I Spit on Your Grave (2010)

Stevig wraakfilmpje, met een prima sfeer en goede vertolkingen (in de eerste plaats van Sarah Butler). De wraakacties waren redelijk drastisch, maar dat maakte deze film net zo leuk. De film is in ieder geval niet voor de gevoelige kijkers onder ons: de horrorscènes zijn echt wel hard, naast het feit dat ze goed in beeld worden gebracht.

Het grootste gemis in vergelijking met het origineel is een drukkende sfeer. Er heerst geen 'naar' gevoel, het gaat niet onder je huid zitten. Dit lelijk geschoten en gemonteerde na-aperij werkje slaat de plank volledig mis. Het doel wordt niet bereikt in ieder geval, want van zoete wraak was weinig te voelen.

Badguys zonder karakter, welgeteld één fijn sfeershot en qua kills weet er geen enkele in de buurt te komen van de badkuip scene in het origineel. Dit is zó verwaarloosbaar, terwijl de culthit uit 1978 nog lange tijd blijft hangen. Nee, dan zie ik liever een eerbetoon a la Hora (2009) , die houdt de traditie in stand

Volledige review is hier te vinden

Origineel was het allemaal niet (zeker al tig keer verfilmd zulke verhalen) en de film barst ook van de clichés. Een knap meisje, afgelegen huisje in de bossen, een aantal rednecks, de dorpsidioot en een sheriff en je hebt je cliché verhaal Het verhaal was gelukkig wel boeiend en de uitvoering uitvoering was best goed. Ook deed de cast het goed en dan met name Sarah Butler die er ook best mooi uitzag en Andrew Howard . De film is geregeld best grof en het einde met boontje komt om zijn loontje was sterk (wel natuurlijk ook cliché). Het duurt overigens wel lang eer dat laatste gebeurt maar het was wel heerlijk en zeer grof/wreed en het vergoedde veel van het cliché verhaal.

Flinke meevaller. Deze remake weet je bij je lurven te pakken en amper los te laten. De personages zijn stuk voor stuk geloofwaardig en het script windt er geen doekjes om, wat weleens anders is bij remakes. De wraak voelt zoet aan en dan heb je het goed gedaan met zo'n film.

3,5*

Een redelijke film die je met een flinke korrel zout moet nemen.

De film had makkelijk naar een hoger nivo getild kunnen worden als met name het 2e gedeelte van de film anders uitgewerkt zou zijn. Niet met keiharde oog om oog tand om tand (leuke woordspeling maar juist iets doen met die film-opname en ze zo hun verdiende straf geven.
De straffen die zij nu uitdeelde waren te makkelijke en ook niet rechtvaardig.

Iedereen gemarteld en gedood tegenover een verkrachting.

De verkrachtingsscene is erg naar om te zien de angst en de gruwel is door regisseur en actrice erg goed neergezet.
Jammer dat de film niet laat zien hoe het haar vergaat direct na het verkrachten en in het water springt. Het blijft voor de kijker gissen hoe ze ontsnapt is.

Erg onrealistisch is hoe deze echte vrouw-vrouw al deze zware mannen zonder te falen kan pakken, en in een door haar gefabriceerd martelwerktuig kan hangen.

Wat een gruwelijk mooie vrouw trouwens. Je kan niet echt optimaal genieten van de naakte Miss Hills op dat moment door de walgelijke scene maar toch genoeg gezien om dat nog even te noemen.

Bruut revengefilmpje zeg!

Origineel niet gezien, en na deze zie ik daar ook nog weinig heil in.

In ieder geval, lekker traditioneel revengefilmpje dat er lekker grauw en vuil uitziet en met enkele zeer brute kills. Zoals het hoort krijgt de leider van de verkrachters (Sheriff Storch, wat een heerlijke performance ) de meest pijnlijke dood te verwerken. Maar ook het andere schorem krijgt zijn verdiende loon.

De verkrachtingsscène(s) zijn hard, het revengegedeelte lekker goor. Enig minpuntje is dat het misschien wel allemaal wat te makkelijk ging voor het meisje.

Maar verder uitstekend!

Toch wel een vrij grote tegenvaller.
De rescensie's op vrijwel alle filmsites waren erg lovend. Vooral de goede/extreeme gore werd genoemd.

Ik heb het origineel nog niet gezien maar hij staat op het lijstje.
Het acteerwerk was (zeker voor horror begrippen) zeer goed. Andrew Howard als de sheriff doet het zelfs uitstekend.

De verkrachtingsscene(s) waren zeer ongemakkelijk en op dat punt dus wel geslaagd. Daarna wil je dat de daders op de meest creatieve manier gemarteld en vermoord worden. Creatief wordt het inderdaad maar de extreme gore blijft uit. Ik weet niet of het eraan ligt dat ik de ''Unrated'' versie van 97 minuten heb gezien want op IMDB staat dat er ook een is van 108 minuten. Benieuwd of de gore daar wreder is want ik vond het hier toch wel erg braaf. Wordt die penisscene daar bijvoorbeeld wel in gefilmd of is dat ook ofscreen zoals in mijn versie?

Het goede acteerwerk en het zieke sfeertje houden dit toch nog op een voldoende. Maar de revenge was erg teleurstellend.
3*

Een goede film.
Het eerste deel van I Spit on Your Grave is goed te bestempelen als drama. Dit was eigenlijk al erg goed. Na de erg brute verkrachting (die toch wel minstens een vierde van de film vult) richt de film zich meer op de overvallers (later de slachtoffers) zelf en dit is goed omdat je dan ook wat van hen kent. Pas op de laatste twinting minuten wordt het echt een revengefilm. Dan wordt de film goor en spannend. Ook zie je hoe het knopje van Jennifer omdraait en zei echt wraak neemt. En dit maakt de film sterk. Verder was het acteerwerk goed en het verhaal was ook in orde. Op het einde krijg je nog eens een sadistiche blik. 3*

Redelijke horror. Verkrachting wordt op zich wel aardig in beeld gebracht.
Hoe Jennifer wraak neemt vind ik dan wel erg ver gezocht. Ze ontpopt zich tot een soort van Jigsaw met de constructies die zij in elkaar zet voor elke slachtoffer. Wel raar overigens voor iemand die zo een kluns als zij: wijn morsen, telefoon in wc laten vallen. Maar goed daar moet je eigenlijk niet teveel op letten met dit soort films.
Wel mooi om te zien hoe elke dader werd aangepakt door haar: mooie badkuipscène met chemische troep erin, vishaken door de oogleden, de man waarvan ze zijn penis afhakt en in zijn mond stopt en hoe ze die shotgun in de sheriff zijn kont stopt.

Alleen jammer dat er nauwelijks sfeer in deze film te vinden is en het nergens echt spannend wordt.

Ik heb overigens de Unrated versie gezien.

3,0 Sterren.

Dat miste ik ook aan het wraakgedeelte in deze remake.
Juist het gene dat haar seksualiteit in het begin tegen haar word gebruikt en zij dit op het einde juist in zit als een wapen tegen de mannen, maakte die film bijzonder. Ook het excuus dat een van de mannen in het origineel gebruikt dat zij er zelf omvroeg, omdat ze uitdagende kleding droeg in een bikini lag te zonnen, miste ik hier. Nu is de remake op conceptueel gebied een stuk armer geworden dan het origineel.

Overigens is deze remake op heel veel vlakken véél beter dan het origineel.
Alleen al de acteur van Matthew doet wonderen. Was de eerste een soort Revenge of the Nerds extra, is deze duidelijk een zwakzinnige.
Cinematografisch is het ook allemaal een stuk mooier en beklemmender.
De soundtrack is dan wel weer jammer, op enkele punten stoorde ik me daar aan. Iets te gelikt en vooral standaard Hollywood bij enkele scenes in het begin.

Al met al een redelijke remake, jammer dat ze de kern of het middel van de wraakscènes hebben aangepast, waardoor het een meer standaard rape-and-revenge film is geworden.

Nooit het origineel gezien maar ik vraag me af wat het doel was om dit verhaal te verfilmen vooral voor de tweede keer.

Het vervelende van een onderwerp als dit is; dat je al nauwelijks meer verrast kan worden omdat je al weet wat de volgorde gaat worden (introductie/verkrachting/wraak).

Maar de spanning voor de verkrachting valt reuze mee omdat de scenes maar uitgerekt worden en de film doet er ook vrij lang over om bij de climax te komen, want zelfs na de verkrachting kabbelt het maar voort met gesprekken tussen de verkrachters die zo voor de hand liggen en weinig boeiend zijn.

En de wraak zelf is gelukkig het beste gedeelte uit de film maar helaas inderdaad te veel dingen off-screen.

Plus al haar voorbereidingen die ze had gemogen waren behoorlijk ongeloofwaardig.

Haar acteerwerk vond ik ook maar matig.

Ik heb slechter dat dit gezien maar ik vind het een zwaar overschat werkje.

Matige film waarin een vrouw wraak neemt op een groep mannen die haar mishandeld en verkracht hebben. Een voorspelbare wraakfilm met voorspelbare personages. Ondanks een flink portie geweld weet de film niet echt naargeestig te worden. Ook had de film een stuk korter gekund, vooral in het nogal saaie begin had flink gesneden mogen worden.

Als je het droge/saaie begin niet een uur maar met 3 uur verlengt heeft onze hoofdrolspeelster nog geen enkele diepgang of sympathie op geroepen bij de kijkers. Zij sleurt zich net als de rest mee in de onkunde van regisseur Monroe,die totaal niet met personages overweg lijkt te kunnen. Emotionele scènes of keiharde scènes voelen allemaal zó droog en weinig boeiend aan. Het ligt ook deels aan de manier van hoe de cameravoering bij deze film wordt toegediend (erg zakelijk).

Andere pijnpunt voor mij is dat er geen enkele pit of beleving aanwezig is,waardoor er ook iedere vorm van creativiteit ontbreekt. Ik bedoel : er mag toch meer te beleven zijn ? Het is nu vooral recht toe recht aan geschreven. Er is niet veel meer te ontdekken er wordt gewoon de pad der voorspelbaarheid bewandelt met saaie doorsnee personages 1 tje moet weer eens gezinnetje hebben en thuis de brave heer zijn met een bijbaantje bij de kerk je kent het ondertussen wel

Van het woord balans zal manroe ook eens moeten opzoeken,want het zou tóch wel behoorlijk handig zijn geweest om in het begin te gaan knippen (er wordt toch niks met het personage gedaan) en het toe te passen bij het ''revanche'' gedeelte. Nu is het evenwicht kompleet verdwenen en heb plotsklaps een ''killer-machine'' waar net Saw haar favoriete film is en iedere scene minimaal 1 moord moet plaats-vinden. Het mocht zowiezo allemaal voor mij wel robuuster op visueel noch bij de moorden. Ik zelf ken het origineel niet,maar het lijkt me minimaal wat voor veranderingen er zijn doorgevoerd en dan heb ik de unrated versie gezien.

I spit on your movie... Holy Crap wat een nare boutfilm... Ja dat had ik kunnen weten, maar moe als ik gisteren was viel ik in slaap bij Broken Blossoms (1928) en ik dacht 'Goh ik kijk eens wat totaal anders'. Het verhaal is simpel: Woman gets raped en comes back for revenge... Dit valt onder martelporno, geen diepgang, geen verlossing, alleen gruwel.

Het acteerwerk valt nergens op maar is adequaat voor een horrorfilm. Branson speelt met succes de nare hillbilly en Sarah Butler is een prettige verschijning om naar te kijken en die hjer de kans krijgt om te laten horen hoe hard ze kan gillen huilen en later, apatisch uit haar dopjes kan kijken.

Ik heb het origineel niet gezien dus vergelijken gaat niet, maar wie de combinatie oogbal en hongerige kraai, penis en heggeschaar of anus en shotgun potentieel onaangenaam vindt, kan 'I Spit on Your Grave' beter links laten liggen. Volk dat nog plezier haalt uit films als Hostel en Saw 23 kan hem een kans geven, maar ik raad dan liever de boven al genoemde Eden Lake aan die naar mijn mening vele malen beter is dan deze film, al heeft hij maar een half punt hoger op IMDb.

Wat een wraakzuchtig filmpje was me dit zeg! Heb er echt van genoten. Alleen jammer dat het eerste uur van de film zich echter enkel en alleen concentreerde op de verkrachtingsscènes. Een klein halfuur aan martelscènes viel me dan weer ietwat tegen. Maar het moet gezegd zijn: de martelscènes waren grauw en gortig en zijn niet bestemd voor kleine kinderogen. Het is een duistere film geworden die iedere horrorfan gezien moet hebben!

1500ste stem, aardige remake.

Bevalt me persoonlijk beter dan het origineel. Sowieso door de tijdsoverbrugging visueel wat gelikter, iets waar ik altijd wel enige waarde aan hecht. Eerste gedeelte valt het acteerwerk af en toe wat tegen en bij het origineel ging er wat meer sfeer/dreiging vanuit, maar hier is het wat emotievoller neergezet waardoor het me toch wat beter pakt. Vooral het tweede gedeelte maakt de film, geen shocking, maar wel erg vermakelijke kills die elkaar in een rap tempo opvolgen.

4*

You know what they do to horses that can't be tamed, Johnny? They geld them.

Naar mijn mening niet echt een horror film.
In aanloop naar I spit on Your Grave 2, eerst eens deze de revue laten passeren.

Vond het eerste deel vreselijk om uit te kijken. Die hele verkrachtingscene hadden ze wel kunnen inkorten. Maar ja, dan zou het wel een enorm kort filmpje zijn want uiteindelijk omvat de hele film alleen maar 2 facetten : verkrachting-weerwraak. En bij die wraak had ze die bende hilly-billy's letterlijk en figuurlijk bij de ballen.

Het eerste deel was redelijk heftig.De vernederingen waren onmenselijk.Het paniekerige gevoel en de doodsangsten die ze doorstond schreeuwden van het scherm. Plaatsvervangende schaamte voelde ik de hele tijd.

Waarom dan de film uitzitten? Omdat je weet hoe het gaat eindigen en je niet kan wachten tot die klootzakken lik op stuk krijgen. En liefst op een zo brutale,meedogenloze en sadistische manier mogelijk. En daar slaagt deze film dan ook volledig in. Meermaals zat ik ernaar te kijken met zo'n "hehehehe juist goed scumbag"-gevoel. Redelijk inventieve wraakmomenten die mooi overeenkwamen in de lijn met wat de persoon zijn bijdrage was : het gluren/filmen, het onderdompelen in water , de tanden-provocatie en de anale verkrachting. Allen kregen van hetzelfde laken aan hun broek. Ik had zelfs geen medelijden met Matthew ondanks zijn geestelijke achterstand. En eigenlijk waren er een paar die het eigenlijk nog te goed vanaf kwamen d.w.z. ze hadden van mij nog een beetje meer mogen lijden

Dit is zo een film waarbij het wel enorm raar overkomt om te zeggen : heb ervan genoten en het was een goede entertainende film...maar toch 3* hierzo

Opnieuw weer een ultieme revenge-film, waar ik graag naar kijk. Ook dit is weer een van de vele films (nu wel een remake welteverstaan, waarvan ik het origineel nog niet heb gezien) wat weer een stevige boodschap geeft aan verkrachters en van hoe ze moeten lijden. In I Spit on youre Grave gaat het er ook weer expliciet aan toe. Erg opmerkelijk ook dat deze door een bedrijf als Bridge in Nederland gewoon rechtstreeks in de schappen van de videotheek is gekwakt, want ik vind dit toch wel een van de knapste films in zijn genre. Afin, het verhaal is zoals we het kunnen verwachten en is gewoonweg aan alle kanten ziek. We volgen Jennifer Hills, een schrijfster die een teruggetrokken bestaan leeft in een blokhut. Na kennisgemaakt te hebben met een nogal onprettig groepje mannen, word ze even later door datzelfte groepje verkracht. En de manier waarop het hier gaat is gewoonweg weer tot het uiterste en ook psychologisch gezien erg pijnlijk, vooral met die verstandelijk gehandicapte die gedwongen word om zijn maagdelijkheid te verliezen en nee, er is geen een verkrachtingscene, maar er zijn er twee... ook door de sherrif word ze nog even verkracht. Gewoonweg weer misselijkmakend en uiterst extreem in beeld gebracht en gemaakt. Maar afin, als kijker hoef je je geen zorgen te maken, want zoals gewoonlijk hebben de 3 gestoorde varkens uiteindelijk aan Jennifer totaal de verkeerde!

En precies, Jennifer ontpopt zich tot een monster en slaat kei en keihard terug. En de manieren zoals de verkrachters het hoekje omgaan, is (gelukkig) nog veel extremer dan de verkrachting zelf. Het mooiste van allemaal vond ik dat Jennifer ze ook nog terug te pakken, door de associaties ( "I am the assman", vooral deze scene was geniaal), en The Watcher, en suck this pistol, op de meest extreme manier tegen ze te gebruiken. Ook psychologisch zit de film prima in elkaar.

Gewoonweg weer een uitstekende wraakfilm die er gewoonweg niet om liegt. Meedogenloosheid op zijn best. Iets beters verdienen verkrachters niet.

4,0*

Wel beter dan het origineel, omdat die vooral heel erg amateuristisch leek -met de technieken van nu mag dat ook wel-, maar als film toch iets minder. De opbouw voelt traag aan maar eigenlijk is er geen eens sprake van een fatsoenlijke set-up. De verkrachting begint eigenlijk ook al vrij vlot. Geen spannende opbouw met een speedboot die steeds langs vaart, maar gelijk een avondscène waarin het meisje wordt overvallen in haar huis. Die hele scène wordt overigens wel nodeloos uitgerekt, met de totaal overbodige sheriff erbij en is ook niet heel extreem. Tot zover het slechte nieuws, want anders dan het origineel besluit Monroe hiervan een volbloed martelhorror van te maken. De wraak lijkt niet eens meer een hoofdrol te spelen, de martelingen des te meer. En die zijn best nog wel plezant om naar te kijken. Niet per se origineel (door elke schurk te pakken op de manier hoe zij werd vernederd is een geinige gimmick maar is een bekend fenomeen) maar wel goed uitgewerkt waar de pijn en wanhoop wel te voelen zijn. Vooral door dat tweede deel ben ik nog redelijk mild: 2,0*.

Het eerste uur was toch niet echt m'n ding. Een lang gerekte verkrachtingsscène die toch wel erg lang duurde, maar gelukkig was het tweede uur wel wat interessanter.

Het tweede uur was dus een verademing. Haar wraak was zoet. 'k vond het ook wel amusant gebracht, ondanks dat het wel om marteling ging.

De cast deed het wel prima en verder zag de film er wel prima uit.

'k heb me wel wat door het eerste uur moeten worstelen, maar het tweede uur maakte toch veel goed. Al bij al dan toch de moeite om te bekijken.

Naar aanleiding van het verschijnen van een tweede film uit deze serie, deze nogmaals bekeken.

Ik blijf geheel bij mijn eerdere commentaar, lekker bloederig geheel.

Vond hem zelfs nog wat beter bij deze tweede kijkbeurt

Hoe mooi en leuk de film ook is, heb ik wel de 'Making of' gemist op de bluray.

Maar ik blijf 'm kijken. Een heerlijke film.

Het verhaal is een beetje 'Last house on the left' en de martelingen zweven tussen SAW en Hostel in.

Niet kijken als je een zwakke maag of blaas hebt

De omschrijving van de film had meer spectaculaire scènes in m'n hoofd veroorzaakt. Maar in tegenstelling kregen we een zeer traag eerste deel (met een erg, erg, èrg lange verkrachtingsscene), dan eventjes niets en tot slot een vrij snel afhaspelend einde. Had denk ik meer in gezeten. Veel 'revenges' zijn overigens schijnbaar afgekeken van films à la Saw

I Spit on Your Grave

Zo nu en dan pik je eens een film uit van een genre waar je toch nooit al echt gecharmeerd van bent. Toch heb ik echt wel goede horrors gezien. Films waar ik echt van genoten heb. Zo hoopte ik ook bij I Spit on Your Grave, een film die ik volgens vrienden gezien moest hebben, een uitschieter te vinden. Wat echter het gevolg is is dat ik naast het genre horror een genre heb gevonden wat mij nog minder ligt: gore.

Eigenlijk begint de film nog best hoopgevend. Het begin is rustig, maar zeker niet saai en helemaal niet slecht. Tot de verkrachtingsscène kachelt alles vlotjes aan. Vervolgens wordt die scène echter veel te uitgerekt. Dat de Sherif vervolgens ook meedoet ging me een beetje ver. Maar a la, keuzes van de regisseur. Daarna volgt de film een verhaallijn waar ik afdwaal. De wraak wordt totaal vergeten en in plaats daarvan volgen scènes die meer om het bloed gaan dan om het verhaal. Het is simpelweg walgelijk om naar te kijken.

Met het acterend vermogen is het ook al niet te best gesteld in de film. Sarah Butler speelt geinig. Toch kan het allemaal niet echt boeien. Tijdens en na de verkrachting worden eigenlijk alle acteernormen overboord gegooid. Het maakt dan ook niet zo veel meer uit wat Jeff Branson, Andrew Howard, Daniel Franzese en Rodney Eastman doen, als ze maar hard kunnen gillen. Echter tot die tijd zijn zij ook wel grappig in hun rol. Vermakelijk ziek in hun geest.

De weergave in de film is vrij bloederig natuurlijk. Toch is de Amerikaanse zedelijkheid in stand gehouden. Monroe (die man moet ook niet goed zijn!?) wil een zo goor mogelijk plaatje neer zetten. Ondanks dat laat hij wel het uittrekken van de tanden zien, wat ook echt goor is, maar tegelijk zien we de castratie van Johnney niet. Of is mijn geest dan te ziek?

Ik kan begrijpen dat als je van dit soort films houdt zit te genieten. Tot na dé scène is het allemaal ook wel geinig. Geen deel 2 echter voor mij. Als ik zo objectief mogelijk moet zijn: de gore scènes zijn echt goed goor in mijn ogen, en de film is best vermakelijk, maar goed is het eigenlijk niet. Tevens is het allemaal wat simpel.

2*

Blijft een goeie remake. In mijn ogen bleef het originele Last house on the left ('72) meer hangen dan het origineel van I spit on your grave ('78). Beiden zijn een gedurfde aanpak. Het gaat tenslotte over een verkrachting en als je voluit dit thema wil aankaarten moet je op z'n minst de gruwel al kunnen tonen. Als je vindt dat de beelden er over zijn, moet je maar bedenken dat het voor echte slachtoffers nog veel harder aankomt. Dan kan je als filmmaker twee kanten uit. Ofwel ga je voor het effect dat zo'n verkrachting met zich meeneemt en de psychologische gevolgen voor het slachtoffer. Ofwel ga je voor wat in het hoofd van velen zal spelen: wraak nemen op de daders.

Voor een Amerikaanse film is het vrij hard. Dit doet me wat denken aan de Franse horror die je in de 21e eeuw kan zien. De film neemt haar tijd op van het toch ietwat simpele verhaal er alles uit te halen. Je wordt weinig verrast, zeker als je het origineel kent, maar wordt wel overdonderd door de beelden.

Geen echte topfilm, daarvoor zijn de acteurs niet sterk genoeg en is het niet meer dan een goed gemaakte film, maar de maker gaat wel voluit. En dat bij een Amerikaanse remake van een horrorfilm. Er zijn zo al veel pogingen gedaan die mislukt zijn. Deze is zeker de moeite.

Ik vond de film echt veels te chaotisch. De verkrachtingscene duurde ook veel te lang.. ik heb echt moeten doorspoelen.. je zou zoiets maar kunnen aanzien .. bah!

nee, voor mij was het echt een no go. Heb hem moeten stoppen omdat op een gegeven moment dacht ik bij me zelf: waarom kijk ik dit nog...?

De tweede film die ik herzie dit weekend en uiteraard weer een horror film. Dit keer gaf ik de kans weer aan ‘I Spit On Your Grave’, destijds in mijn ogen een ‘super’ horror die nu toch wel iets minder is in mijn ogen. Onder andere weer een leuk wraakfilmpje die toch aardig wat kijk plezier brengt en op sommige stukken goed en leuk te volgen is. Steven zet hier een prima werkje neer, zeker beter dan de volgelingen die er op gekomen zijn en precies een concept wat voor één film leuk is maar een vervolg word dan al snel uitgemolken.

Het verhaal was ook wel aardig leuk om te volgen, we volgen Jennifer een jong stadsmeisje dat in een hut gaat logeren om daar rustig aan haar boek te kunnen werken. Op de weg naar de hut word ze gestoord door drie jongens die wat aan het flirten waren waarop ze één van hen laat struikelen die zich er een beetje voor schaamt. Eenmaal aangekomen in de hut merkt ze dat de riolering/sanitair niet goed werkt en vervolgens de hulp krijgt van Matthew, een gehandicapte jongen (daar lijkt het wel op) en geeft hem vervolgens een kusje. Matthew denkt dat ze wat van hem moet hebben en zijn ‘vrienden’ besluiten hem het beste te geven maar, dat moet dan wel tegen de zin van Jennifer. Ze staan op het punt de meid te verkrachten waarna Jennifer weet te ontsnappen en vervolgens in het bos de sherrif tegen komt. Ze denkt dat hij haar gaat helpen maar in tegendeel zelfs: hij verkracht haar ook. Wanneer ze haar voor dood achterlaten komt ze later terug om op iedereen wraak te nemen en dan krijg ik een mooi Saw gevoel maar dan wat soepeler en niet al te bruut.

Sarah Butler, een mooie meid speelt de rol als Jennifer prima. Daarbij vond ik de rol goed bij haar passen en ze zat er goed in. De rest deed het ook prima en ook de rol van Chad Lindberg was geslaagd. Al om al, geslaagde film en geslaagde herziening maar, de film is wat minder dan eerst.

3.5*

Bruut.

Toch maar weer gekeken, omdat ik me vroeger heb voorgenomen om een top 10 heftigste films te kijken. ( I Spit On Your Grave, Baise-Moi, Irreversible, A Serbian Film, Martyrs, A L'interieur, The Human Centipede, Salo, Cannibal Holocaust en Tarnation). Tot nu toe sta ik mooi op 7/10.

Maar goed, de film maakt dan ook zijn status gedeeltelijk waar. De film is vooral in het tweede deel erg bruut om te zien. Vooral hoe de schurken soms afgemaakt worden en zo schreeuwen krijgt je (ondanks de daden die ze hebben verricht) toch echt flink medelijden met ze. Vooral Matthew en de agent zijn pijnlijke momenten om te zien.

Acteerwerk is van Butler en de dikke cameraman zeer tegenvallend, de sheriff, Matthew en de 2 hillbillies zijn soms nog wel overtuigend. De film is bleek, wat wel hierbij past, en is daarom visueel wel redelijk. Kijkt ook redelijk makkelijk weg ondanks het lange begin en middenstuk. De verkrachtingsscène vond ik lang duren, maar echt niet schokkend gebracht. De Baise-Moi verkrachtingen zijn een stuk schokkender gebracht.

Voor de rest zeer bruut, horrorfans zullen wel blij zijn. Vond de film beter dan verwacht.

“Please!”

“"Please" is what I said to you!”

Sterke horrorfilm. Hard, compromisloos en soms misselijkmakend. Maar de opbouw is goed, en de wraak in het tweede gedeelte smaakt zoet. Ik had alleen wat meer willen zien van Jennifer net na de verkrachting, en hoe ze hiermee omgaat en hoe haar plan voor wraak zich ontwikkeld. Want nu is ze toch meer een wraakengel, in plaats van een vrouw die iets traumatisch heeft ondergaan. De transformatie gaat wel erg snel. Maar alle credits voor Sarah Butler, die de vrolijke jonge vrouw, bang slachtoffer en uiteindelijk nietsontziende wraakengel sterk weet te spelen. Ik ga wel even checken of ik een heggenschaar in de schuur heb liggen. Je weet maar nooit...

Deze film verraste me enorm. Een van de betere in zijn genre. Deel 2 en deel 3 zijn ook aardig.