalen. Het voelt vaak zo ridicuul aan. Toch is deze regisseur, waarvan ik Saw en Death Sentence erg goed vond, interessant genoeg om het opnieuw te proberen. En deze keer was het wél raak, want dit kleine meesterwerkje mag er zijn.

De eerste 5 minuten deden het ergste vrezen. Zo'n typisch Amerikaans gezinnetje wekt het vermoeden dat het verdere verloop melodramatisch gaat worden. Fout dus, want de gebeurtenissen volgen zich in een steeds rapper tempo op en na drie kwartier volgt een goed uitgekiende switch waarin de 'frisse vrolijke' personages aan het einde van hun latijn zijn en nieuwe personages aan het verhaal worden toegevoegd. Uiteraard is dit een film voor hen die over verbeeldingskracht beschikken.

Zo doe je dat dus, een goede en spannende ghost story op het doek brengen!

Verassend leuk!

Nooit verwacht dat er zo'n hoop fantasie in de film zou zitten. Had een deprimerend, standaard, cliché filmpje á la Excorscist (spelling?) verwacht maar het was toch echt beter. Originele scenes, originele geesten, redelijk origineel einde. Af en toe aardig eng zelfs. Absoluut niet verwacht. Wat ook erg fijn was, was dat het allemaal erg vlot ging. Het duurde allemaal niet zolang voordat er weer iets spannends gebeurde, en ook de traumagevallen bleven lekker kort of uit.

Wat de film helaas wel had, was een paar toch cliché scenes, zoals bijvoorbeeld de vader die zijn vrouw niet geloofd en misschien nog meer. Als dat weg was gelaten was de film 96% (da's veel) origineel geweest. Dan had ik misschien ook 4 sterrekes gegeven.

* 3,5

Ik hoorde van mijn beste vriendin dat Insidious echt heel eng was , en ze had al veel horrors gezien , dus verwonderde het mij al. Ik kan goed tegen horror films , zeker zombiefilms en (sommige) geestenfilms . Tegen deze film kon ik dus NIET ! Alez , ik had de verwachting dat hij totaal niet eng zou zijn en ik de home cinema dus superluid kon aanzetten . Beter niet gedaan ! De geluiden waren angstaanjagend en de gebeurtenissen volgden vlot bij elkaar . Wat ik ook leuk vond aan deze film is dat als Josh aan het praten is tegen Dalton (als hij nog in coma lag) de camera niet alleen zijn gezicht toonde maar ook een stuk van de kamer , waardoor het leek dat er ieder moment een geest kon verschijnen.. Het eerste uur kreeg ik stress van al die gebeurtenissen , haha . Ik was echt bang want ik schrok de hele tijd . Het laatste half uur was natuurlijk iets helemaal anders ... Maar ik vond het niet storend ofzo ! Mensen klagen dat het 'onrealistisch' is , oké dat is het ook . Maar ja , The Grudge is dat ook , vele horrors zijn over the top , maar dikwijls op een andere manier . In deze film was er gewon enorm veel ingewerkt op de 'andere dimensie ,waar Dalton in vertoefte '. Persoonlijk het engste aan deze film vond ik dat als Josh , Dalton loopt te zoeken , hij in de woonkamer terechtkomt waar er enkele entiteiten zitten , ineens staan ze verplaatst en lachen ze echt eng ... Ik zal geen nachtmerries hebebn maar toch als je denkt dat hij helemaal niet eng is , is hij het meestal toch

Naar mijn mening , is het al lang geleden dat ik zooo een goede film gezien heb maar Dead SIlence bleef meer hangen dan deze film ! Zeker een 4.5 verdient !

Niet de topper waar ik op gehoopt had, maar voor de genreliefhebber toch zeker een aanrader. Mijn laatste James Wan, Death Silence, vond ik niet te pruimen, maar naar Insidious was ik na alle positieve commenntaren wel erg benieuwd.

De openingsscène is gelijk sterk en is op een fijne manier ouderwets met de zware muziek en de fraaie shots van het huis. De spanning zit er op deze manier al snel in en blijft ook zeker enige tijd aanwezig, maar Wan maakt wel de fout door het kwaad net wat te snel een gezicht te geven. Al binnen vrij korte tijd verschijnen er een aantal wezens in beeld die de angst voor het onbekende direct wegnemen. Ik had graag een veel tragere spanningsopbouw gezien wat dat betreft; de kracht van de suggestie is voor mij vele malen sterker dan het expliciete. Al is expliciet wel enigszins overdreven, want in vol ornaat zien we de wezens niet in de begin van de film, waardoor er in ieder geval nog wat te gissen overblijft.

Echt eng vond ik de film absoluut niet. Veel schrikmomenten heb ik ook niet geteld en slechts een paar vond ik ook effectief, daar werd ook echt goed naartoe gewerkt. Spannend was de film wel, vooral dankzij een fraaie en welhaast tastbare sfeer die toch een dosis suspense wist op te wekken. Die suspense wordt iets over de helft jammerlijk weggenomen wanneer twee zeer komische (ja, bijna...) semi-ghostbusters ten tonele verschijnen en opeens een volledig misplaatste komische noot in het geheel plaatsen. De plot wijzigt sowieso flink van koers en gaat meer de fantasy kant op. Wel een gewaagde keuze en het pakte in een aantal erg sterke scènes ook goed uit, maar het liet allemaal toch wat te wensen over en was niet zo sterk als het eerste deel, al moet ik zeggen dat ik een grotere terugval had verwacht, wat je toch vaak ziet bij dit soort films. Wel wordt er over de wezens veel meer duidelijk, maar niet altijd in positieve zin. Sommige demonen zagen er echt niet uit, wat hun impact toch aanzienlijk verminderde. Het acteerwerk vond ik gedurende de film erg sterk. Het gezinnetje leek echt een doorsnee familie en ze maakten geen vreemde keuzes gelukkig. Dat had wel echt afbreuk gedaan aan het verhaal. Een aantal scènes in de film vond ik ook wel heel erg donker. Dat trucje is een paar keer leuk, maar op den duur is het wat uitgekauwd. Het einde was niet heel erg verrassend, maar vloeide wel op een logische manier voort uit de rest van de plot en werd gelukkig niet ontzettend geforceerd gebracht.

Uiteindelijk heb ik me prima vermaakt met Insidious. Ik had er nog wel wat meer van verwacht, maar vooral de eerste helft van de film is erg sterk. Jammer is wel dat er net wat te vroeg dingen geëxpliciteerd worden, dat had wat mij betreft best wat langer mogen duren. In de tweede helft zakt het wat in, maar het blijft vermakelijk en bij vlagen ook erg spannend. Eng zou ik de film niet willen noemen, wat dat betreft heb ik toch liever The Others en in mindere mate El Orfanato.

* * * ½

Het eerste deel van de film vond ik erg aangenaam. Lekkere spanning en een paar goede schrikmomenten. Naar het einde toe komt er echter zo'n overdaad aan absurde situaties dat de spanning een beetje de nek wordt omgedraaid. Dat deed me best wel denken aan de film "Polthergeist", waar je op een gegeven moment ook het gevoel krijgt dat je naar een soort Efteling spookhuis zit te kijken.

Het is allemaal wel leuk gemaakt. Echt grote clichés heb ik ook niet kunnen ontdekken en er wordt wel goed geacteerd.

Kleine 3,0

Het viel me heel erg mee. Ik had reacties gelezen waarin stond dat dit zo'n beetje de engste film ooit was. Wat mij betreft blijft The Exorcist de engste film ooit maar ik moet zeggen dat Insidious er ook wat van kan. Het horror genre is de laatste jaren wat minder interessant. Meestal is het niet eng vanwege overmatig gebruik van CGI. Dat viel hier gelukkig erg mee. Bezeten kinderen vind ik zo'n beetje het engste wat er is maar gelukkig lag dat joch de hele tijd in coma

De tweede helft van de film is wat 'avontuurlijker' en dat maakt de film veel minder griezelig. Verder moet de film het voornamelijk hebben van de schrikmomenten in plaats van een echt griezelige sfeer. Het einde was wel behoorlijk sterk.

Al met al een film die ik een horror-liefhebber wel zou aanraden.

Spannende wegkijker,maar geen hoogvlieger!!!!

Toch heb ik me goed vermaakt bij deze film en ben benieuwd naar deel 2!

Slap.

James Wan heeft een paar jaar hiervoor een ramp afgelevert met de film Death Sentence (2007) Maar daar tegenover heeft hij wel zijn kwaliteiten laten excelleren bij Saw en aangezien dit weer eens een film is dat wat dichter bij zijn home-front ligt is mijn interesse toch gewekt. Daarbij komt ook eens dat er een handvol mensen zijn die deze film als ijzingwekkend spannend bestempelen toen was mijn aandacht al helemaal snel aangetrokken.

Ik moet zeggen dat ik de ophef over de film niet helemaal begrijp. De film geeft wel een eigen draai aan het plot om niet het huis als een soort ontsnapping route voor geesten te gebruiken maar ditmaal een mens (waardoor vluchten onmogelijk is). Dat is opzich wel een leuke vondst datzelfde vind ik ook van het ''dromen'' waar een eigen draai aan is gegeven, maar helaas blijft het een beetje bij ideeën, want spannend word het nergens. Het helpt natuurlijk ook niet mee dat James Wan ook te veel valt in die onvermijdelijke clichés die stug in het ''spook-house'' genre blijft zitten. De spanning is er na de fraai vormgegeven opening ook al vrij snel uit en zeker als de eerste deur uit het niks open en dicht gegaan is. James Wan lijkt vooral in het begin teveel bezig te zijn met pappen en nathouden waardoor de spanning te afstandelijk blijft hier een gil daar een beetje schimmetje het wilt maar niet doorpakken en op gebied van creature design blijft het ook wat na. Op gebied van edit bij vlagen ook behoorlijk slordig wat natuurlijk niet helpt om de spanning er lekker in te houden. De angel is er helemaal uit als Wang aankomt met The Ghostbusters.

Wat ik vooral miste bij Wan is de eigenzinnigheid wat hij meestal wel in zijn films wilt tonen. Buiten sommige momenten na dan, blijft het allemaal leeg en doorsnee.

De sound design is wel weer aardig in orde en het levert hier en daar zeker een hoogtepuntje op. Helaas blijft het allemaal wat schaars.

2,5 vermakelijk is de film wel.

Jammer...de horrorfilms van de laatste tijd zijn prut!

Met deze film kon ik leven. Redelijk orginineel, maar toch weer net niet.

Middelmatig horrorfilmpje. Redelijke eerste helft met goede schrikmomenten en subtiele verwijzingen naar wat komen gaat. Tweede helft wordt de film helaas snel minder en laatste 15 minuten is zwaar over the top.

De twist in de laatste minuut is behoorlijk vergezocht en volgens mij alleen maar gedaan voor een deel 2.

Wel een prima rol van Rose Byrne (bekend van de serie Damages). Ze zet een geloofwaardige rol

neer en ze is natuurlijk easy on the eye.

Redelijke film waarin een jong gezin naar een nieuw huis verhuist dat lijkt bezeten te zijn. Typisch een geval 'allemaal al eens eerder en beter gezien'. Een standaard opbouw waarbij het plot onderhoudend genoeg is. Verder een aantal gemakkelijke maar effectieve schrik-effecten, en ook het einde is een klassiek horror-einde.

Deze film begint als een doordeweekse horrorfilm (e.g. klapperende deuren), maar ontaardt dan in echte horror en enkele ongeziene beelden...

Zeer aangenaam verrast, 3.5*

Dalton een jongetje raakt bezeten door een of andere demoon, goede trailer en lijkt een spannend verhaal...

De film begint erg goed en spannend, dit weet de film lang vast te houden en ik kreeg het gevoel dat ik misschien naar een van de beste films van de afgelopen jaren zat te kijken. Helaas raakt deze film in het 2de gedeelte alle spanning en de hele sfeer kwijt als het een of ander sciense fiction verhaal word... Dit was een film met zeer veel potentie en door het compleet overdreven gedoe in het tweede gedeelte gaat een heel groot deel hiervan verloren.

Toch nog 2 sterren voor het goede en spannende eerste gedeelte.

Net gezien dat er een 2de deel uitkomt met dezelfde cast als deel 1, zal hem toch gaan bekijken en hopen dat hij beter is dan zijn voorganger.

Wilde deze film in 2010 in de bioscoop zien, maar was en ben nogsteeds te jong 15.. Ik heb de film gedownload en gekeken en ik vond het een erg goede film als ik het vergelijk met paranormal activity. Het verhaal is misschien al vaker in een film gebruikt, maar dat is voor mij geen rede waarom deze film minder is. De acteurs wat meerdere al zeggen speelden goed mee en een kind wat bezeten is is natuurlijk best 'eng' omdat ik het zelf ook nog ben. Deze film vond ik zelf niet eng ik kan tegen films met geesten etc. Maar top was deze film zeker !

Horror om kippenvel van te krijgen. Verhaal is natuurlijk niet zo opzienbarend, zeker de opbouw niet, maar Wan weet hoe hij dit materiaal moet aan- en verpakken. Dan is een tikkende klok of een druppende kraan al griezelig. De camera beweegt alsof het de boel aan het bespieden is, uit welke ooghoek dan ook, en de op hol geslagen viooltjes geven de kriebels.

Alhoewel je weet dat je op zeker moment een bak herrie over je heen krijgt, is Wans timing dan blijkbaar toch effectief genoeg om het over te laten komen. Zelfs dat alarm is snijdend en Tiptoe Through the Tulips is voor eeuwig gebrandmerkt. De tijdelijke verhuizing naar The Further spreekt mij niet zo aan, waardoor de film in het slot toch nog iets aan kracht inboet.