Tetsuo (1989)

Excuses dat ik me even meng in de discussie (is niet echt beleefd, ik weet het), maar om alles in de schuld van de "MM-users" te schuiven vind ik nogal eenvoudig. Voor het overige is vreemde cinema niet per definitie goede cinema, dus ik vind het nogal opportunistisch om mensen die niet van Tsukamoto kunnen genieten af te schilderen als onwetend gepeupel.

Niet slim natuurlijk, maar ik bedoelde uitaard objectief ipv subjectief.

Iedereen is vrij zich te bemoeien met discussies hier, maar dit slaat toch echt nergens op? Het gaat om een uitspraak die rokkenjager heeft gedaan. Dat hij Tetsuo ruk vindt zal mij verder worst wezen, wil niet zeggen dat hij onwaarheden bij de regisseur moet leggen.

Allicht zal mijn uitspraak niet correct zijn. IK kan geen gedachte lezen, of de regisseur nou de film met zo'n gedachte heeft gemaakt of niet. Het was een geïnterpreteerde mening en die worden wmb vaak genoeg gebruikt. Verder lijk je niet verder te kunnen kijken dan een uitspraak die ik heb gemaakt.

Hoezo niet dan? Over de rest heb ik gewoon weinig te melden, ik lig er verder niet wakker van als iemand dit geen mooie cinema vind.

Het ging mij om die uitspraak en het gebrek aan inzicht van een compleet cinemasegment dat mij verbaasde en waar ik op reageerde.

Mij gaat het om deze uitspraak:

Ik vind dit van disrespect getuigen ten opzichte van andere MM'ers die jouw mening niet delen.

Zie niet in wat dat te maken heeft met het wel of niet delen van mijn mening.

Voor mij is het gewoon een constatatie (en wat mij betreft een terechte). Daarom dus niet echt waardevol om je daarachter te gaan verschuilen.

Mja, ik vind het een gemakzuchtige constatatie om het probleem maar bij de kijkers te leggen in plaats van bij de regisseur. Maar da's mijn mening. Sorry voor de offtopic onderbreking, nu maar terug naar de film .

Niet meer of minder gemakzuchtig dan het probleem bij de regisseur te leggen. En minder relevant aangezien Tsukamoto duidelijk zijn film aan het maken is, met weinig tot geen interesse in doelgroepen of personen die bevredigd moeten worden.

Daarbij zeg ik ook niet dat het geldt voor iedereen die deze film slecht zou vinden, dus ik zie nog steeds het probleem niet zo.

Het probleem bij de regisseur leggen is hier alles behalve gemakzuchtig, aangezien de meesten onder ons de moeite doen om te beargumenteren waarom we een film als Tetsuo niet goed vinden. (Tetsuo lijkt me in dat opzicht nog altijd zo'n typische film waar je sneller een uitgebreid berichtje zal plaatsten dan bij een doorsnee thrillertje met Denzel Washington ofzo, aangezien het toch een redelijk unieke filmervaring betreft.)

En omdat een tweetal elementen uit die argumentatie dus nergens op sloeg reageerde ik. Je kan een regisseur namelijk moeilijk iets verwijten wat hij niet is of gedaan heeft.

Ja, dat besef ik, maar je sleurde er gelijk een hoop MM'users bij die er niets mee te maken hebben, vandaar ook mijn opmerking. Hehe .

Die sleurde ik er niet bij, rokkenjager verschool zich achter de uitspraken van andere MM lieden. Ik reageerde enkel daarop.

Nee hoor. Heb nergens dergelijke ondernemingen begaan voordat ik die uitspraak maakte.

Ik heb Tetsuo een tijdje links laten liggen omdat ik Vital van Tsukamoto zo teleurstellend vond. Uiteindelijk ben ik blij dat ik de film alsnog hebt opgerakeld want het blijkt een fantastische filmervaring.

Ik heb een zwak voor films met een eenvoudig verhaal maar door middel van een sterke audiovisuele uitwerking een unieke sfeer creëren (bv. Once Upon a Time in the West), Tetsuo hoort ook in deze categorie thuis. De Engelse titel "The Iron Man" vat het plot naar mijn mening perfect samen.

Ik ervaar het als een verademing wanneer een cineast zich concentreert op het essentiële (beeld/geluid) en zichzelf niet in de knoop werkt door zich te moeien met zaken (bv. politiek, religie) waar hij noch kennis noch interessante of vernieuwende standpunten over heeft. Dit is pure cinema en niet een zoveelste roman die men in een identiteitsloze "film-vorm" heeft gegoten. Het gaat hier om een een audiovisueel spektakel zonder pretenties en wat nog zeldzamer is zonder compromissen. Deze film is zo "weird" en zo creatief is dat je je ogen en oren nauwelijks kan geloven, vooral de stoutere scènes zijn spectaculair en doen je gapen naar het witte doek (lees: oud televisietoestel). De film is ondertussen bijna twintig jaar oud maar dat is er nergens aan te merken, ik had voortdurend de indruk naar iets nieuws en fris te kijken. Originaliteit is dan ook op verschillende vlakken aanwezig, cinematografie, montage, special-effects, costume-design,...

Voor ik afsluit nog even een kleine veralgemening: dat vele droogstoppels deze film niet weten te pruimen ligt voor de hand, de conservatieve filmkijker is nogal gehecht aan het verhaal en heeft vaak moeite met datgene dat anders is, men wil wel creativiteit maar gvd niet teveel.

Tetsuo krijgt van mij 4,5* omdat ik zelden zulke creativiteit in een film heb teruggevonden, het is een understatement wanneer ik de film inspirerend noem. Ik vermoed ook dat de film zich door de grote hoeveelheid details en door quasi volledige onafhankelijkheid van het verhaal ook geen kracht zal verliezen bij een tweede kijkbeurt.

Alsof er een gat in de ozonlaag zat van de zwart - wit belichting.....

Echt prachtig hoe zowat elk shot zeer contrastrijk voor de dag weet te komen. De stop motion beelden van die gast die als een raket door de stad wordt afgeschoten blijven onbetaalbaar, net zoals die dudes die geen water nodig hebben om te surfen maar gewoon het hek gebruiken. Tetsuo: The Iron Man bleek ook nu weer niet te stoppen! Slechts de laatste 10 minuten ebde mijn interesse wat weg. Desondanks blijft die 4,5* gewoon staan natuurlijk. Uniek document in de filmgeschiedenis en qua zwart - wit gebruik zo mooi belicht dat ik betwijfel of ik een mooiere zwart - wit film ken.

Drie keer gezien nu en hier mag gerust een halfje bij.

Zal waarschijnlijk ook wel de hoogste score zijn die ik Tetsuo ooit geef.

Had het gestopt na 45-50 minuten (misschien 55 minuten) dan had dit de volle 5 * gekregen. Ware het niet dat de laatste 10 minuten een stuk minder zijn...

Blijft wel de meest vernieuwende, experimentele cinema die ik ooit heb gezien.

4,5 *

Ja, Tetsuo. Een film die mij echt nooit zal vervelen. En omdat mede cyber- en punkfetishist Sogo Ishii toentertijd in een dipje van maar liefst tien jaar verkeerde zag Tsukamoto zijn kans schoon zichzelf eens echt te bewijzen. Bewijzen dat Japan op dat moment nog wel degelijk in creatieve activiteit verkeerde. Voor velen werd Tetsuo een ware ogenopener, voor sommigen een verschrikking. Wat het ook moge zijn, het was in ieder geval het bewijs van Tsukamoto als meesterlijk creatief brein.

Als zijn eerste film met bioscooprelease en met een productietijd van ruim anderhalf jaar was dit het moment waar hij of voor altijd zijn droom zou vervolgen, of compleet zou falen. Als het aan zijn crew lag was dit project gedoemt te mislukken, met uiteindelijk enkel nog zijn acteurs en hijzelf waren zij vastbesloten dit af te ronden. Ik kan me goed voorstellen dat dit een tijd van frustratie en ruzies is geweest; Met een gammel budget en weinig steun is zélfs creatief plezier niet altijd iets dat je redden kan.

Uiteindelijk is dit wel wat Tetsuo als unieke fim neerzet. De film die Tsukamoto als regisseur vormt. Zijn liefde voor bepaalde dingen mocht eindelijk gezien worden en aarzelde dan ook nergens hier alles in te gebruiken wat hij had. Een verhaal rondom de obsessie en fetishisme van metaal klinkt niet direct meest succesvol, maar in het voorbeeld van Cronenberg - die hijzelf graag noemt - weet Tsukamoto dit als één unieke, energieke ervaring te brengen.

Geen greintje subtiliteit of terughoudendheid, Tsukamoto doet wat hij wilt. Hij probeert en experimenteert. Filmt en animeert. Focussend op de transformatie van mensen in bizarre samenkomingen van vlees en metaal. Camerawerk is overduidelijk geïnspireerd door verre collega Sogo Ishii. Zijn snelle fastforwards door straatjes en steden lijken direct te komen uit Ishii's Crazy Thunder Road of zijn latere Burst City. Zijn vindingrijke antwoord op het weinige geld dat hij heeft, resulteert in briljante stopmotion animaties bijgestaan door de krachtige ijzergeluiden en overdreven geluidseffecten van Chu Ishikawa's soundtrack.

Met een kaal plot en weinig inhoud is Tsukamoto vooral bezig zichzelf te ontdekken. Tetsuo is één grote verzameling van stijlkenmerken die later in zijn films vollop terugkomen. Mutilatie van het lichaam, transformatie van lichaam en geest, het effect van de omgeving op een persoon, geweldsuitbarstingen, hyperactieve montagetechnieken, stopmotion, - fuck alles wat al bestaat, welkom alles wat Tetsuo presenteert! Tsukamoto is een inspiratie voor (beginnende) filmmakers; Al houden zij niet van zijn films, dan is het gewoonweg onmogelijk geen respect te hebben voor zijn doorzettingsvermogen, zijn creativiteit, zijn talent en zijn liefde voor film zonder dat iemand hem daarbij in de weg kan staan.

5.0/5.0

Mooi stuk hoor

Ongelooflijk maar waar;

Morgenavond wordt deze (Tetsuo: Iron man) samen met Pantserkruiser Potemkin (Eisenstein) op groot scherm getoond in UA. Inkom is het ronde bedrag van nul €.

meer info

Grappige combinatie. .

Toch net iets "te" voor mij.

Constante afwisseling tussen coolheid en bizarriteit, op visueel gebied zag het er in- ieder geval geweldig uit. De combinatie tussen de flitsende zwart wit beelden, de vaart, de coole muziek en stop motion effecten gaven het een nachtmerrie achtig effect, de eerste helft was dan ook een waar genot om naar te mogen kijken. Bij de tweede helft vond ik het aanzienlijk minder worden, de film werd naarmate de man verder-
evalueerde steeds trager en vager, tot er op een gegeven moment geen touw meer aan vast te knopen was, zelfs het befaamde eindgevecht deed me weinig. De film had met zijn 67 minuten gelukkig zijn lengte mee, maar het had echt niet langer moeten duren.

2,5 sterren (al zou daar makkelijk een halfje op kunnen, zal er nog even over denken)

Tetsuo... Hoewel geen teleurstelling, gebiedt eerlijkheid mij te zeggen dat ik wel iets abstracters had verwacht. Grootste plus is toch wel de audiovisuele ervaring welke eigenlijk geen verdere uitleg nodig heeft. Cinematografisch leuk (het had wat mij betreft veel meer pixelachtig mogen zijn), hoewel er te weinig met de camera wordt gedaan. Het observeert meer in plaats van dat het actief meedoet. Lynch doet dit imo beter. Naast een herkenbaar thema, zit er jammergenoeg een stuk meer verhaal en structuur in dan ik had gedacht. Dit mes snijdt aan twee kanten. Aan de ene kant is het veels te weinig waardoor het teveel hak op de tak gaat (maar dan krijg je weer een behoudendere film). Maar aan de andere kant, en mijn persoonlijke opinie, doet Tsukamoto een halfslachtige poging om er verhaal en structuur (dus logica) aan te geven. En ik hou niet van zulke slap uitgewerkte middenwegen. Had wat mij betreft grotendeels achterwege kunnen blijven.

De film lag lange tijd op koers voor in ieder geval een dikke 3,5*, maar het te lang uitgesponnen laatste kwartiertje Power Rangers deed een groot gedeelte van de ervaring teniet. Wat een anti-climax was dat vergeleken met de rest van de film.

Vandaag Tetsuo maar eens herzien. Deze tweede keer beviel me nog veel beter dan de eerste.

De gekke, David Cronenberg-achtige, "amateuristische", jaren '80 special effects in deze film zijn fantastisch om te zien. De zwart-wit beelden zorgen voor mooie plaatjes en een bijzondere sfeer. Alles is vies en lelijk. Geluid en muziek zijn ontzettend simpel maar passen door hun rauwheid perfect in de film. Wat eenvoudige boem-boem-klats-klanken op ijzer nemen de kijker weer iets verder mee in de trip.

De korte speelduur en de weinige diepgang zorgen ervoor dat Tetsuo leuk blijft om naar te kijken. Dit moet ik gauw op DVD aanschaffen.

van 4* naar 5* voor dit creatieve meesterwerk.

Dan vraag je om smiley's natuurlijk.

Maaaaarr......,ga wel de moeite doen om deze prent te bekijken.

Als hij te vinden is natuurlijk.Ik doe mijn best.

En zo kijk je op één dag ineens twee film met personages die een drilboor als mannelijk geslachtsorgaan hebben...Tetsuo en Dead Leaves.

Qua stijl zijn de films ook met elkaar te vergelijken. Tetsuo, hoewel een live-action film, weet deze stijl van een hyped-up animatiefilm goed neer te zetten. Tsukamoto maakt hiervoor veelvuldig gebruik van stop-motion animatie en een snelle montage. Dit zorgt voor unieke beelden die je niet veel tegenkomt bij andere regisseurs (Eraserhead en enkele films van Cronenberg komen nog het meest in de buurt denk ik). Hoewel een budgettaire noodzaak hebben deze technieken, samen met de mooie zwart-wit beelden en heel veel creativiteit, een prachtige Cyberpunkfilm tot stand gebracht. Tenslotte moet natuurlijk ook nog de soundtrack genoemd worden. Rauwe industriële geluiden die door merg en been heen gaan. Vergeet het volume niet op te schroeven bij het kijken van deze film!

Haha, wat heb ik nu weer zitten kijken? Tetsuo is absoluut een van de vreemdste films die ik gezien heb. Eerlijk gezegd vond ik de 67 minuten nog iets te lang. Dit komt misschien doordat de film niet de tijd neemt om de karakters te introduceren of het verhaal op te bouwen. Vanaf de eerste seconden komen de bizarre beelden in sneltreinvaart voorbij, en wordt de kijker nergens rust gegund. Misschien is deze film geschikter als kunstfilm voor in het museum.

Want kunst is het! De transformaties zien er geweldig uit, soms smerig, soms lachwekkend, soms behoorlijk eng. Door de snelle montage is het soms niet duidelijk waar je naar kijkt,. Hierdoor vloeien mens, machine en omgeving mooi in elkaar over, Op deze manier wordt de relatie mens-machine mooi verbeeld. De muziek is werkelijk geniaal en past perfect bij de beelden en het thema.

4*

Een ding is zeker, Tetsuo verveelt in ieder geval niet snel. Gelijk ook duidelijk waar Aronofsky zijn inspiratie vandaan haalde. Meerdere parallelen met Pi. Leuk om eens te zien wat je favoriete regisseurs favorieten waren.

Wel een aardig bizar filmpje natuurlijk, camerawerk is subliem, de aankleding behoorlijk sterk, en de soundtrack is top. Vanaf minuut een is dit een belevenis... maarrrr... De effecten komen toch niet verder dan het niveau Evil Dead I, behoorlijk pover gewoon. Verder had ik zelf het gevoel na driekwartier de film wel een beetje gezien te hebben, er komt maar niets nieuws naar voren. Eerste kwartier was ook veruit het sterkste.

Zoals gezegd een belevenis, misschien waardeer ik bij herziening nog net iets hoger, maar voor nu 3.5*