La Vita È Bella (1997)

Een 0,5 voor deze film geven is net zo belachelijk als een film in je top 10 zetten zoals............ uhm Escape from New York of Rambo II ofzo!

(geen)smaakpolitie...

Aardig filmpje. Maar niet dé top(250)film die ik had verwacht.

Ik ging zitten met het idee een leuke komedie met een serieuze ondertoon te zien. En opzich is La Vita e Bella dat ook wel. Maar misschien is het niet mijn soort humor. Het eerste stuk van de film, voordat ze afgevoerd worden, is te kinderachtig en enorm saai. In dit gedeelte zitten misschien twee of drie leuke grappen maar dat is het dan. Ook werd ik een beetje duizelig van het Italiaanse taaltje. Het ging wel erg snel Toen ik het eerste gedeelte keek zat ik rond de 2*

Maar zodra Benigni en zijn zoontje afgevoerd worden wordt de film (iets) beter. De grappen vind ik leuker en het verhaaltje krijgt meer inhoud. Enorm origineel dat Benigni zijn zoontje voorhoudt dat alles een spel is.

De film moet het niet hebben van origineel camerawerk, acteerwerk enz. Benigni doet het wel aardig maar meestal vond ik hem té overdreven. Hij speelt zijn rol met veel enthousiasme maar had ook een iets serieuzere kant aan zijn personage kunnen geven. Het zoontje van hem vond ik erg goed in de film. Hij ziet er schattig uit en speelt best goed voor zo'n klein ventje. Benigni's vrouw was eigenlijk best slecht.

La Vita e Bella is niet altijd even grappig. Sommige stukken zijn zelfs een beetje saai. Maar de film wordt meestal gered door enorm grappige scenes. Voor mij zijn dat:Het moment in het hotel waar Benigni een minister moet bedienen. Het stukje waar hij een hond op zijn dienblad zet. En vooral als hij een Duitse officier moet vertalen en iets heel anders zegt Daar moet de film het van hebben.

Geinige film, top 250? Nehh...

3*

@ maerk

Deze film is helemaal niet bedoelt als komedie , snap dus ook niet dat de film het volgens jou moet hebben van een paar 'grappige' scenes.

@Meark

Het eerste gedeelte van de film is niet echt bedoeld om komisch te zijn, maar meer om de onbezorgde en vrolijke manier te tonen waarop de hoofdpersoon in het leven staat. Uiteindelijk draait de hele film daar natuurlijk ook om, en niet om die paar flauwe grapjes.

maerk, duidelijk heb je te weinig inlevingsvermogen om deze film te snappen

kennelijk begrijp je de setting niet, dus ik zou hem óf nog een keer kijken, of je niet bezig houden met te moeilijke films

Ja soms moeilijk te snappen voor sommigen.

Bedenk wel dat deze film niet een 'moeilijke' film is, zoals hierboven beschreven.

Integendeel, het is juist de eenvoud en de soort humor die niet iedereen aanspreekt, maar irrelevant is aan het verhaal.

Om dat weer te begrijpen en te relativeren wordt het wellicht wel weer moeilijk zo'n film op zijn juiste waarde in te schatten.

Ik ben het ook niet eens met Maerk wat betreft deze film, maar ik vind dit wel een erg strenge reactie.

Tsja Tuinman ik vind je reactie een beetje overdreven . Aan de reactie van BadAap heb ik veel meer. Als het eerste gedeelte is om de vrolijkheid van die man uit te drukken valt het eerste gedeelte erg mee. Maar ik heb nog steeds een raar gevoel bij deze film. Ik blijf bij mijn (dikke) 3* .

Even de discussie over of deze film een komedie is of niet. Ik zie deze film als een drama/oorlogsfilm met in de hoofdrol een van nature maf/komisch/humoristisch/druk persoon. De andere personen, behalve het jochie, zijn allemaal serieuze personen.

Ik vind dat in deze film fantastisch weergegeven. De grappige momenten zorgen voor een glimlach op je gezicht.(de film is helemaal niet bedoelt als dijenkletser) Andere momenten bezorgen je een traan. Al met al een geweldige film die ik zeker eenmaal per jaar zie.

Maar wat ik nu niet helemaal snapte;
Op een gegeven moment spreekt hij die dokter weer bij het diner, en de dokter geeft hem dan een raadsel - iets over een eend en een kuiken. De dokter blijft dan maar herhalen dat hij het antwoord moet weten.

Doet hij dit om een stille hint te geven aan de hoofdrolspeler, of is hij zich werkelijk volkomen onbewust van de situatie?

te zijn beide toch gek op raadsels?

Het feit dat de dokter hem een raadsel geeft is volgens mij om aan te geven dat deze dokter alleen maar aan zichzelf denkt en zich totaal niet inleeft in welke beroerde situatie waarin Benigne zich als Italiaanse Jood in een concentratiekamp zich bevind. Hij bekommerd zich totaal niet om zijn lot. Maar is alleen druk met zijn eigen raadsels. Zo was het natuurlijk ook vaak. In oorlogstijd waren de bewakers in de concentratiekampen (en niet alleen daar) alleen druk met zichzelf zonder enig mededogen voor de gevangenen.

Ik vind het een zeer goede film die aantoont hoever iemand kan gaan om te proberen zijn vrouw en kind te redden uit de ellende en daarvoor zichzelf volledig wegcijfert. Ik kan mij overigens voorstellen dat mensen die echt in een concentratiekamp hebben gezeten zich gekwetst zouden kunnen voelen omdat in werkelijkheid de situatie nog veel slechter was dan in de film naar voren komt. Een dergelijk spelletje spelen met de Duitsers en zijn zoon zoals de vader deed was natuurlijk absoluut onmogelijk in realiteit.

Maar als je hier doorheen kunt kijken dan is het een ontroerende film die een lach en een traan heel dicht bij elkaar brengt.
Origineel is de film zeer zeker en daarom wat mij betreft een hoge waardering zeker waard.

Eigenlijk volkomen mee eens wat je schrijft. Bij vlagen best aardig, maar de film bevatte een hoop grappen die niet werkte. Benigni geeft de film door zijn rol echter een luchtig sfeertje mee en dat zorgde ervoor dat ik me er toch wel mee vermaakt heb.

3,0*

Weinig films die zoveel indruk achterlaten!! Wat mij betreft een top 10 notering waardig

Het is natuurlijk logisch als de vader zijn zoontje in het spel wil laten geloven dat hij de taal spreekt die kinderen aanspreken. Als je dat dan kinderachtig noemt, tja..... Volgens mij begrijp je dan niet echt de intentie ervan.

De hoofpersoon is er alles aan gelegen om zijn zoontje en vrouw door de oorlog heen te helpen. Dit doet hij dan niet met bruut geweld maar met subtiliteit, humor en originaliteit. Bovneiden is hij bereid zijn eigen leven daarvoor op te offeren.

Waarschijnlijk hou jij meer van bruut geweld gezien jou voorkeur voor films als Rambo en al die andere films die in jouw top tien staan. Dat is jou goed recht maar ik heb meer een voorkeur voor de psychologische aanpak van La Vita e bella.

Ik heb me vooral gestoord aan het kinderachtige gedrag voordat de oorlog begon. Dat was richting een volwassen vrouw, dus om nu te zeggen dat hij het psychologisch inzicht had om op het juiste moment zijn kinderachtige benaderingswijze aan te passen op de doelgroep is volslagen onzin.

En ja, doe mij maar liever een flinke dosis bruut geweld dan een overdosis kinderachtige humor. Psychologisch wil ik het zeker niet noemen, althans niet meer dan psychologisch dan de aanpak van Rambo.

Tja, mijn echtgenote heeft de film ook gezien en zij kon de manier waarop hij in het begin de vrouw met de nodige humor probeerde te versieren wel waarderen.

Het was in ieder geval niet platvloers en respectloos waarop hij de vrouw bejegende maar juist wel heel origineel en gewaagd. Wat jij kinderachtig vind zullen juist heel veel vrouwen juist wel waarderen (zie ook de beoordeling van de meesten). Ik vond het feit dat hij in een concentratiekamp het haar en zijn zoon nog naar hun zin probeert te maken bijzonder knap. In plaats van een kinderachtig persoon was het juist een uitzonderlijk krachtig persoon. Hij maakte alleen geen gebruik van fysieke kracht wat toch zinloos was maar van psychische kracht om hen door de ellendige omstandigheden te loodsen.

Ach C'era una Volta il West scoort nog veel hoger....

Hele goede film na mijn mening!

Ik zie het verband niet zo met mijn opmerking. Maar die film vind ik ook er goed.

top film ,la vita e bella

komisch,maar ook erg verdrietig word je er van.

voor mensen die hem nog niet gezien hebben is het in ieder geval een aanrader.

toch waren die Duitsers ook geen lieverdjes hoor.....

Ik ben nooit een liefhebber geweest van Italiaanse filmen, maar dit is wel een uitzondering op de regel.

Toen de film verscheen was er nogal wat ophef over, het was 'not done' om een komische film in het nazistische regime en dan ook nog eens in een concentratiekamp te plaatsen.

Maar Roberto Benigni mengt de humor zo subtiel in het dramatische gegeven dat het een perfecte mix is geworden tussen beiden.

Het verhaal is grappig en tegelijk dramatisch, dat is ook het einde van de film, langs de ene zijde heeft men de vreugde om het einde van de oorlog, maar als kijker deel je ook in het leed om het verlies van bepaalde personen.

Deze film zorgde ervoor dat Roberto Benigni ook internationaal erkenning kreeg, de film werd bekroond met 3 Oscars, maar hij heeft later nog maar weinig potten meer gebroken en ondertussen hoor je nog maar zeer zelden van deze regisseur en komische acteur.

De film is geschikt voor alle leeftijden en dat is ook zo, dank zij de prachtige vortolking van Giorgio Cantarini (het zoontje), die echt menig kinderhart (en volwassenen) zal beroeren.

De film heeft zeker kunnen voldoen aan de hoge verwachtingen die ik had. De film is niet perfect, maar wel heel erg sterk. Soms erg grappig, soms ontroerend, soms dramatisch, soms hard. De regisseur vond een uitstekende mix.

De film is eigenlijk in 2 delen in te delen. Het 1e uur is een introductie van het personage Benigni die onbekommerd in het leven staat. Je ziet hoe hij zijn vrouw leerde kennen en hoe zijn band met zijn zoontje was. Erg leuk gedaan allemaal. Zeker enkele grapjes vond ik leuk. Zo vroeg hij aan een man wat zijn politieke voorkeur was maar de man hoorde het niet helemaal goed omdat hij zijn kinderen riep, Benito en Adolf. Erg goed gevonden moet ik zeggen.

Na een uur wordt de film serieuzer na de deportatie en krijg je een ander soort film. Over dat uur heb ik wel wat kritiek. Het idee van een vader die zijn kind voor houdt dat alles een spel is vond ik mooi gevonden, maar ik had dan wel verwacht dat we meer van de wreedheid van de oorlog en het leven in een kamp kregen te zien. Nu vond ik het allemaal nog redelijk soft vergeleken met andere kampfilms. Ik had niet het idee dat Benigni's leven continue in gevaar was. Ik vond het 2e deel van de film dus ook een stukje minder dan het 1e deel.

Maar zijn omgang met zijn zoontje vond ik mooi om te zien. Het zoontje zette ook een goede rol neer als onbezorgd kind. Eigenlijk precies zijn vader.

Het einde van de film was wel een beetje te verwachten. Toch vond ik het einde wel aardig.

Alles bij elkaar een hele sterke oorlogsfilm met komische onderrand.

4*

Is nog prachtig als je italiaans kan, ben trots op deze film maar niet altijd uitmuntend in elke vlak, soms cliché maar heb een traantje vroeger hiervoor gelaten

Deze film is werkelijk schitterend.

hij overtrof al mijn verwachtingen.

het ene moment moet je heel hard lachen en het volgende moment lig je werkelijk weer te janken.

schitterend!!!

5*

Ik vond de film verschrikkelijk door Roberto Benigni. De film had echt zo mooi kunnen worden, want het verhaal is prachtig, een vader die zijn zoontje een trauma wil besparen.

Dus ik begon de film vol goede moed maar ik irriteerde me zo ongeloofelijk aan Roberto. Hij speelt alsof hij een hyperactieve 'grappige' clown is (en ook wil zijn), en dan ook nog eens heeeel de tijd die stomme grijns op zijn gezicht. Als Roberto misschien ook maar 1x serieus over iets was geweest en i.p.v. blij, vrolijk dan was de film stukken beter geweest en niet 1 heel groot blij grapje. Want nu kan ik de film ook niet serieus nemen. Ik vind het heel erg jammer, want er had zo veel meer uitgehaald kunnen worden.

De rest speelt nog redelijk realistisch. En de '2e helft' van de film vond ik aanzienlijk beter dan de eerste o.a. door de rol van het kind maar kon het irritatie-gehalte van mij niet meer compenseren dus daarmee is voor mij heel de film verpest.

Helaas!...

Als je dit een moeilijke film vindt, dan klopt er ook iets niet. Deze film heeft echt de moeilijkheidsgraad van een Bob de Bouwer.

dit is zeker een van de allerbeste films aller tijden. benigni is een fantastische acteur, hoort ookbij de wereldtop. vooral als je hem kan verstaan, net als ik. 5/5