I Spit on Your Grave (2010)

I Spit on Your Grave (2010) is een remake van Day of the Woman (1978) en ik moet zeggen deze is een stuk beter de verkrachtingscenes zijn om misselijk van te worden maar is niks vergeleken met de mierzoete wraak van Jennifer (Sarah Butler) wat trouwens niet echt een actrice is waar ik voor warm loop ze mist de nodige sexapeal en de juiste rondingen.

Er zitten verschillende gaten in het plot but who cares het was zeer vermakelijk al zou je vriendin of vrouw vooral het eerste deel van de film anders over denken.

Ik heb het origineel nooit gezien, maar de remake is me goed bevallen. Al moet je weinig verrassingen verwachten (joh, zouden die agenten bij de groep verkrachters behoren? Verrassend..). Mensen die de remake van The last house on the left hebben gezien, krijgen eigenlijk een identieke film te zien. Opvallend hoe erg de 2 films op elkaar lijken zeg. Een verlaten huis in een redneck gebied, een groep tuig met 1 iemand die het eigenlijk niet wil, een verkrachting en een keiharde wraakactie van het slachtoffer.

De film duurde me in de opbouw eigenlijk veel te lang. Dat 1e uur had wel iets sneller gemogen. De verkrachtig werd ook rauw getoond, al viel het ergens wel mee. Ik vond de verkrachtingen in Irriversible en The last house on the left nog erger vertoond.
Het laatste half uur was zoals verwacht wel echt genieten met de wraakactie van onze schrijfster.

Niet geheel realistisch hoe een normale meid plotseling tot zoveel wreeds in staat is, maar leuk was het wel. Die kerel die met zijn kop in een badkuip vol chemische troep komt, die camera geek wiens ogen eruit gegeten worden door kraaien, de goorlap wie zijn penis verliest en zijn tanden uit de mond gebroken ziet worden en de sheriff die een shotgun in zijn kont gepropt krijgt....zwaar over the top maar ik heb het met een grote grijns bekeken!

Prachtige film voor de liefhebbers van dit soort wraakfilmpjes, als je niet moeilijk doet over realisme en over the top gaande daden.

3,5*

Stuk sterker dan verwacht.

Na de Last House on the Left remake had ik er niet zoveel vertrouwen in. Dat was een echte Hollywood poetsbeurt, terwijl deze film z'n roots toch wat trouwer blijft.

Enige jammere is dat de film weer iets te lang duurt. Er had iets meer pit in het begin én het middenstuk mogen zitten. Wat daartussen komt is stevig horrorplezier met een aardig nare nasmaak.

De Mandy Lane-achtige visuals passen goed bij deze film. Bleek en grauw met vaak een lichte trilling in het camerawerk. Muziek is niet echt opvallend maar zeker ook niet storend. Acteerwerk is jammer genoeg ietsje minder, maar de liefhebber zal zich er niet aan storen.

Het Day of the Men gedeelte is een stuk gemener geworden, hoewel minder goor en niet zo exploitation dan je zou verwachten. Het schept in ieder geval wel een ideale context voor de geweldige wraak die daarop volgt. Wel een beetje Home Alone-achtige moorden, maar best leuk in elkaar gezet en aardig goor allemaal.

Opperbeste remake dus, die soms iets teveel sleept om hoger uit te komen. Maar de scenes waar het uiteindelijk allemaal om draait zijn sterk en het origineel hoeft zich niet te schamen voor z'n opvolger. Dat is wel eens anders met die Amerikaase remakes.

3.5*

Beetje hetzelfde verhaal als bij Last House on the Left. Een regisseur die de essentie van het bronmateriaal totaal niet snapt. Qua uitvoering ook veel milder, en als een film van dik 30 jaar terug veel gedurfder is dan is dat wel een kwalijke zin. En dan was dit nog wel een Unrated versie.


Het enige punt waarop deze remake een streepje voor heeft op het origineel is de visuals, maar dat mag ook wel na zo'n dikke dertig jaar. De 'daad' heeft stukken minder impact dan in het origineel, de hele exploitation 'feel' is verdwenen. De rape is minder bruut, ook is het nudity gehalte bijna nihil. Wel een enorm zwaktebod t.o.v. het origineel. Wel proberen ze pogingen te doen om deze variant meer shock value te geven, daar faalt Monroe compleet in. De torture/rape scene is nu meer een gimmick dan een middel.


De veranderingen die Monroe doorvoert zijn minimaal, en ook totaal geen meerwaarde. Een rechttoe rechtaan remake, echt punten voor creativiteit scoort ie niet. De agent voegt ook erg weinig toe. Ook een erg verkeerde keuze om de mindset van de daders compleet om te gooien. Ik vond het juist het meest disturbing feit dat ze in het origineel vonden dat ze niets fout hadden gedaan. Beetje jammer dat hier het tegenovergestelde is. Zo zijn er nog meer foute keuzes, zoals het slachtoffer die in het origineel haar lichaam gebruikt om ze te lokken. Het lokaas hier wordt ook niet duidelijk, vooral gestoeld op convenience heb ik het idee. Fysieke attributen gebruikt ze iig niet. Het revenge gedeelte haalt het uitgangspunt om te pogen tot realisme ook onderuit. Dit is de perfecte illustratie tot welk bedenkelijk niveau deze tak van torture porn toe gezonken is. Het slachtoffer wordt een soort JigSaw, de kills hebben wel wat viezigheid maar zijn vooral erg knullig. Komen het gevoel al helemaal niet ten goede, de kills zelf voelen ook geforceerd aan om enige shock value mee te geven. Terwijl dat 'm nou net zit in het creëren van psychisch ongemak, niet goorheid. Past ook totaal niet in het uitgangspunt van het Day of the Woman concept.


Erg slechte remake dus. Veel slechte additions waardoor de impact totaal verloren gaat, erg preutse boel ook door het ontbreken van nudity, het realisme gaat totaal verloren, het 'gore' gedeelte voelt ook totaal out of place aan. De hele exploitation feel wordt overboord gegooid en dat een film van dik 30 jaar geleden veel meer ballen had is een pijnlijke constatering. Een remake om snel te vergeten. Pluspunt is wel dat deze film juist laat zien hoe goed het origineel wel niet is. Hora is een veel betere remake, die het bronmateriaal veel meer eer aan doet.

Altijd leuk om zo'n oude film in een nieuw jasje te zien: tamme verkrachtingen en brute martelingen. Wat dat betreft voegt het niets toe en vond ik het allemaal maar een naargeestige bedoeling. Voor de liefhebber zullen we maar zeggen.

Na eergisteren My Soul to Take van Wes Craven te hebben gezien,wat een debacle was dat, eindelijk weer eens een goede horror.(het wraak gedeelte dan,)

Wat ik begrepen had is dit een remake van een tiental jaren terug.

Nou ben ik niet z'on fan van remakes omdat deze zelden het origineel overtreffen, maar als deze al zo goed was, dan wordt het tijd voor het origineel.

Voor diegene die van horror houdt, is dit aardig tijdverdrijf.

Al blijft het thema de mishandeling en verkrachting van die vrouw vrij ziek en misselijkmakend.

Beter dan het origineel, dat zeer zeker, maar dat zegt nog niet veel. Dat was een technisch zwak en belabberd geakteerd onfris werkje; dit is een technisch sterk en redelijk geakteerd onfris werkje. Ik heb de langere versie gezien van 108 minuten, veel te lang wat mij betreft. De opbouw is voorspelbaar en onnodig opgerekt (no pun intended), de climax ook. Als kijker wordt je geacht zo mee te leven met de hoofdpersoon dat je na de gruwelijke wandaden die tegen haar begaan worden staat je juichen wanneer de schurken op bloederige wijze worden afgemaakt. Ik kon er echter weinig mee. De slachtpartijen zijn vakkundig in beeld gebracht, maar het geheel mist de benodigde emotionele impact. Iets heftigs in beeld brengen betekent helaas niet automatisch dat het ook effectief overkomt. Het is en blijft onfris.

Dit is weer zo'n film waarbij je een beetje met je neus op de feiten wordt gedrukt. Verkrachtingen gebeuren nou eenmaal overal en iedere dag. We zien het terug in bijvoorbeeld films als Irreversible, The Last House on the Left en in Baise-moi. Bij die laatste komt het wel erg expliciet in beeld. Ja, het blijft een heel erg naar gezicht en waarom zou je naar zoiets kijken? Bij een film als Irreversible wil je wellicht de realiteit onder ogen zien. Gewoon dat je er van bewust bent dat het gebeurd, maar dan in filmvorm, want de krant lezen is saai! Of gaat het zelfs zover dat je er naar kijkt om je eigen problemen te verbloemen, want door naar zo'n film te kijken, kun je tegen jezelf zeggen: Het kan altijd erger. Andere mensen kicken er gewoon op. Maar zo zijn er uiteraard tal van redenen waarom je naar zoiets kijkt. Begrijp me niet verkeerd, ik geef maar een tipje van de sluier.

De film gaat over een jonge vrouw wie in goed vertrouwen ergens een huisje midden in de bossen huurt om daar aan haar boek te gaan werken. Vervolgens vertelt ze dit ook nog is aan een paar gasten die bij een pompstation werken. Het komt blijkbaar niet in haar op dat ze nu het risico loopt dat die gasten haar zomaar even komen verassen met een bezoekje. Uiteindelijk gebeurt dit ook, maar om een andere reden. Na haar verwachting neemt ze genadeloos wraak en dan bedoel ik ook genadeloos. Dit is weer een lastige, want ik vind deze film best overtuigend tot op zekere hoogte en ik vind dat ze ook echt moeten boeten voor hun daden. Maar wanneer dat dus gebeurt, bekruipt mij ook weer het gevoel van: Dit gaat te ver. Maar vervolgens kun je het ook weer heel zwart-wit bekijken en dan komt het erop neer dat het maar een film is en dat het geweldig is hoe zij wraak neemt. En dat laatste is hoe ik erover denk. Laat ik het zo zeggen, ik voel mij niet schuldig dat ik ernaar kijk. De manier waarop zij wraak neemt, is wel wat opgeblazen, maar ik stoor mij er niet aan.

De acteurs in de film ken ik niet. Dat vind ik vaak prettig, want daardoor komt het toch wat harder aan. Had het Angelina Jolie geweest, dan zou ik denken ach, over 2 dagen zie ik haar weer in een andere film. Tenzij je denkt, wat vreselijk dat dit Angelina Jolie moet overkomen. Het had zelfs Julia Roberts kunnen zijn en dan interesseert het je niet dat ze verkracht word. Ok, ga ik nu te ver? In ieder geval ga ik het origineel ook is kijken, want ik wil ze vergelijken. Ben helemaal into de remakes dankzij: Let Me In!

3,5*

Ik heb hier lang naar uitgekeken en uiteindelijk vind ik net als bij Last House on the Left de remake beter dan het origineel.

Wat ik hier wel een stuk minder vond was de impact. Vooral bij de verkrachting zelf is minder naakt te zien en wederom komen we helaas erg weinig over Jennifer te weten. De relatie tussen Jennifer en Matthew vond ik in het origineel beter uit de verf komen waardoor het verdere verloop tussen hun, wanneer de vernederingen komen, extra hard aanvoelt. Overigens vond ik Lindberg het erg goed doen.

Voor de rest vind ik deze cast leuker. Jennifer is knapper en de daders vind ik meer badass. De martelscenes zijn lekker ziek en zien er erg goed uit wat betreft special effects. Precies wat ik er van had verwacht. Het einde vind ik ook beter dan het belabberde boot-einde van het origineel.

Pfff, moest me echt even door het begin heen bijten want dat was niet fijn om aan te zien (vooral als vrouw zijnde). Het is allemaal realistisch in beeld gebracht en dat vraagt toch wel doorzettingsvermogen van de kijker. Ik voelde de plotwending wat betreft de sheriff wel aankomen maar toch... je kan je helemaal voorstellen hoe erg het is om redding gevonden denkt te hebben en vervolgens is hij misschien wel de meanest gast van het hele groepje.

Daarna komt het tweede gedeelte van de movie en dat is in één woord genieten! Ik ben een groot fan van de Koreaanse wraakfilms (zij kunnen er echt gevoel in leggen) maar deze Amerikaanse film kon me wat betreft ook absoluut bekoren. Vond het mooi om te zien dat bij elke wraakactie er dingen in werden verwerkt van wat er bij haar gebeurd was. Bepaalde dingen die gezegd waren door die gasten, of juist de dingen die ze gedaan hadden. Hoe verzin je het: die oogleden oprekken zodat de kraaien levend je oog eruit pikken. That's sick stuff!Ook vind ik het erg goed overkomen hoe psychopatisch het meisje is geworden na alles wat men heeft gedaan bij haar. Men zegt wel is dat iedereen zo'n duistere kant heeft, maar dat het bij de meesten niet naar voren komt. Dit was het ultieme voorbeeld van een duistere kant die pas naar voren kwam bij heel, heel veel onrecht.

Anyway, zeker geen aanrader voor de 'zwakkere' kijkers onder ons maar als je op zoek bent naar de ultieme wraakfilm dan is dit je keuze.

Payback time

Bij deze film is het gemakkelijk te concluderen; het draait puur om de wraakacties van de hoofdrolspeelster die in het 2e gedeelte van de film naar voren komen. Deze wraakacties vloeien voort uit pure woede, frustratie, wanhoop en vernedering nadat de schrijfster Jennifer Hill gruwelijk verkracht wordt door een groep mannen.

We spreken hier van een remake hoewel de film tevens aan genoeg andere films doet denken zoals Irreversible en met name aan last house on the left waarvan ik tevens de remake heb gezien. Zowel bij laatsgenoemde als bij I spit on your grave doet de verhaallijn er niet toe. De opbouw verloopt in deze film geforceerd, het personage is niet geloofwaardig als schrijfster en blijkt tevens niet de slimste te zijn met bepaalde acties en uitlokkingen.

Vanaf het moment dat de mannen bij Jennifer in huis binnen weten te dringen en nadat de gruwelheden zich voltrokken hebben begint de film pas écht beter te worden. Jennifer neemt op een genadeloze en weergaloze manier wraak op haar verkrachters waarbij het echt genieten is geblazen. Je gunt haar verkrachters het meest verschrikkelijke toe en dit is ook zeker wat ze overkomen zal Toppie! en met een aantal sterke, grove scene's!

Echter is de opbouw naar de gebeurtenissen zoals eerder al vermeld niet echt boeiend te noemen en op sommige momenten zelfs saai te noemen..doorspoelen naar eerder genoemd moment zou geen overbodige luxe zijn om dat de film op dat punt pas echt beter begint te worden.

Jammer van de opbouw, maar in zijn totaal bekeken houd de film er alsnog een redelijke beoordeling aan over.

3,0*

jammer dat een film tegenwoordig pas hoge punten haalt als er grove dingen in voorkomen.

acteertalent vond ik niet erg overtuigend,en hoe sterk kan je als meisje zijn??

Remake die op de meeste vlakken geen stap verder komt. Visueel wel. Met blurry achtergrondjes, wat drukkere camerabewegingen en vale kleuren wordt er een sfeertje gecreëerd, maar ondanks (of misschien wel dankzij) die schmink wordt het er niet barbaarser op. Eerder koeler. De vertolkingen en toevoegingen in het scenario bieden ook al weinig soelaas. En zo blijft er eigenlijk niet veel meer over dan hetgeen dat op voorhand al in het concept zat opgesloten: afschuw over de verkrachting(en) en voldoening voor de wraak. Dat eerste lukt natuurlijk wel. Tot op zekere hoogte, want optimaal is andere koek.

Een onhandige en omslachtige opmaat haalt er meteen al wat venijn uit. Het gesar is dan wel grof en wreed, maar vooraf is het effect toch beduidend minder. De manier waarop de sheriff in het gebeuren terecht komt is bij lange na niet zo uitzichtloos als in de moederfilm. Sowieso vormt zijn aanwezigheid eerder een probleem dan een meerwaarde. De wraak werkt beter. Niet qua impact, daarvoor legt Monroe veel te weinig gevoel in z'n film. Als ongezouten, gore martelhap is het wel te verteren, maar veel meer dan een zuinige compensatie voor iets dat diep onder de huid had kunnen kruipen, wordt het niet.

Ruige remake.

Niet dat het origineel zo vroom is, maar tegenwoordig weet men ook heel goed de magen om te draaien. De basis is, net als bij het origineel, een simpel rape / revenge-gegeven, doch enige schrik-momentjes zijn aanwezig. Alsmede een zeer dun laagje humor en een behoorlijke dosis gore.

Redelijk.

Goed!

Oh sweet revenge....!

Wat een lage cijfers hier ineens? (de laatste paar dan)
Heb het origineel niet gezien, dat dan weer niet... Maar de film an sich zoals ik hem dus blanco bekeek is naar mijn beleving een prima prent waar her en der nog wel wat aan te schaven viel.
En normaalgesproken vallen re-makes me achteraf en vooraf toch altijd wel tegen.

Maar zo out of the box bekeken stelde hij mij niet teleur.
Het acteerwerk vond ik overall gewoon volstaan, zij het wel dat het op sommige momenten wel erg bedroevend is, maar dat vond ik maar op een aantal scenes na (bijvoorbeeld de scene dat ze bij de benzinepomp wraak neemt op Johnny) voldoende.

Plot is goed verfilmd, afschuwelijk gevoel na de verkrachting wat blijft hangen, des te begrijpelijker voor mij het begrip op wraak door Jennifer.
En dat wordt na een aanzienlijke wachttijd in de film dan uiteindelijk ook mooi ingelost.
Gewoon netjes, niet met van die overdreven gore scenes, maar passend en terugpakkend op alles wat Jennifer eerder is aangedaan.

De voorspelbaarheid in deze prent is ook redelijk aangepakt.
Zo ik had ik in de scene waarin Stanley met vishaken door zijn oogleden aan de boom gebonden zit verwacht dat Jennifer even lekker de baseballbat op zijn pens zou slaan om zo een 'groundrule run' te scoren...
Maar dat gebeurde dan weer niet.
Tevens verwachtte ik een twist in de scene dat matthew in de bungalow terug komt en van de trap valt... vanaf dan kreeg ik het idee dat matthew wraak zou gaan nemen waarbij hij uitvoert en Jennifer hem in zijn droombeeld opdrachten geeft.

Aardig filmwerk, beetje een rauwe kant zit er in ieder geval wel aan en dat kon ie ook gebruiken.
Afwisseling in het begin tussen gewoon en handycam filmwerk komt de sfeer ten goede.

Al met al voor mij een goed plaatje waar ik met genoegen naar heb gekeken.
Ben wel eens benieuwd naar het origineel nu.

4*

'' You're sorry? It's just not good enough. ''

Laat ik vooropstellen dat ik het origineel niet ken en er zelfs nog nooit van gehoord had. Maar ookal had ik hem wel gezien, ik ben best een 'fan' van remakes. Ik vind ze vaak zo slecht nog niet. Een goed verhaal in een modern jasje hoeft niet per se slecht te zijn. Toch wil ik eerst deze film kijken, en daarna kan ik altijd nog het origineel opzoeken.

Jennifer (Sarah Butler) is een mooie meid om te zien met haar strakke lijfje, maar al snel heb je het gevoel dat je naar een naïeve doos kijkt zonder inhoud. Ze zoent de jongen die haar toilet komt repareren op de mond, ze laat haar mobiel in de toiletpot vallen en ze roept ook direct waar ze verblijft en dat ze alleen is. Niet slim, maar het zijn nou eenmaal clichés die je meer dan eens in dit soort films tegenkomt. Ook haar acteerwerk is niet altijd even sterk. Ze mist een bepaalde overtuigingskracht, met name in het eerste deel van de film komt ze niet goed uit de verf. Daarna herstelt ze zich uitstekend en in het tweede gedeelte is het treffend goed.

Vergelijkingen met The Last House On The Left zijn snel gemaakt. Stelletje asociale, vulgaire, ranzige kerels met een grote bek die elkaar opnaaien. De één heeft nog een lager IQ dan de ander. Ik heb een hekel aan dit soort mensen, en als vrouw zijnde is het normaal dat je bang wordt van een groep als deze. Zelfs tijdens het kijken van de film voelde ik een ongemakkelijk, opgejaagd en angstig gevoel. Vanaf de seconde dat ze haar huis binnendrongen zat ik op het puntje van mijn stoel. De dreiging was voelbaar en de 'shots' door de handcamera waren sfeervol.

Jammer dat het er al zo bovenop lag dat de sheriff ook niet deugt. Het spatte van de man af. Kan me dan ook niet voorstellen dat dit als een verrassing kwam.

De verkrachtingsscène ging me door merg en been. Je vraagt je telkens af hoe het komt dat er zulke zieke, gestoorde mensen bestaan en de wetenschap dat ontzettend veel van dit soort mensen vrij rondlopen is vreselijk. Op een gegeven moment werd het paniekerige geschreeuw me teveel en heb ik een paar keer mijn blik moeten afwenden. Ik vraag me af hoe actrices dit kunnen spelen. De gedachte er aan is al vreselijk, maar toch vreselijk knap wanneer je zo'n scène durft en kunt spelen.

Het tempo is traag, wat ik persoonlijk wel een plus vind. Het kabbelt voort, in het tweede gedeelte van de film komt er iets meer vaart in. De wraakscenes zijn vrij indrukwekkend en goor. Het enige waar ik een beetje tegenaan liep, was dat Jennifer zo snel 'hersteld' leek te zijn. Ze was ontzettend verzwakt en beschadigd, maar toch lijkt ze ten tijde van haar wraakacties in goede lichamelijke staat te verkeren. Terwijl dit volgens mij enkele dagen (dag of 2, 3?) na het vreselijke voorval was.

Afgezien van dat kritiekpuntje en het niet niet al te overtuigende acteerwerk in de eerste 45 minuten van de film, toch een dikke voldoende. Heb een paar keer moeten wegkijken en er zaten enkele misselijkmakende scènes in. Nee, dit is niks voor mensen met een zwakke maag.

Mwoah mwoah

Echt slecht wordt de film niet, maar om nou te zeggen dat je met een topper te maken hebt. Grootste probleem is eigenlijk dat ik niet veel empathie met de hoofdrolspeelster had, haar intro is behoorlijk zwak en tot aan haar verkrachting stelt het niet zoveel voor. De verkrachting zelf is ook zwak in beeld gebracht wat mij betreft.

Maar waar ik het meeste mee zit is de wraak, tuurlijk is het extreem ranzig allemaal en is het soms echt genieten met wat voor creatiefs ze nu weer op de proppen komt. Dat kan ik echt waarderen, hierdoor bleef de film makkelijk kijkbaar.

Aan de andere kant is het gewoon te gekunsteld, we zien de hoofdrolspeelster op een gegeven moment een minuut of 20 niet meer in beeld(waardoor we de daders veel volgen en de film langdradig wordt) en opeens is ze terug om hun te grijpen.
Komt allemaal een beetje te fake over(Hoe heeft ze het overleeft? Wat heeft ze in die maand gedaan?). Ik had dus eigenlijk maar weinig met haar wraakacties, hoe erg zo'n situatie ook kan zijn. Sympathie opbrengen lukte me gewoon niet. De nadruk is te weinig op haar gelegd. Opeens is ze dus ook een ervaren Jigsaw specialist of zo, want haar killmethodes zijn behoorlijk ingenieus(en dus ongeloofwaardig).

Verder is i.t.t. het origineel de geestelijk gehandicapte een nutteloze bijrol, waardoor ik dus ook niet snap dat ze zo'n personage in de film gooien.

Tsjah, tuurlijk komt het minder amateuristisch over dan het origineel. Het ziet er allemaal gelikt uit en de moorden zijn adembenemend. Maar een beetje meer creativiteit in het verhaal en de nadruk minder op de daders leggen en meer op de hoofdrolspeelster had de film veel meer goed gedaan. Hoe krijg je het ook voor elkaar om de hoofdrolspeelster niet sympathiek te krijgen in een film als dit.

2,5*

Net zoals Last House on the Left een goede remake was, is I Spit on Your Grave dat ook. Beide films moeten het vooral van de finale hebben waarin de aanranders op creatieve wijze door hun slachtoffer worden teruggepakt. De opbouw naar die finale mist echter een beetje spanning, een beetje punch, waardoor je niet optimaal met het slachtoffer kan meeleven. In dit genre is dat nochtans een vereiste wil je genoeg voldoening halen uit de wraak. Dat lukt hier wel, maar is bijvoorbeeld niet zo intens als in Last House on the Left omdat het hoofdpersonage daar beter uitgetekend wordt. Desondanks een fijn genrefilmpje dat de verwachtingen inlost.

Net als bij Last House On The Left viel ook deze remake van een beruchte rape-revenge sexploitation klassieker me alleszins mee. Vuige hillbillies (de agent steelt de show) en een onschuldig meisje-turned-killing machine; alle ingrediënten zijn aanwezig voor een geslaagde genre-film. Een beetje spanning ontbreekt misschien in de 2e helft, maar de marteltechnieken van het meiske zijn er niet minder smakelijk om...

3*.

Na eerst het origineel gekeken te hebben, die ik erg goed vind overigens, gelijk de remake er maar achteraan gekeken. Wederom blijkt dat daar niet aan te tippen valt.

Los van het script is er weinig meer overgebleven van het origineel. De film mag dan wel een eigentijds jasje hebben gekregen, van spanning is weinig geen sprake en lijkt het soms eerder op een volgend deel uit de Saw-reeks. Voornaamste reden voor het ontbreken van de spanning is het opeens verschijnen van de mannen, terwijl ze in het origineel langzaam als jagers om een prooi cirkelen. Dat maakte het voor mij veel intenser en spannender.

Ik had de acteurs, met uitzondering van de sheriff toch wat sadistischer en koeler verwacht. Nu leek het soms alsof ze er spijt van hadden, terwijl dit toch niet de opzet van de film is lijkt me. Zoals gezegd speelt de sheriff z'n rol wel overtuigend en gun je hem nog meer dan de andere z'n verdiende loon.

Het grootste probleem met deze film is de geloofwaardigheid van de wraakactie. Waar in het origineel de hoofdpersoon nog logische situaties creëert om van haar verkrachters af te komen, wordt er door haar (alleen) nu ingenieuze constructies gebouwd waarin ze de mannen één voor één op behoorlijk zieke wijzen om zeep helpt. Ik moet zeggen dat het gore er behoorlijk goed uitzag en naast ruimschoots vertegenwoordigd te zijn ook expliciet in beeld is gebracht.

Samengevat een ongeloofwaardige zonder veel spanning maar met redelijk wat gore voor de horrorfans. Als remake een dikke onvoldoende, als een op zichzelf staande horrorfilm redelijk.

2,5*

Aardige horrorfilm, jammer dat I Spit on Your Grave qua verhaal en personages zo oppervlakkig blijft. De rape-scene haalt het lang niet bij de scene uit Irreversible, en ook snap ik niet wat de toegevoegde waarde is van het 'door de camcorder' zien wat er gebeurd. Het tweede deel van de film is aardig, maar niet meer dan dat.

3*

Heel aardige film waarbij mn maag af en toe omdraaide. Zonder een lang intro begint de film al vrij spannend en zit de sfeer er goed in. De ranzige verkrachtingsscene was voor mij behoorlijk shockerend maar mischien wel goed om de geweldadige payback-scenes te rechtvaardigen die dan weer genieten zijn. Bij dit soort films is het natuurlijk lang niet altijd even geloofwaardig dat het zielige slachtoffer veranderd in medogenloze killer zonder greintje angst of iets dergelijks. Toch is het heerlijk te zien hoe deze schoften hun verdiende loon krijgen.

Overigens vond ik de film er visueel ook behoorlijk sterk uit zien.

3,5*

Strontvervelende film die (vooral) in de 2e helft totaal ontspoort in haar belachelijkheden. Het slachtoffer dat ineens martelspecialist wordt... en hoe. Hou toch op; kan niet zo goed tegen die onnozele ongein. Omdat ik totaal nergens met het hoofdpersonage meeleefde vond ik dit (/ de verkrachtingen) ook nergens schockerend of indrukwekkend - eerder een vervelende poging tot. Standaard en slap.

I'm Popeye the Sailor Man, I'm Popeye the Sailor Man. I'm strong to the finich Cause I eats me spinach. I'm Jennifer the raped woMAN.

Dit is een film in de genre van "Eden Lake" al haalt deze nooit hetzelfde niveau. Het eerste deel van de film is best wel aardig maar wat er gebeurd na haar verkrachting is te belachelijk voor woorden en dat komt natuurlijk door het feit dat één vrouw (en zeker geen van rond de 55kilo) haar slachtoffers zo makkelijk en zo snel zou kunnen dragen laat staan ophangen op de manier dat ze deed en dat na al wat er met haar gebeurd is. Dus mijn enige conclusie is dat wanneer ze haar verschuild houd in het verlaten huis dat er in dat blikje die op het tafeltje staat spinazie in zit.

ik hou het bij 2,5* bepaalde scene's waren echt wel nog vet gedaan.

Matig horrorfilmpje, in de stijl van Eden Lake en The last House on the Left, maar kan zich helaas niet meten met dat soort films.

De eerste helft van de film is nog het best en daarin wordt de spanning redelijk goed opgebouwd. De tweede helft ontspoort de film en ook de hoofdrolspeelster. Natuurlijk is het allemaal lekker goor om te zien wat er allemaal gebeurt, maar mede door het nogal onnozele hoofdpersonage kon me dat eigenlijk niet zo heel veel boeien. Daarnaast ontbreekt het de film vooral in de tweede helft ook aan spanning. Verder is het hoofdpersonage gewoon slecht uitgewerkt.

ook de heren die de misdaad begaan zijn niet zo heel overtuigend. Alleen die sheriff verdient een dikke pluim, want die kwam wel heel overtuigend over. Toch heb ik me op zich niet verveeld en is dat ook nog wel iets waard.

2,5*

Heb nu het origineel en de remake gezien dus heb wel even genoeg gespit on your grave. Vrij onnozel filmpje dit, verkrachting is vernedering maar de makers zijn zeker bang dat het niet overtuigend genoeg is want ze gooien er nog een schepje machteloosheid bovenop in de vorm van een sherrif

Typische uitvergrotingen weer, maar gelukkig nog niet zo erg als de Last House on the Left remake. Wat me beter bevalt zijn de grauwe look, de niet al te aanwezige soundtrack en het momentje na de verkrachting wanneer ze gedesillusioneerd is. Alleen dat ze dan terugkeert als een doorgewinterde Jigsaw-leerling...... Best geinig maar het lijkt zichzelf nog serieus te nemen ook gezien de stilte tijdens de aftiteling.

Oké de kills zijn gruwelijk hard, maar dan kijk ik wel een Saw-filmpje waarin dat meteen begint. Het origineel vind ik ook niet best maar die is in ieder geval minder overdreven en preuts dan deze remake. Simpel hersenloos vermaak uiteindelijk door de ontknoping, ook al wil het soms meer zijn dan dat.

Waar het origineel in ieder geval nog wat sfeer had is dit een vervelend en slecht formulewerkje. Alles tot aan het laatste halfuur is lachwekkend slecht gedaan. Het enige wat vervolgens de moeite waard is zijn de gruwelijke manieren waarop de vrienden worden afgeslacht.

Maar om daar nu anderhalf uur film voor te kijken..

''It was fun while it lasted.''

Een film vol smerige details over keiharde wraak.

Het is een film met een verhaal wat duizenden andere films als thema hebben: wraak. Dus waarom is het zo bijzonder? De manier waarop de slachtoffer in deze film behandeld wordt door de daders is zeer grof. Die krijgen het ook 3x zo hard terug op exact hetzelfde manier hoe ze tewerk gingen. Dit lijkt me een voldoende reden om het enigszins interessant te maken.

Het verhaal volgt een mooi, jong schrijfster die een boek wil schrijven. Schrijvers werken in rust en dat is ook iets wat ze nodig heeft. Een perfecte locatie; rustig, prachtig en vol natuur. Alleen komt er nog iets anders bij; een stel doorgedraaide boerenpummels. Dat is iets waar ze niet aan heeft gedacht. De verkachtingsscène kwam erg overtuigend en hard aan. Je voelt je echt met Butler's personage mee, zo weerloos en naakt, onder de vieze tengels van een stel gekken... Nadat de mannen met haar 'klaar' waren, besloot ze om van een brug te springen. Dagen gaan voorbij, maar zonder enig spoor van haar. Totdat de mannen één voor één slachtoffer worden van haar. Maar ze zal de mannen één voor één een onvergetelijke les leren wat wraak precies inhoudt.

Je hebt veel lef nodig om zo'n rol als vrouwzijnde aan te nemen, want dit gaat véél verder dan de verkrachting van Bellucci in Irréversible. Butler is een prachtig, jong vrouw met een mooi lichaam en daar hebben ze behoorlijk gebruik van gemaakt. Naast de slachtoffer, volg je ook de daders. Het gaat om 5 mannen die in het dorp wonen. 3 werken bij een benzinepomp, waar ze Butler's personage hebben ontmoet - en niet echt lief tegen waren. Een ander is kennelijk loodgieter en beperkt en dan de 'big fish', een sheriff. Die kom je tegen nadat ze van de jongens de 1ste keer wist te ontkomen. Die maakt zichzelf dan herkenbaar als sheriff en neemt haar terug naar het huisje, om de jongens aan te spreken. Vanaf dat moment weet je gewoon dat die erbij hoorde, dus dat is wel voorspelbaar.

Het inbreken, plagen, pesten, dwingen, verkrachten, slaan en mishandelen duurde wel lang en is een behoorlijk zit. Dit soort dingen zijn niet echt leuk om te aanschouwen, laat staan zeker 30 minuten. Ze lieten arme Butler allerlei vreselijke dingen doen, waaronder een pistoolloop in haar mond douwen, alcohol drinken, als een paard gedragen en veel meer. Gelukkig pakte ze die gasten 3x zo hard terug met elk van de daders hetzelfde manier hoe die persoon met haar omging. De cameraman onder de daders werd dus zwaargewond vastgebonden en - onder toezicht van een camera - de kraaien hun gang laten gaan met z'n ogen. De sheriff kreeg de loop van een shotgun in z'n achterste, omdat die de schrijfster volop van achteren heeft genomen en een ander z'n tanden eruit getrokken, omdat hij meerdere malen haar mooie tanden wou zien en zo heb je nog een aantal anderen die een vreselijk dood kjrijgen.

Om zo'n film goed te laten lukken, moet het acteren muurvast zijn en dat is met deze goed gelukt. De personages waren goed en overtuigend gespeeld, de handelingen waren vrij realistisch en je voelde echt met de schrijfster mee, zelfs na wat ze met de daders heeft gedaan. Daarnaast deed de locatie me aan de geslaagde Eden Lake denken; een rustig plek om voldoende bloed te laten vloeien. En de muziek bij de aftiteling was lekker creepy.

Onder de categorie brute martel- en paybackpraktijken is dit behoorlijk goed gelukt.

Wauw wat een film zeg!

Heb de uncut versie er van gezien.

Een van de beste wraakfilms die ik al ooit heb gezien moet ik zeggen. Heel bruut en geweldadig, niet iets voor gevoelige zieltjes. Heb me dan ook geen seconde verveeld.

Moedig ook van de actrice (Sarah Butler) al die vernederende scenes te spelen, ze had zeker geen eenvoudige rol.

Zeker weten de beste film die ik dit jaar gezien heb!

5 sterren

Het origineel heb ik niet gezien maar deze remake uit 2010 bevalt me wel. Prima horror die net zoals Saw een aantal bizarre 'boobie traps' tot de beschikking heeft maar daarnaast ook gewoon een degelijke suspense weet te creeëren. De actrice in de hoofdrol weet overtuigend naar voren te komen en de jongens waren eveneens goed gecast. Matthew is een interessant personage en het leek alsof hij verandering ging brengen in de uitzichtloze omstandigheden maar ook hij werd ondanks zijn handicap op koelbloedige wijze van het leven beroofd. Wanneer hij achterblijft in het bos zien we zijn angsten en als hij even later wakker wordt in het huisje leek Jennifer aanvankelijk weer een hallicunatie te zijn maar langzaamaan werd het duidelijk dat we te maken hadden met een meedogenloze revanche. Dit is mooi verwerkt en ook al is het na een tijdje wel duidelijk hoe de zaken ervoor staan kan ik zo'n probeemloze wraakactie met terugkomende citaten van de aanranders wel waarderen. De manier waarop Jennifer kon ontsnappen bij de brug is helaas een beetje ongeloofwaardig maar aan de andere kant wordt er wel een soort van mysterie in leven gehouden.
Heerlijke wegkijker.