Tetsuo (1989)

Erg mooi gezegd. Dat ik me niet stoor aan films die buiten de lijntjes vallen (integendeel zelfs) heb ik misschien niet duidelijk vermeld. Als Eraserhead o.a. een van je favo films is klopt dat idd lijkt me.

Maar net zomin slecht. Terwijl dat ook wel uit jullie berichten af te lezen valt (iets mis met videoclips ?)

Hoezo, raakt kant nog wal ? Het verhaal is juist heel simpel. Zie niet in wat er zo "onlogisch" zou zijn Dat jij dan weer kan volgen is een ander punt, en dat je daaruit maar afleidt dat de film weinig te bieden heeft al helemaal loos natuurlijk.

Vind trouwens de tweede helft duidelijk het best. En dan kan je zeggen wat je wil, dat ligt volgens mij gewoon aan het feit omdat film als audiovisueel medium niet geaccepteerd wordt. Laat gewoon het verhaal vallen en focus op wat de film op audiovisueel gebied uitstraalt. En qua ritmiek, sfeer en kracht torent dat ver boven een Eraserhead. Die, hoe goed hij ook is, stilaan een beetje kreupel wordt in dat aspect.

Eraserhead is qua editing/montage trouwens best klassiek, het verhaaltje ook makkelijker te volgen.

Film als audiovisueel medium word zeker wel geaccepteerd. Maar niet zo! Kijk naar een Mulholland Drive (sorry maar ook hier neem ik weer een Lynch als voorbeeld). Een film die als ej het verhaal zou schrappen (zoals jij zegt) nog steeds een pareltje blijft. Zo zie ik ze graag. Het 'verhaaltje' in Tetsuo heeft imo echt niets te bieden en dat nekt in dit geval de film juist omdat het audiovisueel irriteerde. Wat blijft er dan over? Weinig.

Feit.

Even rechtzetten, heb ik nooit gezegd.

Met "raakt kant noch wal" bedoel ik niet dat het verhaal onlogisch is, maar gewoon dat het niets om zich heeft. Ik heb al eerder gezegd dat ik het concept van een fusie tussen mens en machine best origineel vond, maar een beetje elementair om een hele film mee te vullen. Dit is echter een persoonlijke mening en hier kan je uiteraard over discussiëren.

Hier heb je wel een beetje gelijk, al geldt dit niet voor mij persoonlijk. Maar, hoewel het visueel vernieuwend en leuk is, kan het me toch geen 67 minuten vasthouden.

In zo'n geval kan ik je aanraden de interpretaties en achtergrond eens door te nemen (die van Tom Mess zijn erg uitgebreid, ook in hetzelfde boek terug te vinden). Voor mij bullshit naast de kwestie, maar als je veel belang hecht aan thematiek wel interessant.

En uhm, het is helemaal geen mens/machine fusie

mens/metaal fusie dan?

of mens/metaal metamorfose?

Tsukamoto heeft meen ik voor de Japanse MTV ooit eens een filmpje gemaakt.

(bron; Iron man van Tom mes) Weet overigens niet meer of ze die ook daadwerkelijk uitgezonden hebben, volgens mij wel.

Prachtige zwart/wit beelden, subliem geëdit, en bevreemdende maar geweldige soundtrack die perfect samenkomen om een steeds drukkender en vreemder sfeertje te creeëren.

Eén van de weinige film die bij mij een fysieke reactie uitlokken. Waar de sfeer echt voelbaar is. Ik noem dat kwaliteit, hopelijk duidelijk genoeg geformuleerd.

Maar kan jij ook begrijpen dat velen dit gewoon te druk vinden en daarom de sfeer, die jij noemt, compleet mislopen?

Ik persoonlijk kan het me heel goed voorstellen. Het is een aparte tak binnen de cinema, eentje die zich echt richt op het audio/visuele. Je moet kunnen genieten van het experiment.

Snap daarom ook goed dat mensen er niks mee kunnen, ik persoonlijk vind het gewoon erg fijn dat er nog regisseurs zijn die zulke aparte producten neer weten te zetten, uit pure passie.

Ik denk dat je hier doelt op de fotografie. Ik zie wel degelijk dat a) Shinya Tsukamoto uit pure passie een goede film probeert neer te zetten (dat voel je gewoon), en b) “basis” fototechnieken en fotokunsten beheerst. Echter lukt het hem nergens die technieken en kunsten naar een artistiek niveau (“higher level”) te verheffen. Geen artistieke composities, geen imponerende standpunten, geen diepgaande betekenissen en achterliggende gedachten etc. Hij probeert hier iets bijzonders van te maken, maar dat lukt hem gewoon niet.

Kortom: Tetsuo als “project” ziet er voor mij te pover, te simpel en onafgewerkt uit; op het artistieke vlak. (smaken verschillen)

Wie ook maar enigszins geïnteresseerd is in cinema waar de cineast/kunstenaar met zijn fotokunsten “higher level” bereikt, moet beslist iets van Michelangelo Antonioni zien. (Il Deserto Rosso, Blowup, Zabriskie Point, Professione: Reporter.)

Dat heb ik toch lichtjes anders ervaren.

Ik volg je compleet. Wat ik wel spijtig vind is dat wanneer sommige mensen dat aparte niet meteen goed vinden, ze onvoorwaardelijk scheef bekeken worden door de elite. Ik doel hiermee absoluut niet op bepaalde mensen, maar ik spreek algemeen. Het is een trend die je nog sterker ziet in de muziekwereld. Het zich afzetten tegen het commerciële en het onvoorwaardelijk goedvinden van datgene wat afwijkt van de norm, zonder ook maar één kritische noot erbij te plaatsen.

Standpunten die je niet in andere films heb gezien? Hmm, misschien heb je gelijk. Het was ook lang geleden dat ik deze film heb gezien. (lekker makkelijk )

Nuja, wanneer is iets imponerend, dat hangt ook weer van persoon tot persoon af. Ik herinner me toch dat ik vooral in de aanvangsfase van Tetsuo vrij originele camerastandpunten en bizarre cadrages heb gezien. Of ze ook werkelijk kunstzinnig waren laat ik in het midden.

Ik snap ook jou hier Halycon Zal mezelf niet (snel) bij die garde rekenen die alles wat conventioneel of commercieel is, afkeurt. Als iets goed is, is het goed, ookal is het dan conventioneel .

Wat mij vooral boeit aan een film als Tetsuo, is de manier waarop hij is gemaakt, met volle overgave.

Als ik de film kijk , zie ik gewoon dat hij het allemaal zelf heeft gedaan. Hij legt zijn hart in het project en maakt een eigenzinnige film. Hij doet zijn ding, experimenteerd erop los, finnancierd het grotendeels zelf, monteerd het zelf, heeft zelf de camera vast.

Dit alles voel ik gewoon. Niet alleen de film zelf, maar het hele 'sfeertje' eromheen vind ik gewoon prachtig, en dat maakt uiteindelijk ook deel uit van de film

Dat maakt smaak ook zo persoonlijk, het is maar wat je uit een film haalt, en wat je belangrijk vind in een film.

Hier ben ik het wel mee eens. Ik had ook het gevoel dat ik met Tetsuo iets unieks had gezien. Het was een hele bizarre maar alles bij elkaar aangename filmervaring. Films als deze verruimen je horizon en verdienen daarom alleen al meer aandacht. Maar veel meer dan dat kon ik er helaas niet in zien. Het is ook geen film die ik zelf zou kopen, maar zeker wel een film die ik ieder zichzelf au sérieux nemend filmliefhebber aanraad. Gewoon iets dat je gezien moet hebben dus!

.. zeg je over een film die op filmgebied een heel subgenre op poten zette, bijna persoonlijk eind jaren '80 de Japanse film uit de slop trok en op dat moment qua publieksintresse (festivals) de link met Europa en Japan voor het eerst legde.

Maar het zal wel een beetje ongelukkig zijn geformuleerd.

Ik doelde dus op persoonlijke acceptatie van audiovisuele films.

Ja, dacht ik al

Goed gezegd Niels mee eens

"Videodrome did directly influence Tsukamoto, he even calls it one of the “fathers” of Tetsuo."

http://www.horrortalk.com/interviews/TomMes.htm

"-the bodies erupting into machinery of war in the Tetsuo films have direct echoes in Videodrome-"

http://alienatedinvancouver.blogspot.com/

"Videodrome is not just an example of early sci-fi horror crossover, a genre hybrid immortalized by later films like Ringu and Tetsuo."

http://www.eufs.org.uk/films/videodrome.html

"Like Cronenberg's "Videodrome", Tsukamoto's film deals with the melding of flesh and technology. Also, like much of Cronenberg's works, "Tetsuo" treats this bizarre union as a highly sexual one. Right after his chase from the subway, Salaryman imagines himself naked and on all fours. He is joined by his Girlfriend (Kei Fujiwara) who dances seductively with a long, metal tentacle sticking out of her stomach."

http://www.dvdtown.com/review/tetsuotheironman/16436/3183/

"Per Tetsuo, Tsukamoto ammette chiaramente di essersi ispirato alle opere di David Lynch (Eraserhead) e David Cronenberg (Videodrome) che reputa i suoi padri spirituali."

http://www.neoneiga.it/registi/tsukamoto/

etc.

Staat ook 36 keer in dat boek, niks nieuws voor mij. Alleen totaal naast de kwestie . Anyway, morgen reageer ik nog wel op Halcyon, nu ga ik m'n bed opzoeken.

Kijk er al naar uit .

Mooi researchwerk xgogax, maar denk idd dat OH er weinig aan heeft. Hij heeft al vaker gezegd dat het hem weinig boeit. Net als met het feit dat Oshii grotendeels is geinspireerd door Tarkovksy e.d.

Een beetje waardering voor de grootmeesters komt er niet van af .

Laten we zeggen dat ik er vrede heb mee leren leven . Echt begrijpen zit er uiteraard niet in, anders zou ik het zelf niet zo goed vinden. Op MusicMeter heb ik vaak gelijkaardige discussies, dus nieuw is het zeker niet.

Die eerste twee zijn betwistbaar, zoals Halcyon al aangaf. Wat betreft de diepgaande betekenissen en achterliggende gedachten zit je gewoon fout. Die zijn er wel, alleen hebben volgens mij de meeste er hier een probleem mee als het gepresenteerd wordt als een manga-esque verhaal. Zelfde fenomeen zie je bij Izo.

Anyway, de fotografie is zeker niet hét sterkste punt van Tetsuo (al vind ik het nog steeds prachtig), wel de montage. De stop-motion runs door de stad bijv. Die worden dan weer gretig vergeleken met Svankmajer, maar die komt nergens in de buurt vind ik. De film heeft gewoon een gevoel voor ritme die de meeste films compleet missen.

Dit vind ik nu echt een vreemde uitspraak, zeker omdat films als Tetsuo helemaal niet in het straatje liggen van de "elite". Veel klassiekers (Bergman, Tarkovsky, Kurosawa) en de saaiere arthouse (Kar Wai, Hou, Tsai - die met z'n laatste zelf een kritische kemel geschoten heeft, Ozon). Als je je tussen de filmelite gaat begeven maak je vaak weinig indruk door Tetsuo te roepen . Aparte cinema blijft toch vooral in het culthoekje zitten, met een zeer select en specifiek publiek.

Inspiratie wordt schromelijk overgewaardeerd inderdaad. Tsukamoto haalt ook veel inspiratie uit Kurosawa films, vooral qua belichting dan. Erg fijn, maar merk jij er wat van als je ze naast elkaar legt ? De thematische overeenkomsten met Cronenberg zijn duidelijk, maar verder hebben de films erg weinig gemeen. Ik zie Cronenberg al zijn Tetsuo maken

Mijn vorige bericht was vooral bedoeld voor users die Tetsuo voor de originaliteit de hemel in prijzen.

Probleem met de Aziaten is dat ze nooit met een nieuw concept komen, maar altijd iets van de westerse/Europese cineasten overnemen en/of recyclen en zelden tot nooit hun niveau evenaren, laat staan verbeteren...

Seven Samourai......? Yojimbo.....?

Duidelijk.

Ik denk overigens niet dat het zo moeilijk is dergelijke stop-motion beelden te bewerkstelligen. Je kunt dat makkelijk verwezenlijken door frames in de film te knippen en dan geknipte frames achter elkaar plakken. Pure fotografie!